BEGRIPPENLIJST INTERNATIONAAL RECHT
ð Internationaal publiekrecht: een tak binnen het recht dat de uitoefening van
publiek gezag in de internationale gemeenschap regelt.
ð Verdrag van Westfalen 1674: serie van vredesverdragen, die de
godsdienstoorlogen afsloten. Dit van de beginperiode van het moderne
internationaal recht.
ð Concept of nation: groep van “voornamelijk Europese” staten die een
statengemeenschap vormen, onder het gezag van de Paus.
ð Principe van rebus sictantibus : Art 62, van het verdragenverdrag = verdragen
gelden maar als er fundamentele wijzigingen zijn van de omstandigheden, die
men niet kende wanneer het verdrag gesloten werd, kan het verdrag beëindigd
worden (grensverdragen hebben een andere statuut en basisregels van andere
verdragen moeten dus anders worden toegepast)
ð Dit principe gaat niet gelden bij grensverdrag aangezien men streeft
naar stabiliteit.
ð Soevereine staten: hoogste gezag binnen zijn territorium en onafhankelijk van
andere staten
ð Estoppel: vorm van berusting, beginsel dat een staat niet op een gedane
toezegging kan terugkomen.
ð The critical date: de datum waarop het recht van toepassing was op het moment
dat de titel of het verdrag is ontstaan.
ð Co-existentie: het naast elkaar bestaan van staten. Soevereine staten die elk op
hun grondgebied het hoogste gezag zijn en geen verantwoording moeten afleggen
tov anderen.
ð Coöperatie: het samenwerken van staten om gezamelijke problemen op te lossen.
ð Beschavingsmissie: Europa heeft de plicht om de beschaving uit te dragen naar
de rest van de wereld.
ð Oorspronkelijke rechtssubjecten: staten die over de volle rechtspersoonlijkheid
beschikken.
ð Afgeleide rechtssubjecten: deze beschikken niet over volle rechtspersoonlijkheid,
ze krijgen maar rechtspersoonlijkheid in de mate waarin de staten het gewild
hebben. (internationale organisaties, individuen, bevrijdingsbewegingen, heilige
stoel,…)
, ð Uti possedetis beginsel : houdt in dat een nieuwe staat wordt afgebakend door de
reeds bestaande grenzen. Dit zijn dan meestal de oude administratieve grenzen,
die hiermee dus de nieuwe staatsgrenzen worden.
ð Uti-possedetis de facto = bij een geschil over de grens, gaat men niet
alleen kijken naar waar de administratieve grens liep maar gaat men
ook kijken naar wie het bestuurd grondgebied bezet (effectief gezag
uitoefent)
ð Uti-possedetis de jure = wordt doorgaans gebruikt door Latijns-
Amerikaanse staten die oorsrponkelijk spaanse kolonies zijn. hier gaat
men kijken naar de grezen en de vroegere administratieve grenzen
gebruiken die dan internationale grenzen worden. Dit si de regel die
later bevestigd gaat worden in rechtspraak en gebruikt gaat worden om
grensgeschillen op te lossen.
ð Cairo declaration : in 1960 worden de staten onafhankelijk dankzij het
zelfbeschikkngsrecht, hierbij beslissen ze een regionale organisatie op de richten
= de organisatie voor afrikaanse eenheid. De beslissing van deze vergadering is
gelijkaardig als dat van Latijns-Amerika, de onschendbaarheid van grenzen =>
men behoudt niet de administratieve grenzen, maar wel de koloniale grenzen.
ð Terra nullius: zo zagen de Europeanen de rest van de wereld, niemandsland. Wat
buiten het Westen ligt behoort aan niemand toe, het is grondgebied waar mensen
wonen zonder meester.
ð Ontdekking : grondgebied wordt vastgesteld op basis van ontdekking, effectieve
bezettingen en verdragsrechtelijk afspraken. Bij ontdekking gaat het over wie
bewijst dat zij of hij er eerst was, het grondgebied heeft ontdekt.
ð Effectieve bezetting: naast ontdekking moet er ook effectieve bezetting zijn, de
wil hebben om het gezag daar uit te oefenen.
ð Island op palma case (1898)
ð Greenland case (1931)
ð Koloniaal project : gebieden die niet europees waren, behoorde volgens de
europeanen niemand toe (terra nulius). Het internationaal recht moest concepten
ontwikkelen zodat de Europese staten zich het grondgebied kon aanwijzen =
koloniaal project.
ð Staatsgezag: het uitoefenen van een wetgevende, uitvoerende en rechterlijke
bevoegdheid.
ð Berusting: Als een staat iets doet of zegt iets te doen en een andere staat
reageert daarop door zelf iets te doen/niet te doen, dan kan de eerste staat dat
niet terugnemen want dat zou schade veroorzaken aan de 2de staat.
ð Sessie : afspraken die gemaakt worden en waar stukken grondgebieden worden
afgestaan (= verdragsrechtelijke afspraken) het verdrag dient dan als bewijs.
Uiteraard kan dit maar als u zelf eigenaar bent van dit grondgebied.
ð Internationaal publiekrecht: een tak binnen het recht dat de uitoefening van
publiek gezag in de internationale gemeenschap regelt.
ð Verdrag van Westfalen 1674: serie van vredesverdragen, die de
godsdienstoorlogen afsloten. Dit van de beginperiode van het moderne
internationaal recht.
ð Concept of nation: groep van “voornamelijk Europese” staten die een
statengemeenschap vormen, onder het gezag van de Paus.
ð Principe van rebus sictantibus : Art 62, van het verdragenverdrag = verdragen
gelden maar als er fundamentele wijzigingen zijn van de omstandigheden, die
men niet kende wanneer het verdrag gesloten werd, kan het verdrag beëindigd
worden (grensverdragen hebben een andere statuut en basisregels van andere
verdragen moeten dus anders worden toegepast)
ð Dit principe gaat niet gelden bij grensverdrag aangezien men streeft
naar stabiliteit.
ð Soevereine staten: hoogste gezag binnen zijn territorium en onafhankelijk van
andere staten
ð Estoppel: vorm van berusting, beginsel dat een staat niet op een gedane
toezegging kan terugkomen.
ð The critical date: de datum waarop het recht van toepassing was op het moment
dat de titel of het verdrag is ontstaan.
ð Co-existentie: het naast elkaar bestaan van staten. Soevereine staten die elk op
hun grondgebied het hoogste gezag zijn en geen verantwoording moeten afleggen
tov anderen.
ð Coöperatie: het samenwerken van staten om gezamelijke problemen op te lossen.
ð Beschavingsmissie: Europa heeft de plicht om de beschaving uit te dragen naar
de rest van de wereld.
ð Oorspronkelijke rechtssubjecten: staten die over de volle rechtspersoonlijkheid
beschikken.
ð Afgeleide rechtssubjecten: deze beschikken niet over volle rechtspersoonlijkheid,
ze krijgen maar rechtspersoonlijkheid in de mate waarin de staten het gewild
hebben. (internationale organisaties, individuen, bevrijdingsbewegingen, heilige
stoel,…)
, ð Uti possedetis beginsel : houdt in dat een nieuwe staat wordt afgebakend door de
reeds bestaande grenzen. Dit zijn dan meestal de oude administratieve grenzen,
die hiermee dus de nieuwe staatsgrenzen worden.
ð Uti-possedetis de facto = bij een geschil over de grens, gaat men niet
alleen kijken naar waar de administratieve grens liep maar gaat men
ook kijken naar wie het bestuurd grondgebied bezet (effectief gezag
uitoefent)
ð Uti-possedetis de jure = wordt doorgaans gebruikt door Latijns-
Amerikaanse staten die oorsrponkelijk spaanse kolonies zijn. hier gaat
men kijken naar de grezen en de vroegere administratieve grenzen
gebruiken die dan internationale grenzen worden. Dit si de regel die
later bevestigd gaat worden in rechtspraak en gebruikt gaat worden om
grensgeschillen op te lossen.
ð Cairo declaration : in 1960 worden de staten onafhankelijk dankzij het
zelfbeschikkngsrecht, hierbij beslissen ze een regionale organisatie op de richten
= de organisatie voor afrikaanse eenheid. De beslissing van deze vergadering is
gelijkaardig als dat van Latijns-Amerika, de onschendbaarheid van grenzen =>
men behoudt niet de administratieve grenzen, maar wel de koloniale grenzen.
ð Terra nullius: zo zagen de Europeanen de rest van de wereld, niemandsland. Wat
buiten het Westen ligt behoort aan niemand toe, het is grondgebied waar mensen
wonen zonder meester.
ð Ontdekking : grondgebied wordt vastgesteld op basis van ontdekking, effectieve
bezettingen en verdragsrechtelijk afspraken. Bij ontdekking gaat het over wie
bewijst dat zij of hij er eerst was, het grondgebied heeft ontdekt.
ð Effectieve bezetting: naast ontdekking moet er ook effectieve bezetting zijn, de
wil hebben om het gezag daar uit te oefenen.
ð Island op palma case (1898)
ð Greenland case (1931)
ð Koloniaal project : gebieden die niet europees waren, behoorde volgens de
europeanen niemand toe (terra nulius). Het internationaal recht moest concepten
ontwikkelen zodat de Europese staten zich het grondgebied kon aanwijzen =
koloniaal project.
ð Staatsgezag: het uitoefenen van een wetgevende, uitvoerende en rechterlijke
bevoegdheid.
ð Berusting: Als een staat iets doet of zegt iets te doen en een andere staat
reageert daarop door zelf iets te doen/niet te doen, dan kan de eerste staat dat
niet terugnemen want dat zou schade veroorzaken aan de 2de staat.
ð Sessie : afspraken die gemaakt worden en waar stukken grondgebieden worden
afgestaan (= verdragsrechtelijke afspraken) het verdrag dient dan als bewijs.
Uiteraard kan dit maar als u zelf eigenaar bent van dit grondgebied.
