Samenvatting Weefsels - Immunologie

Kenmerken immuunsysteem:

1. Verschil maken tussen eigen en lichaamsvreemde stoffen
2. Specifiek  door verschillende antigeenreceptoren
3. Adaptief  proliferatie, differentiatie
4. Geheugen  survival van (geheugen) lymfocyten
5. Systemisch  circulatie van antilichamen en lymfocyten

Het immuunsysteem is in staat onderscheid te maken tussen prokaryoten/eukaryoten, verschillende
soorten, en verschillende individuen.

Immuunsysteem is werkzaam binnenin het lichaam  Alles achter de epitheliale barrière  Darmen,
maag, slokdarm etc. gelden dus als buiten.

Deze gebieden die als ‘buiten’ gelden worden beschermd door commensale (normale) flora  Er
bestaat dus een symbiose tussen bacteriën en de gastheer  Bijv. darmbacteriën bij de mens.
Darmbacteriën  Voorkomen de kolonisatie van ziekteverwekkers (vormen ook een barriere).

Er bestaan echter verschillende soorten microben:

Goede microben  Darmbacteriën
Slechte microben  Mazelen-virus
‘Lelijke’ microben  Ebola-virus  veroorzaakt een hoge mortaliteit.

Bacteriën die in het bloed voorkomen worden ‘Sepsis’ genoemd  Wanneer bacteriën in het bloed
terecht komen is dit erg gevaarlijk  Er ontstaat een sterke immuunreactie  Deze reactie zorgt
voor een ziek gevoel (dus niet de bacterie zelf).

Immunologie en Weefsels:

In sommige gevallen kunnen stoffen/microben weefsel verzwakken waardoor deze weefsels
kwetsbaarder worden. Wanneer dit weefsel in aanraking komt met andere ziekteverwekkers kan er
makkelijker infectie plaatsvinden.

In hersenvocht komen geen cellen uit het immuunsysteem voor  geen werkend immuunsysteem.
Voor veel microben is dit dus een ‘veilige’ omgeving (Meningococcus)  kan voor veel
schade/problemen zorgen.

T-helper Lymfocyten worden aangetast door het HIV virus  Normaal gesproken sturen T-helper
cellen B en andere T lymofcyten aan  Door HIV kan dit niet en ligt het hele immuunsysteem plat 
vatbaarder voor infecties.

Verschillende Pathogenen/Ziekteverwekkers (van groot naar klein):

 Schimmels
 Parasieten
 Bacteriën

, Geen micro-organismen (Hebben gastheer nodig om te repliceren) 

 Virussen
 Prionen

Ziekteverwekkers verschillen in:

De manier waarop ze zijn opgebouwd, welke weefsels ze aanvallen, de lengte van hun levenscyclus
en of ze intra/extracellulair actief zijn.




Drie verschillende niveaus van afweer:

Barriere functie van epithelia (huid, verteringsstelsel)  Op zowel mechanische als chemische
(d.m.v. tight junctions etc.) wijze wordt voorkomen dat ziekteverwekkers binnendringen.

Innate Immuunsysteem  Hierbij spelen speciale cellen en moleculen van het immuunsysteem een
speciale rol. Verzamelen zich op de plek van infectie en proberen hier indringers te doden (en tijd
rekken voor adaptief immuunsysteem).

Adaptief Immuunsysteem  Bevat andere specifieke cellen van het immuunsysteem. Zorgen voor
specifieke herkenning van ziekteverwekkers en het doden daarvan.

Innate Immuunsysteem Adaptief Immuunsysteem
Dendritische cellen B Lymfocyten
Mest cellen T Lymfocyten  onder te verdelen (zie verder).
Macrofagen
Granulocyten (Basofiel, Eosinofiel, Neutrofiel)
Complement eiwitten
Natuurlijke ‘killer’-cel

Alle cellen uit het immuunsysteem zijn afkomstig van stamcellen die zich in het beenmerg bevinden


Functie Innate immuunsysteem:

De belangrijkste functie van het Innate immuunsysteem
is het tijd rekken en lokaal houden van de infectie.
Hierdoor heeft het Adaptieve immuunsysteem de tijd
genoeg antistoffen tegen de ziekteverwekker te maken.