Samenvatting Probleem 2: This neuron has potential!

Samenvatting probleem 2: This neuron has
potential!
LD 1: Wat is een neuron?
Neuronen zijn cellen die gespecialiseerd zijn in de ontvangst, geleiding en transmissie van
elektrochemische signalen. Ze hebben veel verschillende vormen en maten.
Neuronen ontvangen informatie en zenden deze informatie naar andere cellen.




Multipolaire neuron: een neuron met meer dan twee
processen die zich uitstrekken vanuit zijn cellichaam.
Unipolaire neuron: een neuron met één proces dat
zich uitstrekt vanuit zijn cellichaam.
Bipolaire neuron: een neuron met twee processen die
zich uitstrekken vanuit zijn cellichaam.
Interneuronen: neuronen met een korte axon of geen
axon.
- Functie: integreren van neurale activiteit
binnen een enkele breinstructuur.



Lokale neuronen
Lokale neuronen zijn kleine neuronen zonder axon. Deze neuronen wisselen informatie uit
met enkel hun dichtstbijzijnde buren. Wanneer een lokale neuron informatie ontvangt van
andere neuronen, heeft het een gradueel potentieel; een membraanpotentiaal die in
grootte varieert in verhouding tot de intensiteit van de stimulus. De verandering in een
membraanpotentiaal wordt geleid naar aangrenzende gebieden van de cel, in alle

, richtingen, en neemt geleidelijk af naarmate het reist. Die verschillende delen van de cel
komen in contact met andere neuronen, die ze prikkelen of remmen.

Uiterlijk neuron
Een neuron heeft maar één axon, maar kan elk aantal dendrieten hebben. Het bevat:
- Membraan: De oppervlakte van een cel. Structuur die de binnenkant van de cel
scheidt van de omgeving aan de buitenkant.
- Cellichaam/soma: Bevat de kern, ribosomen en mitochondriën. Het meeste
metabolische werk van neuronen vindt hier plaats. In veel neuronen is het
cellichaam zoals de dendrieten, bedekt met synapsen op het oppervlak.
- Synapsen: de plaats waar zenuwimpulsen worden overgedragen.
- Terminale button: de knopen aan het einde van de takjes van axonen en synapsen.
Als een actiepotentiaal de terminale button bereikt, verspreiden ze een chemische
stof (neurotransmitters).
- Celkern
- Axonheuvel: overgang tussen cellichaam en de axon.

Twee soorten uitlopers
- Dendrieten: Vezelvertakkingen die aan het einde steeds dunner worden. Aan de
oppervlakte zitten synaptische receptoren, waarmee ze informatie doorgeven aan
andere neuronen. Hoe groter de oppervlakte, hoe meer informatie.
o Dendritische stekels: korte uitgroeiingen die de beschikbare oppervlakte
voor synapsen vergroten.
- Axon: Een dunne vezel met constante diameter. Het axon brengt een impuls over
naar andere neuronen, een orgaan of een spier. Axonen kunnen meer dan een
meter lang zijn. De lengte van een axon is enorm in vergelijking met zijn breedte en
in vergelijking met de lengte van dendrieten.
o Myelineschede: veel axonen van gewervelde dieren zijn bedekt met een
isolerend materiaal, dat een myelineschede wordt genoemd, met
onderbrekingen die bekend staan als knooppunten van Ranvier. De axonen
van ongewervelde dieren hebben geen myelinescheden.
Een neuron kan maar één axon hebben maar een axon kan veel vertakkingen
hebben. Het einde van elke vertakking heeft een zwelling, die de presynaptische
terminal genoemd wordt. Hier laat de axon de chemicaliën los.
o Afferent axon: brengt informatie in een structuur (sensory neuron).
o Efferent axon: draagt informatie weg van een structuur (motor neuron).

Glia
Belangrijk in het zenuwstelsel, maar geven geen informatie door over dezelfde lange afstand
als neuronen dat kunnen. Er zijn meerdere vormen:
- Astrocyten: wikkelen zich rond de synapsen van functioneel verwante axonen.
Door een verbinding tussen neuronen te omringen, beschermt een astrocyt hem
tegen chemicaliën die in de omgeving circuleren.
Door de ionen en zenders die door axonen worden vrijgegeven op te nemen en ze
vervolgens weer vrij te geven, helpt een astrocyt nauw verwante neuronen te