Psychologische gespreksvoering
Hoofdstuk 3
Cliëntgerichte theorie van Rogers
De cliëntgerichte theorie van Rogers bestaat uit een aantal kernelementen: Zelfactualisering
- de mens beschikt over het bijzondere vermogen dat hij zich bewust is van zichzelf en zijn
omgeving. Hij kan hierover nadenken
- mensen hebben voor hun zelfactualisering de verbondenheid met andere mensen in
sociaal verband nodig
- de mens ontwikkelt een toekomstgericht streven. Daarbij neemt hij doelbewust
beslissingen en maakt keuzes over waarden en richting voor zijn denken en handelen Op
deze manier gaat de mens in de richting van een eigen identiteit en optimale vorm. Het
eindproduct ligt niet vast.
- experiencing: allerlei stimuli vanuit de persoon en zijn omgeving zonder remming of
Gedownload door Sarah Imming ()
lOMoARcPSD|3024260
afweer bewust te beleven en te verwerken. Dit vind als ware vanzelf plaats, mits er
onvoorwaardelijke acceptatie is
Onvoorwaardelijke acceptatie
Zonder voorwaarden geaccepteerd worden zoals je bent en voldoende warmte en liefde
ontvangen. Het betekent niet dat je omgeving alles mooi en prachtig moet vinden wat je
doet, maar wel dat de je als basisgevoel de zekerheid hebt als mens geaccepteerd te
worden.
Het kan worden geuit door een glimlach, een knikje, een blik van verstandhouding, een hand
op de schouder etc.
Ontstaan van problemen
Problemen ontstaan als iemand geen onvoorwaardelijke acceptatie krijgt van zijn omgeving
en alleen onder voorwaarde geaccepteerd en geliefd wordt door anderen. De voorwaarde is
dan bijvoorbeeld het gewenste gedrag vertonen.
hter, de prijsoor ditdersoet zi is dat de persoieteer spta rij kan functioneren. Hoe sterker de
voorwaarden van de omgeving voor acceptatie, hoe meer problemen de persoon krijgt.
, ruike e het egrip
Voor de situatieerhil zi, erhil oet zi gruike e het egrip hetegrip
ruike e het egrip incongruentie. Een persoon verkeert in
een toestand van incongruentie als hij niet meer af durft te gaan op zijn eigen directe
ingevingen, gedachten en gevoelens, maar zich in zijn beleving en zijn gedrag gaat richten
naar de verwachtingen en normen van zijn omgeving.
De methode van Rogers (voor het gedrag van hulpverleners)
De hulpverlener moet tegenover de cliënt gedrag gaan vertonen dat een compensatie bevat
voor het verstorende gedrag van belangrijke personen in de omgeving van de cliënt die het
proces van zelfactualisering belemmeren. Dit moet een hulpverlener doen door:
1. onvoorwaardelijke positieve waardering
De hulpverlener zal de cliënt met al zijn goede en slechte gedachten, gevoelens en
gedragingen accepteren zoals hij is. Dat impliceert respect voor de medemens en erkenning
van zijn recht om er een veelheid van (afwijkende) opvattingen en gedraging op na te
houden.
2. echtheid
De hulpverlener moet binnen de relatie met de cliënt authentiek, transparant en
geïntegreerd functioneren. Hij moet streven naar een contact met een ideaaltoestand van
congruentie.
Bijhtheioetee het egrip derheid maken tussen A) het denken en beleven van de hulpverlener en B) zijn
doen.
De hulpverlener moet in de eerste plaats eerlijk zijn tegenover zichzelf. Dan kan de
hulpverlener ook aan de cliënt laten merken wat er in hem omgaat. Deze transparantie van
Gedownload door Sarah Imming ()
lOMoARcPSD|3024260
de hulpverlener schept ook duidelijkheid voor de cliënt.
Pas door het zoveel mogelijk kennen en erkennen van eigen gedachten en gevoelens kan
men dat gedrag kiezen dat gunstig is voor de cliënt. Pas dan is het mogelijk om de rol van
t, et het elag a de liët oor oge. hetelg
hulpverlener goed te spel,elijket h,et ruike e het egrip delitoor
ët oor oge. og.
3. empathie
Het vermogen om de privé-wereld van de cliënt te beleven alsof het je eigen belevingen en
e het egrip
eargar,aar zder ditalso uit het oog teerliez. Dus: hetoel de woede, angst of verwarring van de
cliënt alsof het die van jou zijn, zonder dat je eigen woede, angst of verwarring ermee
verbonden raken.
Het is níét de bedoeling dat de hulpverlener enkel een het gevoel gaat spiegelen en gaat
papagaai. Hij geeft uitdrukking aan betekenissen in de beleving van de cliënt, waarvan deze
zich veelal maar ten dele bewust is.
Kritiek - Rogers is te optimistisch
Hoofdstuk 3
Cliëntgerichte theorie van Rogers
De cliëntgerichte theorie van Rogers bestaat uit een aantal kernelementen: Zelfactualisering
- de mens beschikt over het bijzondere vermogen dat hij zich bewust is van zichzelf en zijn
omgeving. Hij kan hierover nadenken
- mensen hebben voor hun zelfactualisering de verbondenheid met andere mensen in
sociaal verband nodig
- de mens ontwikkelt een toekomstgericht streven. Daarbij neemt hij doelbewust
beslissingen en maakt keuzes over waarden en richting voor zijn denken en handelen Op
deze manier gaat de mens in de richting van een eigen identiteit en optimale vorm. Het
eindproduct ligt niet vast.
- experiencing: allerlei stimuli vanuit de persoon en zijn omgeving zonder remming of
Gedownload door Sarah Imming ()
lOMoARcPSD|3024260
afweer bewust te beleven en te verwerken. Dit vind als ware vanzelf plaats, mits er
onvoorwaardelijke acceptatie is
Onvoorwaardelijke acceptatie
Zonder voorwaarden geaccepteerd worden zoals je bent en voldoende warmte en liefde
ontvangen. Het betekent niet dat je omgeving alles mooi en prachtig moet vinden wat je
doet, maar wel dat de je als basisgevoel de zekerheid hebt als mens geaccepteerd te
worden.
Het kan worden geuit door een glimlach, een knikje, een blik van verstandhouding, een hand
op de schouder etc.
Ontstaan van problemen
Problemen ontstaan als iemand geen onvoorwaardelijke acceptatie krijgt van zijn omgeving
en alleen onder voorwaarde geaccepteerd en geliefd wordt door anderen. De voorwaarde is
dan bijvoorbeeld het gewenste gedrag vertonen.
hter, de prijsoor ditdersoet zi is dat de persoieteer spta rij kan functioneren. Hoe sterker de
voorwaarden van de omgeving voor acceptatie, hoe meer problemen de persoon krijgt.
, ruike e het egrip
Voor de situatieerhil zi, erhil oet zi gruike e het egrip hetegrip
ruike e het egrip incongruentie. Een persoon verkeert in
een toestand van incongruentie als hij niet meer af durft te gaan op zijn eigen directe
ingevingen, gedachten en gevoelens, maar zich in zijn beleving en zijn gedrag gaat richten
naar de verwachtingen en normen van zijn omgeving.
De methode van Rogers (voor het gedrag van hulpverleners)
De hulpverlener moet tegenover de cliënt gedrag gaan vertonen dat een compensatie bevat
voor het verstorende gedrag van belangrijke personen in de omgeving van de cliënt die het
proces van zelfactualisering belemmeren. Dit moet een hulpverlener doen door:
1. onvoorwaardelijke positieve waardering
De hulpverlener zal de cliënt met al zijn goede en slechte gedachten, gevoelens en
gedragingen accepteren zoals hij is. Dat impliceert respect voor de medemens en erkenning
van zijn recht om er een veelheid van (afwijkende) opvattingen en gedraging op na te
houden.
2. echtheid
De hulpverlener moet binnen de relatie met de cliënt authentiek, transparant en
geïntegreerd functioneren. Hij moet streven naar een contact met een ideaaltoestand van
congruentie.
Bijhtheioetee het egrip derheid maken tussen A) het denken en beleven van de hulpverlener en B) zijn
doen.
De hulpverlener moet in de eerste plaats eerlijk zijn tegenover zichzelf. Dan kan de
hulpverlener ook aan de cliënt laten merken wat er in hem omgaat. Deze transparantie van
Gedownload door Sarah Imming ()
lOMoARcPSD|3024260
de hulpverlener schept ook duidelijkheid voor de cliënt.
Pas door het zoveel mogelijk kennen en erkennen van eigen gedachten en gevoelens kan
men dat gedrag kiezen dat gunstig is voor de cliënt. Pas dan is het mogelijk om de rol van
t, et het elag a de liët oor oge. hetelg
hulpverlener goed te spel,elijket h,et ruike e het egrip delitoor
ët oor oge. og.
3. empathie
Het vermogen om de privé-wereld van de cliënt te beleven alsof het je eigen belevingen en
e het egrip
eargar,aar zder ditalso uit het oog teerliez. Dus: hetoel de woede, angst of verwarring van de
cliënt alsof het die van jou zijn, zonder dat je eigen woede, angst of verwarring ermee
verbonden raken.
Het is níét de bedoeling dat de hulpverlener enkel een het gevoel gaat spiegelen en gaat
papagaai. Hij geeft uitdrukking aan betekenissen in de beleving van de cliënt, waarvan deze
zich veelal maar ten dele bewust is.
Kritiek - Rogers is te optimistisch
