Samenvatting M&O Hoofdstuk 2, 5 & 8
Hoofdstuk 2
2.1 Zorgsector
De zorgsector binnen nederland kan worden verdeeld op basis van de activiteiten
van de zorg. De curatieve sector, caresector en zorgmarkt.
2.1.1 Curatieve sector
Cure = genezen. dus deze sector richt zich op herstel. Vormen van zorg die hier
onder vallen zijn de thesaurus van de zorg en welzijn:
- huisartsenzorg - tandzorg
- medisch-specialistische zorg - revalidatiezorg
- ziekenhuis zorg - farmaceutische zorg
- paramedische zorg - bloedvoorziening
- verloskundige zorg en kraamzorg - transplantatiegeneeskunde
- ambulancezorg - bepaalde onderdelen van de
geestelijke gezondheidszorg
Curatieve zorg is kortdurende zorg, de verpleegkundigen zorgen ervoor dat de
zorgvragen zo goed mogelijk word geholpen, met zo min mogelijk complicaties.
2.1.2 Caresector
Deze sector richt zich op de zorg die langer duurt dan één jaar en is bedoeld voor
mensen met een handicap, voor chronisch zieken en ouderen die professionele zorg
en/of begeleiding nodig hebben in het dagelijks leven. Zorg (care) heeft in deze
sector de prioriteit, niet cure (genezen). Het gaat om mensen wiens problemen niet
kunnen worden opgelost, maar de kwaliteit van het leven wel kan worden
bevorderd. Onder de caresector vallen de volgende instanties:
- Gehandicaptenzorg
- Verpleeg en verzorgingshuiszorg
- Thuiszorg
- Instellingen die hulpmiddelen verstrekken (bv. rollators)
,2.1.3 Zorgmarkt
De zorgmarkt is een economische term voor de driehoeksrelatie tussen
zorgvrager, zorgprofessional en zorgverzekeraar. Binnen deze markt zijn drie
deelmarkten te onderscheiden:
- De zorgverleningsmarkt. Hierin komen zorgvrager en zorgaanbieder elkaar
tegen.
- De zorgverzekeringsmarkt. Waarin verzekerde en zorgverzekeraar elkaar
tegenkomen.
- De zorginkoopmarkt. Waarin zorgverzekeraar en zorgprofessional vraag en
aanbod uitwisselen en met elkaar ‘onderhandelen’ over onder andere de
vergoeding van bepaalde behandelingen of de verrichtingen van specialisten
in het zorgpakket.
2.1.4 Gezondheidscentra
Bij gezondheidsklachten is de eerste stap vaak de huisarts. Die is een generalist:
hij weet een beetje van heel veel ziekten, maar niet heel veel over enkele ziekten,
want dan ben je een specialist.
Huisartsen werken tegenwoordig vak in groeps- of duopraktijken dit noemen ze
HOED: Huisartsen Onder Eén Dag, of HOES: Huisartsen Onder Eén Systeem.
Tevens werken ze vaak in gezondheidscentra, in samenwerkingsverband van
huisartsenzorg, maatschappelijk werk en wijkverpleging.
Voordeel disciplines: relatief eenvoudig verloop van overleg
Voordeel zorgvrager: geen onnodige reistijd en wachttijd.
Nadeel zorgvrager: hij kan het contact onpersoonlijk vinden, omdat je vaak kan
worden doorgestuurd naar een collega.
2.2 Eerste- en tweedelijnszorg
De zorg kan ook op deze manier verdeeld worden, deze indeling is niet gebaseerd
op de soort zorgactiviteit, maar op de toegankelijkheid van de zorg.
2.2.1 Eerstelijnszorg
Eerstelijnszorg is de zorg waar mensen met klachten zonder verwijzing en op
eigen initatief naartoe kunnen stappen.
Nurse practitioner: is een gespecialiseerde verpleegkundige die de taak heeft om
de huisarts te ontlasten. (eigen spreekuur, diagnoses stellen en soms medicatie
voorschrijven)
Praktijkassistent: beheert veelal de agenda van de huisarts en verricht
eenvoudige medische handelingen. (aanstippen wratten)
, Deze twee personen zijn praktijkondersteuners.
Zorgvragers hebben in de eerstelijnszorg meer keuzemogelijkheden gekregen als
het gaat om hun behandelaar en behandeling. Ze mogen zelf kiezen welk
ziekenhuis etc.
Verzekeraars hebben meer invloed gekregen op het zorgaanbod. (ze hoeven niet
alles te vergoeden)
2.2.2 Tweedelijnszorg
De Tweedelijnszorg is de zorg die alleen toegankelijk is voor een zorgvrager na
een doorverwijzing door een zorgaanbieder uit de eerste lijn (meestal de huisarts).
Veel mensen ervaren een doorverwijzing naar een specialist als iets ernstigs
De verpleegkundigen kunnen een belangrijke schael zijn tussen de zorgvrager en
de zorgprofessional en kunnen monitoren of iederen zorgvrager wel de juiste zorg
krijgt.
Transferverpleegkundige: verpleegkundige die thuis zal moeten inventariseren
hoe de thuissituatie is en welke zorg er na het ontslag uit het ziekenhuis nodig zal
zijn.Haar werk is om de overgang tussen tweedelijns en eerstelijnszorg op een
goede manier te laten verlopen. Ze licht alle noodzakelijke partijen in de eerste lijn
in en neemt contact op met zorgprofessionals en zorgt voor afstemming van de
behandelingswijze.
2.3 Intra, extra- en semimurale zorg
Dit onderscheid heeft te maken met de intensiviteit van de verleende zorg.
Er zijn drie onderdelen:
- Intramuraal: de zorgvrager wordt opgenomen (bv in ziekenhuis)
- Semimuraal (transmuraal): de zorgvrager wordt deels opgenomen, maar
verblijft ook deels thuis. (bv dagopvang voor dementie/psg stoornis)
- Extramuraal (ambulant): de zorgvrager wordt niet opgenomen, maar
verblijft in eigen woonomgeving. (bv tandarts & huisarts)
Tegenwoordig is steeds meer intramurale zorg overgedragen aan extramurale zorg.
Dit heeft als voordeel dat de gezondheidszorg goedkoper wordt, maar de
zorgvrager kan ook in eigen omgeving blijven. Ze zijn niet overgeleverd aan het
ritme van een instelling. Ze worden gestimuleerd om zo veel mogelijk zelf te doen.
Het risico is dat zorg niet op elkaar afgestemd wordt; vaker sprake van
miscommunicatie, minder snel door wanneer meer mensen meer zorg nodig
hebben. Mensen kunnen zich schamen of bang zijn om hulp in te schakelen.
Hoofdstuk 2
2.1 Zorgsector
De zorgsector binnen nederland kan worden verdeeld op basis van de activiteiten
van de zorg. De curatieve sector, caresector en zorgmarkt.
2.1.1 Curatieve sector
Cure = genezen. dus deze sector richt zich op herstel. Vormen van zorg die hier
onder vallen zijn de thesaurus van de zorg en welzijn:
- huisartsenzorg - tandzorg
- medisch-specialistische zorg - revalidatiezorg
- ziekenhuis zorg - farmaceutische zorg
- paramedische zorg - bloedvoorziening
- verloskundige zorg en kraamzorg - transplantatiegeneeskunde
- ambulancezorg - bepaalde onderdelen van de
geestelijke gezondheidszorg
Curatieve zorg is kortdurende zorg, de verpleegkundigen zorgen ervoor dat de
zorgvragen zo goed mogelijk word geholpen, met zo min mogelijk complicaties.
2.1.2 Caresector
Deze sector richt zich op de zorg die langer duurt dan één jaar en is bedoeld voor
mensen met een handicap, voor chronisch zieken en ouderen die professionele zorg
en/of begeleiding nodig hebben in het dagelijks leven. Zorg (care) heeft in deze
sector de prioriteit, niet cure (genezen). Het gaat om mensen wiens problemen niet
kunnen worden opgelost, maar de kwaliteit van het leven wel kan worden
bevorderd. Onder de caresector vallen de volgende instanties:
- Gehandicaptenzorg
- Verpleeg en verzorgingshuiszorg
- Thuiszorg
- Instellingen die hulpmiddelen verstrekken (bv. rollators)
,2.1.3 Zorgmarkt
De zorgmarkt is een economische term voor de driehoeksrelatie tussen
zorgvrager, zorgprofessional en zorgverzekeraar. Binnen deze markt zijn drie
deelmarkten te onderscheiden:
- De zorgverleningsmarkt. Hierin komen zorgvrager en zorgaanbieder elkaar
tegen.
- De zorgverzekeringsmarkt. Waarin verzekerde en zorgverzekeraar elkaar
tegenkomen.
- De zorginkoopmarkt. Waarin zorgverzekeraar en zorgprofessional vraag en
aanbod uitwisselen en met elkaar ‘onderhandelen’ over onder andere de
vergoeding van bepaalde behandelingen of de verrichtingen van specialisten
in het zorgpakket.
2.1.4 Gezondheidscentra
Bij gezondheidsklachten is de eerste stap vaak de huisarts. Die is een generalist:
hij weet een beetje van heel veel ziekten, maar niet heel veel over enkele ziekten,
want dan ben je een specialist.
Huisartsen werken tegenwoordig vak in groeps- of duopraktijken dit noemen ze
HOED: Huisartsen Onder Eén Dag, of HOES: Huisartsen Onder Eén Systeem.
Tevens werken ze vaak in gezondheidscentra, in samenwerkingsverband van
huisartsenzorg, maatschappelijk werk en wijkverpleging.
Voordeel disciplines: relatief eenvoudig verloop van overleg
Voordeel zorgvrager: geen onnodige reistijd en wachttijd.
Nadeel zorgvrager: hij kan het contact onpersoonlijk vinden, omdat je vaak kan
worden doorgestuurd naar een collega.
2.2 Eerste- en tweedelijnszorg
De zorg kan ook op deze manier verdeeld worden, deze indeling is niet gebaseerd
op de soort zorgactiviteit, maar op de toegankelijkheid van de zorg.
2.2.1 Eerstelijnszorg
Eerstelijnszorg is de zorg waar mensen met klachten zonder verwijzing en op
eigen initatief naartoe kunnen stappen.
Nurse practitioner: is een gespecialiseerde verpleegkundige die de taak heeft om
de huisarts te ontlasten. (eigen spreekuur, diagnoses stellen en soms medicatie
voorschrijven)
Praktijkassistent: beheert veelal de agenda van de huisarts en verricht
eenvoudige medische handelingen. (aanstippen wratten)
, Deze twee personen zijn praktijkondersteuners.
Zorgvragers hebben in de eerstelijnszorg meer keuzemogelijkheden gekregen als
het gaat om hun behandelaar en behandeling. Ze mogen zelf kiezen welk
ziekenhuis etc.
Verzekeraars hebben meer invloed gekregen op het zorgaanbod. (ze hoeven niet
alles te vergoeden)
2.2.2 Tweedelijnszorg
De Tweedelijnszorg is de zorg die alleen toegankelijk is voor een zorgvrager na
een doorverwijzing door een zorgaanbieder uit de eerste lijn (meestal de huisarts).
Veel mensen ervaren een doorverwijzing naar een specialist als iets ernstigs
De verpleegkundigen kunnen een belangrijke schael zijn tussen de zorgvrager en
de zorgprofessional en kunnen monitoren of iederen zorgvrager wel de juiste zorg
krijgt.
Transferverpleegkundige: verpleegkundige die thuis zal moeten inventariseren
hoe de thuissituatie is en welke zorg er na het ontslag uit het ziekenhuis nodig zal
zijn.Haar werk is om de overgang tussen tweedelijns en eerstelijnszorg op een
goede manier te laten verlopen. Ze licht alle noodzakelijke partijen in de eerste lijn
in en neemt contact op met zorgprofessionals en zorgt voor afstemming van de
behandelingswijze.
2.3 Intra, extra- en semimurale zorg
Dit onderscheid heeft te maken met de intensiviteit van de verleende zorg.
Er zijn drie onderdelen:
- Intramuraal: de zorgvrager wordt opgenomen (bv in ziekenhuis)
- Semimuraal (transmuraal): de zorgvrager wordt deels opgenomen, maar
verblijft ook deels thuis. (bv dagopvang voor dementie/psg stoornis)
- Extramuraal (ambulant): de zorgvrager wordt niet opgenomen, maar
verblijft in eigen woonomgeving. (bv tandarts & huisarts)
Tegenwoordig is steeds meer intramurale zorg overgedragen aan extramurale zorg.
Dit heeft als voordeel dat de gezondheidszorg goedkoper wordt, maar de
zorgvrager kan ook in eigen omgeving blijven. Ze zijn niet overgeleverd aan het
ritme van een instelling. Ze worden gestimuleerd om zo veel mogelijk zelf te doen.
Het risico is dat zorg niet op elkaar afgestemd wordt; vaker sprake van
miscommunicatie, minder snel door wanneer meer mensen meer zorg nodig
hebben. Mensen kunnen zich schamen of bang zijn om hulp in te schakelen.
