1973-1990
1. Oliecrisis 1973
1.1 Einde plastic revolution
Olie is het materiaal waarmee plastics gemaakt worden. Toen de olieproducerende landen in
het Midden-Oosten de olie-export naar oa de VS en Europa verminderden, stijgden de
prijzen van olie enorm. Dit leidde tot enorme tekorten en lange wachtrijen. Hierdoor kwam
ook de plastic revolution tot zijn einde.
2. Postmodernisme
2.1 Charles Jencks
Vanuit de architectuur komt er een kritiek op het modernisme rond de
jaren 70. Postmodernisten gaan een architecturale taal ontwikkelen die
zich afzet tegen de modernistische taal. Om te breken met de status-
betekenis van het modernisme moet er immers een andere stijl komen.
Centraal bij die stijl staat het symbool; men zal architectuur duidelijk als
symbool zien en ook symbolen uit de geschiedenis halen om zo de
nieuwe taal te ontwikkelen. De term “postmodernisme” wordt
geframed door het boek dat hij schrijft.
2.2 Ricardo Bofill – Les Espaces d’Abraxas
, 1973-1990
Als eigen woning verbouwt hij een fabriek net buiten Barcelona. Het gebouw ziet eruit als
een paleis waar de postmodernistische taal wordt toegepast. Die
zien we in de centrale triomfboog (element uit de klassieke
architectuur), zuilen met versiering en betonnen structuren die dan
weer doen denken aan het brutalisme.
[...] Bofill en de Taller hebben laten zien
dat massaproductie niet noodzakelijkerwijs
gebonden is aan een vormentaal - de machine-esthetiek, zoals deze
eeuw is beweerd. De grootste orthodoxie van onze tijd, dat het
fabricageproces leidt tot een onvermijdelijke industriële stijl, is
onjuist gebleken. Er moeten verschillende talen van massaproductie
mogelijk zijn en, zoals de Egyptenaren ontdekten, is het classicisme
van de vrije stijl er een van. Charles Jencks, Postmoderne
architectuur, p. 146.
We zien allerhande stijlen door elkaar. De architecten grijpen terug naar de klassieke
symbolen omdat de klassieke taal volgens hen iets is die iedereen kan begrijpen. Men wil
elementen in de architectuur terugbrengen die iedereen kan begrijpen, waar iedereen aan
kan relateren, een soort overdreven symbolisering (referentie naar kitsch).
2.3 Binoculars – Frank Gehry
Het gebouw werd gebouwd voor een belangrijk advertentie-
bureau. De consument moet beïnvloed worden om producten wel
of niet te kopen. De verrekijker is de inkomdeur, de verrekijker
werd uit context gehaald en uitvergroot. Logo’s hebben door de
commercialisering een grote invloed. De commercialisering
vervlecht zich met de cultuur.
2.4 Team Disney Building – Michael Graves
De architect speelt met symbolen: de zuilen zijn bijvoorbeeld kabouters. Er worden symbolen
uit de popular culture gebruikt. We zien een overdreven kitscherige stijl.
2.5 Postmodernisme in design
Het inox verwijst naar het zilver, het vogeltje naar de Rolls Royce auto, …
2.6 Studio Alchemia: Alessandro Mendini – Proust chair en Marcel Breuer stoel
In 76 richt Mendini in het zog van de radcial design een
studio op. Er wordt een antidesign-bewegingcopgestart
die dagdagelijkse voorwerpen op de markt brengt. Hier
zien we oa een combi-natie van het pointillisme en
ornamenten (proust chair). De functie verdwijnt en krijgt
1. Oliecrisis 1973
1.1 Einde plastic revolution
Olie is het materiaal waarmee plastics gemaakt worden. Toen de olieproducerende landen in
het Midden-Oosten de olie-export naar oa de VS en Europa verminderden, stijgden de
prijzen van olie enorm. Dit leidde tot enorme tekorten en lange wachtrijen. Hierdoor kwam
ook de plastic revolution tot zijn einde.
2. Postmodernisme
2.1 Charles Jencks
Vanuit de architectuur komt er een kritiek op het modernisme rond de
jaren 70. Postmodernisten gaan een architecturale taal ontwikkelen die
zich afzet tegen de modernistische taal. Om te breken met de status-
betekenis van het modernisme moet er immers een andere stijl komen.
Centraal bij die stijl staat het symbool; men zal architectuur duidelijk als
symbool zien en ook symbolen uit de geschiedenis halen om zo de
nieuwe taal te ontwikkelen. De term “postmodernisme” wordt
geframed door het boek dat hij schrijft.
2.2 Ricardo Bofill – Les Espaces d’Abraxas
, 1973-1990
Als eigen woning verbouwt hij een fabriek net buiten Barcelona. Het gebouw ziet eruit als
een paleis waar de postmodernistische taal wordt toegepast. Die
zien we in de centrale triomfboog (element uit de klassieke
architectuur), zuilen met versiering en betonnen structuren die dan
weer doen denken aan het brutalisme.
[...] Bofill en de Taller hebben laten zien
dat massaproductie niet noodzakelijkerwijs
gebonden is aan een vormentaal - de machine-esthetiek, zoals deze
eeuw is beweerd. De grootste orthodoxie van onze tijd, dat het
fabricageproces leidt tot een onvermijdelijke industriële stijl, is
onjuist gebleken. Er moeten verschillende talen van massaproductie
mogelijk zijn en, zoals de Egyptenaren ontdekten, is het classicisme
van de vrije stijl er een van. Charles Jencks, Postmoderne
architectuur, p. 146.
We zien allerhande stijlen door elkaar. De architecten grijpen terug naar de klassieke
symbolen omdat de klassieke taal volgens hen iets is die iedereen kan begrijpen. Men wil
elementen in de architectuur terugbrengen die iedereen kan begrijpen, waar iedereen aan
kan relateren, een soort overdreven symbolisering (referentie naar kitsch).
2.3 Binoculars – Frank Gehry
Het gebouw werd gebouwd voor een belangrijk advertentie-
bureau. De consument moet beïnvloed worden om producten wel
of niet te kopen. De verrekijker is de inkomdeur, de verrekijker
werd uit context gehaald en uitvergroot. Logo’s hebben door de
commercialisering een grote invloed. De commercialisering
vervlecht zich met de cultuur.
2.4 Team Disney Building – Michael Graves
De architect speelt met symbolen: de zuilen zijn bijvoorbeeld kabouters. Er worden symbolen
uit de popular culture gebruikt. We zien een overdreven kitscherige stijl.
2.5 Postmodernisme in design
Het inox verwijst naar het zilver, het vogeltje naar de Rolls Royce auto, …
2.6 Studio Alchemia: Alessandro Mendini – Proust chair en Marcel Breuer stoel
In 76 richt Mendini in het zog van de radcial design een
studio op. Er wordt een antidesign-bewegingcopgestart
die dagdagelijkse voorwerpen op de markt brengt. Hier
zien we oa een combi-natie van het pointillisme en
ornamenten (proust chair). De functie verdwijnt en krijgt
