LEERSTOORNISS
EN
Prof. Dr. A. Desoete
1STE MASTER PEDAGOGIEK & ONDERWIJSKUNDE
2DE SEMESTER
1
,2
, HRC 1: ALGEMENE THEMA’S
BEGRIPPENKADER
1. CONCEPTUEEL KADER & DIAGNOSTISCHE
SYSTEMEN/CRITERIA
Het vak ‘leerstoornissen’ gaat niet over alles wat
met leren fout gaat. Er zijn maar 2 leerstoornissen:
dyslexie & dyscalculie. Je kan uiteraard wel meer
problemen hebben op school, maar dat zijn
leermoeilijkheden. In deze cursus gaat het echt
over leerstoornissen (ongeveer 5% van de
bevolking).
Filmpje: dyslexie & dyscalculie zijn erfelijk, maar
men weet niet precies waar het vandaan komt... (wel dat het iets met
onze hersenen te maken heeft). Je kan er niet van af geraken, maar
extra hulp is mogelijk waardoor je wel nog goede punten kan behalen
(door veel te oefenen). Deze hulp dient wel op maat te gebeuren!
BESCHRIJVENDE, VERKLARENDE, HANDELINGSGERICHTE
DIAGNOSE
Als je naar de dokter gaat en je zegt dat je koorts hebt, spierpijn, etc.
dan zal deze een verklarende diagnose stellen, namelijk: griep. Hier
zal de dokter dan een handelingsgerichte diagnose stellen, zoals de
medicatie die je moet nemen.
Dyslexie & dyscalculie zijn beschrijvende diagnoses! Er is geen
consensus, dus het valt niet te verklaren. Hij leest niet goed, DUS hij
heeft dyslexie (niet: hij leest niet goed, WANT hij heeft dyslexie).
3
, = 3 criteria !
Omdat het verklarend is, wil dit niet zeggen dat er geen
handelingsmogelijkheden zijn. Er bestaan handelingsgerichte
aanpassingen (opzoekboekje, rekenmachine, extra tijd, ...) voor deze
leerlingen.
PROBLEEM, STOORNIS, MOEILIJKHEID
Men maakt een conceptueel onderscheid tussen leerproblemen,
leerstoornissen en leermoeilijkheden en tussen verklarende en
beschrijvende diagnoses. Dumont gebruikte de term leerproblemen
als verzamelterm voor alle kinderen die, omwille van welke reden ook,
niet goed kunnen lezen, spellen of rekenen. Daaronder vallen
leerstoornissen: dit zijn leerproblemen, waar de oorzaak gelegen is
in kind kenmerken. Anderzijds zijn er leermoeilijkheden: dit zijn
leerproblemen, waar de oorzaak gelegen is in de omgeving of in een
andere primaire (zintuiglijk, mentaal, emotioneel, neurologisch)
stoornis.
De termen leerstoornis, dyslexie en dyscalculie zijn beschrijvende (en
geen verklarende) diagnoses, van waaruit dan handelingsgerichte
adviezen (handelingsgerichte diagnose) kunnen afgeleid worden (zie
ook HGW-HGD en STICORDI-maatregelen). Men spreekt van een
beschrijvende of classificerende diagnose omdat ze geen verklaring
inhouden en enkel aangeven dat er voldaan is aan een aantal criteria!
4
EN
Prof. Dr. A. Desoete
1STE MASTER PEDAGOGIEK & ONDERWIJSKUNDE
2DE SEMESTER
1
,2
, HRC 1: ALGEMENE THEMA’S
BEGRIPPENKADER
1. CONCEPTUEEL KADER & DIAGNOSTISCHE
SYSTEMEN/CRITERIA
Het vak ‘leerstoornissen’ gaat niet over alles wat
met leren fout gaat. Er zijn maar 2 leerstoornissen:
dyslexie & dyscalculie. Je kan uiteraard wel meer
problemen hebben op school, maar dat zijn
leermoeilijkheden. In deze cursus gaat het echt
over leerstoornissen (ongeveer 5% van de
bevolking).
Filmpje: dyslexie & dyscalculie zijn erfelijk, maar
men weet niet precies waar het vandaan komt... (wel dat het iets met
onze hersenen te maken heeft). Je kan er niet van af geraken, maar
extra hulp is mogelijk waardoor je wel nog goede punten kan behalen
(door veel te oefenen). Deze hulp dient wel op maat te gebeuren!
BESCHRIJVENDE, VERKLARENDE, HANDELINGSGERICHTE
DIAGNOSE
Als je naar de dokter gaat en je zegt dat je koorts hebt, spierpijn, etc.
dan zal deze een verklarende diagnose stellen, namelijk: griep. Hier
zal de dokter dan een handelingsgerichte diagnose stellen, zoals de
medicatie die je moet nemen.
Dyslexie & dyscalculie zijn beschrijvende diagnoses! Er is geen
consensus, dus het valt niet te verklaren. Hij leest niet goed, DUS hij
heeft dyslexie (niet: hij leest niet goed, WANT hij heeft dyslexie).
3
, = 3 criteria !
Omdat het verklarend is, wil dit niet zeggen dat er geen
handelingsmogelijkheden zijn. Er bestaan handelingsgerichte
aanpassingen (opzoekboekje, rekenmachine, extra tijd, ...) voor deze
leerlingen.
PROBLEEM, STOORNIS, MOEILIJKHEID
Men maakt een conceptueel onderscheid tussen leerproblemen,
leerstoornissen en leermoeilijkheden en tussen verklarende en
beschrijvende diagnoses. Dumont gebruikte de term leerproblemen
als verzamelterm voor alle kinderen die, omwille van welke reden ook,
niet goed kunnen lezen, spellen of rekenen. Daaronder vallen
leerstoornissen: dit zijn leerproblemen, waar de oorzaak gelegen is
in kind kenmerken. Anderzijds zijn er leermoeilijkheden: dit zijn
leerproblemen, waar de oorzaak gelegen is in de omgeving of in een
andere primaire (zintuiglijk, mentaal, emotioneel, neurologisch)
stoornis.
De termen leerstoornis, dyslexie en dyscalculie zijn beschrijvende (en
geen verklarende) diagnoses, van waaruit dan handelingsgerichte
adviezen (handelingsgerichte diagnose) kunnen afgeleid worden (zie
ook HGW-HGD en STICORDI-maatregelen). Men spreekt van een
beschrijvende of classificerende diagnose omdat ze geen verklaring
inhouden en enkel aangeven dat er voldaan is aan een aantal criteria!
4
