De ziekte van Alzheimer
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is de ziekte van Alzheimer?
De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Iemand met Alzheimer krijgt
moeite met alledaagse dingen zoals plannen maken, beslissingen nemen en een gesprek volgen.
De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Iemand met Alzheimer krijgt
problemen met het geheugen. Naarmate de ziekte erger wordt, krijgt iemand steeds meer moeite
met dagelijkse vaardigheden. Alzheimer is een progressieve ziekte. De ziekte neemt steeds verder
toe en beschadigt steeds meer hersencellen. Iemand met de ziekte van Alzheimer of een andere
vorm van dementie kan dingen steeds minder goed onthouden en begrijpen. Hij krijgt ook meer
moeite met communiceren en redeneren.
Epedimiologie (verspreiding)
Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. In 70% van de gevallen van dementie
krijgen mensen Alzheimer. 16% krijgt vasculaire dementie en de overige 14% krijgen andere vorm
van dementie.
Dementie:
In Nederland hebben ruim 280.000 mensen dementie.
o Hiervan zijn er 12.000 jonger dan 65 jaar.
o Hiervan wonen er ruim 80.000 in verpleeg- of verzorgingshuizen.
o Hiervan hebben er ruim 100.000 nog geen diagnose.
Ieder uur krijgen er 5 mensen in Nederland dementie. De erkenning van dementie duurt
gemiddeld 14 maanden. Bij jonge mensen duurt dit gemiddeld meer dan 4 jaar.
Het aantal mensen met dementie zal als gevolg van de vergrijzing in de toekomst enorm
stijgen naar meer dan een half miljoen in 2040.
Risico op dementie:
Leeftijd is de belangrijke risicofactor voor dementie.
o Ruim 8% van de mensen boven de 65 jaar heeft dementie.
o Ruim 25% van de mensen boven de 80 jaar heeft dementie.
o Ruim 40% van de mensen boven de 90 jaar heeft dementie.
De kans is 1 op 5 dat iemand in zijn leven dementie krijgt. Bij vrouwen is dit 1 op 3, doordat
de levensverwachting van vrouwen hoger is. Bij mannen 1 op de 7.
Erfelijke vormen van dementie zijn zeldzaam. Deze vormen van dementie treffen vaak
mensen al ver voor hun 65e levensjaar. Iemand met een eerstegraads familielid die na het 65 e
levensjaar dementie kreeg, heeft zelf slecht een klein verhoogd risico op de ziekte.
De zeven belangrijke beïnvloedbare risicofactoren van dementie zijn:
o Lage mentale activiteit.
o Roken
o Weinig bewegen.
o Depressie
o Hoge bloeddruk.
o Diabetes
o Sterk overgewicht.
, Anatomie/fysiologie
Alzheimer en andere vormen van dementie ontstaan niet van de ene op de andere dag. Het begint
sluipen en de achteruitgang neemt langzaam maar zeker toe.
Er word op dit moment veel onderzoek gedaan naar de oorzaken van de ziekte van Alzheimer.
Wetenschapper denken dat 4 veranderingen in de hersenen met de ziekte te maken hebben
Samenklontering van Amyloid.
Tau eiwitkluwen
Gliacellen
Bloed-hersenbarrière.
Samenklontering van amyloid.
Het schadelijke alzheimereiwit ‘Amyloid’ stapelt zich op tussen de zenuwcellen in de hersenen. Zo
vormt het zogenaamde ‘plaques’. Een neerslag van eiwitten die de communicatie tussen de
hersencellen moeizamer maakt. Dit zie je vaak in het eerste gedeelte van de hersenen dat zorgt voor
de aanmaak van herinneringen. Daarom is vergeetachtigheid van een eerste symptoom van de ziekte
van Alzheimer
Tau eiwitkluwen.
In de hersencellen ontstaat een kluwen van een ander eiwit, genaamd ‘tangles’. Deze bestaan uit een
ander schadelijk eiwit dat ‘tau’ word genoemd. Bij de ziekte van Alzheimer is het tau-eiwit
veranderd. Het is anders gevouwen. Door de afwijkende vorm zorgen deze eiwitten ervoor dat de
transport van voedingsstoffen door de cel niet goed verloopt. Uiteindelijk sterft de cel hierdoor.
Gliacellen.
De hersenen bestaan naast zenuwcellen ook uit gliacellen. Deze ondersteunende cellen spelen onder
andere een rol in de afbraak van Amyloid eiwitten. Uit onderzoek blijkt dat deze cellen hierbij soms
overactief en agressief te werk gaan. Dit kan het ziekteproces versnellen.
Bloed-hersenbarriere.
De cellen van de bloed-hersenbarrière zorgen ervoor dat er geen schadelijke stoffen in het
hersenweefsel terechtkomen. De barrière bevat ook speciale mechanismen om het Amyloid eiwit
vanuit de hersenen het bloed in te transporteren. Wanneer de mechanismen falen, ontstaan er
ophopingen van Amyloid eiwitten in het brein.
De ziekte van Alzheimer begint vaak in het geheugengebied en verspreidt zich daarna. Hoe meer
hersendelen aangetast raken, hoe meer symptomen de persoon met dementie heeft.
Symptomen
Iemand met de ziekte van Alzheimer krijgt moeite met alledaagse dingen zoals plannen maken,
beslissingen nemen, problemen oplossen en een gesprek volgen. Daarnaast kan hij niet meer goed:
nieuwe informatie onthouden; het onthouden van wat er net gezien of gehoord is.
informatie onthouden die langere tijd in het geheugen zat
onthouden waar hij is, of welke dag, welke maand of welk jaar het is.
taal gebruiken en begrijpen. Dit heet afasie.
voorwerpen en geluiden herkennen en weten waar ze voor zijn. Dit heet agnosie.
handelingen uitvoeren of in de juiste volgorde uitvoeren. Dit heet apraxie.
nadenken over situaties en deze beoordelen.
Ziektebeeld uitgewerkt door middel van de “rode loper”.
Wat is de ziekte van Alzheimer?
De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Iemand met Alzheimer krijgt
moeite met alledaagse dingen zoals plannen maken, beslissingen nemen en een gesprek volgen.
De ziekte van Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. Iemand met Alzheimer krijgt
problemen met het geheugen. Naarmate de ziekte erger wordt, krijgt iemand steeds meer moeite
met dagelijkse vaardigheden. Alzheimer is een progressieve ziekte. De ziekte neemt steeds verder
toe en beschadigt steeds meer hersencellen. Iemand met de ziekte van Alzheimer of een andere
vorm van dementie kan dingen steeds minder goed onthouden en begrijpen. Hij krijgt ook meer
moeite met communiceren en redeneren.
Epedimiologie (verspreiding)
Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie. In 70% van de gevallen van dementie
krijgen mensen Alzheimer. 16% krijgt vasculaire dementie en de overige 14% krijgen andere vorm
van dementie.
Dementie:
In Nederland hebben ruim 280.000 mensen dementie.
o Hiervan zijn er 12.000 jonger dan 65 jaar.
o Hiervan wonen er ruim 80.000 in verpleeg- of verzorgingshuizen.
o Hiervan hebben er ruim 100.000 nog geen diagnose.
Ieder uur krijgen er 5 mensen in Nederland dementie. De erkenning van dementie duurt
gemiddeld 14 maanden. Bij jonge mensen duurt dit gemiddeld meer dan 4 jaar.
Het aantal mensen met dementie zal als gevolg van de vergrijzing in de toekomst enorm
stijgen naar meer dan een half miljoen in 2040.
Risico op dementie:
Leeftijd is de belangrijke risicofactor voor dementie.
o Ruim 8% van de mensen boven de 65 jaar heeft dementie.
o Ruim 25% van de mensen boven de 80 jaar heeft dementie.
o Ruim 40% van de mensen boven de 90 jaar heeft dementie.
De kans is 1 op 5 dat iemand in zijn leven dementie krijgt. Bij vrouwen is dit 1 op 3, doordat
de levensverwachting van vrouwen hoger is. Bij mannen 1 op de 7.
Erfelijke vormen van dementie zijn zeldzaam. Deze vormen van dementie treffen vaak
mensen al ver voor hun 65e levensjaar. Iemand met een eerstegraads familielid die na het 65 e
levensjaar dementie kreeg, heeft zelf slecht een klein verhoogd risico op de ziekte.
De zeven belangrijke beïnvloedbare risicofactoren van dementie zijn:
o Lage mentale activiteit.
o Roken
o Weinig bewegen.
o Depressie
o Hoge bloeddruk.
o Diabetes
o Sterk overgewicht.
, Anatomie/fysiologie
Alzheimer en andere vormen van dementie ontstaan niet van de ene op de andere dag. Het begint
sluipen en de achteruitgang neemt langzaam maar zeker toe.
Er word op dit moment veel onderzoek gedaan naar de oorzaken van de ziekte van Alzheimer.
Wetenschapper denken dat 4 veranderingen in de hersenen met de ziekte te maken hebben
Samenklontering van Amyloid.
Tau eiwitkluwen
Gliacellen
Bloed-hersenbarrière.
Samenklontering van amyloid.
Het schadelijke alzheimereiwit ‘Amyloid’ stapelt zich op tussen de zenuwcellen in de hersenen. Zo
vormt het zogenaamde ‘plaques’. Een neerslag van eiwitten die de communicatie tussen de
hersencellen moeizamer maakt. Dit zie je vaak in het eerste gedeelte van de hersenen dat zorgt voor
de aanmaak van herinneringen. Daarom is vergeetachtigheid van een eerste symptoom van de ziekte
van Alzheimer
Tau eiwitkluwen.
In de hersencellen ontstaat een kluwen van een ander eiwit, genaamd ‘tangles’. Deze bestaan uit een
ander schadelijk eiwit dat ‘tau’ word genoemd. Bij de ziekte van Alzheimer is het tau-eiwit
veranderd. Het is anders gevouwen. Door de afwijkende vorm zorgen deze eiwitten ervoor dat de
transport van voedingsstoffen door de cel niet goed verloopt. Uiteindelijk sterft de cel hierdoor.
Gliacellen.
De hersenen bestaan naast zenuwcellen ook uit gliacellen. Deze ondersteunende cellen spelen onder
andere een rol in de afbraak van Amyloid eiwitten. Uit onderzoek blijkt dat deze cellen hierbij soms
overactief en agressief te werk gaan. Dit kan het ziekteproces versnellen.
Bloed-hersenbarriere.
De cellen van de bloed-hersenbarrière zorgen ervoor dat er geen schadelijke stoffen in het
hersenweefsel terechtkomen. De barrière bevat ook speciale mechanismen om het Amyloid eiwit
vanuit de hersenen het bloed in te transporteren. Wanneer de mechanismen falen, ontstaan er
ophopingen van Amyloid eiwitten in het brein.
De ziekte van Alzheimer begint vaak in het geheugengebied en verspreidt zich daarna. Hoe meer
hersendelen aangetast raken, hoe meer symptomen de persoon met dementie heeft.
Symptomen
Iemand met de ziekte van Alzheimer krijgt moeite met alledaagse dingen zoals plannen maken,
beslissingen nemen, problemen oplossen en een gesprek volgen. Daarnaast kan hij niet meer goed:
nieuwe informatie onthouden; het onthouden van wat er net gezien of gehoord is.
informatie onthouden die langere tijd in het geheugen zat
onthouden waar hij is, of welke dag, welke maand of welk jaar het is.
taal gebruiken en begrijpen. Dit heet afasie.
voorwerpen en geluiden herkennen en weten waar ze voor zijn. Dit heet agnosie.
handelingen uitvoeren of in de juiste volgorde uitvoeren. Dit heet apraxie.
nadenken over situaties en deze beoordelen.
