A history of instructional design
and technology: a history of
instructional media (Robert A.
Geiser)
Inleiding
In dit artikel wordt de geschiedenis besproken op het terrein van instructie:
ontwerp en technologie.
In 1987 schreef Robert A. Geiser reeds over de geschiedenis op het terrein van
instructie: ontwerp en technologie maar omdat er sinds dan vele innovaties en
nieuwe ideeën (recente technologische vooruitgang, nieuwe theorieën in verband
met het leerproces…) het terrein hebben beïnvloed zag hij het noodzakelijk om
een update te geven.
Hij start zijn artikel door een definitie te geven van het veld/terrein:
‘The field of instructional design and technlogy encompasses the analysis of
learning and performance problems, and the design, development,
implementation, evaluation and managment of instructional and non-
instructional processes and resources intended to improve learning and
performance in a variety of setting, particularly educational institutions and the
workplace. Professionals in the field of instructional design procedures and
employ a variety of instructional media to accomplish their goals. More-over, in
recent years, they have paid increasing attention to non-instructional solutions to
some performance problems. Research and theory related to each of the
aforementioned areas is also an important part of the field.’
Wat zijn de belangrijkste kenmerken van de definitie?
In 1994 maakte de ‘Association for Educational Communication and Technology’
(AECT) ook reeds een definitie van het veld.
Net zoals de definitie van 1994 geeft de definitie van Robert A. Geiser ook 5
categorieën van activiteiten aan die gerelateerd zijn aan het veld: ontwerp
(design), ontwikkeling (development), gebruik of uitvoering (utilization or
implementation), bestuur (management)) en evaluatie (evaluation).
Verschil tussen recente definitie en definitie uit 1994
Definitie in artikel voegt een zesde categorie toe = analysis (analyse)
De recente definitie relateert de activiteiten aan processen en middelen
om te leren
De recente definitie geeft ook aan dat onderzoek en theorie ook een
belangrijke rol spelen naast de praktijk
Recente definitie maakt specifieke verwijzingen naar performance
technology (problemen met prestatie op de werkvloer analyseren en deze
oplossen met noninstructional solutions en instructional solutions)
Recente definitie benadrukt twee activiteiten die over de jaren de kern van
het veld gevormd hebben: the use of media for instructional purposes
, (gebruik van media voor instructie) en the use of systematic instructional
design procedures (instructional design, ontwerp van de instructie)
Individuen die betrokken zijn in het veld zijn personen die een groot deel van hun
tijd besteden aan het werken met media en/of met taken geassocieerd aan het
ontwerp van de instructie.
Waarom de term ‘instructional design and technology’ in plaats van
gewoon ‘instructional technology’?
Personen, binnen en buiten het veld, vermelden computer, video, CD-rom,
overhead projectors… wanneer je vraagt om de term ‘instructional technology’ te
verklaren hardware en software typisch geassocieerd met de term
instructional media.
Vele personen stellen instructional technology gelijk aan instructional
media
Nood aan een term die de drie gebieden omvat: instructional media,
instructional design and performance technology
Gekomen tot de term instructional design and technology
History of instructional media
De term instructional media wordt beschreven als de middelen waarmee
instructie kan worden gegeven aan leerlingen (Reiser & Gagne, 1983).
Onder deze definitie worden alle middelen van instructie (leerkracht,
handboek, computer…) gezien als een instructief medium
In de meeste discussies over de geschiedenis van de instructionele media
worden de leerkracht, het krijtbord en het handboek aanzien als een
aparte categorie aangezien ze het meeste voorkomen.
Dus in dit artikel wordt instructional media aanzien als alle middelen om
een instructie te geven behalve de leerkracht, het krijtbord en het
handboek.
School museums
In 1905 opent het eerste ‘school museum’ in de USA. Een schoolmuseum
beschikte over middelen in verband met visuele instructie: stereograph (drie-
dimensionale foto’s), slides, films, study prints…
Een schoolmuseum bewaarde dus visuele media die opvoeders en leerkracht
konden uitlenen. Het is te vergelijken met een mediacenter of een bibliotheek
van nu. (Saettler, 1968)
Saettler (1990) deed de uitspraak dat de materialen in een school museum de
bedoeling hadden extra te ondersteunen, het was niet de bedoeling om de
leerkracht of het handboek te vervangen.
Dit standpunt over de rol van instructieve media bleef de voorbij 100 jaar
dominant in de ‘educatieve gemeenschap’
Gedurende deze periode zagen leerkrachten de media ook als bijkomend
materiaal om instructie te geven. Leerkrachten en handboeken werden nog
steeds gezien als de voornaamste manier om instructie te geven + leerkrachten
and technology: a history of
instructional media (Robert A.
Geiser)
Inleiding
In dit artikel wordt de geschiedenis besproken op het terrein van instructie:
ontwerp en technologie.
In 1987 schreef Robert A. Geiser reeds over de geschiedenis op het terrein van
instructie: ontwerp en technologie maar omdat er sinds dan vele innovaties en
nieuwe ideeën (recente technologische vooruitgang, nieuwe theorieën in verband
met het leerproces…) het terrein hebben beïnvloed zag hij het noodzakelijk om
een update te geven.
Hij start zijn artikel door een definitie te geven van het veld/terrein:
‘The field of instructional design and technlogy encompasses the analysis of
learning and performance problems, and the design, development,
implementation, evaluation and managment of instructional and non-
instructional processes and resources intended to improve learning and
performance in a variety of setting, particularly educational institutions and the
workplace. Professionals in the field of instructional design procedures and
employ a variety of instructional media to accomplish their goals. More-over, in
recent years, they have paid increasing attention to non-instructional solutions to
some performance problems. Research and theory related to each of the
aforementioned areas is also an important part of the field.’
Wat zijn de belangrijkste kenmerken van de definitie?
In 1994 maakte de ‘Association for Educational Communication and Technology’
(AECT) ook reeds een definitie van het veld.
Net zoals de definitie van 1994 geeft de definitie van Robert A. Geiser ook 5
categorieën van activiteiten aan die gerelateerd zijn aan het veld: ontwerp
(design), ontwikkeling (development), gebruik of uitvoering (utilization or
implementation), bestuur (management)) en evaluatie (evaluation).
Verschil tussen recente definitie en definitie uit 1994
Definitie in artikel voegt een zesde categorie toe = analysis (analyse)
De recente definitie relateert de activiteiten aan processen en middelen
om te leren
De recente definitie geeft ook aan dat onderzoek en theorie ook een
belangrijke rol spelen naast de praktijk
Recente definitie maakt specifieke verwijzingen naar performance
technology (problemen met prestatie op de werkvloer analyseren en deze
oplossen met noninstructional solutions en instructional solutions)
Recente definitie benadrukt twee activiteiten die over de jaren de kern van
het veld gevormd hebben: the use of media for instructional purposes
, (gebruik van media voor instructie) en the use of systematic instructional
design procedures (instructional design, ontwerp van de instructie)
Individuen die betrokken zijn in het veld zijn personen die een groot deel van hun
tijd besteden aan het werken met media en/of met taken geassocieerd aan het
ontwerp van de instructie.
Waarom de term ‘instructional design and technology’ in plaats van
gewoon ‘instructional technology’?
Personen, binnen en buiten het veld, vermelden computer, video, CD-rom,
overhead projectors… wanneer je vraagt om de term ‘instructional technology’ te
verklaren hardware en software typisch geassocieerd met de term
instructional media.
Vele personen stellen instructional technology gelijk aan instructional
media
Nood aan een term die de drie gebieden omvat: instructional media,
instructional design and performance technology
Gekomen tot de term instructional design and technology
History of instructional media
De term instructional media wordt beschreven als de middelen waarmee
instructie kan worden gegeven aan leerlingen (Reiser & Gagne, 1983).
Onder deze definitie worden alle middelen van instructie (leerkracht,
handboek, computer…) gezien als een instructief medium
In de meeste discussies over de geschiedenis van de instructionele media
worden de leerkracht, het krijtbord en het handboek aanzien als een
aparte categorie aangezien ze het meeste voorkomen.
Dus in dit artikel wordt instructional media aanzien als alle middelen om
een instructie te geven behalve de leerkracht, het krijtbord en het
handboek.
School museums
In 1905 opent het eerste ‘school museum’ in de USA. Een schoolmuseum
beschikte over middelen in verband met visuele instructie: stereograph (drie-
dimensionale foto’s), slides, films, study prints…
Een schoolmuseum bewaarde dus visuele media die opvoeders en leerkracht
konden uitlenen. Het is te vergelijken met een mediacenter of een bibliotheek
van nu. (Saettler, 1968)
Saettler (1990) deed de uitspraak dat de materialen in een school museum de
bedoeling hadden extra te ondersteunen, het was niet de bedoeling om de
leerkracht of het handboek te vervangen.
Dit standpunt over de rol van instructieve media bleef de voorbij 100 jaar
dominant in de ‘educatieve gemeenschap’
Gedurende deze periode zagen leerkrachten de media ook als bijkomend
materiaal om instructie te geven. Leerkrachten en handboeken werden nog
steeds gezien als de voornaamste manier om instructie te geven + leerkrachten
