Italiaanse en Duitse eenmaking
Krimoorlog belangrijk want weer grote oorlog tussen de grootmachten, men hoopte nochtans dat het niet meer zou
gebeuren. Illustratie van
generatiewissel
nationalisme
beperkte oorlog om punctuele lokale zaken weer mogelijk
nederlaag Rusland, verzwakt. GB sterk bezig met behoud van hun wereldrijk en wil zich niet verbranden aan
continentale toestanden (isolationistisch). De twee groten houden zich afzijdig en treden niet op als behoeders van
machtsevenwicht, geeft ruimte aan destabilisering
ITALIË
Italië anno 1858 bestaat nog niet
1. Piëmont Sardinië onder koning Victor-
Emmanuel II
2. Oostenrijk invloedssfeer over 3
onafhankelijke vorstendommen
3. Pauselijke staten gered in 1849 van republiek
dankzij Napoleon III (heeft invloed en troepen ter
plekkek)
4. Koninkrijk Napels onafhankelijk
Nationalisme verdwijnt niet meer, in 1848
serieuze poging vanuit republikeinen en
revolutionairen tegen monarchie van Piëmont-
Sardinië. ‘Heropleving van Italië’ = risorgimento
Mazzini: ‘Italianen moeten het zelf in handen
nemen’ = Italia farà da sé, want geen vertrouwen
in gelijk wel project met buitenlandse hulp.
Piëmontiers kunnen samenwerken met Frankrijk
maar willen er iets voor terugkrijgen (territoriaal)
Mix nationalistische romantiek en opportunisme
Fase 1, 1858-1860
Eerste Minister Cavour (Piëmont-Sardinië): hoe groter hoe sterker, hoe minder kwestbaar, hoe
gemakkelijker consolidatie in gevaarlijke omgeving. Expansie = veiligheid, willen republikeinse elementen
voor zijn want maatschappelijk & ideologisch is geest uit fles: men wil republiek worden, maar zij willen
behoud monarchie.
Liberaal én Realpoliticus
O.m. liberaal-economische agenda
Burgerij zoekt buitenlandse steun, want geinteresseerd in eenmaking om 1 interne markt te krijgen
(harmonisatie & inefficiënties wegnemen) en moesten tegen DE grote hinderpaal van Habsburgse
rijk op
Toenadering tot Napoleon III (ex-carbonaro, plaatste militaire expeditie tegen republikeinen in Rome dus
niemand buiten Piëmont-Sardinië vertrouwde hem, zelfs moordpoging tegen hem door Italiaanse
revolutionair, vandaar motivatie om zich met Italië bezig te houden en tegen Oostenrijk)
Akkoord van Plombières (jan. 1859) ifv gemeenschappelijke belangen, samenwerken om oostenrijk uit Italië
weg te krijgen (beschouwd als samenwerkend met Rusland, meest conservatieve, erfvijand Bonaparte)
Franse steun voor veroveren Lombardije en Venetië (Congres-systeem?) = oorlog tegen Oostenrijk
Krimoorlog belangrijk want weer grote oorlog tussen de grootmachten, men hoopte nochtans dat het niet meer zou
gebeuren. Illustratie van
generatiewissel
nationalisme
beperkte oorlog om punctuele lokale zaken weer mogelijk
nederlaag Rusland, verzwakt. GB sterk bezig met behoud van hun wereldrijk en wil zich niet verbranden aan
continentale toestanden (isolationistisch). De twee groten houden zich afzijdig en treden niet op als behoeders van
machtsevenwicht, geeft ruimte aan destabilisering
ITALIË
Italië anno 1858 bestaat nog niet
1. Piëmont Sardinië onder koning Victor-
Emmanuel II
2. Oostenrijk invloedssfeer over 3
onafhankelijke vorstendommen
3. Pauselijke staten gered in 1849 van republiek
dankzij Napoleon III (heeft invloed en troepen ter
plekkek)
4. Koninkrijk Napels onafhankelijk
Nationalisme verdwijnt niet meer, in 1848
serieuze poging vanuit republikeinen en
revolutionairen tegen monarchie van Piëmont-
Sardinië. ‘Heropleving van Italië’ = risorgimento
Mazzini: ‘Italianen moeten het zelf in handen
nemen’ = Italia farà da sé, want geen vertrouwen
in gelijk wel project met buitenlandse hulp.
Piëmontiers kunnen samenwerken met Frankrijk
maar willen er iets voor terugkrijgen (territoriaal)
Mix nationalistische romantiek en opportunisme
Fase 1, 1858-1860
Eerste Minister Cavour (Piëmont-Sardinië): hoe groter hoe sterker, hoe minder kwestbaar, hoe
gemakkelijker consolidatie in gevaarlijke omgeving. Expansie = veiligheid, willen republikeinse elementen
voor zijn want maatschappelijk & ideologisch is geest uit fles: men wil republiek worden, maar zij willen
behoud monarchie.
Liberaal én Realpoliticus
O.m. liberaal-economische agenda
Burgerij zoekt buitenlandse steun, want geinteresseerd in eenmaking om 1 interne markt te krijgen
(harmonisatie & inefficiënties wegnemen) en moesten tegen DE grote hinderpaal van Habsburgse
rijk op
Toenadering tot Napoleon III (ex-carbonaro, plaatste militaire expeditie tegen republikeinen in Rome dus
niemand buiten Piëmont-Sardinië vertrouwde hem, zelfs moordpoging tegen hem door Italiaanse
revolutionair, vandaar motivatie om zich met Italië bezig te houden en tegen Oostenrijk)
Akkoord van Plombières (jan. 1859) ifv gemeenschappelijke belangen, samenwerken om oostenrijk uit Italië
weg te krijgen (beschouwd als samenwerkend met Rusland, meest conservatieve, erfvijand Bonaparte)
Franse steun voor veroveren Lombardije en Venetië (Congres-systeem?) = oorlog tegen Oostenrijk
