Samenvatting blok 3.6 Neuropsychology
Week 1
PROBLEM 1.1 How do you bake?
- Wat is de functie van de pariëtale kwab?
- Waar zit deze in de hersenen?
- Wat zijn de gevolgen van schade aan de pariëtale kwab?
- Neurologische stoornissen die hierbij horen en de symptomen daarvan
- Wat zijn de basale ganglia en wat is de functie hiervan?
PROBLEM 1.2 Don’t you see it?
- Welke hersenfuncties zijn betrokken bij perceptie?
- Wat is het effect van schade in deze gebieden?
- Hoe heten deze stoornissen en wat zijn de symptomen ?
PROBLEM 1.3 Spot the difference?
- Wat is agnosia?
- Welke soorten zijn er?
- Welke hersendelen hebben ermee te maken? (occipitale kwab)
- Wat zijn de gevolgen en symptomen?
Aantekening: doorsaal (boven), ventraal (onder), anterior (voor), posterior (achter), mediaal
(binnen), lateraal (buiten).
Kolb Chapter 9. Organization of the motor system (232 – 250)
Beweging is een complex proces waarbij veel breindelen een rol spelen. Het motor system bestaat
voornamelijk uit delen van het zenuwstelsel die directe invloed hebben op de spieren en
ruggengraat- neurale circuits die opdrachten geven aan de spieren via perifere zenuwen. Het brein
en de ruggengraat werken samen voor het produceren van beweging en de structuren die hieraan
meewerken zijn de neocortex, hersenstam, basale ganglia en het cerebellum.
,9.1 De neocortex: het initiëren van beweging
Er zijn vier neocorticale regio’s die onze beweging produceren:
1. Posterior cortex: specificeert bewegingsdoelen en stuurt sensorische informatie van zicht,
aanraking en horen naar de frontale regio’s van het brein.
- Er is een directe route naar de primary motor cortex voor automatische bewegingen.
- Informatie over bewuste gecontroleerde beweging heeft een indirecte route via de
temporale en de frontale cortex.
2. Op instructie van de posterior cortex genereert de prefrontale cortex (PFC) plannen voor
beweging die doorgestuurd worden naar de premotor en motor cortex.
3. De premotor cortex (Brodmann’s area 6, supplementary motor cortex) ligt nog voor
(anterior) de M1 (primary motor cortex) en bevat een lexicon over het herkennen van
beweging van anderen en selecteren van gelijke of andere bewegingen.
4. De primary motor cortex (M1, Brodmann’s area 4) bevat een lexicon voor meer
elementaire (kleine) bewegingen zoals hand en mond bewegingen.
Als er een bewegingsdoel opkomt in de anterior cortex zijn er twee routes van actie:
- Makkelijke/discrete bewegingen direct uitgevoerd door de premotor en primary motor
cortex.
- Moeilijkere geplande bewegingen eerst besloten door temporale en prefrontale delen en
daarna uitgevoerd door de premotor cortex en de primary motor cortex.
Dit is te zien in een experiment (plaatsje rechts boven) waarin makkelijke bewegingen activatie
veroorzaken in M1 en S1 (primair), een volgorde van beweging de premotor cortex activeert en
complexere en doelgerichte bewegingen activatie in de prefrontale cortex en temporale cortex.
In kaart brengen van de motorische cortex met elektrische stimulatie
Met elektirsche stimulatie van het brein heeft Wilder Penfield ontdekt dat beweging vooral was
gelinkt aan stimulatie van de precentral gyrus (M1 / Broadmann’s area 4) en de supplementary motor
cortex (Premotor cortex / Brodmann’s area 6).
Penfield’s motor homunculus (kleine mens): is een representatie in cartoons van lichaamsdelen
verspreid over de motor cortex (een soort map over welk deel gaat over beweging van welk
lichaamsdeel). Hij heeft ook een secondary homunculus gemaakt in de supplementary motor cortex
(premotor cortex / Brodmann’s area 6).
- Deze motor homuculus licht ondersteboven vergeleken met het lichaam. Dus de voeten
liggen dorsaal (hoog bij de central fissue) en het hoofd ligt ventraal (laag bij de lateral fissue).
Ook zijn de lichaamsdelen die groot zijn kleiner in de homoculus en zijn kleine
lichaamsdelen groot (grote hand en duim en kleinere armen en benen). Ook begeven de
lichaamsdelen zich niet precies op de goede plek.
, Multiple representation in de motor cortex
Nieuwere technieken (micro- electrode stimulatie) laten wel 10 homunculi zien in de primary en
premotor motory cortex. Ook is de ligging niet zo simpel als Penfield dacht. Vinger beweging ligt
bijvoorbeeld niet op één losse plek en activeert ook andere beweging.
Narural movement categories
Graziano deed ook onderzoek met elektrische stimulatie maar hij deed dit langer (0.5 seconden) bij
aapjes. Op basis van deze stimulatie heeft hij een map kunnen maken van de premotorische en de
primaire motorische cortex. Er wordt hier met meerdere dingen rekening gehouden per regio: het
lichaamsdeel dat beweegt, de locatie in de lucht waar het lichaamsdeel zich heen zal bewegen en
de functie van de beweging. Zijn map is dus veel flexibeler dan die van Penfield.
Beiden trekken ze de volgende conclusies:
- Hele- lichaamsbewegingen zoals klimmen (climbing region) en springen liggen meer dorsaal
(boven) in de premotorische cortex.
- Handbewegingen van grijpen en naar de mond liggen meer ventraal in de premotorische
cortex.
- In M1 (primaire motorische cortex) liggen grijp bewegingen naar verschillende locaties van
het lichaam en ventraal (onderin) liggen mondbewegingen.
- M1 meer voor discrete/kleine bewegingen en de premotorische cortex meer voor hele -
lichaamsbewegingen.
Visual- parietal- motor connections (dual channels for reaching)
Beweging kan ook vanuit de pariëtale kwab worden opgewekt. Welke delen welke beweging
oproepen is hier gelijk aan die van de motorische cortex. Dit gebeurt als volgt:
- De visuele cortex bepaald de locatie van het object en stuurt op basis van deze informatie de
arm regio van de pariëtale kwab en de hand regio aan hoe zij het object kunnen pakken.
Deze grijp en pak regio’s verbinden met de grijp en pak regio’s van de motorische cortex die
via het descending pad de beweging aanstuurt naar de ruggengraat.
Visuele cortex (locatie en vorm object) pariëtale cortex (lichaamsdeel bepalen) motorische
cortex (beweging aansturen) hersenstam en de ruggengraat (beweging specificeren).
De reik- bewegingen liggen dorsaal en de grijp bewegingen
liggen ventraal. Van V1 gaat de informatie naar de pariëtale
regio’s voor grijpen en reiken en deze verbinden aan de
motorische regio’s (M1 en premotorische cortex) voor
grijpen en reiken.
The movement lexicon
Mensen hebben een lexicon: verzameling van
bewegingscategorieën in de cortex. Baby’s kunnen
bijvoorbeeld bij 4 maanden een pincer grip (duim en
wijzvinger) uitvoeren en gebruiken deze bij 12 maanden al
om kleine objecten op te pakken. Ook gebruiken primaten
deze greep. Bij schade aan de motorische cortex in het
vinger deel kan dit leiden tot moeite met vinger- en ook
hand of armbewegingen: moeite met grijpbeweginen. Iemand stapt
dan over op de whole- hand grip.
Waarschijnlijk delen de premotorische cortex en de primaire motorische cortex een gelijksoortig
lexicon. Alleen zijn de mogelijke bewegingen van de premotorische cortex complexer dan die van
Week 1
PROBLEM 1.1 How do you bake?
- Wat is de functie van de pariëtale kwab?
- Waar zit deze in de hersenen?
- Wat zijn de gevolgen van schade aan de pariëtale kwab?
- Neurologische stoornissen die hierbij horen en de symptomen daarvan
- Wat zijn de basale ganglia en wat is de functie hiervan?
PROBLEM 1.2 Don’t you see it?
- Welke hersenfuncties zijn betrokken bij perceptie?
- Wat is het effect van schade in deze gebieden?
- Hoe heten deze stoornissen en wat zijn de symptomen ?
PROBLEM 1.3 Spot the difference?
- Wat is agnosia?
- Welke soorten zijn er?
- Welke hersendelen hebben ermee te maken? (occipitale kwab)
- Wat zijn de gevolgen en symptomen?
Aantekening: doorsaal (boven), ventraal (onder), anterior (voor), posterior (achter), mediaal
(binnen), lateraal (buiten).
Kolb Chapter 9. Organization of the motor system (232 – 250)
Beweging is een complex proces waarbij veel breindelen een rol spelen. Het motor system bestaat
voornamelijk uit delen van het zenuwstelsel die directe invloed hebben op de spieren en
ruggengraat- neurale circuits die opdrachten geven aan de spieren via perifere zenuwen. Het brein
en de ruggengraat werken samen voor het produceren van beweging en de structuren die hieraan
meewerken zijn de neocortex, hersenstam, basale ganglia en het cerebellum.
,9.1 De neocortex: het initiëren van beweging
Er zijn vier neocorticale regio’s die onze beweging produceren:
1. Posterior cortex: specificeert bewegingsdoelen en stuurt sensorische informatie van zicht,
aanraking en horen naar de frontale regio’s van het brein.
- Er is een directe route naar de primary motor cortex voor automatische bewegingen.
- Informatie over bewuste gecontroleerde beweging heeft een indirecte route via de
temporale en de frontale cortex.
2. Op instructie van de posterior cortex genereert de prefrontale cortex (PFC) plannen voor
beweging die doorgestuurd worden naar de premotor en motor cortex.
3. De premotor cortex (Brodmann’s area 6, supplementary motor cortex) ligt nog voor
(anterior) de M1 (primary motor cortex) en bevat een lexicon over het herkennen van
beweging van anderen en selecteren van gelijke of andere bewegingen.
4. De primary motor cortex (M1, Brodmann’s area 4) bevat een lexicon voor meer
elementaire (kleine) bewegingen zoals hand en mond bewegingen.
Als er een bewegingsdoel opkomt in de anterior cortex zijn er twee routes van actie:
- Makkelijke/discrete bewegingen direct uitgevoerd door de premotor en primary motor
cortex.
- Moeilijkere geplande bewegingen eerst besloten door temporale en prefrontale delen en
daarna uitgevoerd door de premotor cortex en de primary motor cortex.
Dit is te zien in een experiment (plaatsje rechts boven) waarin makkelijke bewegingen activatie
veroorzaken in M1 en S1 (primair), een volgorde van beweging de premotor cortex activeert en
complexere en doelgerichte bewegingen activatie in de prefrontale cortex en temporale cortex.
In kaart brengen van de motorische cortex met elektrische stimulatie
Met elektirsche stimulatie van het brein heeft Wilder Penfield ontdekt dat beweging vooral was
gelinkt aan stimulatie van de precentral gyrus (M1 / Broadmann’s area 4) en de supplementary motor
cortex (Premotor cortex / Brodmann’s area 6).
Penfield’s motor homunculus (kleine mens): is een representatie in cartoons van lichaamsdelen
verspreid over de motor cortex (een soort map over welk deel gaat over beweging van welk
lichaamsdeel). Hij heeft ook een secondary homunculus gemaakt in de supplementary motor cortex
(premotor cortex / Brodmann’s area 6).
- Deze motor homuculus licht ondersteboven vergeleken met het lichaam. Dus de voeten
liggen dorsaal (hoog bij de central fissue) en het hoofd ligt ventraal (laag bij de lateral fissue).
Ook zijn de lichaamsdelen die groot zijn kleiner in de homoculus en zijn kleine
lichaamsdelen groot (grote hand en duim en kleinere armen en benen). Ook begeven de
lichaamsdelen zich niet precies op de goede plek.
, Multiple representation in de motor cortex
Nieuwere technieken (micro- electrode stimulatie) laten wel 10 homunculi zien in de primary en
premotor motory cortex. Ook is de ligging niet zo simpel als Penfield dacht. Vinger beweging ligt
bijvoorbeeld niet op één losse plek en activeert ook andere beweging.
Narural movement categories
Graziano deed ook onderzoek met elektrische stimulatie maar hij deed dit langer (0.5 seconden) bij
aapjes. Op basis van deze stimulatie heeft hij een map kunnen maken van de premotorische en de
primaire motorische cortex. Er wordt hier met meerdere dingen rekening gehouden per regio: het
lichaamsdeel dat beweegt, de locatie in de lucht waar het lichaamsdeel zich heen zal bewegen en
de functie van de beweging. Zijn map is dus veel flexibeler dan die van Penfield.
Beiden trekken ze de volgende conclusies:
- Hele- lichaamsbewegingen zoals klimmen (climbing region) en springen liggen meer dorsaal
(boven) in de premotorische cortex.
- Handbewegingen van grijpen en naar de mond liggen meer ventraal in de premotorische
cortex.
- In M1 (primaire motorische cortex) liggen grijp bewegingen naar verschillende locaties van
het lichaam en ventraal (onderin) liggen mondbewegingen.
- M1 meer voor discrete/kleine bewegingen en de premotorische cortex meer voor hele -
lichaamsbewegingen.
Visual- parietal- motor connections (dual channels for reaching)
Beweging kan ook vanuit de pariëtale kwab worden opgewekt. Welke delen welke beweging
oproepen is hier gelijk aan die van de motorische cortex. Dit gebeurt als volgt:
- De visuele cortex bepaald de locatie van het object en stuurt op basis van deze informatie de
arm regio van de pariëtale kwab en de hand regio aan hoe zij het object kunnen pakken.
Deze grijp en pak regio’s verbinden met de grijp en pak regio’s van de motorische cortex die
via het descending pad de beweging aanstuurt naar de ruggengraat.
Visuele cortex (locatie en vorm object) pariëtale cortex (lichaamsdeel bepalen) motorische
cortex (beweging aansturen) hersenstam en de ruggengraat (beweging specificeren).
De reik- bewegingen liggen dorsaal en de grijp bewegingen
liggen ventraal. Van V1 gaat de informatie naar de pariëtale
regio’s voor grijpen en reiken en deze verbinden aan de
motorische regio’s (M1 en premotorische cortex) voor
grijpen en reiken.
The movement lexicon
Mensen hebben een lexicon: verzameling van
bewegingscategorieën in de cortex. Baby’s kunnen
bijvoorbeeld bij 4 maanden een pincer grip (duim en
wijzvinger) uitvoeren en gebruiken deze bij 12 maanden al
om kleine objecten op te pakken. Ook gebruiken primaten
deze greep. Bij schade aan de motorische cortex in het
vinger deel kan dit leiden tot moeite met vinger- en ook
hand of armbewegingen: moeite met grijpbeweginen. Iemand stapt
dan over op de whole- hand grip.
Waarschijnlijk delen de premotorische cortex en de primaire motorische cortex een gelijksoortig
lexicon. Alleen zijn de mogelijke bewegingen van de premotorische cortex complexer dan die van
