Rusland werd geregeerd door een tsaar, een Russische naam voor een keizer.
De tsaar bezat de absolute macht. Na een poging tot een revolutie richtte tsaar Nicolaas I een politieke politie op
die tot taak had om alle mensen die gevaarlijk waren voor de macht van de tsaar op te sporen en te arresteren.
Er was een strenge censuur op boeken en kranten en toezicht op het onderwijs om zo gevaarlijke democratische
ideeën uit West-Europa tegen te houden.
Rusland had een kleine rijke bovenlaag die bestond uit de adel, eigenaar van bijna de helft van de Russische
landbouwgrond en uit een kleine groep rijke ondernemers. De rest van de bevolking bestond grotendeels uit arme
boeren die steeds minder vrijheid kregen.
Eind 19e eeuw verslechterde de toestand van de boeren. De boeren werden steeds armer en de bovenlaag van
de bevolking steeds rijker. In het geheim ontstonden er politieke partijen die de tsaar via een revolutie wilden
afzetten. In 1898 werd de Sociaal Democratische Arbeiderspartij opgericht door Marxisten. Marxisten vinden dat
een revolutie uitgevoerd zou moeten worden door fabrieksarbeiders, die er in Rusland nauwelijks waren. Dit was
een kleine partij de ook nog uiteenviel in 2 groepen: de Mensjewieken en de Bolsjewieken. Eén veel grotere partij
werd gevormd door de Socialisten-revolutionairen die vond dat de boeren de revolutie moesten beginnen. Leden
waren voornamelijk mensen met een goede opleiding en niet de boeren zelf. De regering vond deze partij die
veel onrust op het platteland veroorzaakte heel gevaarlijk. De Marxisten vond ze een stuk minder gevaarlijk. Er
werd ook nog een liberale partij opgericht die een democratische staat stap voor stap wilde bereiken.
Na opstanden in 1905 beloofde de tsaar allerlei hervormingen. Er kwam zelfs een doema, een parlement, dat
echter geen enkele invloed had omdat de tsaar uiteindelijk alle beslissingen nam.
De andere 2 partijen gingen door met hen ondergronds verzet. De tsaar liet de politie en het leger steeds harder
tegen hen optreden. Duizenden mensen werden opgepakt en velen vluchtten het land uit.
De eerste wereldoorlog (1914 – 1918) leidde uiteindelijk tot de Februarirevolutie van 1917. De tsaar luisterde
steeds minder naar de doema, voerde zelf het leger aan en gaf zijn vrouw het bestuur van het land in handen.
Zelfs de adel en de legerleiding verloren het vertrouwen in hem.
Door de oorlog ontstond grote problemen in Rusland. De boeren moesten het leger in en konden dus niet op het
land werken. Het leger had veel te weinig wapens en munitie.
De Februarirevolutie brak uit. De doema greep de macht en vormde de Voorlopige Regering. Nicolaas II deed
afstand van de troon. Hij werd samen met zijn gezin gevangen gezet. De voorlopige regering had weinig macht
en kon geen einde maken aan de oorlog.
De Voorlopige Regering had in de grote steden te maken met sovjets. Dit zijn raden van arbeiders en soldaten
die zich niets aantrokken van de Voorlopige Regering. De meeste soldaten luisterden eerder naar de sovjets. De
sovjets hadden langzaamaan de werkelijke macht, omdat zij het leger, de spoorwegen, de post en de telegraaf in
handen hadden. Binnen de sovjets krijgen de Bolsjewieken onder leiding van Lenin het steeds meer voor het
zeggen. Lenin wilde niet samenwerken met de andere partijen. Hij wilde alleen de macht in handen krijgen en
vond dat daar een nieuwe revolutie voor nodig was. De doelen van de bolsjewieken waren: onmiddellijke vrede
met Duitsland, alle macht aan de sovjets, het land voor de boeren, de fabrieken voor de arbeiders. Dit sloeg aan
bij grote delen van de bevolking. Uiteindelijk hebben de Bolsjewieken in oktober 1917 een revolutie met succes
gestart. De Bolsjewieken hadden nu de macht onder leiding van Lenin.
In 1905 keerde Lenin terug naar Rusland en ging de Bolsjewieken leiden, toen hij in 1914 weer moest vluchten
zorgden de Duitsers er in 1917 na de Februarirevolutie voor dat Lenin terug kon keren naar Rusland, omdat ze
wisten dat Lenin de oorlog wou beëindigen en vrede wou sluiten.
In 1917 nam de Voorlopige Regering actie tegen de Bolsjewieken.
Direct na de oktoberrevolutie vormden de Bolsjewieken een nieuwe regering, de Raad van Volkscommissarissen.
Lenin werd voorzitter, Stalin werd volkscommissaris voor de en Trotski werd volkscommissaris van buitenlandse
zaken. Ze wilden niet samenwerken met de Mensjewieken of de sociaal democraten. De Bolsjewieken verloren
de verkiezingen die eind november 1917 gehouden werden. De Bolsjewieken trokken zich niets van de uitslag
aan en lieten hun tegenstanders in de doema wegsturen door de Roden. In 1918 werd de partij van naam
veranderd namelijk in: Communistische Partij.
Onder de Russische bevolking ontstond verzet tegen de Bolsjewieken onder vele groeperingen zoals de adel,
generaals en officieren, socialisten revolutionairen, mensjewieken en vele partijloze burgers. Al die groeperingen
werden samen de Witten genoemd die de Bolsjewieken, de Roden, bestreden.
De Witten richtten legers op en het rode leger streed tegen de witte legers. Deze burgeroorlog duurde tot 1920.
De Bolsjewieken hadden de burgeroorlog gewonnen en hadden nu het hele Russische rijk in handen. In 1923
gaven de Bolsjewieken Rusland een nieuwe naam: Sovjetunie.
De tsaar bezat de absolute macht. Na een poging tot een revolutie richtte tsaar Nicolaas I een politieke politie op
die tot taak had om alle mensen die gevaarlijk waren voor de macht van de tsaar op te sporen en te arresteren.
Er was een strenge censuur op boeken en kranten en toezicht op het onderwijs om zo gevaarlijke democratische
ideeën uit West-Europa tegen te houden.
Rusland had een kleine rijke bovenlaag die bestond uit de adel, eigenaar van bijna de helft van de Russische
landbouwgrond en uit een kleine groep rijke ondernemers. De rest van de bevolking bestond grotendeels uit arme
boeren die steeds minder vrijheid kregen.
Eind 19e eeuw verslechterde de toestand van de boeren. De boeren werden steeds armer en de bovenlaag van
de bevolking steeds rijker. In het geheim ontstonden er politieke partijen die de tsaar via een revolutie wilden
afzetten. In 1898 werd de Sociaal Democratische Arbeiderspartij opgericht door Marxisten. Marxisten vinden dat
een revolutie uitgevoerd zou moeten worden door fabrieksarbeiders, die er in Rusland nauwelijks waren. Dit was
een kleine partij de ook nog uiteenviel in 2 groepen: de Mensjewieken en de Bolsjewieken. Eén veel grotere partij
werd gevormd door de Socialisten-revolutionairen die vond dat de boeren de revolutie moesten beginnen. Leden
waren voornamelijk mensen met een goede opleiding en niet de boeren zelf. De regering vond deze partij die
veel onrust op het platteland veroorzaakte heel gevaarlijk. De Marxisten vond ze een stuk minder gevaarlijk. Er
werd ook nog een liberale partij opgericht die een democratische staat stap voor stap wilde bereiken.
Na opstanden in 1905 beloofde de tsaar allerlei hervormingen. Er kwam zelfs een doema, een parlement, dat
echter geen enkele invloed had omdat de tsaar uiteindelijk alle beslissingen nam.
De andere 2 partijen gingen door met hen ondergronds verzet. De tsaar liet de politie en het leger steeds harder
tegen hen optreden. Duizenden mensen werden opgepakt en velen vluchtten het land uit.
De eerste wereldoorlog (1914 – 1918) leidde uiteindelijk tot de Februarirevolutie van 1917. De tsaar luisterde
steeds minder naar de doema, voerde zelf het leger aan en gaf zijn vrouw het bestuur van het land in handen.
Zelfs de adel en de legerleiding verloren het vertrouwen in hem.
Door de oorlog ontstond grote problemen in Rusland. De boeren moesten het leger in en konden dus niet op het
land werken. Het leger had veel te weinig wapens en munitie.
De Februarirevolutie brak uit. De doema greep de macht en vormde de Voorlopige Regering. Nicolaas II deed
afstand van de troon. Hij werd samen met zijn gezin gevangen gezet. De voorlopige regering had weinig macht
en kon geen einde maken aan de oorlog.
De Voorlopige Regering had in de grote steden te maken met sovjets. Dit zijn raden van arbeiders en soldaten
die zich niets aantrokken van de Voorlopige Regering. De meeste soldaten luisterden eerder naar de sovjets. De
sovjets hadden langzaamaan de werkelijke macht, omdat zij het leger, de spoorwegen, de post en de telegraaf in
handen hadden. Binnen de sovjets krijgen de Bolsjewieken onder leiding van Lenin het steeds meer voor het
zeggen. Lenin wilde niet samenwerken met de andere partijen. Hij wilde alleen de macht in handen krijgen en
vond dat daar een nieuwe revolutie voor nodig was. De doelen van de bolsjewieken waren: onmiddellijke vrede
met Duitsland, alle macht aan de sovjets, het land voor de boeren, de fabrieken voor de arbeiders. Dit sloeg aan
bij grote delen van de bevolking. Uiteindelijk hebben de Bolsjewieken in oktober 1917 een revolutie met succes
gestart. De Bolsjewieken hadden nu de macht onder leiding van Lenin.
In 1905 keerde Lenin terug naar Rusland en ging de Bolsjewieken leiden, toen hij in 1914 weer moest vluchten
zorgden de Duitsers er in 1917 na de Februarirevolutie voor dat Lenin terug kon keren naar Rusland, omdat ze
wisten dat Lenin de oorlog wou beëindigen en vrede wou sluiten.
In 1917 nam de Voorlopige Regering actie tegen de Bolsjewieken.
Direct na de oktoberrevolutie vormden de Bolsjewieken een nieuwe regering, de Raad van Volkscommissarissen.
Lenin werd voorzitter, Stalin werd volkscommissaris voor de en Trotski werd volkscommissaris van buitenlandse
zaken. Ze wilden niet samenwerken met de Mensjewieken of de sociaal democraten. De Bolsjewieken verloren
de verkiezingen die eind november 1917 gehouden werden. De Bolsjewieken trokken zich niets van de uitslag
aan en lieten hun tegenstanders in de doema wegsturen door de Roden. In 1918 werd de partij van naam
veranderd namelijk in: Communistische Partij.
Onder de Russische bevolking ontstond verzet tegen de Bolsjewieken onder vele groeperingen zoals de adel,
generaals en officieren, socialisten revolutionairen, mensjewieken en vele partijloze burgers. Al die groeperingen
werden samen de Witten genoemd die de Bolsjewieken, de Roden, bestreden.
De Witten richtten legers op en het rode leger streed tegen de witte legers. Deze burgeroorlog duurde tot 1920.
De Bolsjewieken hadden de burgeroorlog gewonnen en hadden nu het hele Russische rijk in handen. In 1923
gaven de Bolsjewieken Rusland een nieuwe naam: Sovjetunie.
