Totale samenvatting Eigentijdse Geschiedenis
blok II
Voorafgaande
IR THEORIEËN:
Realisme (sub realisme)
- Verklaart internationale betrekkingen in termen van bevoegdheden
- Foundation is het principe van dominantie
- Ontwikkeld in reactie op een liberale traditie die realisten idealisme noemden
Elements of.
Realisme, fundamentele realistische ideeën en aannames zijn:
- Een pessimistische kijk op de menselijke natuur
- Een overtuiging dat internationale betrekkingen noodzakelijkerwijs conflictueus zijn
en dat internationaal conflict uiteindelijk wordt opgelost door oorlog
- Een hoge waardering voor de waarden van de nationale veiligheid en de overleving
van de staat
- Een basale scepticus dat er vooruitgang kan zijn in de internationale politiek die
vergelijkbaar is met die in het demostische politieke leven
- Volgens Smith et al. (2012) de drie basisaannames van realisme zijn groupisme,
egoïsme en machtscentricisme
- Deze ideeën en veronderstellingen sturen de gedachte van de meest
vooraanstaande realistische IR-theoretici
- Voor realisten zijn de belangrijkste actoren op het wereldtoneel staten, die juridisch
soevereine actoren zijn
- Andere actoren moeten al werken in het kader van interstatelijke relaties (minder
belangrijk)
- Wat betreft wat staten ertoe beweegt om te handelen zoals zij doen, zien realisten de
menselijke natuur als een sleutel
- Voor realisten is de menselijke natuur egoïstisch - dat het verlangen om een voordeel
te hebben ten opzichte van tohers en om dominantie door tohers te vermijden
universeel is.
- Als gevolg daarvan vertegenwoordigt de wereldpolitiek een strijd om de macht tussen
staten die elk hun eigen nationale belangen willen maximaliseren
- Een dergelijke volgorde zoals die bestaat in de wereldpolitiek is het resultaat van de
werking van een mechanisme dat bekend staat als de machtsverhoudingen
- Dit verkrijgt wanneer staten handelen om overheersing door één staat te voorkomen
- De wereldpolitiek heeft dus alles te maken met onderhandelen en allianties
- Diplomatie is een belangrijk instrument voor het afwegen van verschillende nationale
belangen
- Maar het belangrijkste instrument dat beschikbaar is voor het buitenlandse beleid van
staten is militaire strijdkrachten
- Omdat het interne systeem anarchistisch is, is de wereldpolitiek een zelfhulpsysteem
- Het einde kan worden bereikt door samenwerking, maar het potentieel voor conflicten
is altijd aanwezig
Klassiek realisme:
- Ten eerste zijn zij het erover eens dat de menselijke conditie een toestand van
onveiligheid en conflict is die moet worden aangepakt en aangepakt.
- Ten tweede zijn zij het erover eens dat er politieke kennis aanwezig is om het
probleem van veiligheid en overleving aan te pakken
1 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
, - Ten slotte zijn zij het erover eens dat er geen ontsnapping (of permanente oplossing)
is van deze menselijke toestand (onveiligheid en conflict) die permanent is
- Dit pessimistische gezichtspunt vormt de kern van de IR-theorie van de leidende
neoklassieke realist van de 20e eeuw, Hans J. Morgenthau
Structurele / neorealisme
- Neorealisme (structureel realisme) is een aanpassing uit de jaren 90 van het realisme
- verklaart patronen van internationale gebeurtenissen in termen van de
systeemstructuur (de internationale verdeling van de macht) in plaats van de interne
samenstelling van induviale staten
- Deze benadering komt overeen met het feit dat internationale politiek in feite een
strijd om de macht is, maar komt op tegen de opvatting dat dit een resultaat is van de
menselijke natuur
- Daarom schrijft het veiligheidsconcurrentie en conflicten tussen staten toe aan het
ontbreken van een overkoepelende autoriteit boven staten en de verdeling van macht
in het internationale systeem
Kernaannames:
- Staten en andere actoren communiceren in anarchistische omgeving
- De structuur van het systeem is een belangrijke bepalende factor voor het gedrag
van actoren
- Staten zijn gericht op het eigenbelang en een anarchistisch en competitief systeem
drijft hen ertoe om zelfhulp te verkiezen boven coöperatief gedrag
- Staten zijn rationele actoren en selecteren strategieën om de baten te maximaliseren
en verliezen te minimaliseren
- Staten verkiezen alle andere staten tot potentiële vijanden en bedreigingen voor hun
nationale veiligheid
- Rosseau - Het is geen menselijke natuur, maar het anarchistische systeem dat
jealoysie, verdenking en onzekerheid bevordert
Liberalisme (sub neoliberalisme)
Liberalisme is een van de theorieën in internationale betrekkingen; het legt de nadruk op
demacracy en samenwerking. Liberalisme geloven dat individualist veel interesses delen en
dus kunnen samenwerken.
Fundamentele liberale veronderstellingen:
- Een positief beeld van de menselijke natuur
- Een overtuiging dat intensieve relaties eerder coöperatief dan conflictueus kunnen
zijn
- Een vooruitgangsgeloof
Kenmerken van het liberale denken:
- Sterk vertrouwen in de menselijke rede
- Geloof in de mogelijkheid van historische vooruitgang en terugkerende relationele
relaties
- Focus op koppeling tussen staat en samenleving en de claim van een nauwe band
tussen binnenlandse instellingen en politiek / internationale politiek
- Claim: toenemende economische onderlinge afhankelijkheid van amog-staten
vermindert het optreden van conflicten en oorlog
- Argumenten over het positieve effect van processen van institutionalisering van
internationale betrekkingen
- De liberalen zijn van mening dat indivudas en staten in staat zijn samen te werken
ondanks anarchie
2 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
, Klassiek liberalisme
De belangrijkste vereisten van Kant:
1. Republikeinse grondwet = democratie
2. Universele gastvrijheid = economische onderlinge afhankelijkheid
3. Federatie van vrije staten = internationale organisaties
14 punten van Woordow Wilson zijn een goed voorbeeld van liberalisme:
- Vertrouwen op open diplomatie in plaats van geheime overeenkomsten
- Vrijheid van de zeeën
- Vrijhandel
- Verminder de strijdkrachten en / of wapens
- Zelfbeschikking
- De vorming van een Volkenbond om onafhankelijkheid te garanderen voor een land,
groot en klein
Neo-Liberalisme
- Aard van het internationale systeem: anarchie
o Voor de liberalist betekent anarchie dat er geen supranationale autoriteit is
die in staat is overeenkomsten af te dwingen
o Terwijl liberalisme en realisme de veronderstelling van internationale anarchie
delen, bekritiseren liberalen realisten omdat ze opportunisten onderschatten
voor samenwerking binnen dat systeem
o Vraag wordt hoe een internationaal systeem te creëren dat samenwerking
aanmoedigt
- Neoliberale institutionalisten erkennen dat samenwerking moeilijker te bereiken kan
zijn in gebieden waar leiders ervaren dat ze geen wederzijdse belangen hebben
- Neo-liberalen geloven dat staten samenwerken om absolute winst te behalen en het
grootste obstakel voor samenwerking is 'vals spelen' of niet-naleving door andere
staten
o Neoliberale institutionalisten zien instellingen als de bemiddelaar en de
middelen om samenwerking in het internationale systeem te bereiken
Constructivisme/Idealisme
- De bewering dat belangrijke aspecten van internationale betrekkingen historisch en
sociaal geconstrueerd zijn, in plaats van onvermijdelijke consequenties van de
menselijke natuur of andere essentiële kenmerken van de wereldpolitiek
- Het wordt gekenmerkt door een nadruk op het belang van zowel normatieve als
materiële structuren, op de rol van identiteit bij het vormgeven van politieke actie en
op de wederzijds constitutieve relatie tussen agenten en structuren
Het constructivisme probeert in de eerste plaats aan te tonen hoe kernaspecten van
internationale betrekkingen, in tegenstelling tot de aannames van neorealisme en
neoliberalisme, sociaal geconstrueerd zijn, dat wil zeggen dat ze hun vorm krijgen door
voortdurende processen van sociale praktijk en interactie.
Marxisme
- De wereld wordt volgens het marxisme gedomineerd door de kapitalistische klasse,
die niet alleen de productiemiddelen controleert, maar ook de instrumenten van
bestuur in hun respectieve samenlevingen
- Deze instrumenten omvatten, de meeste promintelty, de staat en al zijn
agentschappen, maar ook de media, onderwijsinstellingen, dominante religieuze
organisaties
3 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
, - Om IR te begrijpen, kortom, moet men erkennen dat veel van wat er in de wereld
gebeurt, in eigen land, internationaal en wereldwijd, een uitdrukking is van de
interesse en de macht van de dominante klassen.
- Er bestaat niet zoiets als het nationale belang; er is alleen klassenbelang
Feminisme
- Een verzameling bewegingen en ideologieën gericht op het definiëren, vaststellen en
verdedigen van gelijke politieke, economische, culturele en sociale rechten voor
vrouwen
- Doelstellingen om de aard van genderongelijkheid te begrijpen door de sociale rollen
van vrouwen en hun leefervaring te onderzoeken; het heeft theorieën in verschillende
disciplines ontwikkeld om te reageren op kwesties als de sociale constructie van seks
en gender. Sommige van de eerdere vormen van feminisme zijn bekritiseerd omdat
ze alleen rekening houden met witte, middenklasse en geschoolde perspectieven. Dit
leidde tot de creatie van etnisch specifieke of multiculturele vormen van feminisme.
- Brekend met de krachtige band tussen mannelijke mannen, staten en oorlogen, zijn
feministische theorieën over internationale betrekkingen sinds het begin van de jaren
negentig gegroeid. Deze theorieën hebben gender geïntroduceerd als een relevante
empirische categorie en analytische tool voor het begrijpen van mondiale
machtsverhoudingen, alsook een normatieve positie van waaruit alternatieve
wereldorden worden gebouwd.
SAMENVATTING ARTIKELEN VOOR DE HELE CURSUS
Beatrice de Graaf
Veiligheid is niet louter een uitvloeisel van fysieke of politieke omstandigheden en
gebeurtenissen. Er kan zelf een betekenis aan worden gegeven. Veiligheid wordt nu een
onderwerp buiten de criminologie (richt zich op de publieke orde). Kreeg vooral te maken
met ‘security paradox’ (veiligheid van ander gaat ten kosten van een ander).
Realistische school
Aanhangers van de realistische visie op veiligheidspolitiek definieerde veiligheid meestal in
een essentialistische zin, als een uitvloeisel van een natuurlijke, statische behoefte aan
autonomie en soevereiniteit. Hier kwam na de Koude Oorlog veel kritiek op. Werner Conze
merkte op dat veiligheid veranderd en door de tijd heen een andere focus krijgt.
Copenhagen school
Het veiligheidsonderzoek als onderzoek naar de geschiedenis van security kreeg een
belangrijke impuls nadat de constructivisten het veld van de IB betraden; in de jaren negentig
ontstond zo een discipline die wordt aangeduid als Critical Security Issues. Veiligheid is een
intersubjectief proces dat verloopt via de speech acts van relevante actoren als autoriteiten
etc. Veiligheid is pas een zaak als het op de politieke agenda staat. Dit is securitisering en
kan leiden tot:
- Serie nieuwe maatregelen
- Neutralisering van de dreiging
- Blijvende institutioneel aanpassingen
- Verlies van politieke of publieke belangstellingen
Het gaat niet alleen om veiligheid als een eenzijdig beleidsinstrument in handen van de
centrale overheid, maar om de veiligheid als onderwerp van contestatie, sociale processen
en politieke onderhandelingen.
Het historiseren van veiligheid
Copenhagenschool kijkt vooral naar heden en weinig naar recent verleden. We streven
ernaar om zowel het proces als de uitkomsten van veiligheidsbeleid in een historische
context te plaatsen. Dit doen we door:
4 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
blok II
Voorafgaande
IR THEORIEËN:
Realisme (sub realisme)
- Verklaart internationale betrekkingen in termen van bevoegdheden
- Foundation is het principe van dominantie
- Ontwikkeld in reactie op een liberale traditie die realisten idealisme noemden
Elements of.
Realisme, fundamentele realistische ideeën en aannames zijn:
- Een pessimistische kijk op de menselijke natuur
- Een overtuiging dat internationale betrekkingen noodzakelijkerwijs conflictueus zijn
en dat internationaal conflict uiteindelijk wordt opgelost door oorlog
- Een hoge waardering voor de waarden van de nationale veiligheid en de overleving
van de staat
- Een basale scepticus dat er vooruitgang kan zijn in de internationale politiek die
vergelijkbaar is met die in het demostische politieke leven
- Volgens Smith et al. (2012) de drie basisaannames van realisme zijn groupisme,
egoïsme en machtscentricisme
- Deze ideeën en veronderstellingen sturen de gedachte van de meest
vooraanstaande realistische IR-theoretici
- Voor realisten zijn de belangrijkste actoren op het wereldtoneel staten, die juridisch
soevereine actoren zijn
- Andere actoren moeten al werken in het kader van interstatelijke relaties (minder
belangrijk)
- Wat betreft wat staten ertoe beweegt om te handelen zoals zij doen, zien realisten de
menselijke natuur als een sleutel
- Voor realisten is de menselijke natuur egoïstisch - dat het verlangen om een voordeel
te hebben ten opzichte van tohers en om dominantie door tohers te vermijden
universeel is.
- Als gevolg daarvan vertegenwoordigt de wereldpolitiek een strijd om de macht tussen
staten die elk hun eigen nationale belangen willen maximaliseren
- Een dergelijke volgorde zoals die bestaat in de wereldpolitiek is het resultaat van de
werking van een mechanisme dat bekend staat als de machtsverhoudingen
- Dit verkrijgt wanneer staten handelen om overheersing door één staat te voorkomen
- De wereldpolitiek heeft dus alles te maken met onderhandelen en allianties
- Diplomatie is een belangrijk instrument voor het afwegen van verschillende nationale
belangen
- Maar het belangrijkste instrument dat beschikbaar is voor het buitenlandse beleid van
staten is militaire strijdkrachten
- Omdat het interne systeem anarchistisch is, is de wereldpolitiek een zelfhulpsysteem
- Het einde kan worden bereikt door samenwerking, maar het potentieel voor conflicten
is altijd aanwezig
Klassiek realisme:
- Ten eerste zijn zij het erover eens dat de menselijke conditie een toestand van
onveiligheid en conflict is die moet worden aangepakt en aangepakt.
- Ten tweede zijn zij het erover eens dat er politieke kennis aanwezig is om het
probleem van veiligheid en overleving aan te pakken
1 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
, - Ten slotte zijn zij het erover eens dat er geen ontsnapping (of permanente oplossing)
is van deze menselijke toestand (onveiligheid en conflict) die permanent is
- Dit pessimistische gezichtspunt vormt de kern van de IR-theorie van de leidende
neoklassieke realist van de 20e eeuw, Hans J. Morgenthau
Structurele / neorealisme
- Neorealisme (structureel realisme) is een aanpassing uit de jaren 90 van het realisme
- verklaart patronen van internationale gebeurtenissen in termen van de
systeemstructuur (de internationale verdeling van de macht) in plaats van de interne
samenstelling van induviale staten
- Deze benadering komt overeen met het feit dat internationale politiek in feite een
strijd om de macht is, maar komt op tegen de opvatting dat dit een resultaat is van de
menselijke natuur
- Daarom schrijft het veiligheidsconcurrentie en conflicten tussen staten toe aan het
ontbreken van een overkoepelende autoriteit boven staten en de verdeling van macht
in het internationale systeem
Kernaannames:
- Staten en andere actoren communiceren in anarchistische omgeving
- De structuur van het systeem is een belangrijke bepalende factor voor het gedrag
van actoren
- Staten zijn gericht op het eigenbelang en een anarchistisch en competitief systeem
drijft hen ertoe om zelfhulp te verkiezen boven coöperatief gedrag
- Staten zijn rationele actoren en selecteren strategieën om de baten te maximaliseren
en verliezen te minimaliseren
- Staten verkiezen alle andere staten tot potentiële vijanden en bedreigingen voor hun
nationale veiligheid
- Rosseau - Het is geen menselijke natuur, maar het anarchistische systeem dat
jealoysie, verdenking en onzekerheid bevordert
Liberalisme (sub neoliberalisme)
Liberalisme is een van de theorieën in internationale betrekkingen; het legt de nadruk op
demacracy en samenwerking. Liberalisme geloven dat individualist veel interesses delen en
dus kunnen samenwerken.
Fundamentele liberale veronderstellingen:
- Een positief beeld van de menselijke natuur
- Een overtuiging dat intensieve relaties eerder coöperatief dan conflictueus kunnen
zijn
- Een vooruitgangsgeloof
Kenmerken van het liberale denken:
- Sterk vertrouwen in de menselijke rede
- Geloof in de mogelijkheid van historische vooruitgang en terugkerende relationele
relaties
- Focus op koppeling tussen staat en samenleving en de claim van een nauwe band
tussen binnenlandse instellingen en politiek / internationale politiek
- Claim: toenemende economische onderlinge afhankelijkheid van amog-staten
vermindert het optreden van conflicten en oorlog
- Argumenten over het positieve effect van processen van institutionalisering van
internationale betrekkingen
- De liberalen zijn van mening dat indivudas en staten in staat zijn samen te werken
ondanks anarchie
2 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
, Klassiek liberalisme
De belangrijkste vereisten van Kant:
1. Republikeinse grondwet = democratie
2. Universele gastvrijheid = economische onderlinge afhankelijkheid
3. Federatie van vrije staten = internationale organisaties
14 punten van Woordow Wilson zijn een goed voorbeeld van liberalisme:
- Vertrouwen op open diplomatie in plaats van geheime overeenkomsten
- Vrijheid van de zeeën
- Vrijhandel
- Verminder de strijdkrachten en / of wapens
- Zelfbeschikking
- De vorming van een Volkenbond om onafhankelijkheid te garanderen voor een land,
groot en klein
Neo-Liberalisme
- Aard van het internationale systeem: anarchie
o Voor de liberalist betekent anarchie dat er geen supranationale autoriteit is
die in staat is overeenkomsten af te dwingen
o Terwijl liberalisme en realisme de veronderstelling van internationale anarchie
delen, bekritiseren liberalen realisten omdat ze opportunisten onderschatten
voor samenwerking binnen dat systeem
o Vraag wordt hoe een internationaal systeem te creëren dat samenwerking
aanmoedigt
- Neoliberale institutionalisten erkennen dat samenwerking moeilijker te bereiken kan
zijn in gebieden waar leiders ervaren dat ze geen wederzijdse belangen hebben
- Neo-liberalen geloven dat staten samenwerken om absolute winst te behalen en het
grootste obstakel voor samenwerking is 'vals spelen' of niet-naleving door andere
staten
o Neoliberale institutionalisten zien instellingen als de bemiddelaar en de
middelen om samenwerking in het internationale systeem te bereiken
Constructivisme/Idealisme
- De bewering dat belangrijke aspecten van internationale betrekkingen historisch en
sociaal geconstrueerd zijn, in plaats van onvermijdelijke consequenties van de
menselijke natuur of andere essentiële kenmerken van de wereldpolitiek
- Het wordt gekenmerkt door een nadruk op het belang van zowel normatieve als
materiële structuren, op de rol van identiteit bij het vormgeven van politieke actie en
op de wederzijds constitutieve relatie tussen agenten en structuren
Het constructivisme probeert in de eerste plaats aan te tonen hoe kernaspecten van
internationale betrekkingen, in tegenstelling tot de aannames van neorealisme en
neoliberalisme, sociaal geconstrueerd zijn, dat wil zeggen dat ze hun vorm krijgen door
voortdurende processen van sociale praktijk en interactie.
Marxisme
- De wereld wordt volgens het marxisme gedomineerd door de kapitalistische klasse,
die niet alleen de productiemiddelen controleert, maar ook de instrumenten van
bestuur in hun respectieve samenlevingen
- Deze instrumenten omvatten, de meeste promintelty, de staat en al zijn
agentschappen, maar ook de media, onderwijsinstellingen, dominante religieuze
organisaties
3 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
, - Om IR te begrijpen, kortom, moet men erkennen dat veel van wat er in de wereld
gebeurt, in eigen land, internationaal en wereldwijd, een uitdrukking is van de
interesse en de macht van de dominante klassen.
- Er bestaat niet zoiets als het nationale belang; er is alleen klassenbelang
Feminisme
- Een verzameling bewegingen en ideologieën gericht op het definiëren, vaststellen en
verdedigen van gelijke politieke, economische, culturele en sociale rechten voor
vrouwen
- Doelstellingen om de aard van genderongelijkheid te begrijpen door de sociale rollen
van vrouwen en hun leefervaring te onderzoeken; het heeft theorieën in verschillende
disciplines ontwikkeld om te reageren op kwesties als de sociale constructie van seks
en gender. Sommige van de eerdere vormen van feminisme zijn bekritiseerd omdat
ze alleen rekening houden met witte, middenklasse en geschoolde perspectieven. Dit
leidde tot de creatie van etnisch specifieke of multiculturele vormen van feminisme.
- Brekend met de krachtige band tussen mannelijke mannen, staten en oorlogen, zijn
feministische theorieën over internationale betrekkingen sinds het begin van de jaren
negentig gegroeid. Deze theorieën hebben gender geïntroduceerd als een relevante
empirische categorie en analytische tool voor het begrijpen van mondiale
machtsverhoudingen, alsook een normatieve positie van waaruit alternatieve
wereldorden worden gebouwd.
SAMENVATTING ARTIKELEN VOOR DE HELE CURSUS
Beatrice de Graaf
Veiligheid is niet louter een uitvloeisel van fysieke of politieke omstandigheden en
gebeurtenissen. Er kan zelf een betekenis aan worden gegeven. Veiligheid wordt nu een
onderwerp buiten de criminologie (richt zich op de publieke orde). Kreeg vooral te maken
met ‘security paradox’ (veiligheid van ander gaat ten kosten van een ander).
Realistische school
Aanhangers van de realistische visie op veiligheidspolitiek definieerde veiligheid meestal in
een essentialistische zin, als een uitvloeisel van een natuurlijke, statische behoefte aan
autonomie en soevereiniteit. Hier kwam na de Koude Oorlog veel kritiek op. Werner Conze
merkte op dat veiligheid veranderd en door de tijd heen een andere focus krijgt.
Copenhagen school
Het veiligheidsonderzoek als onderzoek naar de geschiedenis van security kreeg een
belangrijke impuls nadat de constructivisten het veld van de IB betraden; in de jaren negentig
ontstond zo een discipline die wordt aangeduid als Critical Security Issues. Veiligheid is een
intersubjectief proces dat verloopt via de speech acts van relevante actoren als autoriteiten
etc. Veiligheid is pas een zaak als het op de politieke agenda staat. Dit is securitisering en
kan leiden tot:
- Serie nieuwe maatregelen
- Neutralisering van de dreiging
- Blijvende institutioneel aanpassingen
- Verlies van politieke of publieke belangstellingen
Het gaat niet alleen om veiligheid als een eenzijdig beleidsinstrument in handen van de
centrale overheid, maar om de veiligheid als onderwerp van contestatie, sociale processen
en politieke onderhandelingen.
Het historiseren van veiligheid
Copenhagenschool kijkt vooral naar heden en weinig naar recent verleden. We streven
ernaar om zowel het proces als de uitkomsten van veiligheidsbeleid in een historische
context te plaatsen. Dit doen we door:
4 Samenvatting Eigentijdse Geschiedenis blok II
