Criminaliteit in de maatschappij
proberen de oorzaken van criminologie te identificeren en de drijfveren van criminaliteit
Het slachtofferschap, studeren slachtofferbeleid,..
Het strafrechtelijk beleid -> preventie(om criminaliteit te voorkomen) en repressie((om
oorzaken te bestrijden)
Evaluatie van het strafrechtelijk beleid.
WAT DOEN CRIMINOLOGEN?
Politiewerk
Adviseur bij politie, justitie ...
Jeugdinstellingen
Gevangenis
Preventiesector
WAT IS CRIMINOLOGIE?
Criminologie waarom vreemd? heeft geen materieel en formeel voorwerp.
->Bastard sience (Sellin), rendezvous subject (Downes), strange beast (Newburn)
Criminologie is intrinsiek multi- en interdisciplinair.
->We gaan criminaliteit bestuderen vanuit verschillende perspectieven en disciplines
Het onderwerp van criminologie = criminaliteit.
Volgens Garland (2002) zijn er 2 hoofdkenmerken voor criminologie:
1. Een empirisch gegronde, wetenschappelijke aanpak -> onderscheid criminologie van
strafrecht
2. Focus op criminaliteit, verkeerd gedrag dat door de overheid kan bestraft worden ->
deviantie ipv criminaliteit is een breder begrip, dit staat voor alle vormen van afwijkend
gedrag
Er zijn 2 grote projecten binnen de criminologie:
, 1. Het lombrosiaans project = de zoektocht naar de oorzaak van criminaliteit vanaf eind
de
19 eeuw. Begon zich vanaf 20ste eeuw ook te focussen op sociale oorzaken. Eind 20ste
eeuw focus op psychologische en sociologische factoren.
2. Het gouvernementele project = advies geven aan de overheid( bv om andere regels op te
stellen), concrete problemen aanpakken
Deze 2 projecten zijn samengekomen. Gerealiseerd dat zij ook nuttige informatie van elkaar
kunnen verkrijgen om criminologie te bestrijden
EEN BEROEMDE DEFINITIE
Sutherland (1937): “criminology is the study of the process of law-making, law-breaking and law-
enforcing.”
-> te smalle definitie: geen aandacht voor maatschappelijke reactie op criminaliteit, constructie van
criminaliteit of deviantie ( de vormen van afwijkend gedrag )
->Te brede definitie: geen specifieke focus op strafrecht, geen focus op andere wetten
DEFINITIE VOLGENS DE PROF
“Criminologie is de studie van activiteiten die als schadelijk en/of moreel verkeerd worden
beschouwd, de criminalisering, de controle en de preventie ervan.”
->Ook opsporing en bestraffing van daders en herstel van de schade is belangrijk
->Einddoel = schadebeperking in brede zin ( voor slachtoffers, daders en de maatschappij )
3 HOOFDTHEMA’S
1. Onderzoek naar criminaliteit/daders, onveiligheid en hun oorzaken.
2. Onderzoek naar de processen van benoeming van criminaliteit = criminalisering en
decriminalisering.
3. Onderzoek naar het strafrechtsysteem, officiële en maatschappelijke reacties op criminaliteit.
VERSCHILLENDE METHODES, UITGANGSPUNTEN EN AANPAK
Afhankelijk van de onderzoeksvraag varieërt:
1. De methode: Kwantitatief o f Kwalitatief
,2. De relatieve ontologische en epistemologische uitganspunten
3. De aanpak:
Beschrijvend
Verklarend
Evaluerend/toetsend
Adviserend/voorschrijvend
WAAR VINDEN CRIMINOLOGEN WERK?
1. Justitie en politie
Lokale en federale politie
Analist, studiediensten
Slachtofferonthaal, bemiddeling Gevangeniswezen
2. Bijzondere jeugdzorg
Sociale dienst jeugdrechtbank Hulpverlener gemeenschapsinstelling
3. Overheidsdiensten en non-profitsector
Hulpverlener Adviseur
Analist
Studiediensten
4. Privésector
Private beveiliging Adviseur
5. Universiteit
Praktijkassistent Doctoraatsbursaal
CRIMINOLOGIE: EEN HUIS MET VELE KAMERS
Onderzoek:
Meerdere onderzoeksthema’s Vanuit meerdere disciplines
Vanuit meerdere paradigma’s Meerdere onderzoeksmethodes
Arbeidsmarkt:
Meerdere domeinen
Meerdere types van functies
, WAT IS CRIMINALITEIT EN WAT IS CRIMINOLOGIE?
1.WAT IS CRIMINALITEIT?
Gallie (1959): het concept ‘criminaliteit’ is in wezen betwist:
->Normatief: de term wordt in het dagdagelijks leven gebruikt om wantrouwen weer te geven.
Bepaalde bedragingen noemen wij crimineel als wij denken dat deze slecht zijn.
->Complex: het begrip wordt niet enkel juridisch gebruikt, maar ook in de politiek, in de media,
hierdoor ontstaan er verschillende opvattingen rond criminalitiet.
Reiner (2016): strafrechtelijk definities stellen een ‘anker’, maar enkel op mechanische wijze.
Strafrechtelijke definities worden vaak gebruikt en zijn vaak voldoende, maar er zijn beperkingen.
Criminaliteit = een daad of een nalatigheid die wordt beschouwd als een misdrijf dat wordt bestraft
via het strafrecht. Volgens het positivisme is criminaliteit een natuurlijk fenomeen.
BEPERKINGEN VAN STRAFRECHTELIJKE DEFINITIES VAN CRIMINALITEIT
Strafrechtelijke definities:
Zijn niet altijd duidelijk: is het een misdrijf of een onrechtmatige daad; zijn er
strafrechtelijke of burgerrechtelijke sancties
Gaat niet diep in op de ware aard van criminaliteit -> ze geeft enkel aan dat een misdrijf een
misdrijf is omdat het strafrecht dit zo vooropstelt
Zijn dynamisch = ze verschillen doorheen de tijd ( bv abortus tot de jaren 60 verboden maar
nu wel gelegaliseerd )
Verschillen tussen landen en culturen
Negeren/verwaarlozen van criminele/schadelijke feiten/activiteiten door machtige
personen, bedrijven en overheden -> geen bestraffing ( bv milieuproblemen, shell dat olie
dumpt in de zee-> heel machtig en wordt niet bestraft )
Bestraffen soms gedragingen die voordelig zijn voor de sociale vooruitgang ( bv protesten
van vrouwen die opkomen voor vrouwenrechten )
Positivisten baseren zich enkel op kleine misdrijven en volgen ondanks de gebreken toch meestal de
strafrechtelijke definities. ( bepaalde historische figuren worden als crimineel beschouwd maar
hebben eigelijk wel gezorgd voor positieve bijdrage aan de vooruitgang van de mens bv. nelson
mandela
ANDERE PROBLEMEN MET STRAFRECHTERLIJKE DEFINITIES
Noch burgers noch experten weten precies wat er met ‘crimineel’ bedoeld wordt: