samenvatting DEEL VI - Strafrecht

DEEL VI BURGERRECHTELIJKE BEPALINGEN EN
BEVEILINGINGSMAATREGELEN

HOOFDSTUK 1 BURGERRECHTELIJKE BEPALINGEN

1. BURGERLIJKE AANSPRAKELIJKHEID VOOR DE BETALING VAN EEN
VERMOGENSSTRAF

Art. 66 Nieuw strafwetboek – Burgerrechtelijke aansprakelijkheid voor de
betaling van een vermogensstraf

PERSOONLIJK KARAKTER VAN DE STRAF – Art. 66 Nieuw Sw. stelt dat
niemand burgerlijk aansprakelijk kan worden gesteld voor de
vermogensstraf van een ander, wat het persoonlijke karakter van de straf
benadrukt volgens het beginsel van individuele verantwoordelijkheid (art.
16 Nieuw Sw.).

ART. 50BIS OUD SW. – Art. 50bis Oud Sw. voorkomt dubbele geldboetes
voor rechtspersonen: één als burgerrechtelijk aansprakelijke en één als
dader voor dezelfde feiten. Het verbiedt alleen aansprakelijkheid voor de
geldboete van een ander bij veroordeling voor dezelfde feiten.

ART. 66 NIEUW SW. VEEL VERREGAANDER – Art. 66 Nieuw Sw. verbiedt de
burgerrechtelijke aansprakelijkheid voor de vermogensstraffen van een
ander, inclusief verbeurdverklaringen en andere geldelijke sancties.

2. TERUGGAVE EN SCHADEVERGOEDING

Art. 67 Nieuw Strafwetboek – Teruggave en de schadevergoeding

NAAST DE STRAF OOK TERUGGAVE EN SCHADEVERGOEDING – Art. 67,
eerste lid Nieuw Sw. bepaalt dat de strafrechter naast de straf ook de
teruggave kan bevelen en de dader kan veroordelen tot het betalen van
schadevergoeding.

TERUGGAVE – De teruggave is verplicht en beoogt het herstellen van de
feitelijke toestand zoals die was vóór het misdrijf.

De rechter moet de teruggave bevelen als het misdrijf bewezen is, ook als
dit niet wordt gevraagd door de burgerlijke partij of het openbaar
ministerie. Er zijn drie soorten teruggave: 1) teruggave van
verbeurdverklaarde zaken aan de burgerlijke partij, inclusief
verrekende schadevergoeding, 2) teruggave van andere goederen aan
de eigenaar, en 3) tenietdoen van materiële gevolgen van het
misdrijf, zoals het herstellen van vervalste akten of andere
herstelmaatregelen.

SCHADEVERGOEDING – Als het niet mogelijk is de gevolgen van het
misdrijf ongedaan te maken, kan schadevergoeding worden toegekend

, aan de benadeelde, die zich burgerlijke partij moet stellen. De
schadevergoeding kan worden opgelegd aan de veroordeelde of de
burgerrechtelijk aansprakelijke partij. Als de wet geen schadevergoeding
regelt, bepaalt de rechter het bedrag.

3. ONWAARDIGHEID OM TE ERVEN

Art. 72 Nieuw Strafwetboek – Onwaardigheid om te erven

UITSLUITING VAN DE NALATENSCHAP – De strafrechter kan de
onwaardigheid om te erven uitspreken, waardoor de veroordeelde wordt
uitgesloten van de nalatenschap van het slachtoffer.

ENKEL IN DE BIJ DE WET BEPAALDE GEVALLEN – De strafrechter kan de
onwaardigheid om te erven alleen uitspreken in de bij wet bepaalde
gevallen, zoals gewelddaden zonder dood, genitale verminking zonder
dood, hulpverzuim (Strafwet), en verkrachting met de dood, doodslag,
opzettelijke gewelddaden met de dood, genitale verminking met de dood
(Art. 4.6 Nieuw BW).

4. HOOFDELIJKHEID VOOR GERECHTSKOSTEN

Art. 68 Nieuw Strafwetboek – Hoofdelijkheid

GERECHTSKOSTEN – Wie tot een straf of maatregel is veroordeeld, evenals
de burgerlijk aansprakelijke, moet de gerechtskosten betalen.

Gerechtskosten omvatten kosten die door de FOD Justitie worden betaald
of voorgeschoten, zoals kosten voor prestatieverleners (bijv.
gerechtsdeskundigen) en kosten zoals de dagvaarding door het openbaar
ministerie.

HOOFDELIJKHEID – Art. 68 Nieuw Sw. stelt veroordeelden voor hetzelfde
misdrijf hoofdelijk aansprakelijk voor gerechtskosten.

De betalende veroordeelde kan de kosten met anderen verrekenen. Bij
verschillende vonnissen zijn veroordeelden alleen aansprakelijk voor
gezamenlijke vervolgingskosten.

VRIJSTELLING VAN HOOFDELIJKHEID – De rechter kan veroordeelden
vrijstellen van hoofdelijkheid voor gerechtskosten en hun persoonlijk
aandeel bepalen.

GERECHTSKOSTEN OF OOK TERUGGAVE EN SCHADEVERGOEDING? – Art.
68 Nieuw Sw. regelt alleen hoofdelijkheid voor gerechtskosten, niet voor
teruggave of schadevergoeding.

5. VOORRANGSREGELING

Art. 69 Nieuw Strafwetboek – Voorrangsregeling