Samenvatting literatuur kunstwerelden in mondiaal perspectief
Thomas DaCosta Kaufmann, ‘Re ections on world art history’ (Tekst bij hoorcollege 1)
- Er is sinds de 21e eeuw een discussie gaande of de kunstgeschiedenis moet herschreven worden
naar een wereld kunstgeschiedenis. > Hierin zou dan de perspectieven van alle kanten benoemd
worden en zou ook het de kunstgeschiedenis van het verleden dat iedereen al kent herschreven
moeten worden > Dus niet alleen de kunstgeschiedenis van de moderne tijd.
- Veel geleerde zien het als onmogelijk om vanuit elke hoek van de wereld de kunstgeschiedenis te
schrijven. > Er zijn teveel objecten en spullen.
- In 1970 besloot The New Art History dat de kunstgeschiedenis moest stoppen met vanuit een
individuele perspectief te vertellen. Ze wilde een algemene en individuele kunstgeschiedenis
schrijven voor en over de wereld.
- Vroeger heette deze geschiedenis die voor iedereen in de bewoonde wereld, de cosmopolitan
bestond: universele geschiedenis.
- Deze universele geschiedenis bestond ook al in Vasari zijn tijd. > Toen waren er veel
misconcepties omdat ze (sommige delen van) europa zagen als de bewoonde wereld. =
eurocentrisme
- David Summer heeft het boek real spaces geschreven > Een van de laatste boeken over de
wereldwijde kunstgeschiedenis. > james Elkins heeft hierop gereageerd met de theorie dat
kunstgeschiedenis een discipline is. > Dit zorgt ervoor dat we het westerlijke perspectief kunnen
inwisselen voor een inheemse versie.
- Een bekend kritiek hierop is dat sommige mensen vinden dat je niet vanuit iemand anders zijn
culturele perspectief de geschiedenis kan beschrijven, maar alleen uit je eigen.
- Het betekent niet dat omdat wij beïnvloed worden door gender, cultuur, etniciteit e.d. dit inhoud
dat er niet feiten zijn in onze geschiedenis die waar zijn ongeacht ons perspectief.
- Het betekent niet dat omdat mensen hun standpunten te maken hebben met ras, geaardheid,
geslacht en klasse dat deze argumenten niet los kunnen staan van die persoon.
- Heterochronie = In de evolutionaire ontwikkelingsbiologie is heterochronie elk genetisch
gecontroleerd verschil in de timing, snelheid of duur van een ontwikkelingsproces in een
organisme in vergelijking met zijn voorouders of andere organismen.
- Moxy linkt op een chronologische manier het kolonialisme met teleologie. > d.m.v.
heterochronie (er zijn verschillenden vormen en periodes van tijd die niet per se met elkaar te
maken hebben)
- Kubler heeft het boek shape of time geschreven. > Hij gaat hier dieper in op de pre-Colombus
periode. > Hij verteld hierin zijn problemen met de chronologie en vooral de relatieve vorm.
- Het is belangrijk rekening te houden met het verband tussen verschillende culturen en hun plaats
van totstandkoming. > Dit is vooral belangrijk voor de internationale kunstgeschiedenis
- De drie continenten zijn al een lange periode met elkaar verbonden. > Europa was voor c. 1800
nog de bemiddelaar die ervoor zorgde dat Japanse objecten bijvoorbeeld verkocht werden in
India.
James Elkins, ‘Afterword’ (Tekst bij hoorcollege 1)
- De schrijvers van het boek van onder andere DaCosta Kaufmann zijn vrienden > Dit zorgt ervoor
dat ze nooit volledig eerlijk en kritisch zullen zijn.
- Elkins is het bijna helemaal eens met DaCosta zijn manier van werken op twee dingen na: De
eerste heeft te maken met het modernisme en de andere met de academische gemeenschap.
- Over de academische gemeenschap
- Elkins heeft kritiek over dat DaCosta ervan uit gaat dat een wereld kunstgeschiedenis goed is. >
Ze hebben het erover hoe je die geschiedenis goed kunst schrijven en niet of je hem überhaupt
moet schrijven.
- Over het modernisme
fl
, - Een geleerde uit Pakistan zegt dat de 20e eeuw twee kanten heeft 1. het modernisme, een tijd
waarin men tegenstrijdig was tegen een ‘Global arthistory’ en een niet-westers perspectief. 2. Het
post-modernisme, een periode met een internationaal perspectief en contemporaine kunst die
andere perspectieven kan aannemen.
- In het boek van o.a. DaCosta schrijven ze universalistisch over het modernisme. Terwijl Elkins
vind dat modernisme moeilijk te bestuderen is uit een decentraal perspectief.
- Argumenten voor of tegen een internationale kunstgeschiedenis worden altijd gemaakt door
mensen die zich al bevinden in wat Elkins de ‘North Atlantic art history’ bevinden.
- De reden dat pogingen op een internationale kunstgeschiedenis gerelateerd worden aan politiek
en culturele contexten is niet door onderbewuste neigingen maar > Omdat ze geschreven zijn
door geleerde die bekend zijn en zich bevinden in de North Atlantic art history.
- China is belangrijk in het bestuderen van een internationale kunstgeschiedenis, niet door haar
groeiende economie > Maar omdat ze sterk beïnvloed zijn door het Westen vanwege de educatie
die daarop is gebaseerd.
Dell Upton, ‘World architecture history’ (Tekst bij hoorcollege 1)
- Dell Upton was docent aan de Berkely University toen ze in 1983 aankondigde dat ze ook niet-
Westerse architectuur gingen behandelen in de klas.
- In de jaren ervoor stond het Westen altijd centraal, vooral tijdens de tweede wereldoorlog en de
Koude oorlog. > Het betrekken van andere continenten in de geschiedenis en educatie was een
poging om de situatie te verbeteren. > Het aanpakken van de culturele hiërarchie uit de 19e eeuw.
- Hamlin schreef dat de rest van de wereld niks te maken had met de westerse architectuur. >
Alleen de islamitische architectuur werd nog deels geaccepteerd omdat men vond dat dit
geïnspireerd was op de Byzantijnse kunst.
- Het was makkelijker voor de historici uit laat 20e eeuw omdat men toen het ‘meester narratief’
van het Westen al aan het aanpakken was. > Er was een postkoloniale en post modernistische
benadering. > Ze keurde de culturele hiërarchie af >Ze stonden liever aan de kant van de linkse
populisten.
- Patrick Nuttgens, de schrijver van ‘The story of architecture’ vond dat zijn boek een complete
wereldgeschiedenis toonde. > Dit vooral omdat men zoveel te weten was gekomen over andere
culturen en de prehistorie. > Dit boek is geschreven aan de hand van de Westerse canon.
- Nuttgens deed alsof de geschiedenis van architectuur de oplossing was voor alle constructie
fouten die waren gemaakt in het verleden. Ook zag hij de geschiedenis van architectuur als een
grote inspiratiebron voor zijn studenten.
- Er werd in de 20e eeuw veel onderzoek gedaan naar niet-Westerse architectuur. > Dit resulteerde
in een bredere kijk en handelwijze van architecten
- Sinds dit moment gingen architecten ook weer bouwwerken claimen die ze in eerste instanties
aan andere disciplines toekende, zoals archeologie en antropologie. < Denk dan aan simpele
Afrikaanse lemen hutjes.
- Ook binnen Europa was er een culturele hiërarchie wat betreft architectuur. Engeland, Frankrijk
en Duitsland werden gezien als de uitvinders van de post-renaissance architectuur. > Andere
Europese landen zoals Nederland werden simpelweg gezien als (slechte) imitators.
- Inheemse historici hadden vaak een dubbele agenda wat betreft het beweren van nationale stijlen,
identiteiten en monumenten. > Zo kon namelijk de economie en politiek ook mee moderniseren.
> Vaak werd een land dan gelijk gesteld aan een culturele identiteit in plaats van regionale stijlen
etc.
- De historicus Allan Megill heeft geschiedenis schrijven opgedeeld in vier taken. Namelijk:
beschrijving, uitleg, argument van rechtvaardiging en interpretatie. > De eerste en vierde worden
vaak gebruikt in de geschiedenis van de architectuur. De vierde hangt sterk af van de 2e en 3e.
- Als je het op die manier bekijkt waren vroegere geschiedenissen ook al waar. Ookal volgen we
ze nu niet meer.
Thomas DaCosta Kaufmann, ‘Re ections on world art history’ (Tekst bij hoorcollege 1)
- Er is sinds de 21e eeuw een discussie gaande of de kunstgeschiedenis moet herschreven worden
naar een wereld kunstgeschiedenis. > Hierin zou dan de perspectieven van alle kanten benoemd
worden en zou ook het de kunstgeschiedenis van het verleden dat iedereen al kent herschreven
moeten worden > Dus niet alleen de kunstgeschiedenis van de moderne tijd.
- Veel geleerde zien het als onmogelijk om vanuit elke hoek van de wereld de kunstgeschiedenis te
schrijven. > Er zijn teveel objecten en spullen.
- In 1970 besloot The New Art History dat de kunstgeschiedenis moest stoppen met vanuit een
individuele perspectief te vertellen. Ze wilde een algemene en individuele kunstgeschiedenis
schrijven voor en over de wereld.
- Vroeger heette deze geschiedenis die voor iedereen in de bewoonde wereld, de cosmopolitan
bestond: universele geschiedenis.
- Deze universele geschiedenis bestond ook al in Vasari zijn tijd. > Toen waren er veel
misconcepties omdat ze (sommige delen van) europa zagen als de bewoonde wereld. =
eurocentrisme
- David Summer heeft het boek real spaces geschreven > Een van de laatste boeken over de
wereldwijde kunstgeschiedenis. > james Elkins heeft hierop gereageerd met de theorie dat
kunstgeschiedenis een discipline is. > Dit zorgt ervoor dat we het westerlijke perspectief kunnen
inwisselen voor een inheemse versie.
- Een bekend kritiek hierop is dat sommige mensen vinden dat je niet vanuit iemand anders zijn
culturele perspectief de geschiedenis kan beschrijven, maar alleen uit je eigen.
- Het betekent niet dat omdat wij beïnvloed worden door gender, cultuur, etniciteit e.d. dit inhoud
dat er niet feiten zijn in onze geschiedenis die waar zijn ongeacht ons perspectief.
- Het betekent niet dat omdat mensen hun standpunten te maken hebben met ras, geaardheid,
geslacht en klasse dat deze argumenten niet los kunnen staan van die persoon.
- Heterochronie = In de evolutionaire ontwikkelingsbiologie is heterochronie elk genetisch
gecontroleerd verschil in de timing, snelheid of duur van een ontwikkelingsproces in een
organisme in vergelijking met zijn voorouders of andere organismen.
- Moxy linkt op een chronologische manier het kolonialisme met teleologie. > d.m.v.
heterochronie (er zijn verschillenden vormen en periodes van tijd die niet per se met elkaar te
maken hebben)
- Kubler heeft het boek shape of time geschreven. > Hij gaat hier dieper in op de pre-Colombus
periode. > Hij verteld hierin zijn problemen met de chronologie en vooral de relatieve vorm.
- Het is belangrijk rekening te houden met het verband tussen verschillende culturen en hun plaats
van totstandkoming. > Dit is vooral belangrijk voor de internationale kunstgeschiedenis
- De drie continenten zijn al een lange periode met elkaar verbonden. > Europa was voor c. 1800
nog de bemiddelaar die ervoor zorgde dat Japanse objecten bijvoorbeeld verkocht werden in
India.
James Elkins, ‘Afterword’ (Tekst bij hoorcollege 1)
- De schrijvers van het boek van onder andere DaCosta Kaufmann zijn vrienden > Dit zorgt ervoor
dat ze nooit volledig eerlijk en kritisch zullen zijn.
- Elkins is het bijna helemaal eens met DaCosta zijn manier van werken op twee dingen na: De
eerste heeft te maken met het modernisme en de andere met de academische gemeenschap.
- Over de academische gemeenschap
- Elkins heeft kritiek over dat DaCosta ervan uit gaat dat een wereld kunstgeschiedenis goed is. >
Ze hebben het erover hoe je die geschiedenis goed kunst schrijven en niet of je hem überhaupt
moet schrijven.
- Over het modernisme
fl
, - Een geleerde uit Pakistan zegt dat de 20e eeuw twee kanten heeft 1. het modernisme, een tijd
waarin men tegenstrijdig was tegen een ‘Global arthistory’ en een niet-westers perspectief. 2. Het
post-modernisme, een periode met een internationaal perspectief en contemporaine kunst die
andere perspectieven kan aannemen.
- In het boek van o.a. DaCosta schrijven ze universalistisch over het modernisme. Terwijl Elkins
vind dat modernisme moeilijk te bestuderen is uit een decentraal perspectief.
- Argumenten voor of tegen een internationale kunstgeschiedenis worden altijd gemaakt door
mensen die zich al bevinden in wat Elkins de ‘North Atlantic art history’ bevinden.
- De reden dat pogingen op een internationale kunstgeschiedenis gerelateerd worden aan politiek
en culturele contexten is niet door onderbewuste neigingen maar > Omdat ze geschreven zijn
door geleerde die bekend zijn en zich bevinden in de North Atlantic art history.
- China is belangrijk in het bestuderen van een internationale kunstgeschiedenis, niet door haar
groeiende economie > Maar omdat ze sterk beïnvloed zijn door het Westen vanwege de educatie
die daarop is gebaseerd.
Dell Upton, ‘World architecture history’ (Tekst bij hoorcollege 1)
- Dell Upton was docent aan de Berkely University toen ze in 1983 aankondigde dat ze ook niet-
Westerse architectuur gingen behandelen in de klas.
- In de jaren ervoor stond het Westen altijd centraal, vooral tijdens de tweede wereldoorlog en de
Koude oorlog. > Het betrekken van andere continenten in de geschiedenis en educatie was een
poging om de situatie te verbeteren. > Het aanpakken van de culturele hiërarchie uit de 19e eeuw.
- Hamlin schreef dat de rest van de wereld niks te maken had met de westerse architectuur. >
Alleen de islamitische architectuur werd nog deels geaccepteerd omdat men vond dat dit
geïnspireerd was op de Byzantijnse kunst.
- Het was makkelijker voor de historici uit laat 20e eeuw omdat men toen het ‘meester narratief’
van het Westen al aan het aanpakken was. > Er was een postkoloniale en post modernistische
benadering. > Ze keurde de culturele hiërarchie af >Ze stonden liever aan de kant van de linkse
populisten.
- Patrick Nuttgens, de schrijver van ‘The story of architecture’ vond dat zijn boek een complete
wereldgeschiedenis toonde. > Dit vooral omdat men zoveel te weten was gekomen over andere
culturen en de prehistorie. > Dit boek is geschreven aan de hand van de Westerse canon.
- Nuttgens deed alsof de geschiedenis van architectuur de oplossing was voor alle constructie
fouten die waren gemaakt in het verleden. Ook zag hij de geschiedenis van architectuur als een
grote inspiratiebron voor zijn studenten.
- Er werd in de 20e eeuw veel onderzoek gedaan naar niet-Westerse architectuur. > Dit resulteerde
in een bredere kijk en handelwijze van architecten
- Sinds dit moment gingen architecten ook weer bouwwerken claimen die ze in eerste instanties
aan andere disciplines toekende, zoals archeologie en antropologie. < Denk dan aan simpele
Afrikaanse lemen hutjes.
- Ook binnen Europa was er een culturele hiërarchie wat betreft architectuur. Engeland, Frankrijk
en Duitsland werden gezien als de uitvinders van de post-renaissance architectuur. > Andere
Europese landen zoals Nederland werden simpelweg gezien als (slechte) imitators.
- Inheemse historici hadden vaak een dubbele agenda wat betreft het beweren van nationale stijlen,
identiteiten en monumenten. > Zo kon namelijk de economie en politiek ook mee moderniseren.
> Vaak werd een land dan gelijk gesteld aan een culturele identiteit in plaats van regionale stijlen
etc.
- De historicus Allan Megill heeft geschiedenis schrijven opgedeeld in vier taken. Namelijk:
beschrijving, uitleg, argument van rechtvaardiging en interpretatie. > De eerste en vierde worden
vaak gebruikt in de geschiedenis van de architectuur. De vierde hangt sterk af van de 2e en 3e.
- Als je het op die manier bekijkt waren vroegere geschiedenissen ook al waar. Ookal volgen we
ze nu niet meer.
