Les 3 – Nierfunctie: Oefeningen en toepassingen
- Dia 2: Bij type I diabetes is de pancreaswerking volledig weggevallen en is er geen
insulineproductie meer. Dit treedt vooral op bij jongeren.
Bij type II diabetes is er nog wel insulineproductie, maar onvoldoende om de
suiker onder controle te houden. Dit zien we vooral bij oudere mensen.
In de praktijk ziet men het meeste type II.
Paradoxaal begint de meeste diabetische nefropathie met hyperfiltratie. In een
tweede fase zal er eiwituitscheiding ontstaat (= albuminurie) en ten slotte
aantasting van de nierfunctie. Al dit gaat gepaard met een hoge bloeddruk.
Er zijn belangrijke glomerulaire afwijkingen thv de basale membraan, de
podocyten en de mesangiale cellen bij een diabetische nier. Abnormale groei
van de mesangiale cellen zal de glomerulaire capillairen toedrukken en verstoort
de filtratie. Wanneer dit gebeurt zal meestal een aanvulling van de nierfunctie
met dialyse nodig zijn, en uiteindelijk misschien een niertransplantatie.
Bij de zwangerschap treedt er fysiologische hyperfiltratie op.
Heel veel nierziekten, maar niet allemaal, gaan gepaard met uitscheiding van
eiwitten in de urine. Dit is een teken van aantasting van de nier thv de filter.
- Dia 3: Gebruik van een kunstnier en peritoneale dialyse zijn twee vormen van
niervervangende therapie, die dagelijks toegepast worden bij patiënten waarbij
de nierfunctie uitgevallen is.
- Dia 4: Deze patiënte is aan de dialyse. Ze is aangesloten aan een kunstnier, met
twee bloedleidingen. De ene leiding voert het ongezuiverde bloed naar de
kunstnier, welke het bloed filtert, en de andere leiding voert het gezuiverde bloed
terug naar het lichaam.
- Dia 5: Links boven zien we het bloed binnenstromen in de filter. De filter is
gemaakt uit een semipermeabele stof (verticale membraan met gaatjes), welke
deeltjes van een bepaalde grootte kan doorlaten. In het bloed zijn elektrolyten,
giftige stoffen, eiwitten, … aanwezig. Via diffusie kunnen een aantal
stofdeeltjes doorgaan naar de andere zijde van de membraan om
uitgescheiden te worden. Zolang giftige stoffen niet te groot zijn, kunnen ze
doorheen de membraan passeren en kunnen ze uitgefilterd worden. Eiwitten
kunnen echter niet doorheen de membraan en zullen via de tweede tube terug in
de bloedbaan van de patiënt terecht komen.
De patiënten worden maar 2 à 3 keer per week gedialyseerd, dus ze zullen
zeer veel vocht moeten kwijt geraken tijdens de dialyse.
- Dia 6 en 7: Patiënten met buikspoeling.
- Dia 8: De buikspoeling of peritoneale dialyse is een andere vorm van dialyse.
In de buikholte is het peritoneale membraan aanwezig, en dit is semipermeabel
voor vloeistoffen en bepaalde deeltjes. Bij de buikspoeling brengen we een buisje
aan, waarlangs een vloeistof kan inlopen, en wordt het eigen buikvlies gebruikt
als semipermeabele membraan. Meestal wordt 2 liter vocht toegediend, die een
paar uur in de buikholte zal blijven, en na de bepaalde tijd terug naar buiten
wordt gehaald en opgevangen word in de uitloopzak. Tijdens de periode dat het
vocht zich in de buikholte bevindt, is er een uitwisseling van stoffen tussen
de bloedvaten in het mesenterium, en de spoelvloeistof. Aangezien de
spoelvloeistof meestal glucose bevat, zal deze vocht met opgeloste
- Dia 2: Bij type I diabetes is de pancreaswerking volledig weggevallen en is er geen
insulineproductie meer. Dit treedt vooral op bij jongeren.
Bij type II diabetes is er nog wel insulineproductie, maar onvoldoende om de
suiker onder controle te houden. Dit zien we vooral bij oudere mensen.
In de praktijk ziet men het meeste type II.
Paradoxaal begint de meeste diabetische nefropathie met hyperfiltratie. In een
tweede fase zal er eiwituitscheiding ontstaat (= albuminurie) en ten slotte
aantasting van de nierfunctie. Al dit gaat gepaard met een hoge bloeddruk.
Er zijn belangrijke glomerulaire afwijkingen thv de basale membraan, de
podocyten en de mesangiale cellen bij een diabetische nier. Abnormale groei
van de mesangiale cellen zal de glomerulaire capillairen toedrukken en verstoort
de filtratie. Wanneer dit gebeurt zal meestal een aanvulling van de nierfunctie
met dialyse nodig zijn, en uiteindelijk misschien een niertransplantatie.
Bij de zwangerschap treedt er fysiologische hyperfiltratie op.
Heel veel nierziekten, maar niet allemaal, gaan gepaard met uitscheiding van
eiwitten in de urine. Dit is een teken van aantasting van de nier thv de filter.
- Dia 3: Gebruik van een kunstnier en peritoneale dialyse zijn twee vormen van
niervervangende therapie, die dagelijks toegepast worden bij patiënten waarbij
de nierfunctie uitgevallen is.
- Dia 4: Deze patiënte is aan de dialyse. Ze is aangesloten aan een kunstnier, met
twee bloedleidingen. De ene leiding voert het ongezuiverde bloed naar de
kunstnier, welke het bloed filtert, en de andere leiding voert het gezuiverde bloed
terug naar het lichaam.
- Dia 5: Links boven zien we het bloed binnenstromen in de filter. De filter is
gemaakt uit een semipermeabele stof (verticale membraan met gaatjes), welke
deeltjes van een bepaalde grootte kan doorlaten. In het bloed zijn elektrolyten,
giftige stoffen, eiwitten, … aanwezig. Via diffusie kunnen een aantal
stofdeeltjes doorgaan naar de andere zijde van de membraan om
uitgescheiden te worden. Zolang giftige stoffen niet te groot zijn, kunnen ze
doorheen de membraan passeren en kunnen ze uitgefilterd worden. Eiwitten
kunnen echter niet doorheen de membraan en zullen via de tweede tube terug in
de bloedbaan van de patiënt terecht komen.
De patiënten worden maar 2 à 3 keer per week gedialyseerd, dus ze zullen
zeer veel vocht moeten kwijt geraken tijdens de dialyse.
- Dia 6 en 7: Patiënten met buikspoeling.
- Dia 8: De buikspoeling of peritoneale dialyse is een andere vorm van dialyse.
In de buikholte is het peritoneale membraan aanwezig, en dit is semipermeabel
voor vloeistoffen en bepaalde deeltjes. Bij de buikspoeling brengen we een buisje
aan, waarlangs een vloeistof kan inlopen, en wordt het eigen buikvlies gebruikt
als semipermeabele membraan. Meestal wordt 2 liter vocht toegediend, die een
paar uur in de buikholte zal blijven, en na de bepaalde tijd terug naar buiten
wordt gehaald en opgevangen word in de uitloopzak. Tijdens de periode dat het
vocht zich in de buikholte bevindt, is er een uitwisseling van stoffen tussen
de bloedvaten in het mesenterium, en de spoelvloeistof. Aangezien de
spoelvloeistof meestal glucose bevat, zal deze vocht met opgeloste
