2105 woorden
Hoe zouden de kritiekpunten op het wetsvoorstel ‘Wet huurbescherming weeskinderen’ na de
doorgevoerde wijzigingen conform het advies van de Raad van State kunnen worden opgelost?
Inleiding
Op 23 december 2021 is het wetsvoorstel ‘Wet huurbescherming weeskinderen’ (hierna: het
wetsvoorstel) ingediend bij de Tweede Kamer.1 Met dit wetsvoorstel wordt de huurbescherming voor
meerderjarige kinderen van wie de ouders zijn overleden uitgebreid. 2 Volgens de Raad van State
(hierna: de RvS) was het wetsvoorstel onduidelijk en ontbrak een belangenafweging waarbij de
belangen van de woningcorporatie en andere woningzoekenden werden meegewogen.3 Het
wetsvoorstel is na het advies van de RvS gewijzigd en op 13 januari 2022 opnieuw ingediend. 4 Uit de
literatuur blijkt dat auteurs kritiek hebben op het wetsvoorstel. Gepoogd wordt om met dit
onderzoek aanbevelingen te doen om de in de literatuur genoemde kritiekpunten op te lossen.
Het onderzoek begint met een beschrijving van het huidige wettelijk kader van art. 7:268 BW
(huurvoortzetting na overlijden huurder). Vervolgens wordt het wetsvoorstel in hoofdlijnen
uiteengezet. Hierna beschrijf ik de kritiekpunten (geen duurzame gemeenschappelijke huishouding,
oneerlijke woningverdeelsysteem en “voordringen” op de woningzoekendenlijst) uit de literatuur.
Daarnaast zal ik ingaan op de inbreuk op de contractsvrijheid van de verhuurder. Dit onderzoek wordt
middels literatuuronderzoek verricht. Er wordt gebruik gemaakt van tijdschriften, zoals Huurrecht in
de praktijk en WR. Tevens worden de Kamerstukken over het wetsvoorstel besproken.
Huidige wettelijk kader art. 7:268 BW (huurvoortzetting na overlijden huurder)
Na het overlijden van een huurder kan diens inwonende meerderjarige weeskind (hierna: weeskind)
de huur voortzetten. Het weeskind wordt aangemerkt als medebewoner, waardoor het huurcontract
twee maanden na overlijden van diens ouders van rechtswege eindigt. Huurvoortzetting kan wanneer
de verhuurder instemt of als de rechter instemt met de vordering tot huurvoortzetting. Bij deze
vordering dient het weeskind aan te tonen dat sprake was van een duurzame gemeenschappelijke
huishouding met zijn/haar ouders (art. 7:268 lid 2 BW). 5
Een duurzame gemeenschappelijke huishouding wordt beoordeeld aan de hand van alle
omstandigheden van het geval.6 Bij een gemeenschappelijke huishouding maken de huurder en de
medebewoner feitelijk gebruik van het gehuurde en voorzien zij gezamenlijk in de huisvestings- en
levensonderhoudskosten.7 Daarnaast weegt mee of ouder en kind gezamenlijk huishoudelijke taken
verrichten en gezamenlijk invulling geven aan vrije tijd. 8 De gemeenschappelijke huishouding dient
tevens duurzaam te zijn. Dit houdt in dat de gezamenlijke huishouding voor langere tijd wordt
voortgezet in de toekomst.9
De enkele omstandigheid dat een kind op het moment dat hij meerderjarig wordt bij zijn ouder(s)
blijft wonen, brengt niet mee dat zij een duurzame gemeenschappelijke huishouding voeren, omdat
1
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 2.
2
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 3, p. 4.
3
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 5, p. 4.
4
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 6.
5
‘Nota’s, rapporten & verslagen’, NJB 2021/2150, par. 7.
6
HR 17 januari 2014, ECLI:NL:HR:2014:93, WR 2014/30, m.nt. Z.H. Duijnstee-van Imhoff, r.o. 3.5.1
7
HR 22 januari 1993, ECLI:NL:HR:1993:ZC0838, NJ 1993/549 (Van Schellen/Gerard Dijkstra), r.o. 3.4.
8
A.M. Kloosterman e.a., Hoofdlijnen in het huurrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2020, par. 8.3.2.
9
A.M. Kloosterman, ‘Duurzame gemeenschappelijke huishouding tussen ouder en volwassen kind?’, WR
2021/53, par. 3.
Hoe zouden de kritiekpunten op het wetsvoorstel ‘Wet huurbescherming weeskinderen’ na de
doorgevoerde wijzigingen conform het advies van de Raad van State kunnen worden opgelost?
Inleiding
Op 23 december 2021 is het wetsvoorstel ‘Wet huurbescherming weeskinderen’ (hierna: het
wetsvoorstel) ingediend bij de Tweede Kamer.1 Met dit wetsvoorstel wordt de huurbescherming voor
meerderjarige kinderen van wie de ouders zijn overleden uitgebreid. 2 Volgens de Raad van State
(hierna: de RvS) was het wetsvoorstel onduidelijk en ontbrak een belangenafweging waarbij de
belangen van de woningcorporatie en andere woningzoekenden werden meegewogen.3 Het
wetsvoorstel is na het advies van de RvS gewijzigd en op 13 januari 2022 opnieuw ingediend. 4 Uit de
literatuur blijkt dat auteurs kritiek hebben op het wetsvoorstel. Gepoogd wordt om met dit
onderzoek aanbevelingen te doen om de in de literatuur genoemde kritiekpunten op te lossen.
Het onderzoek begint met een beschrijving van het huidige wettelijk kader van art. 7:268 BW
(huurvoortzetting na overlijden huurder). Vervolgens wordt het wetsvoorstel in hoofdlijnen
uiteengezet. Hierna beschrijf ik de kritiekpunten (geen duurzame gemeenschappelijke huishouding,
oneerlijke woningverdeelsysteem en “voordringen” op de woningzoekendenlijst) uit de literatuur.
Daarnaast zal ik ingaan op de inbreuk op de contractsvrijheid van de verhuurder. Dit onderzoek wordt
middels literatuuronderzoek verricht. Er wordt gebruik gemaakt van tijdschriften, zoals Huurrecht in
de praktijk en WR. Tevens worden de Kamerstukken over het wetsvoorstel besproken.
Huidige wettelijk kader art. 7:268 BW (huurvoortzetting na overlijden huurder)
Na het overlijden van een huurder kan diens inwonende meerderjarige weeskind (hierna: weeskind)
de huur voortzetten. Het weeskind wordt aangemerkt als medebewoner, waardoor het huurcontract
twee maanden na overlijden van diens ouders van rechtswege eindigt. Huurvoortzetting kan wanneer
de verhuurder instemt of als de rechter instemt met de vordering tot huurvoortzetting. Bij deze
vordering dient het weeskind aan te tonen dat sprake was van een duurzame gemeenschappelijke
huishouding met zijn/haar ouders (art. 7:268 lid 2 BW). 5
Een duurzame gemeenschappelijke huishouding wordt beoordeeld aan de hand van alle
omstandigheden van het geval.6 Bij een gemeenschappelijke huishouding maken de huurder en de
medebewoner feitelijk gebruik van het gehuurde en voorzien zij gezamenlijk in de huisvestings- en
levensonderhoudskosten.7 Daarnaast weegt mee of ouder en kind gezamenlijk huishoudelijke taken
verrichten en gezamenlijk invulling geven aan vrije tijd. 8 De gemeenschappelijke huishouding dient
tevens duurzaam te zijn. Dit houdt in dat de gezamenlijke huishouding voor langere tijd wordt
voortgezet in de toekomst.9
De enkele omstandigheid dat een kind op het moment dat hij meerderjarig wordt bij zijn ouder(s)
blijft wonen, brengt niet mee dat zij een duurzame gemeenschappelijke huishouding voeren, omdat
1
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 2.
2
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 3, p. 4.
3
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 5, p. 4.
4
Kamerstukken II 2022/23, 35999, nr. 6.
5
‘Nota’s, rapporten & verslagen’, NJB 2021/2150, par. 7.
6
HR 17 januari 2014, ECLI:NL:HR:2014:93, WR 2014/30, m.nt. Z.H. Duijnstee-van Imhoff, r.o. 3.5.1
7
HR 22 januari 1993, ECLI:NL:HR:1993:ZC0838, NJ 1993/549 (Van Schellen/Gerard Dijkstra), r.o. 3.4.
8
A.M. Kloosterman e.a., Hoofdlijnen in het huurrecht, Deventer: Wolters Kluwer 2020, par. 8.3.2.
9
A.M. Kloosterman, ‘Duurzame gemeenschappelijke huishouding tussen ouder en volwassen kind?’, WR
2021/53, par. 3.
