EXAMEN BLOK 1.5: CASUS
2020-2021
1 vraag op voorhand van examen gekregen:
, Volledige casus: examen blok 1.5 (2020-2021)
1) Thomas (28 jr) woont samen met zijn vrouw Leen (28 jr) en hun 2 jonge kinderen (een tweeling van 4
jaar) in een huurwoning met een leuke stadstuin. Hij werkte heel hard als koerier, sportte veel in zijn vrije
tijd en hield van tuinieren. Leen werkt als kleuterjuf in de plaatselijke lagere school. Ze leerden elkaar
meer dan 10 jaar gelden kennen in de jeugdbeweging. Thomas en Leen delen dus een lange geschiedenis.
De laatste tijd echter maken ze veel ruzie, zowel om futiliteiten als om fundamentele dingen.
2) Het lot is hen echter niet goed gezind geweest. Ongeveer een jaar geleden werd Thomas aangereden bij
het inladen van zijn bestelwagen. Zijn collega’s snelden te hulp, maar zagen onmiddellijk dat er ernstige
letsels waren aan zijn hoofd en zijn benen. Thomas heeft door het ongeval een letsel ter hoogte van de
prefrontale cortex opgelopen en een unilaterale been amputatie moeten ondergaan.
3) Sindsdien ziet hun (gezinsleven er helemaal anders uit. Leen heeft het gevoel plotseling met een
andere man getrouwd te zijn. Thomas heeft minder geduld en hij slaagt er niet meer in spontaan het
huishouden mee te ondersteunen. Het lijkt wel alsof hij enkel rust vindt wanneer Leen de planning en
organisatie van de dag voor haar rekening neemt. Ook voor de kinderen is dit geen gemakkelijke situatie.
Ze begrijpen niet altijd wat er precies aan de hand is, waarom papa en mama ruzie maken, waarom papa
soms anders doet dan vroeger. Verhaaltjes voorlezen bij het slapen gaan, lukt hem niet meer. Ze kunnen
de kinderen ook niet meer toelaten om Thomas in de tuin te helpen omdat hij dan het overzicht verliest.
Zowel de tweeling in de gaten houden als zich concentreren op het snoeiwerk kan niet meer.
4) Thomas krijgt zijn dag veel moeilijker georganiseerd (hij staat te laat op, kan Leen niet helpen bij het
klaarmaken van de tweeling) en soms komen zijn frustraties erg hevig en ongecontroleerd naar boven.
Een van die dagelijkse moeilijke momenten doet zich voor in de badkamer. Elke keer opnieuw wordt hij
geconfronteerd met zijn onhandigheid wanneer hij in de douche zijn evenwicht dreigt te verliezen.
5) Gelukkig zorgt de tweeling ook voor de nodige afleiding en kunnen zowel hij als Leen er erg van
genieten om hun meisjes zo blij te zien rondhuppelen. De vrolijkheid en de onvoorwaardelijke liefde van
zijn twee dochters doen hem bijzonder veel deugd en zorgt voor de broodnodige motivatie om elke dag
opnieuw aan zijn revalidatie te werken.
6) Tijdens de ambulante revalidatie oefent Thomas 3 keer per week het stappen met wat zijn
therapeuten, een ‘slimme’ prothese noemen. De prothese is voorzien van een ‘computer’ die weet welke
bewegingen wanneer nodig zijn én wanneer deze bewegingen ook moeten aangepast worden. Op basis
van de feedback van Karel (zijn ergotherapeut) vindt Thomas dat het stappen al aardig lukt. Stappen gaat
het moeilijkst wanneer hij niet mag kijken naar zijn prothese (tijdens het stappen) en wanneer hij op
ongelijke ondergrond (gras, in het bos,...) stapt. Karel vertelt hem dat dit echter binnen de lijn van de
verwachtingen ligt. Tegelijkertijd stimuleert hij Thomas wél om ook voldoende thuis te oefenen, niet
enkel in huis maar ook in de tuin.
7) Sinds kort gaat Thomas regelmatig zwemmen, dit zou wel eens zijn nieuwe hobby kunnen worden. Hij
wil zoveel mogelijk zelf doen en maakt dus gebruik van een rolstoel om van de zwembadrand naar de
kleedkamer te gaan. Ook wanneer hij een wonde heeft op zijn stomp is de rolstoel, die hij van het
revalidatiecentrum leent, geen overbodige luxe.
8) Onlangs voelde Thomas zich volledig misbegrepen. Hij had een moeilijke dag en hij voelde zich
teneergeslagen. Hij zat op de rand van het zwembad te turen naar zijn ontblote stomp. Een van de
ergotherapeuten duikt achter hem op en geeft hem een stevige schouderklop: “Thomas, kerel, je ziet er
goed uit! Zeg, je stomp is toch perfect genezen. Veel geluk gehad, jongen! Ik weet dat er patiënten zijn die
2020-2021
1 vraag op voorhand van examen gekregen:
, Volledige casus: examen blok 1.5 (2020-2021)
1) Thomas (28 jr) woont samen met zijn vrouw Leen (28 jr) en hun 2 jonge kinderen (een tweeling van 4
jaar) in een huurwoning met een leuke stadstuin. Hij werkte heel hard als koerier, sportte veel in zijn vrije
tijd en hield van tuinieren. Leen werkt als kleuterjuf in de plaatselijke lagere school. Ze leerden elkaar
meer dan 10 jaar gelden kennen in de jeugdbeweging. Thomas en Leen delen dus een lange geschiedenis.
De laatste tijd echter maken ze veel ruzie, zowel om futiliteiten als om fundamentele dingen.
2) Het lot is hen echter niet goed gezind geweest. Ongeveer een jaar geleden werd Thomas aangereden bij
het inladen van zijn bestelwagen. Zijn collega’s snelden te hulp, maar zagen onmiddellijk dat er ernstige
letsels waren aan zijn hoofd en zijn benen. Thomas heeft door het ongeval een letsel ter hoogte van de
prefrontale cortex opgelopen en een unilaterale been amputatie moeten ondergaan.
3) Sindsdien ziet hun (gezinsleven er helemaal anders uit. Leen heeft het gevoel plotseling met een
andere man getrouwd te zijn. Thomas heeft minder geduld en hij slaagt er niet meer in spontaan het
huishouden mee te ondersteunen. Het lijkt wel alsof hij enkel rust vindt wanneer Leen de planning en
organisatie van de dag voor haar rekening neemt. Ook voor de kinderen is dit geen gemakkelijke situatie.
Ze begrijpen niet altijd wat er precies aan de hand is, waarom papa en mama ruzie maken, waarom papa
soms anders doet dan vroeger. Verhaaltjes voorlezen bij het slapen gaan, lukt hem niet meer. Ze kunnen
de kinderen ook niet meer toelaten om Thomas in de tuin te helpen omdat hij dan het overzicht verliest.
Zowel de tweeling in de gaten houden als zich concentreren op het snoeiwerk kan niet meer.
4) Thomas krijgt zijn dag veel moeilijker georganiseerd (hij staat te laat op, kan Leen niet helpen bij het
klaarmaken van de tweeling) en soms komen zijn frustraties erg hevig en ongecontroleerd naar boven.
Een van die dagelijkse moeilijke momenten doet zich voor in de badkamer. Elke keer opnieuw wordt hij
geconfronteerd met zijn onhandigheid wanneer hij in de douche zijn evenwicht dreigt te verliezen.
5) Gelukkig zorgt de tweeling ook voor de nodige afleiding en kunnen zowel hij als Leen er erg van
genieten om hun meisjes zo blij te zien rondhuppelen. De vrolijkheid en de onvoorwaardelijke liefde van
zijn twee dochters doen hem bijzonder veel deugd en zorgt voor de broodnodige motivatie om elke dag
opnieuw aan zijn revalidatie te werken.
6) Tijdens de ambulante revalidatie oefent Thomas 3 keer per week het stappen met wat zijn
therapeuten, een ‘slimme’ prothese noemen. De prothese is voorzien van een ‘computer’ die weet welke
bewegingen wanneer nodig zijn én wanneer deze bewegingen ook moeten aangepast worden. Op basis
van de feedback van Karel (zijn ergotherapeut) vindt Thomas dat het stappen al aardig lukt. Stappen gaat
het moeilijkst wanneer hij niet mag kijken naar zijn prothese (tijdens het stappen) en wanneer hij op
ongelijke ondergrond (gras, in het bos,...) stapt. Karel vertelt hem dat dit echter binnen de lijn van de
verwachtingen ligt. Tegelijkertijd stimuleert hij Thomas wél om ook voldoende thuis te oefenen, niet
enkel in huis maar ook in de tuin.
7) Sinds kort gaat Thomas regelmatig zwemmen, dit zou wel eens zijn nieuwe hobby kunnen worden. Hij
wil zoveel mogelijk zelf doen en maakt dus gebruik van een rolstoel om van de zwembadrand naar de
kleedkamer te gaan. Ook wanneer hij een wonde heeft op zijn stomp is de rolstoel, die hij van het
revalidatiecentrum leent, geen overbodige luxe.
8) Onlangs voelde Thomas zich volledig misbegrepen. Hij had een moeilijke dag en hij voelde zich
teneergeslagen. Hij zat op de rand van het zwembad te turen naar zijn ontblote stomp. Een van de
ergotherapeuten duikt achter hem op en geeft hem een stevige schouderklop: “Thomas, kerel, je ziet er
goed uit! Zeg, je stomp is toch perfect genezen. Veel geluk gehad, jongen! Ik weet dat er patiënten zijn die
