Psychische Kwetsbaarheid samenvatting

Psychische kwetsbaarheid
o Definitie welbevinden
 Subjectief gegeven: voor iedereen anders
 Het hoeft niet persé ‘gelukkig zijn’ te betekenen
 Je lichamelijk, geestelijk en sociaal goed voelen
 De lat ligt dus hoog
o Geestelijke gezondheid is een component van het welbevinden
o Geestelijke gezondheid:
 De definitie van het WHO (toepassen op EX)
- Zelfvertrouwen hebben
- Bewust zijn van je mogelijkheden
- Bijdrage aan de maatschappij
- Individueel
- Omgaan met de moeilijkheden/ stress in het leven
 Veerkracht:
Veerkracht betekend dat ondanks ongunstige omstandigheden toch je leven
op de rails kan houden.

Geestelijke gezondheid of veerkracht kan je actief beïnvloeden.
Bv: een positief dagboek: ‘wat was goed vandaag?’


 5 strategieën die mensen inzetten om de individuele veerkracht/ geestelijke
gezondheid te beïnvloeden/ versterken: EX.
 Actief zijn
Bv: sporten
 Verbondenheid
Naar vrienden gaan
 Van betekenis zijn
Iets doen voor de andere
 Zelfbewust
Je gevoelens en gedachtes uitschrijven
 Iets nieuw proberen
Bv: naar een praatgroep gaan

o Meersporenbeleid

Alleen op individuele veerkracht focussen = onvoldoende
We moeten ook aandacht hebben voor de context =
omgevingsfactoren:
Steun van anderen, stabiele en steunende omgeving.



 Het meersporenbeleid bestaat uit:

,- Aandacht voor basisnoden en basisbehoeften
(Bv: gezond eten, genoeg slapen)
- Zich verbonden voelen
(Sociale participatie)
- Kunnen leren en ontwikkelen
Onderwijs, ervaringen opdoen
- Over aangepaste coping beschikken
Relativeringszin, doorzettingsvermogen, reflectief vermogen, …
- Aandacht voor het versterken van de identiteit
Positieve ervaringen kindertijd, leefomgeving die zelfwaarde en
vaardigheden aanmoedigt.

Deze beschermende factoren werken daarbij in twee richtingen:
 Ze zijn een buffer tegen wat fout kan lopen
 Ze helpen mensen op weg steviger in het leven te staan

, Stigmatisering en geestelijke gezondheid

Stigma en discriminatie
o Kenmerken van normaliteit volgens Rosenhahn & Seligman
Ze onderscheiden 7 bepalende factoren
Hoe meer van deze factoren aanwezig zijn en hoe duidelijker
ze op de voorgrond treden, hoe eensgezinder mensen zullen
zijn in hun beoordeling van dat gedrag in termen van normaal
of abnormaal.

1. Persoonlijk lijden
De persoon lijdt onder zijn problemen
De mate van het lijden bepaald hoe hard het lijden opvalt
Bv: een puber met ‘wie ben ik’ = puberteit

2. De disfunctionaliteit van gedrag:
Wanneer het gedrag het eigen dagelijks en beroepsmatig
functioneren belemmert. Wanneer het bevredigende relaties
belemmert. Ook als het gedrag het welbevinden van anderen
verstoort.


= het gedrag belemmert het dagelijks leven
Bv: op blote voeten rondlopen
3. Irrationeel en onbegrijpelijk gedrag:
Men bestempelt iemand snel als ‘abnormaal’ wanneer men in
zijn gedrag geen logica of zin vindt.

4. Onvoorspelbaarheid en controleverlies
Totaal anders reageren dan gewoonlijk. Een dreigend gevoel
kan ontstaan als een ander onvoorspelbare gedragingen stelt.
Bv: iemand krijgt slecht nieuws en hij gaat nu elke dag op café,
‘verliest de controle door het slecht nieuw’
5. Opvallend en onconventioneel gedrag:
Gedrag dat sterk afwijkt van de eigen manier van gedragen.


6. Gedrag dat een ongemakkelijk gevoel achterlaat
Bv: luid beginnen lachen tijdens een begrafenis
7. Overtreden van morele normen
Een persoon was vroeger heel attent en nu heel onbeschoft