EIGENSCHAPPEN SYNTHETISCHE VEZELS
Bereidingswijze en chemische samenstelling
1) Polycondensatie: monomeren met 2 actieve groepen per molecule
reageren met elkaar, onder splitsing van een kleine molecule
water
Polyamide, polyester en aramide
2) Polymerisatie: monomeren binden door opening van een dubbele
binding af van een ringstructuur (aramatische verbinding)
Polyvinychloride, polyvinylalcohol, polyacryl, modacryl,
polytetrafluorethyleen
Polyolefinevezels:
1) Polyethyleen
2) Polypropyleen
3) Polyadditie: 2 verschillende monomeren reageren met elkaar door
atoomverspringing zonder afsplitsing van nevenproducten
Polyurethaan elastaan
Thermoplastisch karakter
- Thermoplasten = dat ze bij verhoging van de temperatuur
verwerken, smelten en wegvloeien ze zullen dus vervormen
- Brengt men door middel van warmte een bepaalde vorm, dan zal
deze vorm behouden stabiliseren of thermofixeren
- Opgebouwd uit polymeren (macromoleculen), ze zullen dus eerder
verkolen voor hun verwerkingstemperatuur ooit kan worden bereikt
Vochtopnemend vermogen
- Ze nemen zeer weinig water op, daarom drogen ze ook snel
- Wel statisch oplaadbaar , waardoor ze meer vet en vuil aantrekt
Sterkte eigenschappen
- De talloze polymeermoleculen liggen min of meer parallel met de
vezelas in een vezelstructuur geven mooi parallel georiënteerde
macromoleculen aanleiding tot kristallijne zones
- Op plaatsen waar ze minder parallel liggen spreken we van amorfe
zones
, - Zeer belangrijk is de verhouding kristallijne tegen over amorfe zones
- Kristalliniteit geeft stevigheid, minder vochtabsorptie, stijfheid, meer
weerstand aan chemische en thermische afbraak
- Amorfe gedeelte zorgt voor buigzaamheid, soepelheid, reactiviteit
en dus toegankelijkheid van het vezelsysteem
- De sterkte van de vezels wordt bepaald door de graad waarin ze na
het spinnen worden verstrekt kristalliniteit neemt in gradaties toe
- Treksterkte ligt hoger dan natuurlijke vezels
Texturatie
- Alle synthetische vezels zijn filamentvorm, ze kunnen ook tot
stapelvezels worden gesneden afhankelijk van hun gebruiksdoel
- Door hun gladde structuur glijden synthetische vezels gemakkelijk,
ze hebben geen dekkend vermogen en zijn slecht warmte-isolerend
- De gladde ronde en rechte structuur kan gewijzigd worden door het
uitspinnen van geprofileerde filamenten of door het aanbrengen van
kunstmatige kroezing textureren
- De voordelen van texturatie:
Filament/gesneden vezels zijn volumineuzer en dus beter
warmte-isolerend
Grotere elasticiteit
Textielsubstraat voelt dikker aan
Beter dekkend vermogen (minder doorschijnend)
Matter uiterlijk
Verschillende methodes met variërende bulk (volume) en rekvermogen
1) Kantkroezing
Het filamentgaren wordt verhit en wordt onder een bepaalde hoek
getrokken langs een mes. Wanneer het garen afgekoeld is, vertoont
het een kruleffect
2) Stufferbox (stuikkamerprocédé)
De filamentenw orden doorheen een verhitte ‘box’ geleid, waarbij de
aanvoersnelheid groter is dan de uitvoersnelheid, hierdoor struiken
de filamentgarens op en bekomen ze een willekeurige golving die
door de hitte wordt ‘ingebakken’. Hierna worden ze afgekoeld zodat
de nieuwe vorm erin wordt gefixeerd.
3) Airjettexturatie
Bereidingswijze en chemische samenstelling
1) Polycondensatie: monomeren met 2 actieve groepen per molecule
reageren met elkaar, onder splitsing van een kleine molecule
water
Polyamide, polyester en aramide
2) Polymerisatie: monomeren binden door opening van een dubbele
binding af van een ringstructuur (aramatische verbinding)
Polyvinychloride, polyvinylalcohol, polyacryl, modacryl,
polytetrafluorethyleen
Polyolefinevezels:
1) Polyethyleen
2) Polypropyleen
3) Polyadditie: 2 verschillende monomeren reageren met elkaar door
atoomverspringing zonder afsplitsing van nevenproducten
Polyurethaan elastaan
Thermoplastisch karakter
- Thermoplasten = dat ze bij verhoging van de temperatuur
verwerken, smelten en wegvloeien ze zullen dus vervormen
- Brengt men door middel van warmte een bepaalde vorm, dan zal
deze vorm behouden stabiliseren of thermofixeren
- Opgebouwd uit polymeren (macromoleculen), ze zullen dus eerder
verkolen voor hun verwerkingstemperatuur ooit kan worden bereikt
Vochtopnemend vermogen
- Ze nemen zeer weinig water op, daarom drogen ze ook snel
- Wel statisch oplaadbaar , waardoor ze meer vet en vuil aantrekt
Sterkte eigenschappen
- De talloze polymeermoleculen liggen min of meer parallel met de
vezelas in een vezelstructuur geven mooi parallel georiënteerde
macromoleculen aanleiding tot kristallijne zones
- Op plaatsen waar ze minder parallel liggen spreken we van amorfe
zones
, - Zeer belangrijk is de verhouding kristallijne tegen over amorfe zones
- Kristalliniteit geeft stevigheid, minder vochtabsorptie, stijfheid, meer
weerstand aan chemische en thermische afbraak
- Amorfe gedeelte zorgt voor buigzaamheid, soepelheid, reactiviteit
en dus toegankelijkheid van het vezelsysteem
- De sterkte van de vezels wordt bepaald door de graad waarin ze na
het spinnen worden verstrekt kristalliniteit neemt in gradaties toe
- Treksterkte ligt hoger dan natuurlijke vezels
Texturatie
- Alle synthetische vezels zijn filamentvorm, ze kunnen ook tot
stapelvezels worden gesneden afhankelijk van hun gebruiksdoel
- Door hun gladde structuur glijden synthetische vezels gemakkelijk,
ze hebben geen dekkend vermogen en zijn slecht warmte-isolerend
- De gladde ronde en rechte structuur kan gewijzigd worden door het
uitspinnen van geprofileerde filamenten of door het aanbrengen van
kunstmatige kroezing textureren
- De voordelen van texturatie:
Filament/gesneden vezels zijn volumineuzer en dus beter
warmte-isolerend
Grotere elasticiteit
Textielsubstraat voelt dikker aan
Beter dekkend vermogen (minder doorschijnend)
Matter uiterlijk
Verschillende methodes met variërende bulk (volume) en rekvermogen
1) Kantkroezing
Het filamentgaren wordt verhit en wordt onder een bepaalde hoek
getrokken langs een mes. Wanneer het garen afgekoeld is, vertoont
het een kruleffect
2) Stufferbox (stuikkamerprocédé)
De filamentenw orden doorheen een verhitte ‘box’ geleid, waarbij de
aanvoersnelheid groter is dan de uitvoersnelheid, hierdoor struiken
de filamentgarens op en bekomen ze een willekeurige golving die
door de hitte wordt ‘ingebakken’. Hierna worden ze afgekoeld zodat
de nieuwe vorm erin wordt gefixeerd.
3) Airjettexturatie
