Framing
Het begrip “framing” sluit aan bij begrippen die we al eerder hebben gezien, zoals bijvoorbeeld
“gatekeeping”. Beide gaan over de nieuwsselectie. Wat framing van gatekeeping differentieert, is
dat framing kijkt naar “hoe de werkelijkheid wordt gerepresenteerd in de pers”. Dit onderzoek
heeft vaak te maken met een “bias”, of een vertekening. Hoe de werkelijkheid wordt
gerepresenteerd, is soms niet hoe het écht is.
Framing is een “hot topic”. Er zijn heel wat framingonderzoeken over zowat alle onderwerpen
die je je maar kunt inbeelden. Ze bespreken landen, etnische groepen, maatschappelijke
concepten, problemen zoals klimaat, etc.
Het begrip “framing” wordt niet alleen door academici en journalisten gebruikt. Het is een
alledaags woord in contexten als politiek. Daar betekent “framing” “een draai geven aan de
realiteit”, manipulatie, misleiding. Toch klopt dit niet helemaal. Framing is niet altijd “een draai
geven aan de realiteit”, het is niet altijd intentioneel maar kan ook per ongeluk gebeuren. Meer
nog, framing is onvermijdelijk! Framing is het “vormen van de realiteit”, iets wat we allemaal
doen. We willen structuur aanbrengen aan de hoeveelheid informatie die we krijgen, om zo een
realiteit te vormen. Deze realiteit, of we het nu willen of niet, klopt nu eenmaal niet helemaal.
Frame definities in de literatuur
In de wetenschappelijke literatuur wordt “frame” en “framing” vaak vermeld. Enkele
terugkerende kenmerken in al deze verschillende definities is: een frame is een structurerend
principe, het is ruimer gedeeld, standvastig op lange termijn en standvastig over verschillende
topics heen.
Hieruit kunnen we 2 interpretaties van “framing” deduceren.
Ten eerste kunnen we “frame” bekijken als een kader of omlijsting. Er moet besloten worden
“waar je het kader zult plaatsen” en welke zaken je dus buiten beeld laat (exclusie) of binnen
, beeld plaatst (inclusie). De plaatsing van de “framing” zorgt voor een bepaald perspectief en kan
bepaalde zaken accentueren of op de achtergrond plaatsen. Op de afbeeldingen hieronder zie je
wat voor gevolgen “framing” en het foutief hanteren van framing kan opleveren.
We kunnen “frame” ook omschrijven als een dragende constructie of structuur, de ruwbouw
van een huis. In dit geval is “frame” een centraal structurerend principe dat houvast en structuur
moet bieden. De “frame” wordt hier een soort van denkkader.
Dat brengt ons tot een werkdefinitie. Deze definitie komt van Entman, een belangrijke
onderzoeker in het vak “framing”. Hij zegt dat framing gaat over het selecteren en benadrukken
van bepaalde zaken, door deze op de voor- of achtergrond te plaatsen. Dit kan toegepast worden
om een bepaald topic aan te kaarten. Er moet ook een moreel oordeel aanwezig zijn en er moet
een mogelijkse oplossing geboden worden.
framing als een proces
Framing moet gezien worden als een ruimer proces, in de context van de nieuwsproductie. Er
zijn verschillende “frames” in het nieuwsproductieproces. Die kan je op deze tekening ook
aflezen. We beginnen bij de productieframe, nadien gaan we die frame vormgeven, vervolgens
verschijnt de frame in een nieuwsbericht (wat de uitkomst van het nieuwsproductieproces is) en
tenslotte belandt de frame bij de ontvanger of het publiek, die met die informatie doen wat ze
willen en mogelijks eigen “frames” in hun conclusies aanbrengen.
Het begrip “framing” sluit aan bij begrippen die we al eerder hebben gezien, zoals bijvoorbeeld
“gatekeeping”. Beide gaan over de nieuwsselectie. Wat framing van gatekeeping differentieert, is
dat framing kijkt naar “hoe de werkelijkheid wordt gerepresenteerd in de pers”. Dit onderzoek
heeft vaak te maken met een “bias”, of een vertekening. Hoe de werkelijkheid wordt
gerepresenteerd, is soms niet hoe het écht is.
Framing is een “hot topic”. Er zijn heel wat framingonderzoeken over zowat alle onderwerpen
die je je maar kunt inbeelden. Ze bespreken landen, etnische groepen, maatschappelijke
concepten, problemen zoals klimaat, etc.
Het begrip “framing” wordt niet alleen door academici en journalisten gebruikt. Het is een
alledaags woord in contexten als politiek. Daar betekent “framing” “een draai geven aan de
realiteit”, manipulatie, misleiding. Toch klopt dit niet helemaal. Framing is niet altijd “een draai
geven aan de realiteit”, het is niet altijd intentioneel maar kan ook per ongeluk gebeuren. Meer
nog, framing is onvermijdelijk! Framing is het “vormen van de realiteit”, iets wat we allemaal
doen. We willen structuur aanbrengen aan de hoeveelheid informatie die we krijgen, om zo een
realiteit te vormen. Deze realiteit, of we het nu willen of niet, klopt nu eenmaal niet helemaal.
Frame definities in de literatuur
In de wetenschappelijke literatuur wordt “frame” en “framing” vaak vermeld. Enkele
terugkerende kenmerken in al deze verschillende definities is: een frame is een structurerend
principe, het is ruimer gedeeld, standvastig op lange termijn en standvastig over verschillende
topics heen.
Hieruit kunnen we 2 interpretaties van “framing” deduceren.
Ten eerste kunnen we “frame” bekijken als een kader of omlijsting. Er moet besloten worden
“waar je het kader zult plaatsen” en welke zaken je dus buiten beeld laat (exclusie) of binnen
, beeld plaatst (inclusie). De plaatsing van de “framing” zorgt voor een bepaald perspectief en kan
bepaalde zaken accentueren of op de achtergrond plaatsen. Op de afbeeldingen hieronder zie je
wat voor gevolgen “framing” en het foutief hanteren van framing kan opleveren.
We kunnen “frame” ook omschrijven als een dragende constructie of structuur, de ruwbouw
van een huis. In dit geval is “frame” een centraal structurerend principe dat houvast en structuur
moet bieden. De “frame” wordt hier een soort van denkkader.
Dat brengt ons tot een werkdefinitie. Deze definitie komt van Entman, een belangrijke
onderzoeker in het vak “framing”. Hij zegt dat framing gaat over het selecteren en benadrukken
van bepaalde zaken, door deze op de voor- of achtergrond te plaatsen. Dit kan toegepast worden
om een bepaald topic aan te kaarten. Er moet ook een moreel oordeel aanwezig zijn en er moet
een mogelijkse oplossing geboden worden.
framing als een proces
Framing moet gezien worden als een ruimer proces, in de context van de nieuwsproductie. Er
zijn verschillende “frames” in het nieuwsproductieproces. Die kan je op deze tekening ook
aflezen. We beginnen bij de productieframe, nadien gaan we die frame vormgeven, vervolgens
verschijnt de frame in een nieuwsbericht (wat de uitkomst van het nieuwsproductieproces is) en
tenslotte belandt de frame bij de ontvanger of het publiek, die met die informatie doen wat ze
willen en mogelijks eigen “frames” in hun conclusies aanbrengen.
