SUIWER WISKUNDE
Nicolaas P. van Wyk Louw
Die TITEL verwys na die abstrakte wetenskap van
getal, hoeveelheid en ruimte. Dit verwys na iets
wat presies, logies en voorspelbaar beskryf word –
begrip in sy suiwerste vorm.
SUIWER WISKUNDE
Nicolaas P. van Wyk Louw
1. Die uurwerk kantel. En die ligbruin by
2. hang roerloos voor die blom wat nooit bevrug
3. word, nooit sal saadskiet, welk, en nooit verby
4. hierdie verstarde uur sal groei. Die lug OPSOMMING
5. het stil soos ys gaan staan, so wit en blou. Die gedig handel oor die uitwerking wat
6. Die brander wat wou oorbuig, val, en skuim,
7. bly in sy ligte sirkels vasgehou die stolling van tyd op fisies waarneembare
8. en moet sy see ʼn ewigheid versuim.
dinge het. Die beelde wat voorkom het
Uit: Nuwe Verse, uitgegee deur Tafelberg, 1954 almal nuwe lewe tot gevolg, indien dit
voltooi sou word. In Suiwer wiskunde word
Die gedig handel oor die voorspelbare dinge wat sal plaasvind alles geanaliseer, veral tyd. Maar wanneer
indien die tyd stilstaan. Die TEMA van die gedig is onvoltooidheid
die tyd gaan stilstaan, word die dood en so
en verganklikheid. Die BOODSKAP is dat die lewe sowel as die
dood onlosmaaklik deel is van mekaar en van tydsverloop. Die ook die lewe opgehef.
een kan nie sonder die ander nie. Die dood/lewe, soos tyd, kan
nie vir ʼn oomblik gestuit word nie.
1
, 2
Die eerste sin is ʼn hipotese
ʼn Stelling word gemaak oor wat sal gebeur as tyd tot stilstand
kom.
Dit is die kortste sin in die gedig./ Dit staan aan die begin van die
gedig.
SUIWER WISKUNDE
Nicolaas P. van Wyk Louw
1. Die uurwerk kantel. En die ligbruin by Tyd het tot stilstand gekom en daarom het die brander ook gestol. Hoe slaag
2. hang roerloos voor die blom wat nooit bevrug die digter om die handeling wat nooit plaasvind nie uit te hef?
3. word, nooit sal saadskiet, welk, en nooit verby
4. hierdie verstarde uur sal groei. Die lug
Die gebruik van die kommas.
Die gebruik van die woord “wou
5. het stil soos ys gaan staan, so wit en blou.
6. Die brander wat wou oorbuig, val, en skuim,
7. bly in sy ligte sirkels vasgehou
8. en moet sy see ʼn ewigheid versuim.
Uit: Nuwe Verse, uitgegee deur Tafelberg, 1954
2