Gebarentaalwetenschap
Een inleiding
Anne baker, Beppie van den Bogaerde, Roland Pfau en
Trude Schermer
Eerst druk, vierde oplage (2021)
Samenvatting hoofdstuk 1:
Gebarentalen als natuurlijke talen
Bestaat uit hoofdstukken 1.1 t/m 1.9, maar 1.9 geeft
uitleg over hoe het boek er verder uitziet, deze heb ik
niet meegenomen in de samenvatting
, Inhoud
1.1 Inleiding............................................................................................................................................2
1.2 Taal wordt in de ruimte gezien.........................................................................................................2
1.3 Dovengemeenschappen...................................................................................................................3
1.4 De relatie tussen de gebarentaal en de gesprokentaal.....................................................................4
1.5 Gebarentalen en universalia.............................................................................................................5
1.6 Verschillen tussen gebarentalen.......................................................................................................5
1.7 Het transcriberen van gebarentalen.................................................................................................6
1.8 De taalkunde van gebarentalen........................................................................................................6
1.1 Inleiding
Voor 1950 zijn gebarentalen niet echt bestudeerd, daarna pas begonnen
taalwetenschappers belangstelling te tonen. Zij willen weten hoe talen zijn opgebouwd en
hoe ze worden gebruikt.
Gebarentalen hebben een grammatica en er bestaan veel verschillende soorten
gebarentalen. Want waar een dovengemeenschap ontstaat of bestaat, ontstaat automatisch
ook een gebarentaal, in de hele wereld dus.
Gebarentalen ontstaan als gevolg van een natuurlijk proces tijdens interactie tussen dove
mensen.
Dovengemeenschap wordt geschreven met een hoofdletter om dove mensen aan te duiden,
die tot een culturele en linguïstische gemeenschap behoren.
1.2 Taal wordt in de ruimte gezien
Dove mensen moeten ervoor zorgen dat de gesprekspartner hen altijd kan zien of eventueel
de handen kan voelen.
Gebarentalen zijn visueel ruimtelijke talen, je articuleert namelijk met handen, gezicht en
lichaamsdelen en dit moet zichtbaar zijn.
Pantomime: gebruikt de hele ruimte rond het lichaam en het hele lichaam zelf.
Gebarentalen maken hier geen gebruik van, maar van een gebarenruimte.
Gebarenruimte: meeste ruimte voor het bovenlichaam en rond het hoofd. Er worden zelden
gebaren gemaakt buiten die ruimte, maar dan is het vanwege bijzondere omstandigheden.
Gebaren kunnen weergegeven worden op papier, dit kan ik citeervorm of basisvorm. Dit
wil zeggen zoals ze worden geproduceerd zonder context
Gebaren kunnen op verschillende plaatsen of locaties gemaakt worden, terwijl ze verder
hetzelfde zijn. De locatie zorgt voor een andere betekenis. De handvorm is dan wel
hetzelfde met een eventuele vergelijkbare beweging en oriëntatie (begin van gebaar is
hetzelfde).
Alle gebaren kunnen beschreven worden aan de hand van deze vier
basiselementen/parameters en dit vormt de interne structuur van elkaar gebaar (in iedere
gebarentaal): locatie, handvorm, beweging en oriëntatie.
Een inleiding
Anne baker, Beppie van den Bogaerde, Roland Pfau en
Trude Schermer
Eerst druk, vierde oplage (2021)
Samenvatting hoofdstuk 1:
Gebarentalen als natuurlijke talen
Bestaat uit hoofdstukken 1.1 t/m 1.9, maar 1.9 geeft
uitleg over hoe het boek er verder uitziet, deze heb ik
niet meegenomen in de samenvatting
, Inhoud
1.1 Inleiding............................................................................................................................................2
1.2 Taal wordt in de ruimte gezien.........................................................................................................2
1.3 Dovengemeenschappen...................................................................................................................3
1.4 De relatie tussen de gebarentaal en de gesprokentaal.....................................................................4
1.5 Gebarentalen en universalia.............................................................................................................5
1.6 Verschillen tussen gebarentalen.......................................................................................................5
1.7 Het transcriberen van gebarentalen.................................................................................................6
1.8 De taalkunde van gebarentalen........................................................................................................6
1.1 Inleiding
Voor 1950 zijn gebarentalen niet echt bestudeerd, daarna pas begonnen
taalwetenschappers belangstelling te tonen. Zij willen weten hoe talen zijn opgebouwd en
hoe ze worden gebruikt.
Gebarentalen hebben een grammatica en er bestaan veel verschillende soorten
gebarentalen. Want waar een dovengemeenschap ontstaat of bestaat, ontstaat automatisch
ook een gebarentaal, in de hele wereld dus.
Gebarentalen ontstaan als gevolg van een natuurlijk proces tijdens interactie tussen dove
mensen.
Dovengemeenschap wordt geschreven met een hoofdletter om dove mensen aan te duiden,
die tot een culturele en linguïstische gemeenschap behoren.
1.2 Taal wordt in de ruimte gezien
Dove mensen moeten ervoor zorgen dat de gesprekspartner hen altijd kan zien of eventueel
de handen kan voelen.
Gebarentalen zijn visueel ruimtelijke talen, je articuleert namelijk met handen, gezicht en
lichaamsdelen en dit moet zichtbaar zijn.
Pantomime: gebruikt de hele ruimte rond het lichaam en het hele lichaam zelf.
Gebarentalen maken hier geen gebruik van, maar van een gebarenruimte.
Gebarenruimte: meeste ruimte voor het bovenlichaam en rond het hoofd. Er worden zelden
gebaren gemaakt buiten die ruimte, maar dan is het vanwege bijzondere omstandigheden.
Gebaren kunnen weergegeven worden op papier, dit kan ik citeervorm of basisvorm. Dit
wil zeggen zoals ze worden geproduceerd zonder context
Gebaren kunnen op verschillende plaatsen of locaties gemaakt worden, terwijl ze verder
hetzelfde zijn. De locatie zorgt voor een andere betekenis. De handvorm is dan wel
hetzelfde met een eventuele vergelijkbare beweging en oriëntatie (begin van gebaar is
hetzelfde).
Alle gebaren kunnen beschreven worden aan de hand van deze vier
basiselementen/parameters en dit vormt de interne structuur van elkaar gebaar (in iedere
gebarentaal): locatie, handvorm, beweging en oriëntatie.
