MEDISCHE ZIEKTELEER TOETS 1
CARDIOVASCULAIR STELSEL
1.1 HYPERTENSIE
DEFINITIE
artriele hypertensie of hoge bloedduk is een verhoogde bloeddruk in de slagaders die bij
herhaalde metingen bevestigd wordt. bij de geriatrische patient is de bloeddruk nog normaal tot
160/90 omdat de elasticiteit in de bloedvaten afneemt bij het ouder worden waardoor de systolische druk
hoger wordt.
ARTERIOSCLEROSE OF verharding van de slagaderwand .
Atherosclerose is de verharding door atheroomplaten of afzettingen van vetachtige stoffen cholesterol ter
hoogte van de middelgrote en grote slagaders. Arteriosclerose is de verharding van de kleine slagaders die
sterk vernauwd worden . hierdoor krijgten de organen die door deze slagaders van bloed
voorzien worden te weinig bloed. Vaak gaat dit om de nieren. Arteriosclerose treedt
vaak op bij mensen met hoge bloeddruk of met diabetes mellitus.
1.1 Risicofactoren
Levensstijl en erfelijke factoren spelen belangrijke rol. Leeftijd ouder dan 40 jaar
geslacht mannen meer dan vrouwen overgewicht alcoholgebruik stress ovrdreven
zoutinname zijn risicofactoren voor het ontwikkelen van hypertensie. hoge bloeddruk
komt het meest voor in de ontwikkelde landen. Negroïde mensen vaker last van hoge
bloeddruk.
1.1.3 OORZAKEN
Bij geen oorzaak spreken we van essentiele hypertensie. Daarnaast spreken we van
renale hypertensie bij nieraandoeningen oa renalisstenose en van hypertensie door
bijnierpathalogie overproductie van aldosteron en of catecholamines.
1.1.4 DIAGNOSE
De diagnose gebeurt door herhaalde metingen van de arteriele bloeddruk. bij de
patient wordt een 24 uur bloeddrukmeting uitgevoerd. Hierbij wordt er ook aandacht
besteed aan het gewicht, het rookgedrag, en de aanwezigheid van te hoge
cholesterolwaarden in het bloed.
Afwijkingen in de samenstelling van vetten in het plasma kunnen ook leiden tot de
diagnose een te hoge cholesterol. Te weinig hdl high densitiy lipoproteinen dat
beschermt tegen teveelaanwezigheid van cholesterol thv de bloedvaten en een te
veel aan triglyceriden in het plasma moet opgespoord worden.
,1.1.5 BEHANDELING
Voor alle vormen van hypertensie gelden de hygienische maatregelen. zoutbeperking,
gewichtsverlies bij overgewicht, rookstop regelmatige lichaamsbeweging. Alcoholbeperking,
beperking van inname van verzadigd vet en mer groenten en fruit in de voeding
Bij secundaire hypertensie is de behandeling causaal.
Geneesmiddelen om de bloeddruk te verlagen worden onderverdeeld in verschillende
categorieën
CATEGORIEËN:
Diuretica: verminderen de hoeveelheid water in het bloed het hartdebiet of de cardiac output
en doen de rr dalen tot een veiliger waarde.
B-blokkers: remmen de adrenaline en het orthosympatisch zenuwstelsel. Ze verminderen ook
de zuurstofbehoefte van het hart.
ACE remmers: of angiotensine converting enzyme remmers werken vaatverwijdend
voornamelijk thv de kleine slagaders en diuretisch.
Sartanen of angiotensine II receptorblokkers zijn de antagonisten thv de angiotensine II
receptoren met de zelfde effect als de ACE inhibitoren.
Calciumantagonisten remmen de calciumopname in spiercellen waardoor de kleine
slagadertjes verwijden . ze zorgen er voor dat het hart minder zuurstof nodig heeft.
Choleserolverlagende middelen remmen een beslissende stap in de productie van cholesterol
in de lever en verhogen de verwijdering van ldl uit de bloedbaan. Patienten met hoge
cholesterolwaarden ondanks dieet alsook diabetes patienten nemen deze middelen
statines voor een drastische verlaging van bloedwaarden van cholesterol en ldl.
Naast cholesterolverlagende medicatie kunenn ook de verhoogde triglyceriden aangepakt
worden met hypolipermierende middelen
1.1.6 doelstelling van de behandeling
De doelstelling van de behandeling is de bloeddruk<140/90 mmHg bij alle patienten en
>130/90mmHg bij patienten met diabetes melilutis of nierinsufficientie.
De farmacologische behandeling dient stapsgewijs te worden ingesteld en voorzichtigheid is
geboden bij oudere patienten. Bij deze groep mag zoals hoger vermeld. De systolische
bloeddruk wat hoger oplopen. Wordt deze te laag dan kan de hersendoorbloeding en de
coronaire doorbloeding in het gedrang komen en aanleiding geven tot en cerebrovasculair
accident en een hartinfarct.
1.1.7 COMPLICATIES
De weerslag van hypertensie op verschillende lichaamsdelen is zeer bedreigend. Hypertrofie
vna het linker ventrikel waardoor hartfalen kan onstaan aan angina pectoris en myocardinfarct
achteruitgang van de nierfunctie uitlokken van een cva aantasting van netvliesarteriën met
bloedingen en vochtuitstortingen waardoor visusvermindering optreedt.
, 1.1.8 HYPOTENSIE
De bloeddruk kan ook te laag zijn. hypotensie als de systolische druk bij herlaalde meting
>100 mmHg is.
1.2 ANGINA PECTORIS
1.2.1 DEFINITIE
Angina pectoris is een ziekte van het hart waarbij er een onevenwicht bestaat tussen de
hoeveelheid aangevoerde zuurstof via de coronairen en de behoefte aan zuurstof van de
hartspier.
1.2.2 Risicofactoren
De risicofactoren van angina pectoris kunnen velerlei zijn. Te weinig lichaamsbeweging, te
veel en te vet eten, te veel roken en psychische spanningen.
1.2.3 Oorzaak
De oorzaak van dit onevenwicht is meestal een vernauwing van de kransslagaders
(coronairsclerose). Wanneer de patiënt een inspanning levert of een emotie beleeft, heeft het
hart meer zuurstof nodig maar de coronairen kunnen die niet bieden.
1.2.4 Symptomen
De symptomen zijn drukkende, toesnoerende retrosternale pijn. Deze pijn is dus een
waarschuwing voor de patiënt dat de hartspier niet meer kan. De pijn verdwijnt bij rust. Deze
vernauwing zien we op steeds jongere leeftijd optreden.
1.2.5 Diagnose
De diagnose wordt gesteld door technische onderzoeken.
Het ECG (electrocardiogram) kan afwijkingen tonen. Indien geen afwijkingen te zien zijn en
de symptomen zeer suggestief zijn voor een angina pectoris, wordt een fietsproef uitgevoerd.
Daarnaast kan een myocardischemie d.m.v. een spect scan of een CT-scan van de
kransslagaders de vernauwing van de coronairen vaststellen.
1.2.6 Behandeling
Het herstellen van het onevenwicht tussen zuurstofaanvoer en zuurstofnood kan door het
toedienen van sublinguale nitraten, rust en zuurstof.
Andere geneesmiddelen die nuttig zijn bij angina pectoris zijn de bètablokkers, nitraten,
calciumantagonisten, ACE-remmers en trombocytenaggregatieremmers.
Coronairangioplastiek (PTCA of percutane transluminale coronairangioplastiek, ‘dotteren’).
CARDIOVASCULAIR STELSEL
1.1 HYPERTENSIE
DEFINITIE
artriele hypertensie of hoge bloedduk is een verhoogde bloeddruk in de slagaders die bij
herhaalde metingen bevestigd wordt. bij de geriatrische patient is de bloeddruk nog normaal tot
160/90 omdat de elasticiteit in de bloedvaten afneemt bij het ouder worden waardoor de systolische druk
hoger wordt.
ARTERIOSCLEROSE OF verharding van de slagaderwand .
Atherosclerose is de verharding door atheroomplaten of afzettingen van vetachtige stoffen cholesterol ter
hoogte van de middelgrote en grote slagaders. Arteriosclerose is de verharding van de kleine slagaders die
sterk vernauwd worden . hierdoor krijgten de organen die door deze slagaders van bloed
voorzien worden te weinig bloed. Vaak gaat dit om de nieren. Arteriosclerose treedt
vaak op bij mensen met hoge bloeddruk of met diabetes mellitus.
1.1 Risicofactoren
Levensstijl en erfelijke factoren spelen belangrijke rol. Leeftijd ouder dan 40 jaar
geslacht mannen meer dan vrouwen overgewicht alcoholgebruik stress ovrdreven
zoutinname zijn risicofactoren voor het ontwikkelen van hypertensie. hoge bloeddruk
komt het meest voor in de ontwikkelde landen. Negroïde mensen vaker last van hoge
bloeddruk.
1.1.3 OORZAKEN
Bij geen oorzaak spreken we van essentiele hypertensie. Daarnaast spreken we van
renale hypertensie bij nieraandoeningen oa renalisstenose en van hypertensie door
bijnierpathalogie overproductie van aldosteron en of catecholamines.
1.1.4 DIAGNOSE
De diagnose gebeurt door herhaalde metingen van de arteriele bloeddruk. bij de
patient wordt een 24 uur bloeddrukmeting uitgevoerd. Hierbij wordt er ook aandacht
besteed aan het gewicht, het rookgedrag, en de aanwezigheid van te hoge
cholesterolwaarden in het bloed.
Afwijkingen in de samenstelling van vetten in het plasma kunnen ook leiden tot de
diagnose een te hoge cholesterol. Te weinig hdl high densitiy lipoproteinen dat
beschermt tegen teveelaanwezigheid van cholesterol thv de bloedvaten en een te
veel aan triglyceriden in het plasma moet opgespoord worden.
,1.1.5 BEHANDELING
Voor alle vormen van hypertensie gelden de hygienische maatregelen. zoutbeperking,
gewichtsverlies bij overgewicht, rookstop regelmatige lichaamsbeweging. Alcoholbeperking,
beperking van inname van verzadigd vet en mer groenten en fruit in de voeding
Bij secundaire hypertensie is de behandeling causaal.
Geneesmiddelen om de bloeddruk te verlagen worden onderverdeeld in verschillende
categorieën
CATEGORIEËN:
Diuretica: verminderen de hoeveelheid water in het bloed het hartdebiet of de cardiac output
en doen de rr dalen tot een veiliger waarde.
B-blokkers: remmen de adrenaline en het orthosympatisch zenuwstelsel. Ze verminderen ook
de zuurstofbehoefte van het hart.
ACE remmers: of angiotensine converting enzyme remmers werken vaatverwijdend
voornamelijk thv de kleine slagaders en diuretisch.
Sartanen of angiotensine II receptorblokkers zijn de antagonisten thv de angiotensine II
receptoren met de zelfde effect als de ACE inhibitoren.
Calciumantagonisten remmen de calciumopname in spiercellen waardoor de kleine
slagadertjes verwijden . ze zorgen er voor dat het hart minder zuurstof nodig heeft.
Choleserolverlagende middelen remmen een beslissende stap in de productie van cholesterol
in de lever en verhogen de verwijdering van ldl uit de bloedbaan. Patienten met hoge
cholesterolwaarden ondanks dieet alsook diabetes patienten nemen deze middelen
statines voor een drastische verlaging van bloedwaarden van cholesterol en ldl.
Naast cholesterolverlagende medicatie kunenn ook de verhoogde triglyceriden aangepakt
worden met hypolipermierende middelen
1.1.6 doelstelling van de behandeling
De doelstelling van de behandeling is de bloeddruk<140/90 mmHg bij alle patienten en
>130/90mmHg bij patienten met diabetes melilutis of nierinsufficientie.
De farmacologische behandeling dient stapsgewijs te worden ingesteld en voorzichtigheid is
geboden bij oudere patienten. Bij deze groep mag zoals hoger vermeld. De systolische
bloeddruk wat hoger oplopen. Wordt deze te laag dan kan de hersendoorbloeding en de
coronaire doorbloeding in het gedrang komen en aanleiding geven tot en cerebrovasculair
accident en een hartinfarct.
1.1.7 COMPLICATIES
De weerslag van hypertensie op verschillende lichaamsdelen is zeer bedreigend. Hypertrofie
vna het linker ventrikel waardoor hartfalen kan onstaan aan angina pectoris en myocardinfarct
achteruitgang van de nierfunctie uitlokken van een cva aantasting van netvliesarteriën met
bloedingen en vochtuitstortingen waardoor visusvermindering optreedt.
, 1.1.8 HYPOTENSIE
De bloeddruk kan ook te laag zijn. hypotensie als de systolische druk bij herlaalde meting
>100 mmHg is.
1.2 ANGINA PECTORIS
1.2.1 DEFINITIE
Angina pectoris is een ziekte van het hart waarbij er een onevenwicht bestaat tussen de
hoeveelheid aangevoerde zuurstof via de coronairen en de behoefte aan zuurstof van de
hartspier.
1.2.2 Risicofactoren
De risicofactoren van angina pectoris kunnen velerlei zijn. Te weinig lichaamsbeweging, te
veel en te vet eten, te veel roken en psychische spanningen.
1.2.3 Oorzaak
De oorzaak van dit onevenwicht is meestal een vernauwing van de kransslagaders
(coronairsclerose). Wanneer de patiënt een inspanning levert of een emotie beleeft, heeft het
hart meer zuurstof nodig maar de coronairen kunnen die niet bieden.
1.2.4 Symptomen
De symptomen zijn drukkende, toesnoerende retrosternale pijn. Deze pijn is dus een
waarschuwing voor de patiënt dat de hartspier niet meer kan. De pijn verdwijnt bij rust. Deze
vernauwing zien we op steeds jongere leeftijd optreden.
1.2.5 Diagnose
De diagnose wordt gesteld door technische onderzoeken.
Het ECG (electrocardiogram) kan afwijkingen tonen. Indien geen afwijkingen te zien zijn en
de symptomen zeer suggestief zijn voor een angina pectoris, wordt een fietsproef uitgevoerd.
Daarnaast kan een myocardischemie d.m.v. een spect scan of een CT-scan van de
kransslagaders de vernauwing van de coronairen vaststellen.
1.2.6 Behandeling
Het herstellen van het onevenwicht tussen zuurstofaanvoer en zuurstofnood kan door het
toedienen van sublinguale nitraten, rust en zuurstof.
Andere geneesmiddelen die nuttig zijn bij angina pectoris zijn de bètablokkers, nitraten,
calciumantagonisten, ACE-remmers en trombocytenaggregatieremmers.
Coronairangioplastiek (PTCA of percutane transluminale coronairangioplastiek, ‘dotteren’).
