Samenvatting literatuur Blok 2:
Klinisch redeneren en verpleegkundige classificaties:
Hoofdstuk 2 classificatiesystemen:
Classificatie:
- Een rangschikking in klassen.
- Het behelst het vaststellen, benoemen en systematisch ordenen van eenheden op
grond van hun relaties.
- Het is een terminologiestelsel waarin concepten en termen o basis van
gemeenschappelijke kenmerken zijn ingebeeld.
Het betekent dus een systematische ordering van verschijnselen, processen of objecten in
logische en vaste categorien, het doel is iets snel te kunnen vinden.
Verpleegkundige theorie:
- Het is een geheel van uitspraken over een deel van de werkelijkheid.
- Het toont een manier van kijken naar de discipline in duidelijke, explicite bewoording
en kan aan anderen worden overgebracht.
Verpleegkundig model:
- Model staat voor een symbolische of schematische weergave van de werkelijkheid.
Een verpleegkundemodel is een manier om naar het verplegen te kijken of er overna
te denken.
Een classificatie is het ICF-model: international classification of functioning, disability and
health. Het is een system dat de gezondheidstoestand van de mens vanuit bepaalde
domeinen beschrijft: lichaamsfuncties, anatomische eigenschappen, activiteiten en
participatie en externe factoren. Het is ontwikkeld vanuit de WHO. Het is opgebouwd vanuit
componenten, domeinen, categorien en typeringen. Met deze onderdelen worden het
menselijk functioneren en de problemen beschreven. Het menselijk functioneren is vanuit 3
perspectieven beschreven:
1. Vanuit het menselijk organismen.
2. Vanuit het menselijk handelen.
3. Vanuit de mens als deelnemer van de maatschappij.
Of een mens wel of niet goed kan functioneren is afhankelijk van zijn gezondheidstoestand,
externe factoren en persoonlijke factoren.
Elk component bestaat uit verschillende domeinen. Dit is het eerste niveau. We noemen
hierna de domeinen per component. Functies:
- Mentale functies.
- Sensorische functies en pijn.
- Stem en spraak.
- Functies van het hart en bloedvatenstelsel, hematologisch systeem, afweersysteem
en ademhalingsstelsel.
- Functies van spijsverterings- metabool en hormoonstelsel.
- Functies van urgogenitaal stelsel en reproductieve functies.
, - Functies van bewegingsstysteem en aan bewging van bewante functies.
- Functies van de huid en verwante structuren.
Anatomische eigenschappen van:
- Het zenuwstelsel.
- De ogen, oren en verwante structuren.
- Structuren betrokken bij stem en spraak.
- van het hart en bloedvatenstelsel, hematologisch systeem, afweersysteem en
ademhalingsstelsel.
- van spijsverterings- metabool en hormoonstelsel.
- urgogenitaal stelsel en reproductieve functies
- bewegingsstysteem en aan bewging van bewante functies.
- de huid en verwante structuren.
Activiteiten en participatie:
- leren en toe[assen van kennis.
- Algemene taken en eisen.
- Communicatie.
- Mobiliteit.
- Zelfverzorging.
- Huishouden.
- Tussenmenselijke interacties en relaties.
- Belangrijke levensgebieden.
- Maatschappelijk, sociaal en burgerlijk leven.
Externe factoren:
- Producten en technologie.
- Natuurlijke omgeving door de mens aangebrachte veranderingen daarin.
- Ondersteuning en relaties.
- Attidudes.
- Diensten, systemen en beleid.
De domeinen zijn weer verder onderverdeeld in categorien. Die vormen de eenheden van de
classificatie.
De volgende stap is om per component aan te geven of er een probleem is en hoe ernstig
dat is typering. Hiervoor worden codes gebruikt die de mate en omvang van het
functioneren of functioneringsproblemen in de betreffende categorie specificeren, of de
mate waarin een externe factor ondersteunend is of een belemmering vormt. Elk
component heeft zijn eigen benaming voor een probleem:
- Een probleem bij functie en anatomische eigenschappen stoornis.
- Een probleem bij activiteit beperking.
- Een probleem bij participatie participatieprobleem.
- Een probleem bij externe factoren belemmerende factor.
, Ook kan je om te classificeren de gordon patronen gebruiken. Je gebruikt dit bij de
anamnese. Je hebt 11 gordon patronen:
1. Patroon van gezondheidsbeleving en instandhouding.
2. Voedings- en stofwisselingspatroon.
3. Uitscheidingspatroon.
4. Activiteitenpatroon.
5. Slaap- en rustpatroon.
6. Cognitie- en waarnemingspatroon.
7. Zelfbelevingspatroon.
8. Rollen- en relatiepatroon.
9. Seksulateits- en voorplantingspatroon.
10. Stressverwerkingspatroon.
11. Waarden en levensovertuigingenpatroon.
Een verpleegkundige diagnose: een klinische uitspraak over de reacties van een persoon,
gezin of groep over feitelijke of dreigende gezondheidsproblemen en levensprocessen.
Nanda- I/ NIC/NOC zijn 3 classifactiesystemen. Ze worden vaak bij elkaar gebruikt omdat ze
samen het hele verpleegkundige proces omvatten:
- NANDA-I: nanda interantional, een vlassificatie voor een verpleegkundige diagnose.
- NIC: nursing intervention classification: een classificatie van een verpleegkundige
interventie.
- NOC: nursing outcome classification: een classificatie van een verpleegkundig
zorgresultaat.
NANDA-I: ze zijn volgens een vast stamien opgebouwd: label, definitie, bepalende
kernmerken, samenhangende factoren en bij de risicodiagnoses risicofactoren. Ze worden
geordend in 13 domeinen en 47 klassen. Domeinen:
1. Gezondheidsbevordering.
2. Voeding.
3. Uitscheiding/ uitwisseling.
4. Activiteit/ rust.
5. Waarneming/ cognitie.
6. Zelfperceptie.
7. Rollen/ relatie.
8. Seksualiteit.
9. Coping/ stresstolerantie.
10. Levensprincipes.
11. Veiligheid/ bescherming.
12. Welbevinden.
13. Groei/ ontwikkeling.
NIC: er geld ook een vaste opbouw: label, definitie en een set van activeiten. De interventies
zijn geordend in 7 domeinen en 30 klassen. De NIC bestaat uit 4 niveaus.
Klinisch redeneren en verpleegkundige classificaties:
Hoofdstuk 2 classificatiesystemen:
Classificatie:
- Een rangschikking in klassen.
- Het behelst het vaststellen, benoemen en systematisch ordenen van eenheden op
grond van hun relaties.
- Het is een terminologiestelsel waarin concepten en termen o basis van
gemeenschappelijke kenmerken zijn ingebeeld.
Het betekent dus een systematische ordering van verschijnselen, processen of objecten in
logische en vaste categorien, het doel is iets snel te kunnen vinden.
Verpleegkundige theorie:
- Het is een geheel van uitspraken over een deel van de werkelijkheid.
- Het toont een manier van kijken naar de discipline in duidelijke, explicite bewoording
en kan aan anderen worden overgebracht.
Verpleegkundig model:
- Model staat voor een symbolische of schematische weergave van de werkelijkheid.
Een verpleegkundemodel is een manier om naar het verplegen te kijken of er overna
te denken.
Een classificatie is het ICF-model: international classification of functioning, disability and
health. Het is een system dat de gezondheidstoestand van de mens vanuit bepaalde
domeinen beschrijft: lichaamsfuncties, anatomische eigenschappen, activiteiten en
participatie en externe factoren. Het is ontwikkeld vanuit de WHO. Het is opgebouwd vanuit
componenten, domeinen, categorien en typeringen. Met deze onderdelen worden het
menselijk functioneren en de problemen beschreven. Het menselijk functioneren is vanuit 3
perspectieven beschreven:
1. Vanuit het menselijk organismen.
2. Vanuit het menselijk handelen.
3. Vanuit de mens als deelnemer van de maatschappij.
Of een mens wel of niet goed kan functioneren is afhankelijk van zijn gezondheidstoestand,
externe factoren en persoonlijke factoren.
Elk component bestaat uit verschillende domeinen. Dit is het eerste niveau. We noemen
hierna de domeinen per component. Functies:
- Mentale functies.
- Sensorische functies en pijn.
- Stem en spraak.
- Functies van het hart en bloedvatenstelsel, hematologisch systeem, afweersysteem
en ademhalingsstelsel.
- Functies van spijsverterings- metabool en hormoonstelsel.
- Functies van urgogenitaal stelsel en reproductieve functies.
, - Functies van bewegingsstysteem en aan bewging van bewante functies.
- Functies van de huid en verwante structuren.
Anatomische eigenschappen van:
- Het zenuwstelsel.
- De ogen, oren en verwante structuren.
- Structuren betrokken bij stem en spraak.
- van het hart en bloedvatenstelsel, hematologisch systeem, afweersysteem en
ademhalingsstelsel.
- van spijsverterings- metabool en hormoonstelsel.
- urgogenitaal stelsel en reproductieve functies
- bewegingsstysteem en aan bewging van bewante functies.
- de huid en verwante structuren.
Activiteiten en participatie:
- leren en toe[assen van kennis.
- Algemene taken en eisen.
- Communicatie.
- Mobiliteit.
- Zelfverzorging.
- Huishouden.
- Tussenmenselijke interacties en relaties.
- Belangrijke levensgebieden.
- Maatschappelijk, sociaal en burgerlijk leven.
Externe factoren:
- Producten en technologie.
- Natuurlijke omgeving door de mens aangebrachte veranderingen daarin.
- Ondersteuning en relaties.
- Attidudes.
- Diensten, systemen en beleid.
De domeinen zijn weer verder onderverdeeld in categorien. Die vormen de eenheden van de
classificatie.
De volgende stap is om per component aan te geven of er een probleem is en hoe ernstig
dat is typering. Hiervoor worden codes gebruikt die de mate en omvang van het
functioneren of functioneringsproblemen in de betreffende categorie specificeren, of de
mate waarin een externe factor ondersteunend is of een belemmering vormt. Elk
component heeft zijn eigen benaming voor een probleem:
- Een probleem bij functie en anatomische eigenschappen stoornis.
- Een probleem bij activiteit beperking.
- Een probleem bij participatie participatieprobleem.
- Een probleem bij externe factoren belemmerende factor.
, Ook kan je om te classificeren de gordon patronen gebruiken. Je gebruikt dit bij de
anamnese. Je hebt 11 gordon patronen:
1. Patroon van gezondheidsbeleving en instandhouding.
2. Voedings- en stofwisselingspatroon.
3. Uitscheidingspatroon.
4. Activiteitenpatroon.
5. Slaap- en rustpatroon.
6. Cognitie- en waarnemingspatroon.
7. Zelfbelevingspatroon.
8. Rollen- en relatiepatroon.
9. Seksulateits- en voorplantingspatroon.
10. Stressverwerkingspatroon.
11. Waarden en levensovertuigingenpatroon.
Een verpleegkundige diagnose: een klinische uitspraak over de reacties van een persoon,
gezin of groep over feitelijke of dreigende gezondheidsproblemen en levensprocessen.
Nanda- I/ NIC/NOC zijn 3 classifactiesystemen. Ze worden vaak bij elkaar gebruikt omdat ze
samen het hele verpleegkundige proces omvatten:
- NANDA-I: nanda interantional, een vlassificatie voor een verpleegkundige diagnose.
- NIC: nursing intervention classification: een classificatie van een verpleegkundige
interventie.
- NOC: nursing outcome classification: een classificatie van een verpleegkundig
zorgresultaat.
NANDA-I: ze zijn volgens een vast stamien opgebouwd: label, definitie, bepalende
kernmerken, samenhangende factoren en bij de risicodiagnoses risicofactoren. Ze worden
geordend in 13 domeinen en 47 klassen. Domeinen:
1. Gezondheidsbevordering.
2. Voeding.
3. Uitscheiding/ uitwisseling.
4. Activiteit/ rust.
5. Waarneming/ cognitie.
6. Zelfperceptie.
7. Rollen/ relatie.
8. Seksualiteit.
9. Coping/ stresstolerantie.
10. Levensprincipes.
11. Veiligheid/ bescherming.
12. Welbevinden.
13. Groei/ ontwikkeling.
NIC: er geld ook een vaste opbouw: label, definitie en een set van activeiten. De interventies
zijn geordend in 7 domeinen en 30 klassen. De NIC bestaat uit 4 niveaus.
