Leren van kunst
Ruimte voor &
door creativiteit
Olga Potters & Suzan Lutke
Samenvatting van Trees De Vilder
, Voorwoord
We bekijken hoe een leerling creativiteit kan leren, maar vooral wat dat in de 21 e eeuw vraagt van de
leerkracht.
We zouden ruimte moeten bieden aan de leerling om zelf aan de slag te gaan. De autonomie van het
individu is hier de basis. Daardoor is het centrale begrip voor de leerkracht OPENHEID. Anders kan je
de autonomie van de leerling niet tot uiting laten komen. De open omgeving kan zelfs motiverend
zijn op alle vakgebieden.
Deel 1: WAAROM?
Waarom zou je dit boek moeten lezen?
In dit boek bespreken we de uniekheid van de leerlingen. Ook gaat het over wat ons als men mens
maakt: het vermogen om de wereld om ons heen te scheppen. De drang die we in ons hebben om de
wereld vorm te geven is een bron om tot leren en leven te komen. We willen de wereld om ons heen
steeds vergroten.
Het boek gaat ook over creativiteit. Ook dat is een motor voor leren en leven. Creativiteit is een
grondhouding die we allemaal in ons dragen en die we in ons huidig onderwijssysteem vaak ver weg
stoppen.
Kunst en creativiteit worden vaak als synoniemen beschouwd. In het onderwijs kunnen we veel leren
van de manieren van werken en denken van kunstenaars en de bedoeling van hun kunst.
Dat terwijl het onderwijs de laatste jaren vaak gaat om zekerheid en verantwoording. Het is waar dat
meetbare opbrengsten nuttig zijn, maar ontwikkelen en leren kan je niet altijd in meetbare
resultaten gieten.
Creativiteit is er en leer je bij ruimte en verbinding (vb. ruimte om te proberen). Als leerkracht geef je
die ruimte en verbindingen, maar wel in verbondenheid en je kan gerust kaders bieden.
Je gaat de leerlingen creativiteit niet aanleren, maar ze kunnen creativiteit wel afleren. Dat kan
bijvoorbeeld in een omgeving waarin ze leren dat iets goed of slecht of dat onderzoek minder
belangrijk is dan het vinden van het juiste antwoord. Dat is CONVERGENTIE, alles terugbrengen naar
één punt.
Creativiteit kunnen we snel afleren in een situatie waarin men uitgaat van goed en slecht. Dat terwijl
de focus op opbrengsten en het cognitieve niet alle kinderen de ruimte geeft om zich optimaal en
uniek te ontwikkelen tot een gelukkige en evenwichtige volwassene.
TO BE CREATIVE, WE MUST LOSE THE FEAR OF BEING WRONG
1. Fundamenten en routeplanner
Het boek is gebaseerd op een onderzoek, namelijk D21. Het gaat om de relatie tussen
cultuureducatie en de schoolvisie. Dat is een fundament.
Als je de resultaten van het onderzoek bekijkt, dan komen we uit bij OPENHEID. Het gaat om open
relaties, open communicatie, open omgeving… Een open, niet-oordelende, vragende houding geeft
ruimte om iets nieuws te laten ontstaan en dus aan creativiteit.
Uit het onderzoek blijkt ook dat als er een sterke verbinding is tussen je visie (waarom), de werkelijke
leeropbrengsten (wat) en de manier waarop je daar komt (hoe) zorgt voor kwalitatief sterk
onderwijs.
Ruimte voor &
door creativiteit
Olga Potters & Suzan Lutke
Samenvatting van Trees De Vilder
, Voorwoord
We bekijken hoe een leerling creativiteit kan leren, maar vooral wat dat in de 21 e eeuw vraagt van de
leerkracht.
We zouden ruimte moeten bieden aan de leerling om zelf aan de slag te gaan. De autonomie van het
individu is hier de basis. Daardoor is het centrale begrip voor de leerkracht OPENHEID. Anders kan je
de autonomie van de leerling niet tot uiting laten komen. De open omgeving kan zelfs motiverend
zijn op alle vakgebieden.
Deel 1: WAAROM?
Waarom zou je dit boek moeten lezen?
In dit boek bespreken we de uniekheid van de leerlingen. Ook gaat het over wat ons als men mens
maakt: het vermogen om de wereld om ons heen te scheppen. De drang die we in ons hebben om de
wereld vorm te geven is een bron om tot leren en leven te komen. We willen de wereld om ons heen
steeds vergroten.
Het boek gaat ook over creativiteit. Ook dat is een motor voor leren en leven. Creativiteit is een
grondhouding die we allemaal in ons dragen en die we in ons huidig onderwijssysteem vaak ver weg
stoppen.
Kunst en creativiteit worden vaak als synoniemen beschouwd. In het onderwijs kunnen we veel leren
van de manieren van werken en denken van kunstenaars en de bedoeling van hun kunst.
Dat terwijl het onderwijs de laatste jaren vaak gaat om zekerheid en verantwoording. Het is waar dat
meetbare opbrengsten nuttig zijn, maar ontwikkelen en leren kan je niet altijd in meetbare
resultaten gieten.
Creativiteit is er en leer je bij ruimte en verbinding (vb. ruimte om te proberen). Als leerkracht geef je
die ruimte en verbindingen, maar wel in verbondenheid en je kan gerust kaders bieden.
Je gaat de leerlingen creativiteit niet aanleren, maar ze kunnen creativiteit wel afleren. Dat kan
bijvoorbeeld in een omgeving waarin ze leren dat iets goed of slecht of dat onderzoek minder
belangrijk is dan het vinden van het juiste antwoord. Dat is CONVERGENTIE, alles terugbrengen naar
één punt.
Creativiteit kunnen we snel afleren in een situatie waarin men uitgaat van goed en slecht. Dat terwijl
de focus op opbrengsten en het cognitieve niet alle kinderen de ruimte geeft om zich optimaal en
uniek te ontwikkelen tot een gelukkige en evenwichtige volwassene.
TO BE CREATIVE, WE MUST LOSE THE FEAR OF BEING WRONG
1. Fundamenten en routeplanner
Het boek is gebaseerd op een onderzoek, namelijk D21. Het gaat om de relatie tussen
cultuureducatie en de schoolvisie. Dat is een fundament.
Als je de resultaten van het onderzoek bekijkt, dan komen we uit bij OPENHEID. Het gaat om open
relaties, open communicatie, open omgeving… Een open, niet-oordelende, vragende houding geeft
ruimte om iets nieuws te laten ontstaan en dus aan creativiteit.
Uit het onderzoek blijkt ook dat als er een sterke verbinding is tussen je visie (waarom), de werkelijke
leeropbrengsten (wat) en de manier waarop je daar komt (hoe) zorgt voor kwalitatief sterk
onderwijs.
