Verplichte
anticonceptie in de
ggz.
Onderzoekende houding
Lisa Spee
0887287
klas: 1A
Docent: A. Renkema
Cursuscode: SWOSDO1RD
22-06-2020
,Inhoudsopgave:
1.1Inleiding blz. 2
1.2 rijke beschrijving blz. 2
2 doelstelling blz. 4
3.1 werkwijze van het bevragen blz. 5
3.2 werkwijze van het naslagwerk blz. 5
4.1 resultaten van de interviews blz. 6
4.2 resultaten van de tekstanalyse blz. 8
5 conclusie blz. 10
6 verantwoording blz. 11
Bronvermelding blz. 14
Bijlage blz. 15
1
, 1.1Inleiding:
Sinds 2014 werk ik binnen Antes. Sinds januari 2019 is Antes onderdeel van Parnassia groep. Mijn
werkervaring komt voornamelijk uit de delta-tak van de organisatie. Bij Delta heb ik gewerkt met
mensen met verschillende psychische problematiek, soms LVB en soms een verslaving of een
combinatie van die 2 of 3. Sinds november vorig jaar werk ik voor het onderdeel Bouman van Antes.
Bouman is voornamelijk gespecialiseerd in de verslavingszorg.
Ik werk sinds november 2019 op de IBW Romanohof in Rotterdam. Op de Romanohof wonen 48
volwassenen met een verslaving. De leeftijd varieert momenteel tussen de 30 een 73 jaar. Vanaf 18
jaar is iedereen welkom. Mensen kunnen vanuit andere bw’s of klinieken van de Parnassiagroep bij
ons geplaatst worden, maar het grootste deel van de doelgroep is langere tijd dakloos geweest en is
daarom erg blij onderdak bij ons te hebben. Er verblijven ook een aantal mensen die een forensische
titel hebben en komen dus vanuit een PI. De mensen met een forensische titel hebben vaak nog een
voorwaardelijke straf open staan.
Binnen de BW wordt er gewerkt met IRB. IRB staat voor individuele rehabilitatie benadering. De rode
draad in deze benadering is dat er gekeken wordt naar de mogelijkheden en dat er altijd nog kansen
en wensen zijn van de cliënten. De IRB sluit dus goed aan bij de empowerment methode die in
meerdere theorie boeken terugkomt.
1.2 Rijke beschrijving
Op onze ibw Romanohof, de afdeling waar ik werkzaam ben, verblijft een man van 32 jaar. Hij is
verslaafd aan cocaïne, cannabis en alcohol. Hij heeft meerdere jaren in de verschillende landen
vastgezeten. Dhr. heeft 2 kinderen die bij hun moeder wonen en onder toezicht van jeugdzorg staan.
Dhr. heeft opnieuw een relatie met iemand die in de buurt van de BW woont. Ik ben dhr. zijn mentor
en dus zijn eerste contactpersoon van de afdeling.
Tijdens de overdracht wordt verteld dat dhr. zijn vriendin zwanger is. Eerst wordt er weinig gezegd.
Maar de gezichten van mijn collega’s en mijzelf spreken boekdelen. We kijken allemaal verschrikt en
verbaasd. Wij vinden hier duidelijk allemaal wat van en het beloofd een lange overdracht te worden.
Iedereen spreekt zijn meningen uit. De ene woonbegeleider spreekt uit dat er gesproken moet
worden over abortus, de ander vindt dat wij die keuze niet moeten maken. Nog een andere collega
die ook woonbegeleider is, vraagt naar de wet en regelgeving. Het enige dat door mijn hoofd gaat is
“blijf professioneel”. Ik ben namelijk principieel tegen abortus (uitzonderingen daargelaten). Ik voel
dat ik lichtelijk in paniek schiet en eigenlijk direct tegen iedereen zijn mening in wil gaan. Ik dacht:
“waarom gebeurt dit bij mijn mentor cliënt. Ik hoop dat ik dit niet alleen hoef op te lossen.” Ik gaf
aan bij mijn collega’s dat ik later in de dienst wel met de cliënt zou gaan praten. Zo hoopte ik voor
mezelf nog wat tijd te winnen om er zelf goed over na te denken. Maar ik realiseer me ook dat het in
dit geval niet over mij gaat maar over een cliënt. En tegelijkertijd zegt een collega dat we niet alleen
moeten denken in het welzijn van onze cliënt maar nu ook in het welzijn van het kind. Dat laatste had
ik nog niet bij stil gestaan. Beide ouders zijn verslaafd dus dit kind zal ook verslaafd geboren worden.
Iets wat ook niet vergeten mag worden. De overdracht was een hevige discussie waar ook onze
leidinggevende bij aangesloten is. De discussie ging voornamelijk over het wel of niet verplichten van
een abortus, de gevolgen voor cliënt, zijn vriendin en het ongeboren kindje. Daarnaast is er hevig
discussie gevoerd over wie welke rol uit moest. Ik heb me in de discussie over de abortus bewust een
2
anticonceptie in de
ggz.
Onderzoekende houding
Lisa Spee
0887287
klas: 1A
Docent: A. Renkema
Cursuscode: SWOSDO1RD
22-06-2020
,Inhoudsopgave:
1.1Inleiding blz. 2
1.2 rijke beschrijving blz. 2
2 doelstelling blz. 4
3.1 werkwijze van het bevragen blz. 5
3.2 werkwijze van het naslagwerk blz. 5
4.1 resultaten van de interviews blz. 6
4.2 resultaten van de tekstanalyse blz. 8
5 conclusie blz. 10
6 verantwoording blz. 11
Bronvermelding blz. 14
Bijlage blz. 15
1
, 1.1Inleiding:
Sinds 2014 werk ik binnen Antes. Sinds januari 2019 is Antes onderdeel van Parnassia groep. Mijn
werkervaring komt voornamelijk uit de delta-tak van de organisatie. Bij Delta heb ik gewerkt met
mensen met verschillende psychische problematiek, soms LVB en soms een verslaving of een
combinatie van die 2 of 3. Sinds november vorig jaar werk ik voor het onderdeel Bouman van Antes.
Bouman is voornamelijk gespecialiseerd in de verslavingszorg.
Ik werk sinds november 2019 op de IBW Romanohof in Rotterdam. Op de Romanohof wonen 48
volwassenen met een verslaving. De leeftijd varieert momenteel tussen de 30 een 73 jaar. Vanaf 18
jaar is iedereen welkom. Mensen kunnen vanuit andere bw’s of klinieken van de Parnassiagroep bij
ons geplaatst worden, maar het grootste deel van de doelgroep is langere tijd dakloos geweest en is
daarom erg blij onderdak bij ons te hebben. Er verblijven ook een aantal mensen die een forensische
titel hebben en komen dus vanuit een PI. De mensen met een forensische titel hebben vaak nog een
voorwaardelijke straf open staan.
Binnen de BW wordt er gewerkt met IRB. IRB staat voor individuele rehabilitatie benadering. De rode
draad in deze benadering is dat er gekeken wordt naar de mogelijkheden en dat er altijd nog kansen
en wensen zijn van de cliënten. De IRB sluit dus goed aan bij de empowerment methode die in
meerdere theorie boeken terugkomt.
1.2 Rijke beschrijving
Op onze ibw Romanohof, de afdeling waar ik werkzaam ben, verblijft een man van 32 jaar. Hij is
verslaafd aan cocaïne, cannabis en alcohol. Hij heeft meerdere jaren in de verschillende landen
vastgezeten. Dhr. heeft 2 kinderen die bij hun moeder wonen en onder toezicht van jeugdzorg staan.
Dhr. heeft opnieuw een relatie met iemand die in de buurt van de BW woont. Ik ben dhr. zijn mentor
en dus zijn eerste contactpersoon van de afdeling.
Tijdens de overdracht wordt verteld dat dhr. zijn vriendin zwanger is. Eerst wordt er weinig gezegd.
Maar de gezichten van mijn collega’s en mijzelf spreken boekdelen. We kijken allemaal verschrikt en
verbaasd. Wij vinden hier duidelijk allemaal wat van en het beloofd een lange overdracht te worden.
Iedereen spreekt zijn meningen uit. De ene woonbegeleider spreekt uit dat er gesproken moet
worden over abortus, de ander vindt dat wij die keuze niet moeten maken. Nog een andere collega
die ook woonbegeleider is, vraagt naar de wet en regelgeving. Het enige dat door mijn hoofd gaat is
“blijf professioneel”. Ik ben namelijk principieel tegen abortus (uitzonderingen daargelaten). Ik voel
dat ik lichtelijk in paniek schiet en eigenlijk direct tegen iedereen zijn mening in wil gaan. Ik dacht:
“waarom gebeurt dit bij mijn mentor cliënt. Ik hoop dat ik dit niet alleen hoef op te lossen.” Ik gaf
aan bij mijn collega’s dat ik later in de dienst wel met de cliënt zou gaan praten. Zo hoopte ik voor
mezelf nog wat tijd te winnen om er zelf goed over na te denken. Maar ik realiseer me ook dat het in
dit geval niet over mij gaat maar over een cliënt. En tegelijkertijd zegt een collega dat we niet alleen
moeten denken in het welzijn van onze cliënt maar nu ook in het welzijn van het kind. Dat laatste had
ik nog niet bij stil gestaan. Beide ouders zijn verslaafd dus dit kind zal ook verslaafd geboren worden.
Iets wat ook niet vergeten mag worden. De overdracht was een hevige discussie waar ook onze
leidinggevende bij aangesloten is. De discussie ging voornamelijk over het wel of niet verplichten van
een abortus, de gevolgen voor cliënt, zijn vriendin en het ongeboren kindje. Daarnaast is er hevig
discussie gevoerd over wie welke rol uit moest. Ik heb me in de discussie over de abortus bewust een
2
