Samenvatting Practical guide to Chemical Peels
De zichtbare tekenen van veroudering worden veroorzaakt door een combinatie van fysiologische
(intrinsieke) en omgevingsfactoren (extrinsieke). Overmatige blootstelling aan ultraviolette (UV)
straling is een van de belangrijkste factoren die verantwoordelijk zijn voor huidbeschadiging en deze
effecten worden gewoonlijk zonneschade, fotoveroudering, actinische schade en door UV
veroorzaakte veroudering genoemd. Andere extrinsieke verouderingsfactoren zijn roken, dieet,
slaapgewoonten en alcoholgebruik.
Tekenen van veroudering
- Textuur verschillen:
o Sproetjes
o Vergrootte poriën
o Droge huid
o Solar elastosis: Actinische elastose, ook bekend als zonnelastose, is een ophoping van
abnormale elastine (elastisch weefsel) in de dermis van de huid of in de conjunctiva van
het oog, die optreedt als gevolg van de cumulatieve effecten van langdurige en
overmatige blootstelling aan de zon
- Verzakking en laksheid
- Pigmentatie verandering
o Hyperpigmentatie
o Hypopigmentatie
o Vale verkleuringen
o Poikiloderma van Civatte is een beschadiging van de huid vaak door overmatige
blootstelling aan de zon. Het wordt ook wel zonnehals genoemd.
- Vaatveranderingen
o Telangiectasieën.
o Erytheem
- Degeneratieve veranderingen
o Benigne zoals seborrhoic keratoses, cherry angiomen, sebaceous hyperplasia.
o Preneoplastisch en neoplatisch (actinisce keratose, basale en plaveiselcelcarcinomen en
melanomen)
De epidermis is de bovenste huidlaag en bestaat uit vier celtypen:
- Keratinocyten
- Melanocyten
- Langerhans cellen
- Merkel cellen
De epidermis is verder verdeerld in stratum corneum en levende cellulaire lagen van het stratum
granulosum, - spinosum, -basale. Het stratum corneum bestaat uit corneocyten, dit zijn niet
levende keratinocyten, en lipiden en deze worden de epidermale barrière genoemd. Het
functioneert als verdampingsmiddel barrière die de huid hydrateert en soepel houd en als een
beschermende fysieke barrière tegen microben, trauma, irriterende stoffen en UV licht.
Corneocyten bevatten de natuurlijek vochtinbrengende factor (NMF) van de huid, die de stratum
corneum hydrateert. Een dubbele lipide laag omringt de corneocyten die bestaat uit 2 lagen fosfo-
lipiden emt hydrofiele koppen en twee hydrofobe staarten.
Pigment
- Er zijn twee soorten melaninepigment: pheomelanin en eumelanin. Pheomelanin is geel tot rood
van kleur en wordt gevonden in een lichte huid.
, - Eumelanine is bruin tot zwart van kleur en is het overheersende type melanine in een
donkerdere huid. Eumelanine heeft de grootste UV-absorptiemogelijkheden.
- Melaninesynthese (melanogenese) vindt plaats in melanocyten in de basale laag van de
opperhuid. De belangrijkste reguleringsstap is de initiële enzymatische omzetting van tyrosine in
melanine door tyrosinase.
- Melanine is verpakt in melanosomen, intracellulaire organellen in de melanocyten, die
vervolgens worden verdeeld over omliggende epidermale keratinocyten
- Melanine heeft een beschermende fysiologische rol in de huid om keratinocytkernen af te
schermen door schadelijke UV-straling te absorberen; eumelanine heeft de grootste UV-
absorptiemogelijkheden.
- Wanneer de huid wordt blootgesteld aan UV-straling, wordt de synthese van melanine
opgereguleerd, wat klinisch duidelijk is als donker wordende of gebruinde huid.
- Het aantal melanocyten is vergelijkbaar voor zowel lichte als donkere huidtypen;
- De hoeveelheid en verdeling van melanine in de opperhuid verschillen echter.
o Lichte huid heeft minder melanine per vierkante centimeter en kleinere
melanosomen die nauw zijn geaggregeerd in membraangebonden clusters.
o Donkere huid heeft meer melanine en grotere melanosomen die afzonderlijk worden
verdeeld
De dermis
- Het belangrijkste celtype in de dermis is de fibroblast,
o Overvloedig aanwezig is in de papillaire dermis
o Dun aanwezig in de reticulaire dermis.
- Fibroblasten synthetiseren de meeste componenten van de dermale extracellulaire matrix
(ECM), die structurele eiwitten zoals collageen en elastine, glycosaminoglycanen zoals
hyaluronzuur en adhesieve eiwitten zoals fibronectine en laminines omvat.
- Onder de dermis en boven de onderliggende spier bevindt zich de onderhuidse laag of
oppervlakkige fascia. Deze laag bestaat uit zowel vetachtige als vezelachtige componenten.
Photaged skin
- Verouderde huid heeft langzamere, ongeorganiseerde rijping van keratinocyten
- Verhoogde cellulaire hechting in vergelijking met een gezonde, jonge huid.
- Deze factoren verminderen desquamatie en resulteren in een ruw en verdikt stratum
corneum met een verminderde barrièrefunctie.
- Het stratum corneum heeft ook een slechte lichtreflectie die duidelijk zichtbaar is als saaiheid
of een vale (geel-grijze) verkleuring.
- Water ontsnapt vrijer uit de huid en veroorzaakt uitdroging, wat kan worden gemeten als
verhoogd transepidermaal waterverlies (TEWL).
- De verstoorde epidermale barrière zorgt ook voor een verhoogde irriterende penetratie die
kan worden geassocieerd met gevoeligheid van de huid en erytheem.
- Verouderde huid vertoont ook pigmentveranderingen door overactieve melanocyten en
ongeorganiseerde melanine-afzetting in de opperhuid.
o Gebieden met overmatig melanine zijn duidelijk als hyperpigmentatie
o Gebieden met melaninetekorten verschijnen als hypopigmentatie.
De zichtbare tekenen van veroudering worden veroorzaakt door een combinatie van fysiologische
(intrinsieke) en omgevingsfactoren (extrinsieke). Overmatige blootstelling aan ultraviolette (UV)
straling is een van de belangrijkste factoren die verantwoordelijk zijn voor huidbeschadiging en deze
effecten worden gewoonlijk zonneschade, fotoveroudering, actinische schade en door UV
veroorzaakte veroudering genoemd. Andere extrinsieke verouderingsfactoren zijn roken, dieet,
slaapgewoonten en alcoholgebruik.
Tekenen van veroudering
- Textuur verschillen:
o Sproetjes
o Vergrootte poriën
o Droge huid
o Solar elastosis: Actinische elastose, ook bekend als zonnelastose, is een ophoping van
abnormale elastine (elastisch weefsel) in de dermis van de huid of in de conjunctiva van
het oog, die optreedt als gevolg van de cumulatieve effecten van langdurige en
overmatige blootstelling aan de zon
- Verzakking en laksheid
- Pigmentatie verandering
o Hyperpigmentatie
o Hypopigmentatie
o Vale verkleuringen
o Poikiloderma van Civatte is een beschadiging van de huid vaak door overmatige
blootstelling aan de zon. Het wordt ook wel zonnehals genoemd.
- Vaatveranderingen
o Telangiectasieën.
o Erytheem
- Degeneratieve veranderingen
o Benigne zoals seborrhoic keratoses, cherry angiomen, sebaceous hyperplasia.
o Preneoplastisch en neoplatisch (actinisce keratose, basale en plaveiselcelcarcinomen en
melanomen)
De epidermis is de bovenste huidlaag en bestaat uit vier celtypen:
- Keratinocyten
- Melanocyten
- Langerhans cellen
- Merkel cellen
De epidermis is verder verdeerld in stratum corneum en levende cellulaire lagen van het stratum
granulosum, - spinosum, -basale. Het stratum corneum bestaat uit corneocyten, dit zijn niet
levende keratinocyten, en lipiden en deze worden de epidermale barrière genoemd. Het
functioneert als verdampingsmiddel barrière die de huid hydrateert en soepel houd en als een
beschermende fysieke barrière tegen microben, trauma, irriterende stoffen en UV licht.
Corneocyten bevatten de natuurlijek vochtinbrengende factor (NMF) van de huid, die de stratum
corneum hydrateert. Een dubbele lipide laag omringt de corneocyten die bestaat uit 2 lagen fosfo-
lipiden emt hydrofiele koppen en twee hydrofobe staarten.
Pigment
- Er zijn twee soorten melaninepigment: pheomelanin en eumelanin. Pheomelanin is geel tot rood
van kleur en wordt gevonden in een lichte huid.
, - Eumelanine is bruin tot zwart van kleur en is het overheersende type melanine in een
donkerdere huid. Eumelanine heeft de grootste UV-absorptiemogelijkheden.
- Melaninesynthese (melanogenese) vindt plaats in melanocyten in de basale laag van de
opperhuid. De belangrijkste reguleringsstap is de initiële enzymatische omzetting van tyrosine in
melanine door tyrosinase.
- Melanine is verpakt in melanosomen, intracellulaire organellen in de melanocyten, die
vervolgens worden verdeeld over omliggende epidermale keratinocyten
- Melanine heeft een beschermende fysiologische rol in de huid om keratinocytkernen af te
schermen door schadelijke UV-straling te absorberen; eumelanine heeft de grootste UV-
absorptiemogelijkheden.
- Wanneer de huid wordt blootgesteld aan UV-straling, wordt de synthese van melanine
opgereguleerd, wat klinisch duidelijk is als donker wordende of gebruinde huid.
- Het aantal melanocyten is vergelijkbaar voor zowel lichte als donkere huidtypen;
- De hoeveelheid en verdeling van melanine in de opperhuid verschillen echter.
o Lichte huid heeft minder melanine per vierkante centimeter en kleinere
melanosomen die nauw zijn geaggregeerd in membraangebonden clusters.
o Donkere huid heeft meer melanine en grotere melanosomen die afzonderlijk worden
verdeeld
De dermis
- Het belangrijkste celtype in de dermis is de fibroblast,
o Overvloedig aanwezig is in de papillaire dermis
o Dun aanwezig in de reticulaire dermis.
- Fibroblasten synthetiseren de meeste componenten van de dermale extracellulaire matrix
(ECM), die structurele eiwitten zoals collageen en elastine, glycosaminoglycanen zoals
hyaluronzuur en adhesieve eiwitten zoals fibronectine en laminines omvat.
- Onder de dermis en boven de onderliggende spier bevindt zich de onderhuidse laag of
oppervlakkige fascia. Deze laag bestaat uit zowel vetachtige als vezelachtige componenten.
Photaged skin
- Verouderde huid heeft langzamere, ongeorganiseerde rijping van keratinocyten
- Verhoogde cellulaire hechting in vergelijking met een gezonde, jonge huid.
- Deze factoren verminderen desquamatie en resulteren in een ruw en verdikt stratum
corneum met een verminderde barrièrefunctie.
- Het stratum corneum heeft ook een slechte lichtreflectie die duidelijk zichtbaar is als saaiheid
of een vale (geel-grijze) verkleuring.
- Water ontsnapt vrijer uit de huid en veroorzaakt uitdroging, wat kan worden gemeten als
verhoogd transepidermaal waterverlies (TEWL).
- De verstoorde epidermale barrière zorgt ook voor een verhoogde irriterende penetratie die
kan worden geassocieerd met gevoeligheid van de huid en erytheem.
- Verouderde huid vertoont ook pigmentveranderingen door overactieve melanocyten en
ongeorganiseerde melanine-afzetting in de opperhuid.
o Gebieden met overmatig melanine zijn duidelijk als hyperpigmentatie
o Gebieden met melaninetekorten verschijnen als hypopigmentatie.
