Praktisch internationaal recht samenvatting P3

Praktisch Interrnatonaal rercht
Hoofdistuk 1 Kernniismaking mert hert interrnatonaal rercht
Wat iis interrnatonaal rercht?

Interrnatonaal rercht: het recht tussen staten onderling.
Geschiedenis van het internatonaal recht:
− Klassieke Grieken: legden in de zesde eeuw voor Christus de basis voor de theorie van het
natuurrercht.  ‘De ratonele en logische regels zijnn de basis voor de natuur.’
− Middeleeuwen: De kerrk stond centraal.  Ontwikkelde rechtsregels voor gelovigen en voor de
kerkelijnke rechtsorde. (regelgeving voor handelaren en reguleren van internatonale contacten)
− Renaissance: der rerder ern hert verristand staan centraal.  wederopkomst van Griekse ideeën.
â Er ontstonden voor het eerst afankelijnke staten (Engeland, Frankrijnk en Spanjne)
− Hugo de Groot (Grotus): ‘Natuurrecht bestaat onafankelijnk van God.’
− Gedachte vrijer zerer / mare liberum: De gedachte dat de zeeën niet aan een specifeke staat
behoren, maar aan eenieder.
− Industriële revolute: zorgde voor een toename van handel tussen staten & internatonale
contacten en handel werden verbonden aan regelgeving.
− Na de Eerste Wereldoorlog: Ontstaan van de Volkernbond.
− Na de Tweede Wereldoorlog: Ontstaan van de Verrernigder Nateris (VN).

Statern: de belangrijnkste spelers in het internatonale recht.
 Maken afspraken en voelen zich verplicht om die na te komen.
Internatonaal  Natonaal
 Natonaal: de overheid creëer weten en reels voor burgers.
 Interrnatonaal: de regelgeving die staten waardevol vinden om daadwerkelijnk na te komen geldt.
 Publierk/Opernbaar gerzag: bedenkt regelgeving om internatonale problemen (milieuvervuiling,
terrorisme) tegen te gaan.

Interrnatonaal privaatrercht (IPR): richt zich met name op geschillen tussen natuurlijnke en
rechtspersonen onderling. (Duitser en Franse die samen trouwen en vervolgens willen scheiden).
In de internatonale gemeenschap leven staten de regels na die uit onderlinge afspraken
voortvloeien, omdat ze dit belangrijk en waardevol vinden.  De handhaving ligt bijn staten zelf.
Interrnatonaler organiisateris…
• Kunnen via hun organen sanctes opleggen;
• Worden opgericht door staten, maar dezelfde staten kennen deze organisates
bevoegdheden toe
 hierdoor staan staten een gedeelte van hun isoerverreriniterit af aan een internatonale organisate.
De term ‘volkenrecht’ is hetzelfde als het internatonaal recht.

Internatonaal publiekrecht

Interrnatonaal rercht
Internatonaal privaatrecht

.2 Interrnatonaler rerchtisorder
Afspraken tussen staten onderling worden beschreven in verdragen.
Verrdragern: hieruit vloeien rechten en plichten voort.
 Staten kunnen verdragen sluiten, omdat elke staat onafankelijk is. Staten zijnn zelfstandig om te
beslissen of zijn hiervan partjn worden.
Er is sprake van een horizontaler rerchtisverrhouding in het internatonaal recht.
Staat  Staat  Staat  Staat  Staat

,  Soerverreriniterit van istatern: zelfstandig bevoegd zijnn om eigen beslissingen te nemen.
Staten zijnn gelijnk aan elkaar, dus ze zijnn zelfstandig bevoegd om rechtsbetrekkingen met elkaar aan te
gaan.
 Leterlijnke betekenis van soeverein = hoogste macht of hoogste gezag.

 Rerchtismacht ern juriisdicter van erern istaat: andere wijnze om soevereiniteit kenbaar te maken.
 Hierdoor kan een staat regels stellen of handhaven ten aanzien van zijnn burgers.

 Afankerlijkherid: Staten hebben elkaar nodig om wederzijnds afspraken te maken met elkaar in
het internatonale recht.
 Gedachten uitwisselen op een internatonale conferente is vaak al voldoende om steun te krijngen
van elkaars opvatngen.

 Interrderperndernt: ander woord voor afankelijnkheid ten opzichte van elkaar (staten).
 Grensoverschrijndende kwestes (milieu of terrorisme) kan een staat niet alleen oplossen. DUS:
Staten moeten met elkaar samenwerken om deze kwestes aan te pakken.
â Dit kan op regionale of mondiale basis plaatsvinden.
Rergionaal: verdragen sluiten in het kader van de EU, het samenwerken in het kader van collecteve
(zelf)verdediging in de Noord-Atlantsche Verdragsorganisate (NAVO) waarin de ministers van
Buitenlandse Zaken en Defensie van de deelnemende landen regelmatg bijn elkaar komen.
Mondiaal: met elkaar van gedachten wisselen tjndens een wereldwijnde conferente.

 Vrererdzamer co-erxiisternter: het uitgangspunt dat staten vreedzaam naast elkaar willen leven.

BELANGRIJK: Kenmerken van de internatonale rechtsorde.
− De afwezigheid van een wetgevende, uitvoerende en rechterlijnke macht;
− Staten zijnn jnuridisch gelijnk en afankelijnk van elkaar.

Nerderrland ern interrnatonaler organiisateris:
− Vredespaleis in Den Haag: Internatonaal Gerechtshof (IGH) voor geschilbeslechtng tussen
staten;
− Internatonaal Strafof: voor internatonale vervolging van individuen;
− Bewaken van vrede en veiligheid in de wereld (Uruzgan);  politeke steun gegeven aan de
inval van Irak.
− Internatonale troepenmacht op verzoek van de NAVO.

1.3 Doorwerrking in der natonaler rerchtisorder
 Moniismer: internatonaal recht is automatsch deel van de natonale rechtsorde.
 Omzetting van internatonaal recht naar natonaal niveau via een speciale wet is niet nodig.
 Dualiismer: internatonaal recht moet worden omgezet of getransformeerd naar natonaal recht
via een aparte wet.

Nederland heef een (gematigd) monittitch tteltel.
 Art. 93 Gw: stelt vast dat ‘eenieder verbindende bepalingen van verdragen en van besluiten van
volkenrechtelijke organisates verbindende kracht hebben nadat zijn zijnn bekendgemaakt.’
OFTEWEL: burgers kunnen hierop voor een natonale rechter beroep doen of het kan worden
tegengeworpen.
 Art. 94 Gw: als art. 93 Gw het geval is, hebben de internatonaalrechtelijnke regels voorrang op
Nederlandse regels die daar van afwijnken.
Je kunt dus op een bepaling uit een Verdrag een beroep doen indien…
• dit naar zijnn inhoud eenieder kan verbinden;