Biomedische fysica en radioprotectie
1e bachelor diergeneeskunde
- Syllabus op Ufora
- Extra materiaal (ppt, formularium, zelftesten) op Ufora
- Aankoop extra boeken is niet nodig!
- Grafisch rekenmachine is toegelaten
Examen → multiple choice vragen, zelftesten zijn goede voorbereiding
Alles wat op het examen komt staat in de nota’s, alles wat hij extra vertelt is randinformatie.
Op examen geen GISCORRECTIE, geen punt bij een verkeerd antwoord eraf. Je moet meer vragen
juist hebben op de helft (62%) van de punten te behouden!
Vraag over kennis van eenheden!
.../2 : practicum radioprotectie, .../5: toepassing van ioniserende straling + radioprotectie
en
.../13: biomedische fysica
Niet slagen voor radioprotectie .../7 betekend niet geslaagd!
- online practicum: al 2 punten
- MC vragen op 5 punten
Examen radioprotectie: deel prof Saunders + hoofdstuk 8 – 14 + slides
Zie PPT wat te kennen per hoofdstuk!
Bij vrije val is de versnelling een constante waarde.
Als de zin van de Y-as verticaal naar boven is, moet er een – voor de g
Examen → elk jaar vragen over vergelijking van Bernoulli en continuïteitsvergelijking, het is heel
belangrijk om de link ertussen te zien.
= De druk p is het kleinst waar de snelheid v het grootste is en de stroomlijnen het dichtst bij elkaar
liggen.
,1
,Biomedische fysica en radiotechnologie
Hoofdstuk 1: Basisbegrippen van de kinematica
1.1 Inleiding
Mechanica: de studie van krachten en hun effecten.
Biomechanica: de toepassing van deze mechanische principes op biologische systemen zoals mens en
dier in beweging of in rust
Mechanica = statica en dynamica
Statica: de studie van lichamen in rust of in evenwicht als gevolg van krachten die erop inwerken
Dynamica: de studie van bewegende lichamen
Dynamica = kinematica en kinetica
Kinematica: de studie van de eigenschappen van de beweging
Kinetica: de studie van de krachten verantwoordelijk voor de beweging
KINEMATICA
Beschrijft de beweging van lichamen zonder de fysische oorzaak van deze bewegingen te
onderzoeken. De studie van de geometrische eigenschappen van de beweging. Legt verbanden
tussen vectorgrootheden zoals plaats, snelheid en versnelling.
Er wordt wel rekening gehouden met de effecten van krachten en krachtmomenten die
verantwoordelijk zijn voor de beweging zoals de zwaartekracht, de wrijving, de weerstand aan lucht
en water, het samentrekken van spieren.
Om zowel kinematische als kinetische analyse op een geordende wijze uit te voeren wordt het type
beweging onderverdeeld in een lineaire, een angulaire of een algemene beweging.
Lineaire beweging (translatie) bewegen alle delen van een lichaam over dezelfde afstand in een
zelfde tijd en dezelfde richting.
→ een kromme, parabool
Angulaire beweging of rotatie treedt op als alle delen van een lichaam over dezelfde hoek bewegen
in een zelfde tijdsinterval. Rondom een rotatie-as die soms zelfs waarneembaar zijn. Sommige zijn
virtueel, vb: salto.
Wanneer translatie en rotatie simultaan optreden = algemene bewegen, dat is een relatief gegeven.
We moeten ze altijd bekijken vanuit een bepaald standpunt, refferentiestelsel. Vb: assenstelsel
1.2 Plaatsbepaling
Plaatsbepaling: er wordt een oorsprong O gekozen. Voor de bepaling in een driedimensionale ruimte
gebruiken we een orthogonaal rechtshandig assenstelsel met x, y en z-as.
De lokalisatie van een punt P kan ook gebeuren door een plaatsvector, voorgesteld door een pijl van
O naar P. Een vector is een grootheid met grootte, richting en zin! (ALTIJD streepje op vector)
Baan: is de verzameling punten die een lichaam doorloopt tijdens een beweging. In dit geval is de
baan de stippellijn.
2
, 1.3 Vectoren
Fysische grootheden worden uitgedrukt in een afgesproken eenheid, een scalaire grootheid of
vectoriële grootheid.
Scalaire grootheid: een getal met bijhorende eenheid. Het kan positief, negatief of nul zijn. De
gewone algebraïsche rekenregels zijn hierop van toepassing. Vb.: lengte, massa, temperatuur …
Vectoriële grootheid: heeft naast een grootte ook nog een richting en een zin. Ze worden grafisch
voorgesteld doormiddel van een pijl waarvan de lengte representatief is voor de grootte. Deze
volgende de gewone algebraïsche rekenregels niet.
̅̅̅̅
Vb. verplaatsing A naar B = 𝐴𝐵
+ verplaatsing B naar C = ̅̅̅̅
𝐵𝐶
̅̅̅̅
= verplaatsing A naar C = 𝐴𝐶
̅̅̅̅ + 𝐵𝐶
𝐴𝐵 ̅̅̅̅ = 𝐴𝐶
̅̅̅̅ , maar lengte AB + lengte BC ≠ lengte AC !
1.3.1 De componenten van een vector
De componenten van een vector zijn (loodrechte) projecties van de vector op de assen van een
coördinatenstelsel. De componenten zijn dus de georiënteerde lijnstukken (dus met tekens!):
scalaire grootheden.
CAS => CAS: aanliggende / schuine zijde
SIN => SOS: overstaande / schuine zijde
TAN => TOA: overstaande / aanliggende zijde
Driedimensionaal geval:
De componenten van de vector 𝑎̅ langs de x-, y- en z-as.
1.3.2 De som en het verschil van vectoren
Via een grafische methode kan de som en het verschil van vectoren bekomen worden.
Dit is soms onpraktisch en niet bruikbaar in drie dimensies.
--> zie formularium
3
1e bachelor diergeneeskunde
- Syllabus op Ufora
- Extra materiaal (ppt, formularium, zelftesten) op Ufora
- Aankoop extra boeken is niet nodig!
- Grafisch rekenmachine is toegelaten
Examen → multiple choice vragen, zelftesten zijn goede voorbereiding
Alles wat op het examen komt staat in de nota’s, alles wat hij extra vertelt is randinformatie.
Op examen geen GISCORRECTIE, geen punt bij een verkeerd antwoord eraf. Je moet meer vragen
juist hebben op de helft (62%) van de punten te behouden!
Vraag over kennis van eenheden!
.../2 : practicum radioprotectie, .../5: toepassing van ioniserende straling + radioprotectie
en
.../13: biomedische fysica
Niet slagen voor radioprotectie .../7 betekend niet geslaagd!
- online practicum: al 2 punten
- MC vragen op 5 punten
Examen radioprotectie: deel prof Saunders + hoofdstuk 8 – 14 + slides
Zie PPT wat te kennen per hoofdstuk!
Bij vrije val is de versnelling een constante waarde.
Als de zin van de Y-as verticaal naar boven is, moet er een – voor de g
Examen → elk jaar vragen over vergelijking van Bernoulli en continuïteitsvergelijking, het is heel
belangrijk om de link ertussen te zien.
= De druk p is het kleinst waar de snelheid v het grootste is en de stroomlijnen het dichtst bij elkaar
liggen.
,1
,Biomedische fysica en radiotechnologie
Hoofdstuk 1: Basisbegrippen van de kinematica
1.1 Inleiding
Mechanica: de studie van krachten en hun effecten.
Biomechanica: de toepassing van deze mechanische principes op biologische systemen zoals mens en
dier in beweging of in rust
Mechanica = statica en dynamica
Statica: de studie van lichamen in rust of in evenwicht als gevolg van krachten die erop inwerken
Dynamica: de studie van bewegende lichamen
Dynamica = kinematica en kinetica
Kinematica: de studie van de eigenschappen van de beweging
Kinetica: de studie van de krachten verantwoordelijk voor de beweging
KINEMATICA
Beschrijft de beweging van lichamen zonder de fysische oorzaak van deze bewegingen te
onderzoeken. De studie van de geometrische eigenschappen van de beweging. Legt verbanden
tussen vectorgrootheden zoals plaats, snelheid en versnelling.
Er wordt wel rekening gehouden met de effecten van krachten en krachtmomenten die
verantwoordelijk zijn voor de beweging zoals de zwaartekracht, de wrijving, de weerstand aan lucht
en water, het samentrekken van spieren.
Om zowel kinematische als kinetische analyse op een geordende wijze uit te voeren wordt het type
beweging onderverdeeld in een lineaire, een angulaire of een algemene beweging.
Lineaire beweging (translatie) bewegen alle delen van een lichaam over dezelfde afstand in een
zelfde tijd en dezelfde richting.
→ een kromme, parabool
Angulaire beweging of rotatie treedt op als alle delen van een lichaam over dezelfde hoek bewegen
in een zelfde tijdsinterval. Rondom een rotatie-as die soms zelfs waarneembaar zijn. Sommige zijn
virtueel, vb: salto.
Wanneer translatie en rotatie simultaan optreden = algemene bewegen, dat is een relatief gegeven.
We moeten ze altijd bekijken vanuit een bepaald standpunt, refferentiestelsel. Vb: assenstelsel
1.2 Plaatsbepaling
Plaatsbepaling: er wordt een oorsprong O gekozen. Voor de bepaling in een driedimensionale ruimte
gebruiken we een orthogonaal rechtshandig assenstelsel met x, y en z-as.
De lokalisatie van een punt P kan ook gebeuren door een plaatsvector, voorgesteld door een pijl van
O naar P. Een vector is een grootheid met grootte, richting en zin! (ALTIJD streepje op vector)
Baan: is de verzameling punten die een lichaam doorloopt tijdens een beweging. In dit geval is de
baan de stippellijn.
2
, 1.3 Vectoren
Fysische grootheden worden uitgedrukt in een afgesproken eenheid, een scalaire grootheid of
vectoriële grootheid.
Scalaire grootheid: een getal met bijhorende eenheid. Het kan positief, negatief of nul zijn. De
gewone algebraïsche rekenregels zijn hierop van toepassing. Vb.: lengte, massa, temperatuur …
Vectoriële grootheid: heeft naast een grootte ook nog een richting en een zin. Ze worden grafisch
voorgesteld doormiddel van een pijl waarvan de lengte representatief is voor de grootte. Deze
volgende de gewone algebraïsche rekenregels niet.
̅̅̅̅
Vb. verplaatsing A naar B = 𝐴𝐵
+ verplaatsing B naar C = ̅̅̅̅
𝐵𝐶
̅̅̅̅
= verplaatsing A naar C = 𝐴𝐶
̅̅̅̅ + 𝐵𝐶
𝐴𝐵 ̅̅̅̅ = 𝐴𝐶
̅̅̅̅ , maar lengte AB + lengte BC ≠ lengte AC !
1.3.1 De componenten van een vector
De componenten van een vector zijn (loodrechte) projecties van de vector op de assen van een
coördinatenstelsel. De componenten zijn dus de georiënteerde lijnstukken (dus met tekens!):
scalaire grootheden.
CAS => CAS: aanliggende / schuine zijde
SIN => SOS: overstaande / schuine zijde
TAN => TOA: overstaande / aanliggende zijde
Driedimensionaal geval:
De componenten van de vector 𝑎̅ langs de x-, y- en z-as.
1.3.2 De som en het verschil van vectoren
Via een grafische methode kan de som en het verschil van vectoren bekomen worden.
Dit is soms onpraktisch en niet bruikbaar in drie dimensies.
--> zie formularium
3
