Gatekeeping
Uiteraard is een krant maar een selectie aan alle informatie die er is. In dat opzicht kan een krant nooit volledig zijn, dat
is onmogelijk. De veelheid aan informatie is namelijk te enorm om ze allemaal te behandelen. Tegenwoordig proberen
kranten zoveel mogelijk in dialoog te gaan met hun publiek om te ontdekken wat zij verstaan onder “nieuwswaardig”.
Zo bespreekt de krant NRC op NRC.nl verschillende nieuwsitems en waarom ze níét in de krant staan.
Natuurlijk kan die nieuwsselectie niet altijd objectief zijn en is het vaak een kwestie van “persoonlijke interesse” of de
hoeveelheid aan media-aandacht dat een nieuwsitem krijgt. We zouden kunnen spreken van een zekere “bias” in de
nieuwsselectie.
Het selecteren van nieuws wordt ook wel gatekeeping genoemd. Gatekeeping is een metafoor voor het proces van
selecteren, schrijven, editen, positioneren, plannen, etc. van alle informatie, zodat het uiteindelijk nieuws wordt.
Gatekeepers zijn diegenen die beslissen hoe je nieuws brengt en hoeveel aandacht eraan besteed wordt. Zij kiezen
welke informatie “nieuws” wordt en tot bij ons gebracht kan worden. Hierbij maken ze een selectie op basis van onder
andere relevantie en proximiteit. Het proces van “gatekeeping” gaan we later nog bespreken.
White (1950): the gatekeeper
David White (1950) heeft het onderzoek naar gatekeeping opgestart. In zijn werk
“Gatekeeper: a case study in de selection of news” begon hij vanuit de centrale
onderzoekstraditie van de journalism studies, om de selectie van informatie te
onderzoeken.
Hij stelde zichzelf de vraag: “hoe wordt uit de constante stroom aan informatie, nieuws
geselecteerd voor de beperkt beschikbare ruimte?”. White focuste zich op de in/out
‘wire editor’ bij een lokale krant. Hij kwam tot de conclusie dat nieuwsselectie erg
subjectief is. De journalist maakt de selectie vaak uitgaand van eigen overtuigingen.
Toch duidt White op het feit dat ook de journalist slechts een selectief aanbod aan
informatie te zien krijgt. Er zijn dus ook voor hem gatekeepers. Mogelijks zijn er zelfs
gatekeepers na en met de journalist, die vanuit een organisatorische context een select
aanbod aanbieden aan de reeds geproduceerde nieuwsfeiten. Google zal bijvoorbeeld het meest gelezen nieuwsitem
bovenaan plaatsen. Hierbij woorden die minder gelezen nieuwsitems automatisch ook weggeflilterd, al zijn ook deze
items al door meerdere “gates” geraakt.
Hierarchy-of-influences model
, De Hierarchy-of-influences model is een model dat uitlegt wie op welk moment invloed uitoefent op de nieuwsselectie.
Informatie gaat met andere woorden door verschillende lagen voordat het nieuws wordt. Deze lagen kunnen gezien
worden als “zeefjes”, die de minder relevante of minder aantrekkelijke nieuwsitems (vaak nog voor de publicatie ervan)
eruit zullen halen. Uiteraard is dit niet altijd even objectief.
De binnenste cirkel van dit model heet individual level. Deze laag staat voor de persoonlijke kenmerken en attitudes
van de journalisten. Deze kenmerken en attitudes zullen het nieuws bepalen.
De volgende laag is routine level. Op de redactie waar de journalist werkt, gelden routines en regels die bepalen of iets
“nieuwswaardig” is. Dit zijn vaak ongeschreven regels die door alle medewerkers van de redactie nageleefd worden. Dit
niveau overstijgt de individuele journalist.
De volgende cirkel is het organizational level. Het nieuws wordt ook bepaald door de structuren in de organisatie. De
redactie bepaald, maar ook het managementteam van de redactie. Deze laag overstijgt dus weer de “routinelaag”. Hier
gaat het meer over de organisatie van de redactie, met vaak wél opgeschreven regels.
Vervolgens komen we op het social institutions (extra-media) level. Deze mondvol staat voor de externe
omgevingsfactoren en actoren die het nieuws mee bepalen. Hiermee bedoelen we de overheid, adverteerders,
drukkingsgroepen, PR, etc.
Het volgende niveau is de social systems (ideological) level. Uiteraard functioneert de journalistiek ook in een
cultuur, waar dan weer een ideologie aan aansluit. De journalistiek moet functioneren binnen een bepaald
maatschappijsysteem, waarin er normen zijn over wat “normaal” is en wat niet. Ook deze ideologische, externe factoren
bepalen wat nieuws wordt.
In 2011 vulde Keith het Hierarchy-of-influence model aan, vanuit het standpunt van het “digitale tijdperk”. Hij vroeg
zich af of alle niveaus nog wel even relevant waren. Tegenwoordig bestaan er bijvoorbeeld verschillende nieuwe
platformen waar vaak nog geen routines gevestigd zijn. Deze “laag” kan in het digitale tijdperk dus al verwijderd
worden. Bovendien kan iedereen alles overal verkondingen. De individualiteit van de journalist wordt steeds belangrijker
binnen de nieuwsselectie. Bloggers en freelancers zijn tegenwoordig omnipresent, en hun individuele kenmerken is juist
wat hen typeert. De binnenste laag, het individual level, wordt in een digitaal tijdperk dus alleen nog maar belangrijk.
Gatekeeping: “primary” and “secondary” gatekeeping
Binnen het gatekeeping zijn er twee soorten gatekeepers. We hebben de primary en de secondary gatekeepers.
De primary gatekeepers zijn de journalisten, die beslissen welke informatie “nieuws” zal worden.
De secondary gatekeepers zijn de filters die een selectie maken uit het materiaal (de nieuwsitems) die reeds beschikbaar
zijn. Zij beslissen hoe nieuws verspreidt wordt en hoe het een weg vindt naar het publiek. Een voorbeeld van secondary
gatekeepers, zijn zoekmachines.
Er zijn verschillende soorten” gatekeeping.”
Editorial gatekeeping verwijst naar de klassieke vorm van gatekeeping. Deze term omvat de redactionele
beslissingen en keuzes over wat nieuws wordt en hoe je dit nieuws zult brengen.
Uiteraard is een krant maar een selectie aan alle informatie die er is. In dat opzicht kan een krant nooit volledig zijn, dat
is onmogelijk. De veelheid aan informatie is namelijk te enorm om ze allemaal te behandelen. Tegenwoordig proberen
kranten zoveel mogelijk in dialoog te gaan met hun publiek om te ontdekken wat zij verstaan onder “nieuwswaardig”.
Zo bespreekt de krant NRC op NRC.nl verschillende nieuwsitems en waarom ze níét in de krant staan.
Natuurlijk kan die nieuwsselectie niet altijd objectief zijn en is het vaak een kwestie van “persoonlijke interesse” of de
hoeveelheid aan media-aandacht dat een nieuwsitem krijgt. We zouden kunnen spreken van een zekere “bias” in de
nieuwsselectie.
Het selecteren van nieuws wordt ook wel gatekeeping genoemd. Gatekeeping is een metafoor voor het proces van
selecteren, schrijven, editen, positioneren, plannen, etc. van alle informatie, zodat het uiteindelijk nieuws wordt.
Gatekeepers zijn diegenen die beslissen hoe je nieuws brengt en hoeveel aandacht eraan besteed wordt. Zij kiezen
welke informatie “nieuws” wordt en tot bij ons gebracht kan worden. Hierbij maken ze een selectie op basis van onder
andere relevantie en proximiteit. Het proces van “gatekeeping” gaan we later nog bespreken.
White (1950): the gatekeeper
David White (1950) heeft het onderzoek naar gatekeeping opgestart. In zijn werk
“Gatekeeper: a case study in de selection of news” begon hij vanuit de centrale
onderzoekstraditie van de journalism studies, om de selectie van informatie te
onderzoeken.
Hij stelde zichzelf de vraag: “hoe wordt uit de constante stroom aan informatie, nieuws
geselecteerd voor de beperkt beschikbare ruimte?”. White focuste zich op de in/out
‘wire editor’ bij een lokale krant. Hij kwam tot de conclusie dat nieuwsselectie erg
subjectief is. De journalist maakt de selectie vaak uitgaand van eigen overtuigingen.
Toch duidt White op het feit dat ook de journalist slechts een selectief aanbod aan
informatie te zien krijgt. Er zijn dus ook voor hem gatekeepers. Mogelijks zijn er zelfs
gatekeepers na en met de journalist, die vanuit een organisatorische context een select
aanbod aanbieden aan de reeds geproduceerde nieuwsfeiten. Google zal bijvoorbeeld het meest gelezen nieuwsitem
bovenaan plaatsen. Hierbij woorden die minder gelezen nieuwsitems automatisch ook weggeflilterd, al zijn ook deze
items al door meerdere “gates” geraakt.
Hierarchy-of-influences model
, De Hierarchy-of-influences model is een model dat uitlegt wie op welk moment invloed uitoefent op de nieuwsselectie.
Informatie gaat met andere woorden door verschillende lagen voordat het nieuws wordt. Deze lagen kunnen gezien
worden als “zeefjes”, die de minder relevante of minder aantrekkelijke nieuwsitems (vaak nog voor de publicatie ervan)
eruit zullen halen. Uiteraard is dit niet altijd even objectief.
De binnenste cirkel van dit model heet individual level. Deze laag staat voor de persoonlijke kenmerken en attitudes
van de journalisten. Deze kenmerken en attitudes zullen het nieuws bepalen.
De volgende laag is routine level. Op de redactie waar de journalist werkt, gelden routines en regels die bepalen of iets
“nieuwswaardig” is. Dit zijn vaak ongeschreven regels die door alle medewerkers van de redactie nageleefd worden. Dit
niveau overstijgt de individuele journalist.
De volgende cirkel is het organizational level. Het nieuws wordt ook bepaald door de structuren in de organisatie. De
redactie bepaald, maar ook het managementteam van de redactie. Deze laag overstijgt dus weer de “routinelaag”. Hier
gaat het meer over de organisatie van de redactie, met vaak wél opgeschreven regels.
Vervolgens komen we op het social institutions (extra-media) level. Deze mondvol staat voor de externe
omgevingsfactoren en actoren die het nieuws mee bepalen. Hiermee bedoelen we de overheid, adverteerders,
drukkingsgroepen, PR, etc.
Het volgende niveau is de social systems (ideological) level. Uiteraard functioneert de journalistiek ook in een
cultuur, waar dan weer een ideologie aan aansluit. De journalistiek moet functioneren binnen een bepaald
maatschappijsysteem, waarin er normen zijn over wat “normaal” is en wat niet. Ook deze ideologische, externe factoren
bepalen wat nieuws wordt.
In 2011 vulde Keith het Hierarchy-of-influence model aan, vanuit het standpunt van het “digitale tijdperk”. Hij vroeg
zich af of alle niveaus nog wel even relevant waren. Tegenwoordig bestaan er bijvoorbeeld verschillende nieuwe
platformen waar vaak nog geen routines gevestigd zijn. Deze “laag” kan in het digitale tijdperk dus al verwijderd
worden. Bovendien kan iedereen alles overal verkondingen. De individualiteit van de journalist wordt steeds belangrijker
binnen de nieuwsselectie. Bloggers en freelancers zijn tegenwoordig omnipresent, en hun individuele kenmerken is juist
wat hen typeert. De binnenste laag, het individual level, wordt in een digitaal tijdperk dus alleen nog maar belangrijk.
Gatekeeping: “primary” and “secondary” gatekeeping
Binnen het gatekeeping zijn er twee soorten gatekeepers. We hebben de primary en de secondary gatekeepers.
De primary gatekeepers zijn de journalisten, die beslissen welke informatie “nieuws” zal worden.
De secondary gatekeepers zijn de filters die een selectie maken uit het materiaal (de nieuwsitems) die reeds beschikbaar
zijn. Zij beslissen hoe nieuws verspreidt wordt en hoe het een weg vindt naar het publiek. Een voorbeeld van secondary
gatekeepers, zijn zoekmachines.
Er zijn verschillende soorten” gatekeeping.”
Editorial gatekeeping verwijst naar de klassieke vorm van gatekeeping. Deze term omvat de redactionele
beslissingen en keuzes over wat nieuws wordt en hoe je dit nieuws zult brengen.
