Nederlands mondeling vwo
Eindcijfer: 8,5
Allemaal willen we de hemel
Algemene informatie
Titel: Allemaal willen we de hemel
Auteur: Els Beerten
Uitgeverij: Querido
Eerste druk: 2008
Niveau: Niveau 3
Samenvatting
Proloog
o Onze Jef is dood: vanuit Remi (broer van Jef) geschreven over dat Jef dood is. Tegen een boom
gereden in Congo. Hij was daar onderwijzer. Ze krijgen het nieuws te horen via Renée (wie is
dit = is de zus) Er is een herdenkingsdienst. Jef was al dood en begraven. Remi en zijn vrouw
Jeanne en hun kids (3) vertrekken naar Congo
Deel I:
o Helden 1945. Verteld vanuit Martin Lenz uit Berlijn. Familie is overleden door
bombardementen van Engelsen. Hij vocht tegen Russen. Hij zit in trein naar Keulen. Samen
met zijn vriendin Isa (ontmoet als verpleegster aan het front)
o Medaille (10 jarige Remi). Hij wil net als zijn broer een held zijn. Zijn broer heeft een medaille.
Huis is vol met mensen om de medaille te vieren. Ward (vriend van Renée) komt ter sprake.
Komt hij nog terug. Zijn eigen schuld. Leeft hij nog? Ik krijg het niet te horen.
o Wat ik wil (Renée). Wat te doen na de middelbare school. Verder studeren? Muziek? Broer
Jef mocht ook studeren maar ging werken in de mijn. Net als hun vader. Haar vader zegt dat
Ward wordt doodgeschoten als hij terugkomt. Dat doen ze met verraders. Hij was mijn lief.
Hij speelde saxofoon.
o Mijn geheim (Jef) ik heb een medaille. 3 mannen stonden met pistool in woonkamer in
september 1944. Dorp moest gezuiverd worden van iedereen die aan kant Duitsers had
gestaan. Waarom vielen ze ons huis binnen. Ze kwamen voor mij. Het ging om een avond in
mei in de voetbalkantine. Ze vroegen of ik erbij was. Had ik een actie van collaborateurs
gesaboteerd? En daardoor 4 mannen van het verzet gered. Van het Geheime Leger. Iedereen
mag het weten. Jef is een held. Ward moet wegblijven. Ze gaan hem kapot maken.
o Godenkind (Martin (of is dit Ward)). We zijn in Keulen. Bij de ouders van Isa gaan we blijven.
Koffers en sax gaan mee. Haar ouders staan op station. Ik oefen mijn verhaal: ik ben Martin
Lenz. Geboren in Berlijn. Mijn ouders en mijn wijk bestaan niet meer.
o Spannend (Remi?). Samen met Jef moet ik voor de tuin zorgen. Hij is altijd kwaad sinds de
medaille. Gelukkig kan ik weer naar school. Tijdens de oorlog niet. Wel kwamen ze een keer
onze meester uit de klas halen. Hij kwam nooit meer terug. Gestorven in Duitsland. Bij ons is
de oorlog in september afgelopen (welk land??) in Duitsland is de oorlog nog bezig. Er zal feest
zijn omdat Duitsers verliezen. Ik vond de oorlog spannend.
o Spelen als Ward (Jef). Mijn familie behandeld me anders. Trots, lachen, waarom ik het niet
verteld heb. Of ik de oorlog in mijn eentje heb gewonnen. Allemaal vragen over Ward. Ze zien
me staan! Ward zat bij me op school en sprak me (sept 1942) aan over de fanfare. Hij kwam
naar repetitie. Renée zag hem en was verloren. We waren avonds op tijd thuis (voor 22 uur).
En mijn vader vroeg of Ward te vertrouwen is. Hij is familie van Theo (beste vriend van vader).
Die avond laat zijn vader zien waar zijn pistool voor noodgevallen ligt. Ik ging naar bed. Ik sliep
bij Remi, maar kan niet slapen. Ik wil dat Ward mijn beste vriend wordt. Nu zou ik willen weten
waar Ward is en ik zou mijn medaille weg willen smijten.
Geschreven door: Ilse Keuning
Eindcijfer: 8,5
Allemaal willen we de hemel
Algemene informatie
Titel: Allemaal willen we de hemel
Auteur: Els Beerten
Uitgeverij: Querido
Eerste druk: 2008
Niveau: Niveau 3
Samenvatting
Proloog
o Onze Jef is dood: vanuit Remi (broer van Jef) geschreven over dat Jef dood is. Tegen een boom
gereden in Congo. Hij was daar onderwijzer. Ze krijgen het nieuws te horen via Renée (wie is
dit = is de zus) Er is een herdenkingsdienst. Jef was al dood en begraven. Remi en zijn vrouw
Jeanne en hun kids (3) vertrekken naar Congo
Deel I:
o Helden 1945. Verteld vanuit Martin Lenz uit Berlijn. Familie is overleden door
bombardementen van Engelsen. Hij vocht tegen Russen. Hij zit in trein naar Keulen. Samen
met zijn vriendin Isa (ontmoet als verpleegster aan het front)
o Medaille (10 jarige Remi). Hij wil net als zijn broer een held zijn. Zijn broer heeft een medaille.
Huis is vol met mensen om de medaille te vieren. Ward (vriend van Renée) komt ter sprake.
Komt hij nog terug. Zijn eigen schuld. Leeft hij nog? Ik krijg het niet te horen.
o Wat ik wil (Renée). Wat te doen na de middelbare school. Verder studeren? Muziek? Broer
Jef mocht ook studeren maar ging werken in de mijn. Net als hun vader. Haar vader zegt dat
Ward wordt doodgeschoten als hij terugkomt. Dat doen ze met verraders. Hij was mijn lief.
Hij speelde saxofoon.
o Mijn geheim (Jef) ik heb een medaille. 3 mannen stonden met pistool in woonkamer in
september 1944. Dorp moest gezuiverd worden van iedereen die aan kant Duitsers had
gestaan. Waarom vielen ze ons huis binnen. Ze kwamen voor mij. Het ging om een avond in
mei in de voetbalkantine. Ze vroegen of ik erbij was. Had ik een actie van collaborateurs
gesaboteerd? En daardoor 4 mannen van het verzet gered. Van het Geheime Leger. Iedereen
mag het weten. Jef is een held. Ward moet wegblijven. Ze gaan hem kapot maken.
o Godenkind (Martin (of is dit Ward)). We zijn in Keulen. Bij de ouders van Isa gaan we blijven.
Koffers en sax gaan mee. Haar ouders staan op station. Ik oefen mijn verhaal: ik ben Martin
Lenz. Geboren in Berlijn. Mijn ouders en mijn wijk bestaan niet meer.
o Spannend (Remi?). Samen met Jef moet ik voor de tuin zorgen. Hij is altijd kwaad sinds de
medaille. Gelukkig kan ik weer naar school. Tijdens de oorlog niet. Wel kwamen ze een keer
onze meester uit de klas halen. Hij kwam nooit meer terug. Gestorven in Duitsland. Bij ons is
de oorlog in september afgelopen (welk land??) in Duitsland is de oorlog nog bezig. Er zal feest
zijn omdat Duitsers verliezen. Ik vond de oorlog spannend.
o Spelen als Ward (Jef). Mijn familie behandeld me anders. Trots, lachen, waarom ik het niet
verteld heb. Of ik de oorlog in mijn eentje heb gewonnen. Allemaal vragen over Ward. Ze zien
me staan! Ward zat bij me op school en sprak me (sept 1942) aan over de fanfare. Hij kwam
naar repetitie. Renée zag hem en was verloren. We waren avonds op tijd thuis (voor 22 uur).
En mijn vader vroeg of Ward te vertrouwen is. Hij is familie van Theo (beste vriend van vader).
Die avond laat zijn vader zien waar zijn pistool voor noodgevallen ligt. Ik ging naar bed. Ik sliep
bij Remi, maar kan niet slapen. Ik wil dat Ward mijn beste vriend wordt. Nu zou ik willen weten
waar Ward is en ik zou mijn medaille weg willen smijten.
Geschreven door: Ilse Keuning
