Samenvatting & Notities les – Verstandelijke beperking volwassenen/ouderen
4 studiepunten – 3 docenten: Engelen, Lambrecht & Van Daele
Handboek Basisboek ondersteuning aan mensen met verstandelijke bep. (hfdst 1-3-5-7)
Ned. Beleid NIET kennen maar indien te kennen wordt dit aangehaald tijdens de les
Hoofdstuk 1: Hulpverlening aan mensen met een verstandelijke beperking
Een zicht geven op de invulling van het maatschappijbeeld/hulpverlening/ond.
1.1 Inleiding
Niet kennen!
1.2 Hulpverlening
De vraag tot ondersteuning hangt af van de patiënt en een aantal zaken zoals de leeftijdsfase, ernst,
maar ook de persoonlijke wensen en mogelijkheden.
Een tiener zal een andere vraag tot ondersteuning hebben dan een 60-jarige.
“Welke ondersteuning gaan we bieden aan onze cliënt?”
De cliënt vraagt naar ondersteuning zodat hij zo een normaal mogelijk en kansrijk leven kan leiden.
Hulpverleningsvormen aanbieden kan zeer divers zijn. Je hebt bepaalde kaders om aan te geven als
het om hulpverlening gaat.
Afhankelijk bij de ondersteuning is het mensbeeld van de begeleider en de samenleving die wordt
gehanteerd!
1.2.1 Evolutie
Mensen met een bep. hebben een evolutie doorgemaakt. Hoe we NU kijken naar mensen met een
bep. is helemaal anders dan vroeger.
Hoe moeilijker het gaat in de maatschappij, hoe moeilijker de situatie voor de persoon met de bep
is.
Lang geleden hadden mensen met een bep. weinig kans tot overleven. Bij voedselschaarste,
infecties of epidemieën (=slechte gezondheid) hadden zij de minste kans op overleving.
Rond 1900 ontstond de zorg voor mensen met een bep. en noemden ze de groep de “zwakzinnigen”.
Uiteindelijk na de WOII ontstond wereldwijd een offensief om ongelijkheid weg te ruimen!
,Evolutie:
1900: segregatie
Nazi regime
1948: universele verklaring rechten van de mens
2007: verdrag inzake de rechten van een persoon met een handicap
1.2.2 Een normaal leven
Wij, als begeleiders, kunnen een normaal leven leiden maar mensen met een beperking zullen
zonder hulp hier sterk afwijzen.
Met hulpverlening > een normaal en kansrijk leven aanbieden, wat kan verschillen door de ernst van
de bep.
Normaal leven > opvoeding, gezin, contacten, school, werk en vrijetijdsactiviteiten.
1.3 Ontwikkelingen in hulpverlening
Paradigmaverschuivingen: waarin we nu inzitten hebben we veel methodieken voor mensen met
een beperking.
Opvattingen voor mensen met een bep. hangen niet eenmalig vast maar hebben zich ontwikkeld.
Een situatie waarin de persoon met bep. eigen rechten en zeggenschap heeft => gericht op de mate
van de handicap en kwaliteit van het leven!
Proces van verandering is nog steeds gaande DUS alle vormen van verzorging en ondersteuning zijn
nog aanwezig.
1.3.1 Handicap en beperking
Mensen kunnen verschillen in sociale mogelijkheden, zelfstandigheid en intelligentie.
Qua intelligentie bep. : verstandelijk gehandicapt/geestelijk gehandicapt/zwakzinnig
Handicap wordt in de kennis gerichte samenleving gebruikt als verstandelijk han. Maar in de warme
sociale omgeving word je minder snel als gehandicapt betiteld.
Handicap kan een GEVOLG zijn van een beperking. Een bep. zorgt ervoor dat je niet alle
rolcapaciteiten kunt opnemen en dat wordt gezien als een handicap
, 1.3.2 Opvattingen over hulpverlening
Paradigmaverschuivingen :
1) Medisch model/ Defectparadigma: we gebruiken dit zo goed als niet meer maar kunnen dit
wel eens tegenkomen bij ouders.
Tot 1970 werd dit model gebruikt bij mens met een beperking. Het was voornamelijk het
behandelen en verzorgen van mensen m/e bep. en niet de zelfstandigheid gaan promoten.
De stoornis gaan compenseren door instituten met professionele/ levenslang opvang in
aparte scholen/…
SEGREGATIE!
Ouders van oudere mensen met een beperking…
2) Ontwikkelingsmodel/normalisatieparadigma: 1970-1990
Idee om mensen met een beperking te laten leven in een voorziening maar dat ze ook recht
hebben om deel te nemen aan de maatschappij.
Niet meer wegsteken in aparte VOORZIENINGEN! Speciale voorzieningen!
Begeleid zelfstandig gaan wonen of gaan werken in specifieke voorzieningen was mogelijk.
We gaan ze trainen en vaardigheden laten ontwikkelen om deel te nemen aan de
maatschappij!
In de maatschappij werden ze anders gezien door de mensen waardoor de sociale interactie
er niet was maar ze er wel fysiek waren. VOORUITGANG!
4 studiepunten – 3 docenten: Engelen, Lambrecht & Van Daele
Handboek Basisboek ondersteuning aan mensen met verstandelijke bep. (hfdst 1-3-5-7)
Ned. Beleid NIET kennen maar indien te kennen wordt dit aangehaald tijdens de les
Hoofdstuk 1: Hulpverlening aan mensen met een verstandelijke beperking
Een zicht geven op de invulling van het maatschappijbeeld/hulpverlening/ond.
1.1 Inleiding
Niet kennen!
1.2 Hulpverlening
De vraag tot ondersteuning hangt af van de patiënt en een aantal zaken zoals de leeftijdsfase, ernst,
maar ook de persoonlijke wensen en mogelijkheden.
Een tiener zal een andere vraag tot ondersteuning hebben dan een 60-jarige.
“Welke ondersteuning gaan we bieden aan onze cliënt?”
De cliënt vraagt naar ondersteuning zodat hij zo een normaal mogelijk en kansrijk leven kan leiden.
Hulpverleningsvormen aanbieden kan zeer divers zijn. Je hebt bepaalde kaders om aan te geven als
het om hulpverlening gaat.
Afhankelijk bij de ondersteuning is het mensbeeld van de begeleider en de samenleving die wordt
gehanteerd!
1.2.1 Evolutie
Mensen met een bep. hebben een evolutie doorgemaakt. Hoe we NU kijken naar mensen met een
bep. is helemaal anders dan vroeger.
Hoe moeilijker het gaat in de maatschappij, hoe moeilijker de situatie voor de persoon met de bep
is.
Lang geleden hadden mensen met een bep. weinig kans tot overleven. Bij voedselschaarste,
infecties of epidemieën (=slechte gezondheid) hadden zij de minste kans op overleving.
Rond 1900 ontstond de zorg voor mensen met een bep. en noemden ze de groep de “zwakzinnigen”.
Uiteindelijk na de WOII ontstond wereldwijd een offensief om ongelijkheid weg te ruimen!
,Evolutie:
1900: segregatie
Nazi regime
1948: universele verklaring rechten van de mens
2007: verdrag inzake de rechten van een persoon met een handicap
1.2.2 Een normaal leven
Wij, als begeleiders, kunnen een normaal leven leiden maar mensen met een beperking zullen
zonder hulp hier sterk afwijzen.
Met hulpverlening > een normaal en kansrijk leven aanbieden, wat kan verschillen door de ernst van
de bep.
Normaal leven > opvoeding, gezin, contacten, school, werk en vrijetijdsactiviteiten.
1.3 Ontwikkelingen in hulpverlening
Paradigmaverschuivingen: waarin we nu inzitten hebben we veel methodieken voor mensen met
een beperking.
Opvattingen voor mensen met een bep. hangen niet eenmalig vast maar hebben zich ontwikkeld.
Een situatie waarin de persoon met bep. eigen rechten en zeggenschap heeft => gericht op de mate
van de handicap en kwaliteit van het leven!
Proces van verandering is nog steeds gaande DUS alle vormen van verzorging en ondersteuning zijn
nog aanwezig.
1.3.1 Handicap en beperking
Mensen kunnen verschillen in sociale mogelijkheden, zelfstandigheid en intelligentie.
Qua intelligentie bep. : verstandelijk gehandicapt/geestelijk gehandicapt/zwakzinnig
Handicap wordt in de kennis gerichte samenleving gebruikt als verstandelijk han. Maar in de warme
sociale omgeving word je minder snel als gehandicapt betiteld.
Handicap kan een GEVOLG zijn van een beperking. Een bep. zorgt ervoor dat je niet alle
rolcapaciteiten kunt opnemen en dat wordt gezien als een handicap
, 1.3.2 Opvattingen over hulpverlening
Paradigmaverschuivingen :
1) Medisch model/ Defectparadigma: we gebruiken dit zo goed als niet meer maar kunnen dit
wel eens tegenkomen bij ouders.
Tot 1970 werd dit model gebruikt bij mens met een beperking. Het was voornamelijk het
behandelen en verzorgen van mensen m/e bep. en niet de zelfstandigheid gaan promoten.
De stoornis gaan compenseren door instituten met professionele/ levenslang opvang in
aparte scholen/…
SEGREGATIE!
Ouders van oudere mensen met een beperking…
2) Ontwikkelingsmodel/normalisatieparadigma: 1970-1990
Idee om mensen met een beperking te laten leven in een voorziening maar dat ze ook recht
hebben om deel te nemen aan de maatschappij.
Niet meer wegsteken in aparte VOORZIENINGEN! Speciale voorzieningen!
Begeleid zelfstandig gaan wonen of gaan werken in specifieke voorzieningen was mogelijk.
We gaan ze trainen en vaardigheden laten ontwikkelen om deel te nemen aan de
maatschappij!
In de maatschappij werden ze anders gezien door de mensen waardoor de sociale interactie
er niet was maar ze er wel fysiek waren. VOORUITGANG!
