DEEL 1: SPIERLENGTETESTEN .................................................................................................................. 2
Bovenste extremiteit: .......................................................................................................................... 2
Onderste extremiteit (M. quadratus lumborum mist nog) ................................................................. 5
SPIERKRACHTTESTEN............................................................................................................................... 7
GEWRICHTSONDERZOEK ......................................................................................................................... 7
Onderbeen en voet ............................................................................................................................. 7
Heup .................................................................................................................................................. 10
Schoudergordel ................................................................................................................................. 10
Onderarm - pols - hand ..................................................................................................................... 13
Knie .................................................................................................................................................... 14
DEEL 2: ZENUW LENGTETESTEN EN ZENUWMOBILISATIE .................................................................... 19
ZENUW COMPRESSIE TESTEN (PRIKKELING OF UITVAL FUNCTIE) ........................................................ 23
Neurovasculaire testen: .................................................................................................................... 23
KENNSPIEREN: (VERMINDERING KRACHT OF UITVAL) .......................................................................... 25
SENSIBILITEITSTESTS: (VERMINDERING GEVOEL OF UITVAL) ............................................................... 26
REFLEXEN:.............................................................................................................................................. 27
1
, DEEL 1: SPIERLENGTETESTEN
Bovenste extremiteit:
M. pectoralis major
Uitgangshouding:
Rugligging; De fysiotherapeut staat aan de zijkant onder de
geëleveerde-abduceerde arm, met het lichaam naar het hoofd
van de patiënt gericht.
Uitvoering:
De gelijknamige onderam van de therapeut fixeert de borstkas
op het sternum en de niet gelijknamige hand omvat de humerus
en beweegt deze naar anteversie / abductie tot er een
weerstand wordt ervaren.
Bewegingsuitslag combinatie met een abductie van ± 100° tot
± 160°.
M. pectoralis minor
Uitgangshouding:
Rugligging; Fysiotherapeut staat aan de zijkant van de
patiënt.
Uitvoering:
De heterolaterale hand en onderarm fixeren het sternum.
De andere hand drukt de schouder naar dorsaal.
Met een handdoek ( blokje, zandzakje ) tussen de
schouderbladen kan de rekking van de m. pectoralis minor
versterkt worden (werkingstraject is wat groter nu )
M. biceps brachii
Uitgangshouding:
Zijligging; Fysiotherapeut staat achter de rug van de patiënt.
Uitvoering:
Een hand fixeert het glenohumerale gewricht terwijl met de
andere hand een pronatie van de onderarm in extensie
uitgevoerd wordt. Vervolgens wordt de arm in retroversie
bewogen. Bewegingsuitsla : ± 60°.
M. triceps brachii
Uitgangshouding:
Zijligging; Fysiotherapeut staat achter de rug van de patiënt.
Uitvoering:
Een hand supineert de onderarm van de patiënt en voert een
volledige flexie van de elleboog uit terwijl de andere hand de
elleboog fixeert.
Beide handen brengen de arm van de patiënt vervolgens in
anteversie. Bewegingsuitsla : ± 170°.
2
, M. extensor carpi radialis longus & brevis
Uitgangshouding:
Zit; De fysiotherapeut staat lateraal.
Uitvoering:
De elleboog van de patiënt wordt gestrekt en de pols
wordt in palmairflexie en ulnair deviatie gebracht.
Techniek in geringe ulnairdeviatie.
Bewegingsuitslag De fysiotherapeut vergelijkt links
met rechts. Ook bij gezonde personen kan deze test min of
meer pijnlijk zijn.
Differentiatie M. extensor carpi radialis brevis
In plaats van de techniek met in geringe ulnairdeviatie, is de techniek nu in neutrale positieve of in
geringe radiaaldeviatie.
M. scalenus
Uitgangshouding:
Pt in zit. De F.T staat achter de patiënt. Als eerst fixeert de F.T de
thorax van de patiënt, door met een hand de homolaterale schouder
vast te houden, en omvat met zijn andere hand het hoofd.
Uitvoering:
De CWK wordt in homolaterale rotatie, heterolaterale lateroflexie en
extensie bewogen.
Bewegingsuitslag Vergelijk beide zijden met elkaar. Het op rek
zetten van de spier mag niet pijnlijk zijn.
M. sternocleido mastoideus
Uitgangshouding
Pt in ruglig met het hoofd in links of rechts rotatie. De F.T staat in
spreidstand aan het hoofdeinde van de patiënt. De F.T fixeert het
hoofd met beide handen.
Uitvoering:
De F.T pakt het hoofd aan beide zijden vast en maakt voorzichtig
een flexiebeweging naar de borst ( het intrekken van de kin). Nu
wordt de onderliggende m. sterno-cleidomastoideus getest. Met
de handvatting zoals de foto hierboven wordt de linker m.
sternocleidomastoideus op rek gebracht door een homolaterale rotatie naar links, een hetero-
laterale lateroflexie naar rechts ,met een ingetrokken kin( lichte flexie hoog cervicaal).en een
extensie van de gehele CWK. De foto laat onvoldoende de heterolaterale lateroflexie en de extensie
zien. Maar het met name naar de extensie brengen vanuit een korte knik zal de rek op de spier
intensiveren.
Bewegingsuitslag Vergelijk beide zijden met elkaar. Het rekken van de spier mag niet pijnlijk zijn.
M. trapezius pars descendens
Uitgangshouding:
Pt in ruglig. De fysiotherapeut staat in spreidstand aan het hoofdeinde
van de patiënt. Het eerst wordt de schouder met een hand aan de
craniale zijde omvat. Met de andere hand omvat de fysiotherapeut het
hoofd van de patiënt vanaf de occiputrand aan de dorsale zijde.
Uitvoering:
De therapeut beweegt het hoofd van de patiënt in lateroflexie naar de
heterolaterale zijde en brengt het hoofd in homolaterale rotatie en flexie.
3
Bovenste extremiteit: .......................................................................................................................... 2
Onderste extremiteit (M. quadratus lumborum mist nog) ................................................................. 5
SPIERKRACHTTESTEN............................................................................................................................... 7
GEWRICHTSONDERZOEK ......................................................................................................................... 7
Onderbeen en voet ............................................................................................................................. 7
Heup .................................................................................................................................................. 10
Schoudergordel ................................................................................................................................. 10
Onderarm - pols - hand ..................................................................................................................... 13
Knie .................................................................................................................................................... 14
DEEL 2: ZENUW LENGTETESTEN EN ZENUWMOBILISATIE .................................................................... 19
ZENUW COMPRESSIE TESTEN (PRIKKELING OF UITVAL FUNCTIE) ........................................................ 23
Neurovasculaire testen: .................................................................................................................... 23
KENNSPIEREN: (VERMINDERING KRACHT OF UITVAL) .......................................................................... 25
SENSIBILITEITSTESTS: (VERMINDERING GEVOEL OF UITVAL) ............................................................... 26
REFLEXEN:.............................................................................................................................................. 27
1
, DEEL 1: SPIERLENGTETESTEN
Bovenste extremiteit:
M. pectoralis major
Uitgangshouding:
Rugligging; De fysiotherapeut staat aan de zijkant onder de
geëleveerde-abduceerde arm, met het lichaam naar het hoofd
van de patiënt gericht.
Uitvoering:
De gelijknamige onderam van de therapeut fixeert de borstkas
op het sternum en de niet gelijknamige hand omvat de humerus
en beweegt deze naar anteversie / abductie tot er een
weerstand wordt ervaren.
Bewegingsuitslag combinatie met een abductie van ± 100° tot
± 160°.
M. pectoralis minor
Uitgangshouding:
Rugligging; Fysiotherapeut staat aan de zijkant van de
patiënt.
Uitvoering:
De heterolaterale hand en onderarm fixeren het sternum.
De andere hand drukt de schouder naar dorsaal.
Met een handdoek ( blokje, zandzakje ) tussen de
schouderbladen kan de rekking van de m. pectoralis minor
versterkt worden (werkingstraject is wat groter nu )
M. biceps brachii
Uitgangshouding:
Zijligging; Fysiotherapeut staat achter de rug van de patiënt.
Uitvoering:
Een hand fixeert het glenohumerale gewricht terwijl met de
andere hand een pronatie van de onderarm in extensie
uitgevoerd wordt. Vervolgens wordt de arm in retroversie
bewogen. Bewegingsuitsla : ± 60°.
M. triceps brachii
Uitgangshouding:
Zijligging; Fysiotherapeut staat achter de rug van de patiënt.
Uitvoering:
Een hand supineert de onderarm van de patiënt en voert een
volledige flexie van de elleboog uit terwijl de andere hand de
elleboog fixeert.
Beide handen brengen de arm van de patiënt vervolgens in
anteversie. Bewegingsuitsla : ± 170°.
2
, M. extensor carpi radialis longus & brevis
Uitgangshouding:
Zit; De fysiotherapeut staat lateraal.
Uitvoering:
De elleboog van de patiënt wordt gestrekt en de pols
wordt in palmairflexie en ulnair deviatie gebracht.
Techniek in geringe ulnairdeviatie.
Bewegingsuitslag De fysiotherapeut vergelijkt links
met rechts. Ook bij gezonde personen kan deze test min of
meer pijnlijk zijn.
Differentiatie M. extensor carpi radialis brevis
In plaats van de techniek met in geringe ulnairdeviatie, is de techniek nu in neutrale positieve of in
geringe radiaaldeviatie.
M. scalenus
Uitgangshouding:
Pt in zit. De F.T staat achter de patiënt. Als eerst fixeert de F.T de
thorax van de patiënt, door met een hand de homolaterale schouder
vast te houden, en omvat met zijn andere hand het hoofd.
Uitvoering:
De CWK wordt in homolaterale rotatie, heterolaterale lateroflexie en
extensie bewogen.
Bewegingsuitslag Vergelijk beide zijden met elkaar. Het op rek
zetten van de spier mag niet pijnlijk zijn.
M. sternocleido mastoideus
Uitgangshouding
Pt in ruglig met het hoofd in links of rechts rotatie. De F.T staat in
spreidstand aan het hoofdeinde van de patiënt. De F.T fixeert het
hoofd met beide handen.
Uitvoering:
De F.T pakt het hoofd aan beide zijden vast en maakt voorzichtig
een flexiebeweging naar de borst ( het intrekken van de kin). Nu
wordt de onderliggende m. sterno-cleidomastoideus getest. Met
de handvatting zoals de foto hierboven wordt de linker m.
sternocleidomastoideus op rek gebracht door een homolaterale rotatie naar links, een hetero-
laterale lateroflexie naar rechts ,met een ingetrokken kin( lichte flexie hoog cervicaal).en een
extensie van de gehele CWK. De foto laat onvoldoende de heterolaterale lateroflexie en de extensie
zien. Maar het met name naar de extensie brengen vanuit een korte knik zal de rek op de spier
intensiveren.
Bewegingsuitslag Vergelijk beide zijden met elkaar. Het rekken van de spier mag niet pijnlijk zijn.
M. trapezius pars descendens
Uitgangshouding:
Pt in ruglig. De fysiotherapeut staat in spreidstand aan het hoofdeinde
van de patiënt. Het eerst wordt de schouder met een hand aan de
craniale zijde omvat. Met de andere hand omvat de fysiotherapeut het
hoofd van de patiënt vanaf de occiputrand aan de dorsale zijde.
Uitvoering:
De therapeut beweegt het hoofd van de patiënt in lateroflexie naar de
heterolaterale zijde en brengt het hoofd in homolaterale rotatie en flexie.
3
