Rome uur - SE
Van dorp tot stad
Het begin
De stichting van Rome begon mogelijk bij Aeneas, de zoon van Venus en sterveling Anchises.
Hij ontvluchtte het brandende Troje met zijn vader, zoon (Ascanius) en een aantal anderen. Na een
lange reis belandde hij in Italië.
Aeneas stichtte de stad Lavinium en zijn zoon de stad Alba Longa. Het is onbekend of dit verhaal waar
is gebeurd.
Vier eeuwen na Aeneas:
Koning Numitor was heerser. door broer Amulius van de troon gestoten. Amulius doodde de
zonen van Numitor en maakte van zijn dochter, Rea Silvia, een Vestaalse maagd (mochten geen seks
hebben) Mars maakte haar zwanger Romulus en Remus Amulius zette de tweeling in een
mandje in de Tiber opgevoed door wolvin herder voedde ze verder op.
Toen de tweeling eenmaal groot was, doodden ze Amulius en zetten ze Numitor weer op de troon.
Ze wilden zelf een nieuwe stad stichten aan de Tiber op een van de zeven heuvels.
Remus koos de Aventijn en Romulus de Palatijn.
Versie 1:
Remus zag als eerst 6 gieren en later zag Romulus 12 gieren. Ze maakten ruzie over de plek van de
stad. Romulus doodde Remus.
Versie 2:
Beide broers begonnen met het bouwen van hun stad op hun eigen heuvel. Remus kwam gluren bij
het muurtje van Romulus, dus vermoordde Romulus hem. “Zo zal het voortaan iedereen vergaan die
over mijn muren springt!”, aldus Romulus.
De koningstijd (754/753 – 510/509 v.Chr.)
De zeven koningen: fictie en werkelijkheid
Er bestaan 60 verschillende versies van de stichting van Rome. Die versies zijn een combinatie van
orale verhalen en Griekse mythen.
De Koningstijd is de traditionele geschiedenis van Rome. Er zouden 7 koningen geweest zijn waarvan
Romulus de eerste.
Vanaf die tijd aan het einde van de 3e eeuw v.Chr. begonnen de Romeinen met het registreren van de
namen en stichters van dingen.
Romulus (754/753 – 716)
Traditioneel de eerste koning van Rome
Zorgde voor de instelling van de senaat en de huwelijkswetgeving.
,Tarquinius Superbus (534 – 510/509)
De zevende koning
Had de tempel op het Capitool ingewijd.
Legde de Cloaca Maxima (het hoofdriool van het oude Rome) aan.
Kwam niet op legitieme wijze aan de macht
De eerste bewoning
Historici wilden dat literaire traditie door archeologische vondsten werden bevestigd.
Door grafvondsten op het Forum kon worden vastgesteld dat er in de 10 e eeuw voor Christus al
mensen woonden. Deze plek had gunstige omstandigheden. Er waren heuvels langs de rivier de
Tiber, die makkelijk was over te steken. Deze makkelijke oversteekplaats zorgde voor een
verbindingsweg tussen de Grieken en de Etrusken. Op de heuvels had men geen last van
overstromingen en indringers.
De oudste vondsten
Op de Palatijn zijn paalgaten gevonden uit de 8e eeuw v.Chr. De hut van Romulus
Deze werd in de Oudheid vereerd en steeds gerestaureerd.
Oorspronkelijk was het Forum een moerassige vallei. Er werd in ong. 600-575 v.Chr. een
plaveisel aangelegd. Dit diende als plein voor de omwonenden. Zo kon Rome zich van een
dorp ontwikkelen in een stad.
De vondst van terracotta decoraties op het Forum wijzen op het bestaan van tempels.
In 1899 werd de lapis niger gevonden. Een steen met de oudste Latijnse inscriptie uit 550-
500 v.Chr.
Lupercal, dit is de grot waar Romulus en Remus door de wolvin zijn gezoogd. Onder et huis
van Augustus op de Palatijn werd een grot gevonden. Helemaal versierd, omdat Augustus
zichzelf zag als een 2e Romulus.
De Republiek (510/509 – 27 v.Chr.)
De Romeinen wilden geen absolute machthebber meer. Ze kozen voor twee bestuurders: consuls.
Deze werden gekozen door de volksvergadering uit de kring van de senaten en konden één jaar
regeren.
In crisissituaties kon de macht weer in de handen van één man terechtkomen: de dictator. Deze had
dan een half jaar de macht.
In de 5e eeuw v.Chr. hadden de Romeinen een verdrag met omliggende steden de Latijnse Bond.
Rome en de Latijnse steden stonden onder spanning door hun buren: de Aequi en de Volsci.
In de 3e eeuw v.Chr. stond heel Midden-Italië onder het Romeinse zeggenschap.
In Zuid-Italië waren Griekse steden bang voor he Romeinse Rijk. Zij waren onderling te verdeeld om
zich te beschermen tegen de Romeinen. Er kwam een oorlog tussen Rome en die Griekse steden. In
275 v. Chr. Was het Romeinse Rijk even groot als Italië nu.
, De Eerste Punische Oorlog (264-242 v.Chr.)
Rome vocht in deze oorlog tegen de stad Carthago. Deze stad lag rondom de Middellandse Zee in
Noord-Afrika. Sicilië behoorde ook nog bij de Carthagers. Hierdoor zagen de Romeinen ze als een
bedreiging.
In 264 begon de oorlog. De Romeinen moesten voor de eerste keer vechten op zee. Het was een
moeizame strijd, maar de Romeinen hadden in 242 de beslissende slag gewonnen.
De eerste provincies
De Romeinen hadden na de Eerste Punische Oorlog voor het eerst land overzee: Sicilië, Sardinië en
Corsica waren nu van de Romeinen en werden provincies gemaakt. Deze werden door een
gouverneur bestuurd die door de senaat was afgevaardigd.
De Tweede en Derde Punische Oorlogen (218-201 en 149-146 v.Chr.)
Na de eerste oorlog herstelde Carthago zich langzaam. Ze wilden wraak, dus na een verwoesting van
een Romeinse stad in Spanje brak er een tweede oorlog aan. De Carthaagse generaal Hannibal leidde
deze oorlog. Hij ging met soldaten, paarden, ezels, karren en olifanten door de koude Alpen richting
Rome.
In 218 zette zijn leger voet op Romeins grondgebied. Plunderend trok Hannibal richting Rome.
In 216 was de bloederigste nederlaag bij het stadje Cannae. Zo’n 50.000 man werd vermoord.
Sommige steden in Zuid-Italië zagen dit als hun kans om ook in opstand te komen.
De Romeinse generaal: Publius Cornelius Scipio had Rome heel erg gewonnen. Hij kwam met het
voorstel om de Carthagers te verslaan op hun eigen grond. In 202 werden de Carthagers verslagen.
De Romeinen stelden vredesvoorwaarden op.
De Carthagers hielden zich niet aan die vredesvoorwaarden dus begon in 149 de derde oorlog. Drie
jaar werd er gevochten. De Romeinen besloten om Carthago in 146 helemaal gelijk te maken met de
grond.
De verovering van Griekenland en de culturele gevolgen hiervan
Alexander de Grote, wiens rijk ten oosten lag van de Romeinen, was overleden. Zijn rijk werd in
drieën gesplitst: Macedonië (wat delen van Griekenland bevatte), het Seleucidenrijk (Klein-Azië en
Syrië) en Egypte.
In 197 v.Chr. besloot Rome enkele Griekse steden te helpen tegen de onderdrukking van Macedonië.
Dit leidde tot een reeks oorlogen.
In 148 werd Macedonië een Romeinse provincie en later werd heel Griekenland aan het Romeinse
Rijk toegevoegd.
In 167 moesten duizenden Grieken als gijzelaars in Rome verblijven.
In 146 bracht een consul na een oorlog scheepsladingen aan Griekse kunstschatten mee naar Rome.
Veel Romeinen vonden coole dingen tussen de spullen van de Grieken en brachten ze mee naar hun
huizen. Er ontstond een versmelting van Typische Romeinse en Griekse denkbeelden.
Oudere Romeinen zagen deze versmelting als een gevaar en lieten Griekse filosofen in 161
verbannen, omdat ze de Romeinse jeugd zouden bederven.
De Romeinen gingen naar Griekse voorbeelden gebouwd en Romeinse schrijvers kopieerden +
vertaalden Griekse teksten. Met name mythologische verhalen.
Van dorp tot stad
Het begin
De stichting van Rome begon mogelijk bij Aeneas, de zoon van Venus en sterveling Anchises.
Hij ontvluchtte het brandende Troje met zijn vader, zoon (Ascanius) en een aantal anderen. Na een
lange reis belandde hij in Italië.
Aeneas stichtte de stad Lavinium en zijn zoon de stad Alba Longa. Het is onbekend of dit verhaal waar
is gebeurd.
Vier eeuwen na Aeneas:
Koning Numitor was heerser. door broer Amulius van de troon gestoten. Amulius doodde de
zonen van Numitor en maakte van zijn dochter, Rea Silvia, een Vestaalse maagd (mochten geen seks
hebben) Mars maakte haar zwanger Romulus en Remus Amulius zette de tweeling in een
mandje in de Tiber opgevoed door wolvin herder voedde ze verder op.
Toen de tweeling eenmaal groot was, doodden ze Amulius en zetten ze Numitor weer op de troon.
Ze wilden zelf een nieuwe stad stichten aan de Tiber op een van de zeven heuvels.
Remus koos de Aventijn en Romulus de Palatijn.
Versie 1:
Remus zag als eerst 6 gieren en later zag Romulus 12 gieren. Ze maakten ruzie over de plek van de
stad. Romulus doodde Remus.
Versie 2:
Beide broers begonnen met het bouwen van hun stad op hun eigen heuvel. Remus kwam gluren bij
het muurtje van Romulus, dus vermoordde Romulus hem. “Zo zal het voortaan iedereen vergaan die
over mijn muren springt!”, aldus Romulus.
De koningstijd (754/753 – 510/509 v.Chr.)
De zeven koningen: fictie en werkelijkheid
Er bestaan 60 verschillende versies van de stichting van Rome. Die versies zijn een combinatie van
orale verhalen en Griekse mythen.
De Koningstijd is de traditionele geschiedenis van Rome. Er zouden 7 koningen geweest zijn waarvan
Romulus de eerste.
Vanaf die tijd aan het einde van de 3e eeuw v.Chr. begonnen de Romeinen met het registreren van de
namen en stichters van dingen.
Romulus (754/753 – 716)
Traditioneel de eerste koning van Rome
Zorgde voor de instelling van de senaat en de huwelijkswetgeving.
,Tarquinius Superbus (534 – 510/509)
De zevende koning
Had de tempel op het Capitool ingewijd.
Legde de Cloaca Maxima (het hoofdriool van het oude Rome) aan.
Kwam niet op legitieme wijze aan de macht
De eerste bewoning
Historici wilden dat literaire traditie door archeologische vondsten werden bevestigd.
Door grafvondsten op het Forum kon worden vastgesteld dat er in de 10 e eeuw voor Christus al
mensen woonden. Deze plek had gunstige omstandigheden. Er waren heuvels langs de rivier de
Tiber, die makkelijk was over te steken. Deze makkelijke oversteekplaats zorgde voor een
verbindingsweg tussen de Grieken en de Etrusken. Op de heuvels had men geen last van
overstromingen en indringers.
De oudste vondsten
Op de Palatijn zijn paalgaten gevonden uit de 8e eeuw v.Chr. De hut van Romulus
Deze werd in de Oudheid vereerd en steeds gerestaureerd.
Oorspronkelijk was het Forum een moerassige vallei. Er werd in ong. 600-575 v.Chr. een
plaveisel aangelegd. Dit diende als plein voor de omwonenden. Zo kon Rome zich van een
dorp ontwikkelen in een stad.
De vondst van terracotta decoraties op het Forum wijzen op het bestaan van tempels.
In 1899 werd de lapis niger gevonden. Een steen met de oudste Latijnse inscriptie uit 550-
500 v.Chr.
Lupercal, dit is de grot waar Romulus en Remus door de wolvin zijn gezoogd. Onder et huis
van Augustus op de Palatijn werd een grot gevonden. Helemaal versierd, omdat Augustus
zichzelf zag als een 2e Romulus.
De Republiek (510/509 – 27 v.Chr.)
De Romeinen wilden geen absolute machthebber meer. Ze kozen voor twee bestuurders: consuls.
Deze werden gekozen door de volksvergadering uit de kring van de senaten en konden één jaar
regeren.
In crisissituaties kon de macht weer in de handen van één man terechtkomen: de dictator. Deze had
dan een half jaar de macht.
In de 5e eeuw v.Chr. hadden de Romeinen een verdrag met omliggende steden de Latijnse Bond.
Rome en de Latijnse steden stonden onder spanning door hun buren: de Aequi en de Volsci.
In de 3e eeuw v.Chr. stond heel Midden-Italië onder het Romeinse zeggenschap.
In Zuid-Italië waren Griekse steden bang voor he Romeinse Rijk. Zij waren onderling te verdeeld om
zich te beschermen tegen de Romeinen. Er kwam een oorlog tussen Rome en die Griekse steden. In
275 v. Chr. Was het Romeinse Rijk even groot als Italië nu.
, De Eerste Punische Oorlog (264-242 v.Chr.)
Rome vocht in deze oorlog tegen de stad Carthago. Deze stad lag rondom de Middellandse Zee in
Noord-Afrika. Sicilië behoorde ook nog bij de Carthagers. Hierdoor zagen de Romeinen ze als een
bedreiging.
In 264 begon de oorlog. De Romeinen moesten voor de eerste keer vechten op zee. Het was een
moeizame strijd, maar de Romeinen hadden in 242 de beslissende slag gewonnen.
De eerste provincies
De Romeinen hadden na de Eerste Punische Oorlog voor het eerst land overzee: Sicilië, Sardinië en
Corsica waren nu van de Romeinen en werden provincies gemaakt. Deze werden door een
gouverneur bestuurd die door de senaat was afgevaardigd.
De Tweede en Derde Punische Oorlogen (218-201 en 149-146 v.Chr.)
Na de eerste oorlog herstelde Carthago zich langzaam. Ze wilden wraak, dus na een verwoesting van
een Romeinse stad in Spanje brak er een tweede oorlog aan. De Carthaagse generaal Hannibal leidde
deze oorlog. Hij ging met soldaten, paarden, ezels, karren en olifanten door de koude Alpen richting
Rome.
In 218 zette zijn leger voet op Romeins grondgebied. Plunderend trok Hannibal richting Rome.
In 216 was de bloederigste nederlaag bij het stadje Cannae. Zo’n 50.000 man werd vermoord.
Sommige steden in Zuid-Italië zagen dit als hun kans om ook in opstand te komen.
De Romeinse generaal: Publius Cornelius Scipio had Rome heel erg gewonnen. Hij kwam met het
voorstel om de Carthagers te verslaan op hun eigen grond. In 202 werden de Carthagers verslagen.
De Romeinen stelden vredesvoorwaarden op.
De Carthagers hielden zich niet aan die vredesvoorwaarden dus begon in 149 de derde oorlog. Drie
jaar werd er gevochten. De Romeinen besloten om Carthago in 146 helemaal gelijk te maken met de
grond.
De verovering van Griekenland en de culturele gevolgen hiervan
Alexander de Grote, wiens rijk ten oosten lag van de Romeinen, was overleden. Zijn rijk werd in
drieën gesplitst: Macedonië (wat delen van Griekenland bevatte), het Seleucidenrijk (Klein-Azië en
Syrië) en Egypte.
In 197 v.Chr. besloot Rome enkele Griekse steden te helpen tegen de onderdrukking van Macedonië.
Dit leidde tot een reeks oorlogen.
In 148 werd Macedonië een Romeinse provincie en later werd heel Griekenland aan het Romeinse
Rijk toegevoegd.
In 167 moesten duizenden Grieken als gijzelaars in Rome verblijven.
In 146 bracht een consul na een oorlog scheepsladingen aan Griekse kunstschatten mee naar Rome.
Veel Romeinen vonden coole dingen tussen de spullen van de Grieken en brachten ze mee naar hun
huizen. Er ontstond een versmelting van Typische Romeinse en Griekse denkbeelden.
Oudere Romeinen zagen deze versmelting als een gevaar en lieten Griekse filosofen in 161
verbannen, omdat ze de Romeinse jeugd zouden bederven.
De Romeinen gingen naar Griekse voorbeelden gebouwd en Romeinse schrijvers kopieerden +
vertaalden Griekse teksten. Met name mythologische verhalen.
