Samenvatting Verstandelijke beperking - volwassenen

Verstandelijke beperking: volwassenen

1. Hoofdstuk 1: hulpverlening aan mensen met een
verstandelijke beperking
1.1 Hulpverlening
1.1.1 Een normaal leven
- MVB: vraag tot ondersteuning
 Ernst
 Leeftijdsfase
 Wensen naar kansrijk leven
 Mogelijkheden
- Ondersteuning
 Heel divers: methodieken, en dergelijke
 Afhankelijk: mensbeeld ban de begeleider/samenleving

1.1.2 Visie ontwikkeling, van afwijkend naar gewoon
- Mensen met een beperking:
 Lang geleden: weinig kans tot overleven
 Voedselschaarste
 Slechte gezondheid
 Rond 1900: ontstaan van de zorg voor ‘zwakzinnigen’
 Benamingen: evolutie
 Zwakzinnigen
 Geestelijke gehandicapten
 Verstandelijke gehandicapten
 Mensen met een verstandelijke handicap
 Mensen met een verstandelijke beperking

,- 1900: segregatie  buiten de maatschappij gezet
 Abnormale individuen = waardeloos
- Nazi regime
 Letterlijk: zalig de armen der geest, aan hen behoort het rijk der hemelen
- 1948: kentering
 Universele verklaring rechten van de mens
- 2007: een belangrijke evolutie
 Verdrag inzake de rechte van personen met een handicap

1.2 Ontwikkeling in de hulpverlening
- Opvattingen over mensen met handicap -> staan niet eenmalig vast, niet statisch
 Opvattingen zijn ontwikkeld tot op dit moment
- De geboden zorg en ondersteuning ook aan verandering onderling
- Paradigmaverschuivingen
 Van ‘zorgen voor’ naar een situatie waar persoon met verstandelijke beperking eigen
rechten en zeggenschap heeft
- Theorie vs praktijk
 Theorie:
 Personen met een verstandelijke beperking krijgt ondersteuning bij de wijze
waarop hij zijn leven wil leiden
 Naar … van de beperking
 Op basis van de kwaliteit van leven
 Praktijk:
 Verandering is nog voortdurend gaande
 Alle vormen tussen verzorging en ondersteuning aanwezig in de
opvattingen van cliënten, ouders, begeleiders -> en dus ook in de
dienstverlening aan mensen met een verstandelijke beperking

,1.2.1 Paradigmaverschuiving -> 3 modellen




1.2.1.1 Medisch model = defectparadigma
- Tot 1970
- Mens met beperking
- Patiënt
- Behandelen/verzorgen
- Instituut -> stoornis compenseren
- Segregatie -> in een instelling

1.2.1.2 Ontwikkelingsmodel = normalisatieparadigma
- Tijdsperiode 1970-1990
- Mens met mogelijkheden -> aanvankelijk -> licht verstandelijke beperking
- Leerling -> trainen
- Ontwikkelen/trainen -> kunnen deelnemen aan maatschappij: recht
- Speciale voorzieningen
- Normalisatie -> zullen normaler worden
 Fysiek in maatschappij opgenomen, geen sociale integratie
 Omgeving weet niet hoe om te gaan met de persoon met de verstandelijke
beperking
 Knelpunt: vraagt attitudeverandering
 Geen positieve invloed voor mensen met ernstige verstandelijke beperking




1.2.1.3 Burgerschapsmodel = ondersteuningsparadigma
- Sinds 1990

, - Mens met rechten en plichten
- Burger
- Ondersteunen
- Gewone voorziening
- Integratie
- Kenmerken:
 Volwaardig burgerschap (inclusie)
 Keuze en controle (zeggenschap)
 Mensen met een verstandelijke beperking mogen keuzes maken
 Zo doelen en wensen bereiken
 Ondersteuning
 Sociaal netwerk speelt hier een belangrijke rol
 Kwaliteit van leven
- Grote evolutie sinds “zorgen voor”
- Vermaatschappelijking van de zorg




- Mensen met een verstandelijk beperking stijgen op de participatieladder -> hoogste trede:
zelf beslissen




1.3 Waar staan we nu
- Ondersteuning aan volwassenen met een verstandelijke beperking
 Minister Wouter Beke -> VAPH