1
Sterven en Rouwen
Inhoud
Gerritsen en Riello..................................................................................................................................2
Malone...................................................................................................................................................2
Hope.......................................................................................................................................................4
Finucane.................................................................................................................................................5
Park........................................................................................................................................................6
Mudde....................................................................................................................................................6
Giesey.....................................................................................................................................................7
Bepler.....................................................................................................................................................7
Brown.....................................................................................................................................................8
Ratnapala................................................................................................................................................9
Spiegeleer...............................................................................................................................................9
Lincoln..................................................................................................................................................10
Meridale...............................................................................................................................................10
Malysheva............................................................................................................................................12
Yearsly..................................................................................................................................................13
Wiebe...................................................................................................................................................14
, 2
Gerritsen en Riello
Lang zijn historici sceptisch geweest over de waarde van objecten. De ‘material
turn’ in de geschiedkunde laat zien dat historici inmiddels wel degelijk bezig zijn
met de materiele cultuur. Deze cultuur betekent soms gewoon ‘objecten’, maar
gaat vooral over de betekenis die de objecten hebben (in relatie) met individuen.
De betekenis van objecten verandert in de loop van de tijd, net zoals objecten
zelf. Objecten kunnen het verleden begrip en waarde geven. Het complementeert
geschreven bronnen, het roept nieuwe vragen op en het geeft historici nieuwe
thema’s om te onderzoeken.
Het gaat er niet om dat objecten de geschiedenis preserveren. De
materiele wending gaat samen met de interesse in het dagelijkse leven, die
historici hebben gekregen. Bij deze bottom-up approach zijn niet altijd teksten
beschikbaar. Deze interesse ligt aan de basis van het succes van materiele
geschiedenis. Daarbij is geschiedenis niet langer enkel gestoeld op geschreven
bronnen (scheiding met andere historische disciplines verwatert), afstand tussen
historici en amateurhistorici is afgenomen, en de grenzen van geschiedenis zijn
verschoven.
Er is niet één manier in de omgang met objecten, afhankelijk van het
materiaal, de context en het doel van het onderzoek. Daarbij is het
interdisciplinair, dus is de methode niet eenzijdig. Zo is antropologie belangrijk
geweest in materiele cultuur met hun methodes.
Tegelijk zijn er ook beperkingen: sommige objecten zijn vergaan, de
context van het object is vergaan en daarmee ook een deel van zijn betekenis,
het concept ‘nu vs. toen’ is lastiger te hanteren en de toegang tot objecten is
vaak beperkt. Objecten moeten ook aangevuld worden met andere bronnen.
Malone
Gedurende de tijd ging men anders denken over de (universele) dood. De
oorsprong van de cultuurgeschiedenis van de dood lag in de Annales school met
de mentaliteitsgeschiedenis. Chaunu, Lebrun en Vovelle brachten de nieuwe
geschiedenis van de dood, waarin secularisering centraal stond. Ariès verdeelde
de geschiedenis echter in vier delen:
1. Getemde dood (middeleeuwen)
2. Eigen dood (vroegmoderne tijd), meer angst en/of bewustzijn eigen dood
3. Dood van de ander (19e E)
4. Verborgen dood (20e E), dood werd medisch en werelds ipv intiem; de
dood verving seks als taboe
Vovelle bleef een complexere relatie tussen de secularisering en de dood
aanhouden, terwijl Ariès de moderniteit zag als een verlies van traditie. Ze waren
het er allebei over eens dat men moest kijken naar de houding van de dood ipv
de dood zelf, dat er secularisering had plaatsgevonden en beiden keken naar de
dood in vredige periodes. Kritiek op Ariès kwam op zijn Eu lens, focus op elite en
zijn blik op de cultuur als iets onafhankelijks.
Cannadine: in de moderne tijd bevond de dood zich in een paradox; in
vrede was de dood ver weg, maar in oorlog was het dominant. Daarom gingen
historische werken over de dood ofwel uit van vrede ofwel uit van oorlog. Tegelijk
was de dood niet weg in tijden van vrede; oorlogsslachtoffers werden massaal
herdacht, dus van een ‘verborgen dood’ was in de 20 e E geen sprake. Ook de
Sterven en Rouwen
Inhoud
Gerritsen en Riello..................................................................................................................................2
Malone...................................................................................................................................................2
Hope.......................................................................................................................................................4
Finucane.................................................................................................................................................5
Park........................................................................................................................................................6
Mudde....................................................................................................................................................6
Giesey.....................................................................................................................................................7
Bepler.....................................................................................................................................................7
Brown.....................................................................................................................................................8
Ratnapala................................................................................................................................................9
Spiegeleer...............................................................................................................................................9
Lincoln..................................................................................................................................................10
Meridale...............................................................................................................................................10
Malysheva............................................................................................................................................12
Yearsly..................................................................................................................................................13
Wiebe...................................................................................................................................................14
, 2
Gerritsen en Riello
Lang zijn historici sceptisch geweest over de waarde van objecten. De ‘material
turn’ in de geschiedkunde laat zien dat historici inmiddels wel degelijk bezig zijn
met de materiele cultuur. Deze cultuur betekent soms gewoon ‘objecten’, maar
gaat vooral over de betekenis die de objecten hebben (in relatie) met individuen.
De betekenis van objecten verandert in de loop van de tijd, net zoals objecten
zelf. Objecten kunnen het verleden begrip en waarde geven. Het complementeert
geschreven bronnen, het roept nieuwe vragen op en het geeft historici nieuwe
thema’s om te onderzoeken.
Het gaat er niet om dat objecten de geschiedenis preserveren. De
materiele wending gaat samen met de interesse in het dagelijkse leven, die
historici hebben gekregen. Bij deze bottom-up approach zijn niet altijd teksten
beschikbaar. Deze interesse ligt aan de basis van het succes van materiele
geschiedenis. Daarbij is geschiedenis niet langer enkel gestoeld op geschreven
bronnen (scheiding met andere historische disciplines verwatert), afstand tussen
historici en amateurhistorici is afgenomen, en de grenzen van geschiedenis zijn
verschoven.
Er is niet één manier in de omgang met objecten, afhankelijk van het
materiaal, de context en het doel van het onderzoek. Daarbij is het
interdisciplinair, dus is de methode niet eenzijdig. Zo is antropologie belangrijk
geweest in materiele cultuur met hun methodes.
Tegelijk zijn er ook beperkingen: sommige objecten zijn vergaan, de
context van het object is vergaan en daarmee ook een deel van zijn betekenis,
het concept ‘nu vs. toen’ is lastiger te hanteren en de toegang tot objecten is
vaak beperkt. Objecten moeten ook aangevuld worden met andere bronnen.
Malone
Gedurende de tijd ging men anders denken over de (universele) dood. De
oorsprong van de cultuurgeschiedenis van de dood lag in de Annales school met
de mentaliteitsgeschiedenis. Chaunu, Lebrun en Vovelle brachten de nieuwe
geschiedenis van de dood, waarin secularisering centraal stond. Ariès verdeelde
de geschiedenis echter in vier delen:
1. Getemde dood (middeleeuwen)
2. Eigen dood (vroegmoderne tijd), meer angst en/of bewustzijn eigen dood
3. Dood van de ander (19e E)
4. Verborgen dood (20e E), dood werd medisch en werelds ipv intiem; de
dood verving seks als taboe
Vovelle bleef een complexere relatie tussen de secularisering en de dood
aanhouden, terwijl Ariès de moderniteit zag als een verlies van traditie. Ze waren
het er allebei over eens dat men moest kijken naar de houding van de dood ipv
de dood zelf, dat er secularisering had plaatsgevonden en beiden keken naar de
dood in vredige periodes. Kritiek op Ariès kwam op zijn Eu lens, focus op elite en
zijn blik op de cultuur als iets onafhankelijks.
Cannadine: in de moderne tijd bevond de dood zich in een paradox; in
vrede was de dood ver weg, maar in oorlog was het dominant. Daarom gingen
historische werken over de dood ofwel uit van vrede ofwel uit van oorlog. Tegelijk
was de dood niet weg in tijden van vrede; oorlogsslachtoffers werden massaal
herdacht, dus van een ‘verborgen dood’ was in de 20 e E geen sprake. Ook de
