HC Cariologie
A Algemene Histologie Dit is een verticale doorsnede van een
gebitselement.
De pulpa is heel zacht weefsel en dat is
hieruit.
Je ziet dat dit een afgesleten element is,
Glazuurstaafjes
omdat de glazuurlaag op de incisale rand
heel weinig is.
In de glazuur zie je de lijnen van Retzius.
Deze kun je een beetje vergelijken met de
schillen van een ui die steeds om elkaar
Glazuur-dentinegrens heen zitten.
Tijdens de embryonale ontwikkeling van
Dentinetubuli het gebitselement wordt er telkens een
schilletje bij omheen gezet. Er komt steeds
aan de buitenkant een laagje bij.
Je ziet ook lijnen die de lijnen van Retzius doorkruisen. En dit zijn de glazuurstaafjes. Deze staan min
of meer loodrecht op de glazuur-dentinegrens en lopen van binnen naar buiten toe naar het
oppervlak van het glazuur.
Met iedere schil die aangegeven wordt door de lijnen van Retzius, wordt er weer een nieuw stukje
van zo’n glazuurstaafje aangemaakt. Dus als je zo een glazuurstaafje volgt, dan zie je dat er
verschillende laagjes worden aangegeven door de lijnen van Retzius.
In het dentine zie je ook bepaalde structuren lopen. Je ziet golvende lijnen. Dit zijn de dentinetubuli,
de dentinekanaaltjes.
Aan de binnenkant in de pulpa tegen de binnenkant van het dentine liggen de odontoblasten en die
maken het dentine aan en die hebben een uitlopertje liggen in een dentinekanaaltje en dat loopt
helemaal tot aan de glazuur-dentinegrens.
De pulpa is een zacht losmazig bindweefsel.
Dentine en glazuur zijn gemineraliseerde bindweefsels.
Dentine is goed vergelijkbaar met de samenstelling van het bot. Glazuur is wat dat betreft anders,
omdat het een veel hoger mineraalgehalte (hydroxyapatiesgehalte) heeft. Bij glazuur kan het meer
dan 90% zijn en daarom is het glazuur zo hard. Bij dentine is het mineraalgehalte rond de 70%.
, Dit is een uitvergroting (verticale doorsnede) van de
glazuurdentinegrens.
Je ziet aan de dentinekant de dentinekanaaltjes die
golvend lopen tot aan de glazuurdentinegrens. En
daarbuiten zie je de lijnen van Retzius.
In de glazuurstaafjes zitten de hydroxyapatietkristallen
en die zijn dus georganiseerd in staafjes.
Je ziet hier dat de glazuurstaafjes van binnen naar buiten
lopen.
Je ziet ook dat de glazuurstaafjes niet kaarsrecht lopen.
Dus ook die glazuurstaafjes golven van binnen naar buiten
toe. En dit heeft ook weer te maken met de stevigheid van
het weefsel.
Dit is een horizontale doorsnede.
Op een horizontale doorsnede zie je de lijnen van
Retzius als ringen. Want die zitten als uienschillen
om de kroon heen.
Vlakbij de glazuurdentinegrens zie je wat onregelmatigheden in het glazuur. En dat zijn tufts en
lamellen. En dit zijn onregelmatigheden in de mineralisatie van het glazuur en afwijkingen in het
eiwitgehalte.
Er zit altijd nog wel heel weinig eiwit in het glazuur, en op sommige plekken is dat gehalte iets hoger
en op andere plekken wat lager en dan zie je dus deze structuren. En je ziet dat er 1 helemaal tot het
oppervlak van het glazuur loopt.
, Hier zie je een horizontale doorsnede.
Je kan hier de glazuurstaafjes zien. Je ziet dat ze niet kaarsrecht
van binnen naar buiten lopen, maar een beetje golvend.
De lijnen van Retzius die als ringen lopen, doorkruisen de
glazuurstaafjes.
Als je dan naar 1 glazuurstaafje kijkt, dan zie je dat die uit
verschillende laagjes bestaat. Ieder laagje wordt aangegeven
door een lijn van Retzius.
De lichte streepjes zijn de glazuurstaafjes en die zijn afgegrensd
door de donkere strepen.
Dit is een verticale doorsnede door alleen het glazuur.
En dan snij je dus een deel van die glazuurstaafjes
dwarsdoor. Dus de glazuurstaafjes die precies van
binnen naar buiten lopen, snij je dwars door en daarom
zie je rondjes.
Je ziet ook andere structuur, andere lijnen, en dat zijn glazuurstaafjes die een beetje schuin lopen en
dan zie je dat je een doorsnede krijgt van schuine glazuurstaafjes. Dan zie je dus geen rondjes, maar
een meer langgerektere structuur.
Als je van beneden naar boven in die kroon gaat, dan zie je dat de richting van de glazuurstaafjes
verspringt. Omdat ze niet allemaal parallel lopen, maar min of meer golvend langs elkaar.
, De verschillende laagjes van de
glazuurstaafjes met verschillende richtingen,
kun je ook weer zichtbaar maken met
gepolariseerd licht. Dan zie je dat de dwars
doorgesneden glazuurstaafjes een rozigpaarse
kleur krijgen en de meer schuin doorgesneden
glazuurstaafjes die een andere richting
hebben die krijgen een blauwige kleur. Dit
noemen we de lijnen van Hunter-Schraeger.
Dit is een hogere vergroting.
Je ziet dat de dentinekanaaltjes echt holtes zijn in de
dentine. En hier lopen de uitlopers van de odontoblasten
in.
De odontoblasten liggen links in de pulpa en die hebben
een uitloper in het dentine.
Bij de aanleg van het dentine wordt de gemineraliseerde
matrix afgezet rondom die uitlopers. Dus uiteindelijk hou
je zo een kanaaltje over waar die uitloper van die
odontoblast in ligt.
Intertubulair dentine is het dentine dat tussen de
kanaaltjes in ligt. Dit is dan weer net iets anders van
samenstelling dan het dentine dat vlak rondom die
dentinekanaaltjes ligt.
Peritubulair dentine is het dentine wat direct om die
kanaaltjes heen ligt. Dit heeft een iets hogere
mineralisategraad dan het intertubulair dentine.
A Algemene Histologie Dit is een verticale doorsnede van een
gebitselement.
De pulpa is heel zacht weefsel en dat is
hieruit.
Je ziet dat dit een afgesleten element is,
Glazuurstaafjes
omdat de glazuurlaag op de incisale rand
heel weinig is.
In de glazuur zie je de lijnen van Retzius.
Deze kun je een beetje vergelijken met de
schillen van een ui die steeds om elkaar
Glazuur-dentinegrens heen zitten.
Tijdens de embryonale ontwikkeling van
Dentinetubuli het gebitselement wordt er telkens een
schilletje bij omheen gezet. Er komt steeds
aan de buitenkant een laagje bij.
Je ziet ook lijnen die de lijnen van Retzius doorkruisen. En dit zijn de glazuurstaafjes. Deze staan min
of meer loodrecht op de glazuur-dentinegrens en lopen van binnen naar buiten toe naar het
oppervlak van het glazuur.
Met iedere schil die aangegeven wordt door de lijnen van Retzius, wordt er weer een nieuw stukje
van zo’n glazuurstaafje aangemaakt. Dus als je zo een glazuurstaafje volgt, dan zie je dat er
verschillende laagjes worden aangegeven door de lijnen van Retzius.
In het dentine zie je ook bepaalde structuren lopen. Je ziet golvende lijnen. Dit zijn de dentinetubuli,
de dentinekanaaltjes.
Aan de binnenkant in de pulpa tegen de binnenkant van het dentine liggen de odontoblasten en die
maken het dentine aan en die hebben een uitlopertje liggen in een dentinekanaaltje en dat loopt
helemaal tot aan de glazuur-dentinegrens.
De pulpa is een zacht losmazig bindweefsel.
Dentine en glazuur zijn gemineraliseerde bindweefsels.
Dentine is goed vergelijkbaar met de samenstelling van het bot. Glazuur is wat dat betreft anders,
omdat het een veel hoger mineraalgehalte (hydroxyapatiesgehalte) heeft. Bij glazuur kan het meer
dan 90% zijn en daarom is het glazuur zo hard. Bij dentine is het mineraalgehalte rond de 70%.
, Dit is een uitvergroting (verticale doorsnede) van de
glazuurdentinegrens.
Je ziet aan de dentinekant de dentinekanaaltjes die
golvend lopen tot aan de glazuurdentinegrens. En
daarbuiten zie je de lijnen van Retzius.
In de glazuurstaafjes zitten de hydroxyapatietkristallen
en die zijn dus georganiseerd in staafjes.
Je ziet hier dat de glazuurstaafjes van binnen naar buiten
lopen.
Je ziet ook dat de glazuurstaafjes niet kaarsrecht lopen.
Dus ook die glazuurstaafjes golven van binnen naar buiten
toe. En dit heeft ook weer te maken met de stevigheid van
het weefsel.
Dit is een horizontale doorsnede.
Op een horizontale doorsnede zie je de lijnen van
Retzius als ringen. Want die zitten als uienschillen
om de kroon heen.
Vlakbij de glazuurdentinegrens zie je wat onregelmatigheden in het glazuur. En dat zijn tufts en
lamellen. En dit zijn onregelmatigheden in de mineralisatie van het glazuur en afwijkingen in het
eiwitgehalte.
Er zit altijd nog wel heel weinig eiwit in het glazuur, en op sommige plekken is dat gehalte iets hoger
en op andere plekken wat lager en dan zie je dus deze structuren. En je ziet dat er 1 helemaal tot het
oppervlak van het glazuur loopt.
, Hier zie je een horizontale doorsnede.
Je kan hier de glazuurstaafjes zien. Je ziet dat ze niet kaarsrecht
van binnen naar buiten lopen, maar een beetje golvend.
De lijnen van Retzius die als ringen lopen, doorkruisen de
glazuurstaafjes.
Als je dan naar 1 glazuurstaafje kijkt, dan zie je dat die uit
verschillende laagjes bestaat. Ieder laagje wordt aangegeven
door een lijn van Retzius.
De lichte streepjes zijn de glazuurstaafjes en die zijn afgegrensd
door de donkere strepen.
Dit is een verticale doorsnede door alleen het glazuur.
En dan snij je dus een deel van die glazuurstaafjes
dwarsdoor. Dus de glazuurstaafjes die precies van
binnen naar buiten lopen, snij je dwars door en daarom
zie je rondjes.
Je ziet ook andere structuur, andere lijnen, en dat zijn glazuurstaafjes die een beetje schuin lopen en
dan zie je dat je een doorsnede krijgt van schuine glazuurstaafjes. Dan zie je dus geen rondjes, maar
een meer langgerektere structuur.
Als je van beneden naar boven in die kroon gaat, dan zie je dat de richting van de glazuurstaafjes
verspringt. Omdat ze niet allemaal parallel lopen, maar min of meer golvend langs elkaar.
, De verschillende laagjes van de
glazuurstaafjes met verschillende richtingen,
kun je ook weer zichtbaar maken met
gepolariseerd licht. Dan zie je dat de dwars
doorgesneden glazuurstaafjes een rozigpaarse
kleur krijgen en de meer schuin doorgesneden
glazuurstaafjes die een andere richting
hebben die krijgen een blauwige kleur. Dit
noemen we de lijnen van Hunter-Schraeger.
Dit is een hogere vergroting.
Je ziet dat de dentinekanaaltjes echt holtes zijn in de
dentine. En hier lopen de uitlopers van de odontoblasten
in.
De odontoblasten liggen links in de pulpa en die hebben
een uitloper in het dentine.
Bij de aanleg van het dentine wordt de gemineraliseerde
matrix afgezet rondom die uitlopers. Dus uiteindelijk hou
je zo een kanaaltje over waar die uitloper van die
odontoblast in ligt.
Intertubulair dentine is het dentine dat tussen de
kanaaltjes in ligt. Dit is dan weer net iets anders van
samenstelling dan het dentine dat vlak rondom die
dentinekanaaltjes ligt.
Peritubulair dentine is het dentine wat direct om die
kanaaltjes heen ligt. Dit heeft een iets hogere
mineralisategraad dan het intertubulair dentine.
