Samenvatting het zenuwstelsel en antisociaal gedrag

HET ZENUWSTELSEL EN ANTISOCIAAL GEDRAG I: hoofdstuk 4 SV




1. Inleiding
De studie van het zenuwstelsel en de relatie met antisociaal gedrag is een
interdisciplinair onderzoeksgebied dat neurowetenschappen en
criminologie combineert.

Belangrijke basisprincipes:
Neurowetenschappers bestuderen de structuur en functie van het brein.

Neurowethnschappen bestudeert het menselijke zenuwstelsel, inclusief
het brein

Er is een belangrijk onderscheid tussen structuur en functie

Structuur: de fysieke anatomie van de hersenen

Functie: hoe hersengebieden samenwerken om gedrag te
genereren



Context is essentieel! De interactie tussen genetica en omgeving
bepaalt gedragsontwikkeling.

Het zenuwstelsel bestaat uit twee delen:
1) Het Centrale Zenuwstelsel (CZS)

Hersenen en ruggenmerg.

Controleert de meeste lichaamsfuncties en verwerkt informatie.



2) Het Perifere Zenuwstelsel (PZS)

Verbindt het CZS met de rest van het lichaam.

Bevat:

 Somatisch zenuwstelsel: stuurt bewuste bewegingen aan.
 Autonoom zenuwstelsel: regelt onbewuste processen zoals
hartslag en ademhaling.
o Sympathisch zenuwstelsel: activeert het lichaam in
stressvolle situaties (‘fight or flight’).
o Parasympathisch zenuwstelsel: herstelt het lichaam
naar een ontspannen toestand (‘rest and digest’).

, 2. Hersenen als onderdeel van het
zenuwstelsel
De hersenen sturen gedrag en cognitieve functies aan.

Belangrijke onderdelen van de hersenen:
 Hersenschors (cortex): verantwoordelijk voor bewuste processen
zoals denken en plannen.
 Limbisch systeem: reguleert emoties en motivatie.
 relevant bij agressie en antisociaal gedrag
 Hersenstam: controleert basale functies zoals ademhaling en
hartslag
 Frontale kwab : het regeluren van emoties, plannen en
organiseren, porblemen oplossen
 Motor cortex : beweging