Boekvergelijking
Boek 1. Bruiloft aan zee
Als eerste heb ik het boek “Bruiloft aan zee” van Abdelkader Benali gelezen.
Het boek heeft de titel “Bruiloft aan zee”, omdat de bruiloft gehouden
wordt in een Marokkaans kustplaatsje. Het verhaal gaat over de twintigjarige
Lamarat Minar, die terugkeert naar zijn geboortestreek om het huwelijk van zijn
zus Rebekka en oom Mosa bij te wonen. Op de vooravond van de bruiloft ontdekt
Lamarat dat Mosa er vandoor is gegaan. Lamarat krijgt van zijn vader de opdracht
om Mosa te vinden. Het hele boek wordt toegewerkt naar de bruiloft als ontknoping.
Welke rol speelt het huwelijk in dit boek? Is het een belangrijke gebeurtenis, een motief of
staat het misschien ergens symbool voor?
Dit boek kent twee belangrijke gebeurtenissen: De zoektocht van Lamarat naar zijn oom
Mosa en de bruiloft van Mosa en Rebekka. Lamarat heeft de opdracht gekregen om zijn oom
Mosa te vinden, hij mag zelf weten hoe zolang hij Mosa maar op tijd vindt. Hij wordt
bijgestaan door taxichauffeur Chalid, die hem naar de Spaanse kroonkolonie Melilliaar
vervoerd. Chalid heeft Mosa immers zelf daarheen gebracht. Lamarat treft zijn oom dronken
aan, in de lokale hoerenkast ‘Lolita’.
Terwijl Lamarat zijn oom terughaalt vanuit Melilliaar, heeft Rebekka zich verstopt op een
kerkhof. Wanneer het tweetal voorbij loopt komt ze vloekend tevoorschijn. Ze is kwaad dat
haar bruidegom het hazenpad koos. Bij zee aangekomen, neemt Rebekka wraak. Ze neemt
Mosa’s mannelijkheid onderhanden met, hoe symbolisch, het schaartje waarmee Lamarat niet
van zijn moeder is gescheiden. Het schaartje was bedoeld om Lamarat zijn navelstreng door te
knippen, maar was op dat moment nergens te bekennen.
Al gauw komen ook de ouders en grootouders van Lamarat naar zee, die Rebekka en Lamarat
naar zee hebben zien vertrekken. Wanneer zij dichterbij komen zien ze de grote hoeveelheid
bloed. Waarop opa riep “…steek als de wiedeweerga die vuurpijlen aan…” (pagina 157).
Rebekka’s bloederige wraak wordt beschouwd als ontmaagding.
Al met al kan je dus concluderen dat het huwelijk enkel een gebeurtenis in het verhaal is. Het
is geen motief en staat ook nergens symbool voor. De bruiloft is een belangrijke gebeurtenis
waar het hele verhaal naar toe gewerkt wordt.
Ik vond het een onwijs leuk boek om te lezen en zou het zeker aanraden. Vooral het einde
vind ik een boeiende ontknoping van het verhaal. Ik had niet verwacht dat Rebekka op deze
manier wraak zou nemen op Mosa.
Wat is minder geslaagd vind aan dit boek, is dat het qua volgorde een “puinhoop” is. Het
verhaal wordt niet chronologisch verteld, maar alles loopt door elkaar heen. Ook zit het hele
verhaal vol met flashbacks. Dit maakt het verhaal soms behoorlijk ingewikkeld. Hierdoor had
ik soms de neiging om een aantal pagina’s vol met flashbacks over te slaan… Sommige
flashbacks waren nodig om het verhaal te begrijpen, maar een groot deel vond ik niet
interessant.
Boek 1. Bruiloft aan zee
Als eerste heb ik het boek “Bruiloft aan zee” van Abdelkader Benali gelezen.
Het boek heeft de titel “Bruiloft aan zee”, omdat de bruiloft gehouden
wordt in een Marokkaans kustplaatsje. Het verhaal gaat over de twintigjarige
Lamarat Minar, die terugkeert naar zijn geboortestreek om het huwelijk van zijn
zus Rebekka en oom Mosa bij te wonen. Op de vooravond van de bruiloft ontdekt
Lamarat dat Mosa er vandoor is gegaan. Lamarat krijgt van zijn vader de opdracht
om Mosa te vinden. Het hele boek wordt toegewerkt naar de bruiloft als ontknoping.
Welke rol speelt het huwelijk in dit boek? Is het een belangrijke gebeurtenis, een motief of
staat het misschien ergens symbool voor?
Dit boek kent twee belangrijke gebeurtenissen: De zoektocht van Lamarat naar zijn oom
Mosa en de bruiloft van Mosa en Rebekka. Lamarat heeft de opdracht gekregen om zijn oom
Mosa te vinden, hij mag zelf weten hoe zolang hij Mosa maar op tijd vindt. Hij wordt
bijgestaan door taxichauffeur Chalid, die hem naar de Spaanse kroonkolonie Melilliaar
vervoerd. Chalid heeft Mosa immers zelf daarheen gebracht. Lamarat treft zijn oom dronken
aan, in de lokale hoerenkast ‘Lolita’.
Terwijl Lamarat zijn oom terughaalt vanuit Melilliaar, heeft Rebekka zich verstopt op een
kerkhof. Wanneer het tweetal voorbij loopt komt ze vloekend tevoorschijn. Ze is kwaad dat
haar bruidegom het hazenpad koos. Bij zee aangekomen, neemt Rebekka wraak. Ze neemt
Mosa’s mannelijkheid onderhanden met, hoe symbolisch, het schaartje waarmee Lamarat niet
van zijn moeder is gescheiden. Het schaartje was bedoeld om Lamarat zijn navelstreng door te
knippen, maar was op dat moment nergens te bekennen.
Al gauw komen ook de ouders en grootouders van Lamarat naar zee, die Rebekka en Lamarat
naar zee hebben zien vertrekken. Wanneer zij dichterbij komen zien ze de grote hoeveelheid
bloed. Waarop opa riep “…steek als de wiedeweerga die vuurpijlen aan…” (pagina 157).
Rebekka’s bloederige wraak wordt beschouwd als ontmaagding.
Al met al kan je dus concluderen dat het huwelijk enkel een gebeurtenis in het verhaal is. Het
is geen motief en staat ook nergens symbool voor. De bruiloft is een belangrijke gebeurtenis
waar het hele verhaal naar toe gewerkt wordt.
Ik vond het een onwijs leuk boek om te lezen en zou het zeker aanraden. Vooral het einde
vind ik een boeiende ontknoping van het verhaal. Ik had niet verwacht dat Rebekka op deze
manier wraak zou nemen op Mosa.
Wat is minder geslaagd vind aan dit boek, is dat het qua volgorde een “puinhoop” is. Het
verhaal wordt niet chronologisch verteld, maar alles loopt door elkaar heen. Ook zit het hele
verhaal vol met flashbacks. Dit maakt het verhaal soms behoorlijk ingewikkeld. Hierdoor had
ik soms de neiging om een aantal pagina’s vol met flashbacks over te slaan… Sommige
flashbacks waren nodig om het verhaal te begrijpen, maar een groot deel vond ik niet
interessant.
