Integrale toets (Health Analysis) – Blok 1A
Uitgewerkt volgens de toetsmatrijs (versie 16-10-2019)
Leeruitkomsten blok 1A
De student kan:
Beschrijven welke factoren (gezond leven van Lalonde et al.) belangrijk zijn bij
gezondheidsinstandhouding gedurende de levensloop en deze toepassen op een casuïstiek.
Het Health Concept van Lalonde is een model om invloeden op gezondheid een plaats te geven.
Het model bestaat uit 5 gezondheidsdeterminanten, hieronder weergegeven in het model.
- De endogene, persoonsgebonden
gezondheidsdeterminant betreft de factoren
die zich in het menselijk lichaam afspelen en
die van invloed zijn op de gezondheid. Deze
gezondheidsdeterminant wordt
onderverdeeld in genetische factoren en
verworven eigenschappen.
- De gezondheidsdeterminant leefstijl &
gedrag geeft de invloed weer die het gedrag
van mensen heeft op de gezondheid en op
het ontstaan of verergeren van
gezondheidsproblemen.
- De gezondheidsdeterminant extern milieu
kan worden onderverdeeld in de fysieke en de maatschappelijke omgeving, die ook wel
exogene gezondheidsdeterminanten worden genoemd. De fysieke omgeving betreft factoren
buiten het menselijk lichaam die van invloed zijn op de gezondheid en het ontstaan of
verergeren van gezondheidsproblemen.
- De maatschappelijke omgeving is de gezondheidsdeterminant die de plaats van mensen
weergeeft binnen de maatschappij.
- Bij de gezondheidsdeterminant medische zorg & preventie gaat het om allerlei
gezondheidsvoorzieningen. Kunnen zowel curatief als preventief worden ingezet.
Uitleggen wat het verpleegkundig beroep inhoudt en welke invloed maatschappelijke ontwikkelingen
hierop hebben.
Het doel van het verpleegkundig vak is om bij mensen die ziek worden, het lijden en de pijn te
minimaliseren en mensen in staat te stellen om met hun ziekte/handicap te leren omgaan en de
benodigde behandeling en de gevolgen daarvan te begrijpen. Het verpleegkundig beroep wordt op
zeer uiteenlopende wijzen uitgeoefend. Verpleegkundigen verrichten hun werk in verschillende
zorgvelden en zorgsituaties: in het verpleeghuis, in de maatschappelijke gezondheidszorg
(wijkverpleegkundige, sociaalpsychiatrisch verpleegkundige), in het psychiatrisch ziekenhuis, in de
zorg voor verstandelijk gehandicapten, in het algemeen ziekenhuis, in het universitair medisch
centrum en in categorale instituten.
Preventieve maatregelen beschrijven en verbinden met zelfmanagement bevorderen en dit
toepassen op een casuïstiek.
Bij preventie gaat het om het voorkomen van gezondheidsproblemen door het optimaliseren van de
voorwaarden voor gezondheid en het zo veel mogelijk beperken van ongunstige factoren. Er zijn
verschillende vormen van preventie.
- Universele, primaire preventie is preventie gericht op de gezondheid van de algemene
bevolking of een deel daarvan. het doel van deze vorm van preventie is ziekten en
aandoeningen te voorkomen en zo de incidentie en prevalentie van ziekten en aandoeningen
, omlaag te brengen. Het heeft betrekking op het bevorderen van gezondheid en gezond
gedrag.
Bij universele, primaire preventie kan de verpleegkundige de omgeving als invalshoek
nemen, maar veelal kiest zij de individuele, gedragsmatige invalshoek. Dit wordt gedaan door
middel van nudging¸ dat wil zeggen dat ze mensen een vriendelijk duwtje moeten geven in
de richting van een gezonde leefstijl.
- Selectieve preventie is gericht op mensen met een hoog risico, een zogenoemde
hoogrisicogroep.
- Geïndiceerde preventie is gericht op mensen die niet voldoen aan de diagnostische criteria
voor een ziekte of aandoening, maar wel al beperkte symptomen hebben.
- Secundaire preventie is het opsporen en vroegtijdig behandelen van ziekten en
aandoeningen en het zoeken naar ziekten en aandoeningen in een beginstadium.
- Zorggerelateerde, tertiaire preventie is gericht op mensen die voldoen aan de criteria om
gediagnosticeerd te worden met een gezondheidsprobleem. Dit heeft als doel om bij een al
bestaande ziekte of aandoening de gezondheidssituatie te optimaliseren. Zorggerelateerde,
tertiaire preventie bestaat uit zorgverlening aan en behandeling van patiënten.
Verpleegkundige zorg bepalen (verpleegkundig proces) en verlenen op lichamelijk, functioneel,
psychisch, en sociaal gebied.
In het verpleegkundig proces zijn diverse fases te onderscheiden: gegevens verzamelen,
verpleegkundige diagnose(s) vaststellen, gewenste resultaten vaststellen, verpleegkundige
interventies plannen, verpleegkundige interventies uitvoeren en evaluatie van de resultaten.
1. Gegevens verzamelen
De eerste fase van het verpleegkundig proces bestaat uit gegevens verzamelen. Dat kan op
verschillende manieren; ten eerste door observatie. Het gaat hierbij om het vaststellen van de
actuele situatie. Ten tweede kan dit door een anamnesegesprek. Hierin stelt de verpleegkundige
vragen. De verpleegkundige moet altijd tijd en ruimte vrijmaken om ononderbroken, ongestoord en
met respect voor privacy een gesprek te kunnen voeren. Duidelijk moet het doel en de procedure
worden besproken. Tot slot is ook het meten van vitale functies een gegevensverzameling.
2. Diagnosticeren
Op basis van de verzamelde gegevens is het mogelijk om vast te stellen in welke situatie de patiënt
zich bevindt en waar interventies op ingezet dienen te worden. Bij het diagnosticeren wordt gebruik
gemaakt van de PES-structuur:
- Gezondheidsprobleem (P)
- Etiologie ofwel samenhangende factoren (E)
- ‘signs en symptoms’ ofwel klachten en verschijnselen (S)
3. Vaststellen van de gewenste resultaten
Na het vaststellen van de diagnose is het nodig om vast te stellen welke resultaten wenselijk en
haalbaar zijn en deze te beschrijven. Een veelgebruikte methode bij het opstellen van resultaten is de
SMART-methode (specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden).
4. Verpleegplan opstellen
Wanneer het doel en het gewenste zorgresultaat zijn vastgesteld, worden de verpleegkundige
interventies en activiteiten bepaald, die nodig zijn om het doel en zorgresultaat te bereiken. De
interventies richten zich op de etiologie of signalen.
5. Implementatie
In de implementatiefase worden de vastgestelde interventies toegepast. Met geplande interventies
kan de verpleegkundige effectiever zorg verlenen.
6. Evaluatie
In de evaluatiefase evalueert de verpleegkundige de voortgang wat betreft de doelen en
zorgresultaten, zoals vastgesteld in de planfase. In de evaluatie kunnen interventies worden
aangepast als dit nodig is.
Uitgewerkt volgens de toetsmatrijs (versie 16-10-2019)
Leeruitkomsten blok 1A
De student kan:
Beschrijven welke factoren (gezond leven van Lalonde et al.) belangrijk zijn bij
gezondheidsinstandhouding gedurende de levensloop en deze toepassen op een casuïstiek.
Het Health Concept van Lalonde is een model om invloeden op gezondheid een plaats te geven.
Het model bestaat uit 5 gezondheidsdeterminanten, hieronder weergegeven in het model.
- De endogene, persoonsgebonden
gezondheidsdeterminant betreft de factoren
die zich in het menselijk lichaam afspelen en
die van invloed zijn op de gezondheid. Deze
gezondheidsdeterminant wordt
onderverdeeld in genetische factoren en
verworven eigenschappen.
- De gezondheidsdeterminant leefstijl &
gedrag geeft de invloed weer die het gedrag
van mensen heeft op de gezondheid en op
het ontstaan of verergeren van
gezondheidsproblemen.
- De gezondheidsdeterminant extern milieu
kan worden onderverdeeld in de fysieke en de maatschappelijke omgeving, die ook wel
exogene gezondheidsdeterminanten worden genoemd. De fysieke omgeving betreft factoren
buiten het menselijk lichaam die van invloed zijn op de gezondheid en het ontstaan of
verergeren van gezondheidsproblemen.
- De maatschappelijke omgeving is de gezondheidsdeterminant die de plaats van mensen
weergeeft binnen de maatschappij.
- Bij de gezondheidsdeterminant medische zorg & preventie gaat het om allerlei
gezondheidsvoorzieningen. Kunnen zowel curatief als preventief worden ingezet.
Uitleggen wat het verpleegkundig beroep inhoudt en welke invloed maatschappelijke ontwikkelingen
hierop hebben.
Het doel van het verpleegkundig vak is om bij mensen die ziek worden, het lijden en de pijn te
minimaliseren en mensen in staat te stellen om met hun ziekte/handicap te leren omgaan en de
benodigde behandeling en de gevolgen daarvan te begrijpen. Het verpleegkundig beroep wordt op
zeer uiteenlopende wijzen uitgeoefend. Verpleegkundigen verrichten hun werk in verschillende
zorgvelden en zorgsituaties: in het verpleeghuis, in de maatschappelijke gezondheidszorg
(wijkverpleegkundige, sociaalpsychiatrisch verpleegkundige), in het psychiatrisch ziekenhuis, in de
zorg voor verstandelijk gehandicapten, in het algemeen ziekenhuis, in het universitair medisch
centrum en in categorale instituten.
Preventieve maatregelen beschrijven en verbinden met zelfmanagement bevorderen en dit
toepassen op een casuïstiek.
Bij preventie gaat het om het voorkomen van gezondheidsproblemen door het optimaliseren van de
voorwaarden voor gezondheid en het zo veel mogelijk beperken van ongunstige factoren. Er zijn
verschillende vormen van preventie.
- Universele, primaire preventie is preventie gericht op de gezondheid van de algemene
bevolking of een deel daarvan. het doel van deze vorm van preventie is ziekten en
aandoeningen te voorkomen en zo de incidentie en prevalentie van ziekten en aandoeningen
, omlaag te brengen. Het heeft betrekking op het bevorderen van gezondheid en gezond
gedrag.
Bij universele, primaire preventie kan de verpleegkundige de omgeving als invalshoek
nemen, maar veelal kiest zij de individuele, gedragsmatige invalshoek. Dit wordt gedaan door
middel van nudging¸ dat wil zeggen dat ze mensen een vriendelijk duwtje moeten geven in
de richting van een gezonde leefstijl.
- Selectieve preventie is gericht op mensen met een hoog risico, een zogenoemde
hoogrisicogroep.
- Geïndiceerde preventie is gericht op mensen die niet voldoen aan de diagnostische criteria
voor een ziekte of aandoening, maar wel al beperkte symptomen hebben.
- Secundaire preventie is het opsporen en vroegtijdig behandelen van ziekten en
aandoeningen en het zoeken naar ziekten en aandoeningen in een beginstadium.
- Zorggerelateerde, tertiaire preventie is gericht op mensen die voldoen aan de criteria om
gediagnosticeerd te worden met een gezondheidsprobleem. Dit heeft als doel om bij een al
bestaande ziekte of aandoening de gezondheidssituatie te optimaliseren. Zorggerelateerde,
tertiaire preventie bestaat uit zorgverlening aan en behandeling van patiënten.
Verpleegkundige zorg bepalen (verpleegkundig proces) en verlenen op lichamelijk, functioneel,
psychisch, en sociaal gebied.
In het verpleegkundig proces zijn diverse fases te onderscheiden: gegevens verzamelen,
verpleegkundige diagnose(s) vaststellen, gewenste resultaten vaststellen, verpleegkundige
interventies plannen, verpleegkundige interventies uitvoeren en evaluatie van de resultaten.
1. Gegevens verzamelen
De eerste fase van het verpleegkundig proces bestaat uit gegevens verzamelen. Dat kan op
verschillende manieren; ten eerste door observatie. Het gaat hierbij om het vaststellen van de
actuele situatie. Ten tweede kan dit door een anamnesegesprek. Hierin stelt de verpleegkundige
vragen. De verpleegkundige moet altijd tijd en ruimte vrijmaken om ononderbroken, ongestoord en
met respect voor privacy een gesprek te kunnen voeren. Duidelijk moet het doel en de procedure
worden besproken. Tot slot is ook het meten van vitale functies een gegevensverzameling.
2. Diagnosticeren
Op basis van de verzamelde gegevens is het mogelijk om vast te stellen in welke situatie de patiënt
zich bevindt en waar interventies op ingezet dienen te worden. Bij het diagnosticeren wordt gebruik
gemaakt van de PES-structuur:
- Gezondheidsprobleem (P)
- Etiologie ofwel samenhangende factoren (E)
- ‘signs en symptoms’ ofwel klachten en verschijnselen (S)
3. Vaststellen van de gewenste resultaten
Na het vaststellen van de diagnose is het nodig om vast te stellen welke resultaten wenselijk en
haalbaar zijn en deze te beschrijven. Een veelgebruikte methode bij het opstellen van resultaten is de
SMART-methode (specifiek, meetbaar, acceptabel, realistisch en tijdgebonden).
4. Verpleegplan opstellen
Wanneer het doel en het gewenste zorgresultaat zijn vastgesteld, worden de verpleegkundige
interventies en activiteiten bepaald, die nodig zijn om het doel en zorgresultaat te bereiken. De
interventies richten zich op de etiologie of signalen.
5. Implementatie
In de implementatiefase worden de vastgestelde interventies toegepast. Met geplande interventies
kan de verpleegkundige effectiever zorg verlenen.
6. Evaluatie
In de evaluatiefase evalueert de verpleegkundige de voortgang wat betreft de doelen en
zorgresultaten, zoals vastgesteld in de planfase. In de evaluatie kunnen interventies worden
aangepast als dit nodig is.
