Bergrippenlijst PROJ11
Product Breakdown Structure (PBS), is een schema dat een duidelijk overzicht geeft
in de onderdelen hiërarchie van een product. De verschillende niveaus van het PBS
zijn: het product, de subsystemen, de componenten en elementen.
Stuklijst (Engelse benaming is Bill of Materials [BoM]), is een lijst waarin je alle
benodigde onderdelen van product kan zien om het te fabriceren.
Fabricageschema (FS), in het PBS is duidelijk geworden welke producten er nodig zijn
voor het eindproduct. In een FS kan je zien welke bewerkingen er nodig zijn om van
onderdelen tot componenten, subsystemen en het eindproduct te komen.
Factor Rating Method (FRM), is een methode om verschillende
bewerkingstechnieken met elkaar te vergelijken. Dit is deels subjectief en deels
objectief aangezien de factoren die beoordeeld worden zelf uitgekozen kunnen
worden maar tegelijkertijd komt er wel een objectieve waarde uit.
Gemiddelde doorlooptijd, is de gemiddelde tijd om iets te produceren.
Layouts (Sequentieel- en parallel produceren), zijn methodes om producten te
produceren.
Sequentieel produceren wil zeggen dat je producten actereenvolgend produceert.
Parallel produceren wil zeggen dat je producten gelijktijdig produceert. Het
voordeel van sequentieel produceren is dat niet elke werkplaats zijn eigen
gereedschap nodig heeft. Het voordeel van parallel produceren is dat er meerdere
producten tegelijkertijd gemaakt kunnen worden.
Processchema, in het FS is duidelijk geworden welke bewerkingen er nodig zijn voor
het produceren van een product. Met een Processchema kunnen een paar
belangrijke keuze worden weergegeven zoals de organisatie van de
productieactiviteiten, de plaats van ontkoppelpunten, voorraden en
kwaliteitscontroles. In abeelding hieronder tref je de verschillende symbolen die
worden gebruikt bij de opzet van een processchema.
Routeschema, is een processchema op een plattegrond. Hierin kan je zien welk
stappen er op welke plek in de fabriek/loods plaats moeten gaan vinden.
, Hoofd-ontkoppelpunt/Klantorderontkoppelpunt (KOOP), is het voorraadpunt in een
logistieke grondevorm. Het KOOP wordt aangegeven met een driehoek.
Logistieke grondvormen, zijn productiestucturen die inprincipe altijd voorkomen in
de industrie. De logistiek grondvormen zijn:
1. Engeneering op order (engineer-to-order), de klant heeft hierbij het meetste invloed
op het eindproduct. Het duurt vaak langer om met deze logistieke grondvorm iets te
produceren en er is vaak geen inventaris. Het eindproduct wordt hierbij ontworpen
op basis van de eisen van de consument.
2. Configuratie op order (configure-to-order), de klant heeft hierbij de mogelijkheid om
keuzen te maken uit verschillende opties van het eindproduct. Elke bestelling kan een
unieke configuratie zijn die nooit eerder is gemaakt. Ook hierbij is er geen voorraad.
3. Inkoop op order, hierbij worden de onderdelen pas ingekocht na de bestellingen
van de klant. Dit zorgt ervoor dat de fabrikant geen overtollige voorraad hoeft te
hebben.
4. Productie op order (make-to-order), hierbij begint het fabriceren pas als de
bestelling van de klant binnen is er is tevens wel een voorraad. Het product wordt
gemaakt van veel standaardproducten maar er kunnen ook klantspecifieken
onderdelen in verwerkt worden die snel verkrijg zijn. Dit wordt vaak gebruikt als er
iets op maat gemaakt moet worden.
5. Assemblage op order (assemble-to-order), betekend dat het eindproduct is gemaakt
van standaard componenten of een paar standaard opties die fabrikant kan inslaan.
6. Productie op voorraad (make-to-stock), hierbij wordt het eindproduct als klaar
eindproduct verkocht en heeft de klant er het minst invloed op.
Interne transportmiddelen, zijn methodes om een onderdeel, component,
subsysteem of product te vervoeren. Bij het kiezen van een intern transportmiddel is
het belangrijk om te kijken naar de grootte van wat je wilt vervoeren.
Forecast, is de voorspelling van de verkoop.
Product Breakdown Structure (PBS), is een schema dat een duidelijk overzicht geeft
in de onderdelen hiërarchie van een product. De verschillende niveaus van het PBS
zijn: het product, de subsystemen, de componenten en elementen.
Stuklijst (Engelse benaming is Bill of Materials [BoM]), is een lijst waarin je alle
benodigde onderdelen van product kan zien om het te fabriceren.
Fabricageschema (FS), in het PBS is duidelijk geworden welke producten er nodig zijn
voor het eindproduct. In een FS kan je zien welke bewerkingen er nodig zijn om van
onderdelen tot componenten, subsystemen en het eindproduct te komen.
Factor Rating Method (FRM), is een methode om verschillende
bewerkingstechnieken met elkaar te vergelijken. Dit is deels subjectief en deels
objectief aangezien de factoren die beoordeeld worden zelf uitgekozen kunnen
worden maar tegelijkertijd komt er wel een objectieve waarde uit.
Gemiddelde doorlooptijd, is de gemiddelde tijd om iets te produceren.
Layouts (Sequentieel- en parallel produceren), zijn methodes om producten te
produceren.
Sequentieel produceren wil zeggen dat je producten actereenvolgend produceert.
Parallel produceren wil zeggen dat je producten gelijktijdig produceert. Het
voordeel van sequentieel produceren is dat niet elke werkplaats zijn eigen
gereedschap nodig heeft. Het voordeel van parallel produceren is dat er meerdere
producten tegelijkertijd gemaakt kunnen worden.
Processchema, in het FS is duidelijk geworden welke bewerkingen er nodig zijn voor
het produceren van een product. Met een Processchema kunnen een paar
belangrijke keuze worden weergegeven zoals de organisatie van de
productieactiviteiten, de plaats van ontkoppelpunten, voorraden en
kwaliteitscontroles. In abeelding hieronder tref je de verschillende symbolen die
worden gebruikt bij de opzet van een processchema.
Routeschema, is een processchema op een plattegrond. Hierin kan je zien welk
stappen er op welke plek in de fabriek/loods plaats moeten gaan vinden.
, Hoofd-ontkoppelpunt/Klantorderontkoppelpunt (KOOP), is het voorraadpunt in een
logistieke grondevorm. Het KOOP wordt aangegeven met een driehoek.
Logistieke grondvormen, zijn productiestucturen die inprincipe altijd voorkomen in
de industrie. De logistiek grondvormen zijn:
1. Engeneering op order (engineer-to-order), de klant heeft hierbij het meetste invloed
op het eindproduct. Het duurt vaak langer om met deze logistieke grondvorm iets te
produceren en er is vaak geen inventaris. Het eindproduct wordt hierbij ontworpen
op basis van de eisen van de consument.
2. Configuratie op order (configure-to-order), de klant heeft hierbij de mogelijkheid om
keuzen te maken uit verschillende opties van het eindproduct. Elke bestelling kan een
unieke configuratie zijn die nooit eerder is gemaakt. Ook hierbij is er geen voorraad.
3. Inkoop op order, hierbij worden de onderdelen pas ingekocht na de bestellingen
van de klant. Dit zorgt ervoor dat de fabrikant geen overtollige voorraad hoeft te
hebben.
4. Productie op order (make-to-order), hierbij begint het fabriceren pas als de
bestelling van de klant binnen is er is tevens wel een voorraad. Het product wordt
gemaakt van veel standaardproducten maar er kunnen ook klantspecifieken
onderdelen in verwerkt worden die snel verkrijg zijn. Dit wordt vaak gebruikt als er
iets op maat gemaakt moet worden.
5. Assemblage op order (assemble-to-order), betekend dat het eindproduct is gemaakt
van standaard componenten of een paar standaard opties die fabrikant kan inslaan.
6. Productie op voorraad (make-to-stock), hierbij wordt het eindproduct als klaar
eindproduct verkocht en heeft de klant er het minst invloed op.
Interne transportmiddelen, zijn methodes om een onderdeel, component,
subsysteem of product te vervoeren. Bij het kiezen van een intern transportmiddel is
het belangrijk om te kijken naar de grootte van wat je wilt vervoeren.
Forecast, is de voorspelling van de verkoop.
