Hoofdstuk 4 maatschappijleer
Paragaaf 1
Een pluriforme samenleving is een samenleving waarin veel verschillen tussen
mensen bestaan in levensstijl, godsdienst en andere cultuurkenmerken, Nederland is
hier een voorbeeld van.
Met cultuur wordt bedoeld alle waarden, normen, gewoonten en andere
aangeleerde kenmerken die de leden van een groep of samenleving met elkaar
gemeen hebben en als vanzelfsprekend beschouwen. Culturen liggen niet voor altijd
vast, sommige kenmerken niet maar zowel sub- als dominante culturen kunnen
veranderen. Hierdoor is cultuur dynamisch.
Cultuur bepaalt van de groep waar je bij hoort een deel van je persoonlijkheid,
socialisatiefunctie. Mensen hebben door hun cultuur een gemeenschappelijk
referentiekader, zelfde waarden en normen. Cultuur geeft ook richting aan het
denken en doen van mensen en werkt cultuur dus gedragsregulerend.
Een dominante cultuur is nodig om een hele samenleving goed te laten
functioneren, er moet een minimum zijn aan gedragsregels waarover de meesten het
eens zijn. Hierbinnen bestaan nog subculturen; wanneer binnen een groep sommige
waarden, normen, gewoonten en andere cultuurkenmerken afwijken van de
dominante cultuur. Een Friese 16-jarige e-boy met een Poolse achtergrond behoort
tot drie subculturen.
Als je in een pluriforme samenleving leeft heb je een grote culturele diversiteit om je
heen. Er bestaan veel verschillende subculturen en levensstijlen. Naast regionale
verschillen waren er vroeger ook verschil tussen protestanten en katholieken, tussen
stad en platteland, hogere en lagere sociale klassen.
Veranderingen vinden vaak plaats door sub- en tegenculturen. Dit zijn groepen die
zich verzetten tegen (delen van) de dominante cultuur en die willen veranderen. De
vrouwenbeweging is 1919 is hier een voorbeeld van, ook de klimaatbeweging.
Om als samenleving te kunnen functioneren is het van belang dat mensen het gevoel
hebben dat ze verbonden zijn onderling, sociale cohesie. Bij een sterke sociale
cohesie zijn ze bereid om rekening met elkaar te houden, bij een zwakke is er juist
sprake van wantrouwen.
Het delen van waarden, normen en andere cultuurkenmerken versterkt het gevoel
van onderlinge verbondenheid. De subculturen brengt vrijheid met zich mee door je
eigen levensstijl te ontplooien, maar te grote verschillen kan zorgen voor zwakke
sociale cohesie. Dit is het dilemma van eenheid (onderlinge verbondenheid) en
verscheidenheid (culturele diversiteit).
Paragaaf 2
Je hebt bij elk mens aangeboren en aangeleerde kenmerken en eigenschappen. De
belangrijkste kenmerken van een cultuur worden overgedragen aan nieuwe leden
d.m.v. socialisatie, het proces waarbij iemand bewust en onbewust de waarden,
normen en andere cultuurkenmerken van de groep of groepen waar hij bij hoort,
aanleert. het kan plaatsvinden binnen het gezin, op school, werk of vriendenkring
enz. Socialiserende instituties zijn groepen en organisaties die specifieke waarden,
normen en gewoonten overdragen. Socialisatie vindt vooral plaats door imitatie, zo
nemen jonge kinderen al het gedrag over van een groep waar ze graag bij willen
horen. Ook door informatie leren mensen hoe ze zich moeten gedragen, zoals de
regels binnen je gezin. Sociale controle zorgt voor stimulatie of dwang aan de
geldende normen. Dit vindt plaats in de vorm van negatieve en positieve sancties.
Uiteindelijk leidt dit tot internalisatie, mensen maken waarden, normen en
gewoonten eigen en zich automatisch gedragen zoals hun omgeving van hen
verwacht.
Paragaaf 1
Een pluriforme samenleving is een samenleving waarin veel verschillen tussen
mensen bestaan in levensstijl, godsdienst en andere cultuurkenmerken, Nederland is
hier een voorbeeld van.
Met cultuur wordt bedoeld alle waarden, normen, gewoonten en andere
aangeleerde kenmerken die de leden van een groep of samenleving met elkaar
gemeen hebben en als vanzelfsprekend beschouwen. Culturen liggen niet voor altijd
vast, sommige kenmerken niet maar zowel sub- als dominante culturen kunnen
veranderen. Hierdoor is cultuur dynamisch.
Cultuur bepaalt van de groep waar je bij hoort een deel van je persoonlijkheid,
socialisatiefunctie. Mensen hebben door hun cultuur een gemeenschappelijk
referentiekader, zelfde waarden en normen. Cultuur geeft ook richting aan het
denken en doen van mensen en werkt cultuur dus gedragsregulerend.
Een dominante cultuur is nodig om een hele samenleving goed te laten
functioneren, er moet een minimum zijn aan gedragsregels waarover de meesten het
eens zijn. Hierbinnen bestaan nog subculturen; wanneer binnen een groep sommige
waarden, normen, gewoonten en andere cultuurkenmerken afwijken van de
dominante cultuur. Een Friese 16-jarige e-boy met een Poolse achtergrond behoort
tot drie subculturen.
Als je in een pluriforme samenleving leeft heb je een grote culturele diversiteit om je
heen. Er bestaan veel verschillende subculturen en levensstijlen. Naast regionale
verschillen waren er vroeger ook verschil tussen protestanten en katholieken, tussen
stad en platteland, hogere en lagere sociale klassen.
Veranderingen vinden vaak plaats door sub- en tegenculturen. Dit zijn groepen die
zich verzetten tegen (delen van) de dominante cultuur en die willen veranderen. De
vrouwenbeweging is 1919 is hier een voorbeeld van, ook de klimaatbeweging.
Om als samenleving te kunnen functioneren is het van belang dat mensen het gevoel
hebben dat ze verbonden zijn onderling, sociale cohesie. Bij een sterke sociale
cohesie zijn ze bereid om rekening met elkaar te houden, bij een zwakke is er juist
sprake van wantrouwen.
Het delen van waarden, normen en andere cultuurkenmerken versterkt het gevoel
van onderlinge verbondenheid. De subculturen brengt vrijheid met zich mee door je
eigen levensstijl te ontplooien, maar te grote verschillen kan zorgen voor zwakke
sociale cohesie. Dit is het dilemma van eenheid (onderlinge verbondenheid) en
verscheidenheid (culturele diversiteit).
Paragaaf 2
Je hebt bij elk mens aangeboren en aangeleerde kenmerken en eigenschappen. De
belangrijkste kenmerken van een cultuur worden overgedragen aan nieuwe leden
d.m.v. socialisatie, het proces waarbij iemand bewust en onbewust de waarden,
normen en andere cultuurkenmerken van de groep of groepen waar hij bij hoort,
aanleert. het kan plaatsvinden binnen het gezin, op school, werk of vriendenkring
enz. Socialiserende instituties zijn groepen en organisaties die specifieke waarden,
normen en gewoonten overdragen. Socialisatie vindt vooral plaats door imitatie, zo
nemen jonge kinderen al het gedrag over van een groep waar ze graag bij willen
horen. Ook door informatie leren mensen hoe ze zich moeten gedragen, zoals de
regels binnen je gezin. Sociale controle zorgt voor stimulatie of dwang aan de
geldende normen. Dit vindt plaats in de vorm van negatieve en positieve sancties.
Uiteindelijk leidt dit tot internalisatie, mensen maken waarden, normen en
gewoonten eigen en zich automatisch gedragen zoals hun omgeving van hen
verwacht.
