Inhoud
Deeltentamen 1……………..…………………………………………………………………2
H1: Cognitieve gedragstherapie, psychotherapie en integratie………………………………...2
H3: Invloeden vanuit de wetenschap; De leertheorie…………………………………………..4
H10: Diagnostiek van aangrijpingspunten; De betekenisanalyse………………………………8
Deeltentamen 2………...…………………………………………………………………….12
H3: Invloeden vanuit de wetenschap; De leertheorie…………………………………………12
H9: Diagnostiek van aangrijpingspunten; De functieanalyse…………………………………18
Deeltentamen 3……...……………………………………………………………………….21
H4: Invloeden vanuit de wetenschap; Informatieverwerking en emotie……………………...21
H7: Cognitief-gedragstherapeutisch proces; Een overzicht……………………..……………29
Deeltentamen 4………………………………………………………………………………33
H11: Diagnostiek van aangrijpingspunten; Registraties……………………………………...33
H12: Aangrijpingspunt van de behandeling; Interventies die sequentiële relaties falsificeren..35
H13: Aangrijpingspunt van de behandeling; Interventies die direct of indirect de emotionele
betekenis van de US/UR-representatie herevalueren…………………………………………42
Deeltentamen 5………………………………………………………………………………46
H2: Invloeden vanuit de praktijk; Integratie van gedragstherapie met cognitieve therapie.......46
H16: Context van de behandeling; Taxatie en interventies…………………………………...50
1
, Deeltentamen 1
H1: Cognitieve gedragstherapie, psychotherapie en integratie
Er zijn ontzettend veel soorten psychotherapie. Dit is echter niet per se positief. Er zou op
termijn een geünificeerde psychotherapie tot stand moeten komen en aparte
psychotherapiescholen en -methodieken zouden moeten verdwijnen. Een breed geaccepteerde
body of knowledge waar psychotherapeuten hun handelen op baseren is het doel. Dit
betekent niet dat alle soorten psychotherapie vermengd moeten worden, maar dat er gezocht
moet worden naar wat de bestaande soorten psychotherapie verenigt of dat een soort all star
team geformeerd moet worden uit het beste wat al die therapieën hebben voorgebracht. Dit is
wat de integratieve psychotherapie doet.
De cognitieve gedragstherapie wordt gezien als het hart van de toekomstige geünificeerde
psychotherapie. Deze therapie heeft namelijk een bewezen effectiviteit, de breedste
toepassingsmogelijkheden, een wetenschappelijke attitude, efficiëntie (hetzelfde effect
wordt in een kortere tijd bereikt) en een bereidheid tot het ‘plegen van diefstal’ (aspecten
van andere therapievormen, bijv. therapeutische relatie, worden overgenomen wanneer die
effectief blijken). Omdat cognitieve gedragstherapie continu vernieuwd wordt, wordt er ook
wel gesproken van geïntegreerde cognitieve gedragstherapie. Zolang er sprake is van
bewezen effectiviteit, kan een methode altijd geïntegreerd worden binnen de cognitieve
gedragstherapie.
De definitie van psychotherapie is als volgt: cognitieve gedragstherapie (psychotherapie) is
een proces waarbij een therapeut op transparante en met de patiënt vooraf overeengekomen
wijze, zo veel mogelijk in de wetenschappelijke (klinische) psychologie verankerde en zo
veel mogelijk effectief gebleken kennis en methoden toepast om de emotionele en/of
gedragsproblemen van de patiënt duurzaam en relevant te reduceren. Het proces is meer
dan een uitwisseling van vraag en advies; hierbij behoort ook het stellen van diagnostische
vragen, het toelichten van het advies, het stimuleren om het therapeutisch advies op te volgen
en het evalueren van de resultaten.
Met transparant wordt bedoeld dat de wekwijze van de therapeut geen geheimen heeft. De
therapeutische relatie is hierbij een hulpmiddel. In enkele gevallen kan het nodig zijn om
gebruik te maken van paradoxale interventies. Hierbij weet de patiënt vooraf niet wat de
bedoelingen zijn van de handelswijze van de therapeut.
Met wetenschappelijke (klinische) psychologie wordt bedoeld dat de therapeut methoden
gebruikt die zijn gebaseerd op de psychologische wetenschap. Alle handelingen van de
therapeut moeten bestaan uit procesmatige toepassingen van kennis uit de wetenschap. Het is
echter ook van belang dat een therapeut zich bewust is van het feit dat resultaten uit de
experimentele psychologie over het algemeen niet direct vertaald kunnen worden naar de
klinische praktijk.
Het woord effectief verwijst naar het streven om zoveel mogelijk gebruik te maken van
therapeutische methoden waarvan uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat ze werken.
Soms bagatelliseren therapeuten de waarden van evidence-based practice. Dit is echter een
ontzettend belangrijk onderdeel van een goede therapeutische behandeling.
Met emotionele en/of gedragsproblemen wordt bedoeld dat er sprake moet zijn van lijden.
Wanneer gesproken wordt van effectiviteit, gaat het om de effectiviteit in het verminderen
van emotionele problemen die als stoornis gezien kunnen worden.
2
Deeltentamen 1……………..…………………………………………………………………2
H1: Cognitieve gedragstherapie, psychotherapie en integratie………………………………...2
H3: Invloeden vanuit de wetenschap; De leertheorie…………………………………………..4
H10: Diagnostiek van aangrijpingspunten; De betekenisanalyse………………………………8
Deeltentamen 2………...…………………………………………………………………….12
H3: Invloeden vanuit de wetenschap; De leertheorie…………………………………………12
H9: Diagnostiek van aangrijpingspunten; De functieanalyse…………………………………18
Deeltentamen 3……...……………………………………………………………………….21
H4: Invloeden vanuit de wetenschap; Informatieverwerking en emotie……………………...21
H7: Cognitief-gedragstherapeutisch proces; Een overzicht……………………..……………29
Deeltentamen 4………………………………………………………………………………33
H11: Diagnostiek van aangrijpingspunten; Registraties……………………………………...33
H12: Aangrijpingspunt van de behandeling; Interventies die sequentiële relaties falsificeren..35
H13: Aangrijpingspunt van de behandeling; Interventies die direct of indirect de emotionele
betekenis van de US/UR-representatie herevalueren…………………………………………42
Deeltentamen 5………………………………………………………………………………46
H2: Invloeden vanuit de praktijk; Integratie van gedragstherapie met cognitieve therapie.......46
H16: Context van de behandeling; Taxatie en interventies…………………………………...50
1
, Deeltentamen 1
H1: Cognitieve gedragstherapie, psychotherapie en integratie
Er zijn ontzettend veel soorten psychotherapie. Dit is echter niet per se positief. Er zou op
termijn een geünificeerde psychotherapie tot stand moeten komen en aparte
psychotherapiescholen en -methodieken zouden moeten verdwijnen. Een breed geaccepteerde
body of knowledge waar psychotherapeuten hun handelen op baseren is het doel. Dit
betekent niet dat alle soorten psychotherapie vermengd moeten worden, maar dat er gezocht
moet worden naar wat de bestaande soorten psychotherapie verenigt of dat een soort all star
team geformeerd moet worden uit het beste wat al die therapieën hebben voorgebracht. Dit is
wat de integratieve psychotherapie doet.
De cognitieve gedragstherapie wordt gezien als het hart van de toekomstige geünificeerde
psychotherapie. Deze therapie heeft namelijk een bewezen effectiviteit, de breedste
toepassingsmogelijkheden, een wetenschappelijke attitude, efficiëntie (hetzelfde effect
wordt in een kortere tijd bereikt) en een bereidheid tot het ‘plegen van diefstal’ (aspecten
van andere therapievormen, bijv. therapeutische relatie, worden overgenomen wanneer die
effectief blijken). Omdat cognitieve gedragstherapie continu vernieuwd wordt, wordt er ook
wel gesproken van geïntegreerde cognitieve gedragstherapie. Zolang er sprake is van
bewezen effectiviteit, kan een methode altijd geïntegreerd worden binnen de cognitieve
gedragstherapie.
De definitie van psychotherapie is als volgt: cognitieve gedragstherapie (psychotherapie) is
een proces waarbij een therapeut op transparante en met de patiënt vooraf overeengekomen
wijze, zo veel mogelijk in de wetenschappelijke (klinische) psychologie verankerde en zo
veel mogelijk effectief gebleken kennis en methoden toepast om de emotionele en/of
gedragsproblemen van de patiënt duurzaam en relevant te reduceren. Het proces is meer
dan een uitwisseling van vraag en advies; hierbij behoort ook het stellen van diagnostische
vragen, het toelichten van het advies, het stimuleren om het therapeutisch advies op te volgen
en het evalueren van de resultaten.
Met transparant wordt bedoeld dat de wekwijze van de therapeut geen geheimen heeft. De
therapeutische relatie is hierbij een hulpmiddel. In enkele gevallen kan het nodig zijn om
gebruik te maken van paradoxale interventies. Hierbij weet de patiënt vooraf niet wat de
bedoelingen zijn van de handelswijze van de therapeut.
Met wetenschappelijke (klinische) psychologie wordt bedoeld dat de therapeut methoden
gebruikt die zijn gebaseerd op de psychologische wetenschap. Alle handelingen van de
therapeut moeten bestaan uit procesmatige toepassingen van kennis uit de wetenschap. Het is
echter ook van belang dat een therapeut zich bewust is van het feit dat resultaten uit de
experimentele psychologie over het algemeen niet direct vertaald kunnen worden naar de
klinische praktijk.
Het woord effectief verwijst naar het streven om zoveel mogelijk gebruik te maken van
therapeutische methoden waarvan uit wetenschappelijk onderzoek is gebleken dat ze werken.
Soms bagatelliseren therapeuten de waarden van evidence-based practice. Dit is echter een
ontzettend belangrijk onderdeel van een goede therapeutische behandeling.
Met emotionele en/of gedragsproblemen wordt bedoeld dat er sprake moet zijn van lijden.
Wanneer gesproken wordt van effectiviteit, gaat het om de effectiviteit in het verminderen
van emotionele problemen die als stoornis gezien kunnen worden.
2
