Samenvatting Scheikunde Hoofdstuk 12 Analytische Chemie
12.1 Analyse
Kwalitatieve bepaling: welke stoffen bevinden zich in het monster?
Kwantitatieve bepaling: hoe groot is de hoeveelheid van de aanwezige stof?
Verschillende scheidingsmethodes, gebaseerd op verschillende stofeigenschappen:
- Indampen: als er een groot verschil in kookpunt is, stof blijft achter na het verdampen.
- Destillatie: wanneer er een klein verschil in kookpunt is. Laagste kookpunt destillaat.
- Bezinken: wordt bij grote hoeveelheden toegepast, hogere dichtheid zakt naar beneden.
- Centrifugeren: verschil in dichtheid, bij kleinere hoeveelheden, zwaartekracht helpt mee.
- Filtratie: verschil in deeltjesgrootte. Grote deeltjes in het residu en kleine deeltjes in het
filtraat.
- Extractie: verschil in oplosbaarheid, twee stoffen laten reageren en zo de stof onttrekken.
Bijzondere vorm is wassen: eigenschappen uit een gasstroom verwijderen.
- Adsorptie: verschil in interactie tussen verschillende moleculen.
Meest gebruikte adsorptiemiddel: actieve koolstof, dat een aantrekkingskracht uitoefent op
moleculen van het mengsels.
Reagens Aangetoonde stof Waarneming
Broomwater Zwaveldioxide Ontkleuring
Jood Zetmeel Zwart- blauwkleuring
Kalkwater Koolstofdioxide Vertroebeling
Wit kopersulfaat Water Blauwkleuring
Reagens: een stof om de aanwezigheid van een andere stof aan te tonen.
, 12.2 Chromatografie
Chromatografie is een scheidings- en analyse methode. Bekendste toepassing: het scheiden
van kleurstoffen.
Mobiele fase: een bewegende fase, gas of vloeistof, die componenten uit het monster
meevoert van het opbrengpunt tot het eindpunt (vaak gas/vloeistof)
Stationaire fase: een stilstaande fase die componenten vertraagt. (vaak vaste stof)
Stoffen in mobiele fase bewegen sneller en op deze manier worden componenten
gescheiden.
Papierchromatografie: Papier heeft een poreuze structuur, waardoor het de loopvloeistof
opzuigt (mobiele fase). Papier is een hydrofiele stof, dus zitten veel OH-groepen op het
oppervlak (stationaire fase). De hydrofobe stoffen worden meegevoerd (dus hoog) en
hydrofiele stoffen worden geremd.
Dunnelaagchromatografie: Een TLC-plaatje met daarop een dragermateriaal dat hydrofiel of
hydrofoob kan zijn. Door de fijnere en regelmatiger structuur is dit een betere scheiding dan
papier.
Kolomchromatografie: er wordt een monster in een kolom gegoten en de loopvloeistof
verplaatst zich door de zwaartekracht naar beneden.
De keuze van de samenstelling en de pH (wat leidt tot verschil in polariteit) van de
loopvloeistof beïnvloedt het loopgedrag van de analieten; de te analyserende stoffen.
Aantekeningen:
- Molecuul met ladingen hydrofiel
- Molecuul met OH/NH-groepen hydrofiel
- Zuren staan proton af en zijn zelf negatief
- Basen nemen proton op en zijn zelf positief
- Door de pH en zoutconcentratie te verhogen, worden positief gebonden aminozuren
vrijgemaakt uit de stationaire fase.
12.1 Analyse
Kwalitatieve bepaling: welke stoffen bevinden zich in het monster?
Kwantitatieve bepaling: hoe groot is de hoeveelheid van de aanwezige stof?
Verschillende scheidingsmethodes, gebaseerd op verschillende stofeigenschappen:
- Indampen: als er een groot verschil in kookpunt is, stof blijft achter na het verdampen.
- Destillatie: wanneer er een klein verschil in kookpunt is. Laagste kookpunt destillaat.
- Bezinken: wordt bij grote hoeveelheden toegepast, hogere dichtheid zakt naar beneden.
- Centrifugeren: verschil in dichtheid, bij kleinere hoeveelheden, zwaartekracht helpt mee.
- Filtratie: verschil in deeltjesgrootte. Grote deeltjes in het residu en kleine deeltjes in het
filtraat.
- Extractie: verschil in oplosbaarheid, twee stoffen laten reageren en zo de stof onttrekken.
Bijzondere vorm is wassen: eigenschappen uit een gasstroom verwijderen.
- Adsorptie: verschil in interactie tussen verschillende moleculen.
Meest gebruikte adsorptiemiddel: actieve koolstof, dat een aantrekkingskracht uitoefent op
moleculen van het mengsels.
Reagens Aangetoonde stof Waarneming
Broomwater Zwaveldioxide Ontkleuring
Jood Zetmeel Zwart- blauwkleuring
Kalkwater Koolstofdioxide Vertroebeling
Wit kopersulfaat Water Blauwkleuring
Reagens: een stof om de aanwezigheid van een andere stof aan te tonen.
, 12.2 Chromatografie
Chromatografie is een scheidings- en analyse methode. Bekendste toepassing: het scheiden
van kleurstoffen.
Mobiele fase: een bewegende fase, gas of vloeistof, die componenten uit het monster
meevoert van het opbrengpunt tot het eindpunt (vaak gas/vloeistof)
Stationaire fase: een stilstaande fase die componenten vertraagt. (vaak vaste stof)
Stoffen in mobiele fase bewegen sneller en op deze manier worden componenten
gescheiden.
Papierchromatografie: Papier heeft een poreuze structuur, waardoor het de loopvloeistof
opzuigt (mobiele fase). Papier is een hydrofiele stof, dus zitten veel OH-groepen op het
oppervlak (stationaire fase). De hydrofobe stoffen worden meegevoerd (dus hoog) en
hydrofiele stoffen worden geremd.
Dunnelaagchromatografie: Een TLC-plaatje met daarop een dragermateriaal dat hydrofiel of
hydrofoob kan zijn. Door de fijnere en regelmatiger structuur is dit een betere scheiding dan
papier.
Kolomchromatografie: er wordt een monster in een kolom gegoten en de loopvloeistof
verplaatst zich door de zwaartekracht naar beneden.
De keuze van de samenstelling en de pH (wat leidt tot verschil in polariteit) van de
loopvloeistof beïnvloedt het loopgedrag van de analieten; de te analyserende stoffen.
Aantekeningen:
- Molecuul met ladingen hydrofiel
- Molecuul met OH/NH-groepen hydrofiel
- Zuren staan proton af en zijn zelf negatief
- Basen nemen proton op en zijn zelf positief
- Door de pH en zoutconcentratie te verhogen, worden positief gebonden aminozuren
vrijgemaakt uit de stationaire fase.
