Overige colleges module 5
Les 2.2 ontwerpgericht onderzoek.
Empathize: wat is mijn doelgroep?
Define : wat is het probleem van deze doelgroep?
Ideate : alle mogelijke ideeën voor het probleem, kiezen welk het meest
passend is.
Prototype: visueel ontwerp creëren bij het idee.
Test: hoe zou je het testen in werkelijkheid?
Les 2.3 Basis GGZ/VGZ.
De geestelijke gezondheidszorg (GGZ) onderverdeeld in basis GGZ (POH),
gespecialiseerde GGZ (psychiater en psycholoog) en hoog specialistische
zorg (dubbele/triple diagnoses).
Vormen van GGZ: Jeugd GGZ (diagnose, behandeling en begeleiding van
kinderen, ook voor ouders/opvoeders), curatieve GGZ (diagnose,
behandeling en begeleiding van volwassenen, gericht op herstel van
functioneren), langdurige GGZ (verblijf, zorg en begeleiding van mensen
met psychische problemen in een instelling) en forensische GGZ
(veroordeelden krijgen forensische zorg, zoals TBS door de rechter
opgelegd, doel is veroordeelde te helpen en samenleving te beschermen).
De stelselwetten: zorgverzekeringswet, wet maatschappelijke
ondersteuning, wet langdurige zorg en jeugdwet.
De verstandelijk gehandicaptenzorg (VGZ), mensen een lager IQ dan 70,
zintuigelijke beperking of lichamelijke beperking.
Verstandelijke beperking: lichte verstandelijke beperking,
ontwikkelingsniveau tussen 7 en 11 jaar en IQ score tussen 50-85 en
matige tot ernstige verstandelijke beperking, ontwikkelingsniveau van 7
jaar en jonger, IQ score onder de 50.
Zintuigelijke beperking: auditieve of visuele beperking.
Lichamelijke beperking: problemen met bewegen en/of praten door een
storing in het zenuwstelsel en/of bewegingsapparaat.
Les 2.5 VL les Experience Enliven.
Empathisch vermogen vragen:
Empathie is het vermogen om gevoelens, gedachtes en ervaringen van
anderen te begrijpen en samen te delen. Inleven in de gevoelens van
anderen.
Een empathisch verpleegkundige is aanwezig en luistert naar zijn/haar
cliënt, biedt emotionele ondersteuning en geeft zorg op maat.
Een empathisch verpleegkundige (ver)oordeelt niet, biedt geen
oplossingen zonder te luisteren en is niet afstandelijk.
Het empathische vermogen van een verpleegkundige kan wel met VR
getraind worden door te oefenen met de communicatie, het
, inlevingsvermogen en bepaalde situaties. Het oefenen met VR heeft een
voordeel omdat het geen invloed heeft op patiënten/cliënten.
Een nadeel van het oefenen met VR is het gebrek aan menselijke
connectie, het mist de diepgang van non-verbale signalen.
Les 2.6 Geneeskunde GGZ/VGZ.
Psychiatrie, van diagnose tot behandeling H2.2 en Psychiatrie H2:
Handleiding psychiatrie DSM5 ( Diagnostic and Statistical Manual of
Mental Disorders). Er zijn drie leidende principes te vinden:
1) Ontwikkelingsperspectief: wanneer een stoornis in de levensloop kan
voordoen.
2) Mate van verwantschap: gelijkenissen tussen symptomen, aanleg of
kwetsbaarheid (voor het ontwikkelen van de stoornis).
3) Graad van ernst: stoornis beoordelen met systematische criteria.
Belangrijk is om te weten waar de zorgvraag van de cliënt ligt, wat zijn
zijn/haar behoeftes -> persoonlijke diagnostiek.
Les 2.15 klinisch redeneren in de GGZ.
Hoofdstuk 1.4 Klinisch redeneren door verpleegkundigen:
Gegevens in de psychiatrie worden
geordend volgens het ICF, het ICF is
een gezondheidsmodel op basis van
een classificatiesysteem dat ervan
uitgaat dat omgevingsfactoren en
persoonlijke factoren de persoonlijke
gezondheidstoestand van mensen
beïnvloeden. het menselijk
functioneren en problemen die daarin
optreden op basis van drie
perspectieven beschreven:
1) het perspectief van het lichaam.
2) het perspectief van het
menselijk handelen.
3) het perspectief van de mens als deelnemer aan het maatschappelijk
leven.
De NOC beschrijft de verpleegkundige zorgresultaten waaraan gewerkt
kan worden. De NIC beschrijft de in te zetten interventies erbij.
Les 2.16 Gezondheidsbevordering en preventie.
Gezondheidsbevordering en zelfmanagement door verpleegkundigen en
verpleegkundig specialisten H5.5/5.6:
Intervention mapping stap 1: analyse van het gezondheidsprobleem.
Verkennen of gezondheidsbevordering kan bijdragen aan het
gezondheidsprobleem. Er is cijfermatige inzicht nodig in het probleem en
de specifieke patiënt. Twee valkuilen van deze stap zijn:
1) Gezondheidskundige analyse van een niet bestaand probleem.
2) Geen relatie tussen het gezondheidsprobleem en het gedrag van de
betrokkenen.
Les 2.2 ontwerpgericht onderzoek.
Empathize: wat is mijn doelgroep?
Define : wat is het probleem van deze doelgroep?
Ideate : alle mogelijke ideeën voor het probleem, kiezen welk het meest
passend is.
Prototype: visueel ontwerp creëren bij het idee.
Test: hoe zou je het testen in werkelijkheid?
Les 2.3 Basis GGZ/VGZ.
De geestelijke gezondheidszorg (GGZ) onderverdeeld in basis GGZ (POH),
gespecialiseerde GGZ (psychiater en psycholoog) en hoog specialistische
zorg (dubbele/triple diagnoses).
Vormen van GGZ: Jeugd GGZ (diagnose, behandeling en begeleiding van
kinderen, ook voor ouders/opvoeders), curatieve GGZ (diagnose,
behandeling en begeleiding van volwassenen, gericht op herstel van
functioneren), langdurige GGZ (verblijf, zorg en begeleiding van mensen
met psychische problemen in een instelling) en forensische GGZ
(veroordeelden krijgen forensische zorg, zoals TBS door de rechter
opgelegd, doel is veroordeelde te helpen en samenleving te beschermen).
De stelselwetten: zorgverzekeringswet, wet maatschappelijke
ondersteuning, wet langdurige zorg en jeugdwet.
De verstandelijk gehandicaptenzorg (VGZ), mensen een lager IQ dan 70,
zintuigelijke beperking of lichamelijke beperking.
Verstandelijke beperking: lichte verstandelijke beperking,
ontwikkelingsniveau tussen 7 en 11 jaar en IQ score tussen 50-85 en
matige tot ernstige verstandelijke beperking, ontwikkelingsniveau van 7
jaar en jonger, IQ score onder de 50.
Zintuigelijke beperking: auditieve of visuele beperking.
Lichamelijke beperking: problemen met bewegen en/of praten door een
storing in het zenuwstelsel en/of bewegingsapparaat.
Les 2.5 VL les Experience Enliven.
Empathisch vermogen vragen:
Empathie is het vermogen om gevoelens, gedachtes en ervaringen van
anderen te begrijpen en samen te delen. Inleven in de gevoelens van
anderen.
Een empathisch verpleegkundige is aanwezig en luistert naar zijn/haar
cliënt, biedt emotionele ondersteuning en geeft zorg op maat.
Een empathisch verpleegkundige (ver)oordeelt niet, biedt geen
oplossingen zonder te luisteren en is niet afstandelijk.
Het empathische vermogen van een verpleegkundige kan wel met VR
getraind worden door te oefenen met de communicatie, het
, inlevingsvermogen en bepaalde situaties. Het oefenen met VR heeft een
voordeel omdat het geen invloed heeft op patiënten/cliënten.
Een nadeel van het oefenen met VR is het gebrek aan menselijke
connectie, het mist de diepgang van non-verbale signalen.
Les 2.6 Geneeskunde GGZ/VGZ.
Psychiatrie, van diagnose tot behandeling H2.2 en Psychiatrie H2:
Handleiding psychiatrie DSM5 ( Diagnostic and Statistical Manual of
Mental Disorders). Er zijn drie leidende principes te vinden:
1) Ontwikkelingsperspectief: wanneer een stoornis in de levensloop kan
voordoen.
2) Mate van verwantschap: gelijkenissen tussen symptomen, aanleg of
kwetsbaarheid (voor het ontwikkelen van de stoornis).
3) Graad van ernst: stoornis beoordelen met systematische criteria.
Belangrijk is om te weten waar de zorgvraag van de cliënt ligt, wat zijn
zijn/haar behoeftes -> persoonlijke diagnostiek.
Les 2.15 klinisch redeneren in de GGZ.
Hoofdstuk 1.4 Klinisch redeneren door verpleegkundigen:
Gegevens in de psychiatrie worden
geordend volgens het ICF, het ICF is
een gezondheidsmodel op basis van
een classificatiesysteem dat ervan
uitgaat dat omgevingsfactoren en
persoonlijke factoren de persoonlijke
gezondheidstoestand van mensen
beïnvloeden. het menselijk
functioneren en problemen die daarin
optreden op basis van drie
perspectieven beschreven:
1) het perspectief van het lichaam.
2) het perspectief van het
menselijk handelen.
3) het perspectief van de mens als deelnemer aan het maatschappelijk
leven.
De NOC beschrijft de verpleegkundige zorgresultaten waaraan gewerkt
kan worden. De NIC beschrijft de in te zetten interventies erbij.
Les 2.16 Gezondheidsbevordering en preventie.
Gezondheidsbevordering en zelfmanagement door verpleegkundigen en
verpleegkundig specialisten H5.5/5.6:
Intervention mapping stap 1: analyse van het gezondheidsprobleem.
Verkennen of gezondheidsbevordering kan bijdragen aan het
gezondheidsprobleem. Er is cijfermatige inzicht nodig in het probleem en
de specifieke patiënt. Twee valkuilen van deze stap zijn:
1) Gezondheidskundige analyse van een niet bestaand probleem.
2) Geen relatie tussen het gezondheidsprobleem en het gedrag van de
betrokkenen.
