Diagnostische toets:
Christendom
24-11-2022 - 13774247 - Geoffrey Albertus - Religiewetenschappen
1. Chidester beschrijft naast een hemelse hiërarchie ook
een aardse. Wie ontwierp deze, in welke periode, en hoe ziet
die hiërarchie eruit? In welke maatschappelijke oudere
structuur wortelt deze? (12)
De aardse hiërarchie werd ontworpen door de monnik Aelfric. Hij
ontwierp deze hiërarchie aan het einde van eerste Christelijke
millennium, rond 990. Deze hiërarchie bestond allereerst uit de
‘laboratores’. Dit is de arbeidersklas die in de bestaansmiddelen van
de maatschappij voorzien. Daarboven stond volgens Aelfric de klas
van de ‘bellatores’. Dit waren militairen, mensen die vochten om het
bezit van hun maatschappij te beschermen tegen vijandige legers.
De hoogste rang was dat van de ‘oratores’. Dit was de priesterlijke
klasse; zij bad voor de mensen om te bemiddelen voor de mensen
met God. Volgens Chidester kwam deze hiërarchie voort uit het
klassensysteem van de Indo-Europese heidense volken. Zij hadden
ook een driedelig systeem van priesters, strijders en huishoudens. 1
2. Wie beantwoordde de vraag “Wanneer is een christen
gerechtvaardigd om oorlog te voeren?” in de vierde eeuw?
Welke 5 principes worden genoemd voor het beginnen van
een oorlog en welke 2 bij het voeren van een oorlog? Voor
welke onderneming (noem de datering) gebruikte Paus
Urbanus II deze rechtvaardiging van oorlog voeren? (20)
De betreffende vraag werd beantwoord door ‘Augustine van Hippo’.
De vijf principes die worden genoemd bij het beginnen van een
oorlog zijn: de oorlog was alleen gerechtvaardigd als het werd
verklaar door een naar behoren samenwerkende civiele autoriteit,
de oorlog moet verklaard zijn voor een goed doel en er moet de
intentie zijn om de vrede te herstellen. Militair geweld kon dan enkel
worden gerechtvaardigd door onschuldigen te beschermen of door
fouten te herstellen.2 Bij het voeren van de oorlog zelf werden de
principes van discriminatie en proportionaliteit gebruikt. Het principe
van discriminatie werd gebruikt om een onderscheid te maken
tussen zij die wel strijden en zij die niet strijden. Het laatste principe
houdt in dat het voeren van oorlog moet resulteren in een grotere
proportie van goed dan kwaad dat uit het geweld voortkomt. Paus
1
D. Chidester, ‘Christianity. A Global History’, Londen: Penguin Books 2000, p. 196.
2
D. Chidester, ‘Christianity. A Global History’, Londen: Penguin Books 2000, p. 206.
Christendom
24-11-2022 - 13774247 - Geoffrey Albertus - Religiewetenschappen
1. Chidester beschrijft naast een hemelse hiërarchie ook
een aardse. Wie ontwierp deze, in welke periode, en hoe ziet
die hiërarchie eruit? In welke maatschappelijke oudere
structuur wortelt deze? (12)
De aardse hiërarchie werd ontworpen door de monnik Aelfric. Hij
ontwierp deze hiërarchie aan het einde van eerste Christelijke
millennium, rond 990. Deze hiërarchie bestond allereerst uit de
‘laboratores’. Dit is de arbeidersklas die in de bestaansmiddelen van
de maatschappij voorzien. Daarboven stond volgens Aelfric de klas
van de ‘bellatores’. Dit waren militairen, mensen die vochten om het
bezit van hun maatschappij te beschermen tegen vijandige legers.
De hoogste rang was dat van de ‘oratores’. Dit was de priesterlijke
klasse; zij bad voor de mensen om te bemiddelen voor de mensen
met God. Volgens Chidester kwam deze hiërarchie voort uit het
klassensysteem van de Indo-Europese heidense volken. Zij hadden
ook een driedelig systeem van priesters, strijders en huishoudens. 1
2. Wie beantwoordde de vraag “Wanneer is een christen
gerechtvaardigd om oorlog te voeren?” in de vierde eeuw?
Welke 5 principes worden genoemd voor het beginnen van
een oorlog en welke 2 bij het voeren van een oorlog? Voor
welke onderneming (noem de datering) gebruikte Paus
Urbanus II deze rechtvaardiging van oorlog voeren? (20)
De betreffende vraag werd beantwoord door ‘Augustine van Hippo’.
De vijf principes die worden genoemd bij het beginnen van een
oorlog zijn: de oorlog was alleen gerechtvaardigd als het werd
verklaar door een naar behoren samenwerkende civiele autoriteit,
de oorlog moet verklaard zijn voor een goed doel en er moet de
intentie zijn om de vrede te herstellen. Militair geweld kon dan enkel
worden gerechtvaardigd door onschuldigen te beschermen of door
fouten te herstellen.2 Bij het voeren van de oorlog zelf werden de
principes van discriminatie en proportionaliteit gebruikt. Het principe
van discriminatie werd gebruikt om een onderscheid te maken
tussen zij die wel strijden en zij die niet strijden. Het laatste principe
houdt in dat het voeren van oorlog moet resulteren in een grotere
proportie van goed dan kwaad dat uit het geweld voortkomt. Paus
1
D. Chidester, ‘Christianity. A Global History’, Londen: Penguin Books 2000, p. 196.
2
D. Chidester, ‘Christianity. A Global History’, Londen: Penguin Books 2000, p. 206.
