Practicum aantekeningen bijzondere weefselleer
Practicum 4: Spijsverteringsstelsel I, Oesophagus tot dunne darm
E8/15: Oesophagus – Humaan – Trichroom, Masson
Humaan preparaat van de slokdarm. Aan de rechter
zijde kunnen we het lumen terugvinden en de
eerste aflijning naar het lumen gaat de lamina
epithelialis zijn.
We gaan meer in detail kijken naar onze lamina epithelialis.
Wanneer we het epitheel (blauwe <->) gaan typeren gaan we zien dat we te maken hebben
met een meerlagig plaveiselepitheel, meerbepaald een onverhoornd meerlagig
plaveiselepitheel, we hebben nog steeds celkernen in de meest oppervlakkige laag. Bij een
onverhoornd meerlagig plaveiselepitheel kun je verschillende strata gaan herkennen. Het
stratum basale (bij de muis) gaat op de basale membraan gaat rusten, en zijn vaak kubisch
van vorm, vervolgens hebben we het stratum spinosum (oranje <->), en tenslotte het
stratum superfisciale (groene <->). Deze drie strata gaan samen het epitheel vormen tot een
onverhoornd meerlagig plaveiselepitheel.
In dit preparaat onverhoornd maar weet dat dit heel diersoortafhankelijk is.
,Na de lamina epithelialis hebben we de lamina propria
(gele <->), deze is niet erg dik. Je kunt hier erg veel
lymfocyten (muis) in terug vinden. Deze kunnen
individueel gaan voorkomen maar ook in groepjes
(rechter afbeelding)
Na de lamina propria hebben we nog lamina muscularis mucosa, dat is een laagje van glad
spierweefsel dat ook nog gaat deel uitmaken van de tunica mucosa.
De lamina muscularis mucosa is bij de mens geen mooi doorlopende laag, maar gaan we dit
eigenlijk gaan terugvinden als glad spierweefsel bundels (bij de muis, blauwe pijl).
,Onder de tunica mucosa (lamina muscularis mucosa, lamina propria en lamina epithelialis)
kunnen we de tela submucosa gaan (gele <->) terugvinden. Hierin kunnen we verschillende
structuren gaan terugvinden, waaronder bloedvaten (groene pijl), vetweefsel (oranje pijl),
maar ook klieren, namelijk onze glandula oesophagealis (rode pijl).
We gaan in meer detail kijken naar de glandula oesophagealis. De klierdeeltjes zijn tubulo-
acinair van vorm en ze gaan een muceus secreet gaan produceren. Het zijn dus muceuze
kliercellen. Mucus heeft vrijwel geen kleur en de kernen zijn basaal weggedrukt.
, Na de tela submucosa hebben we de tunica muscularis. Hierbij kunnen we onderscheid gaan
maken tussen een binnenste circulaire spierlaag (rechts) en een buitenste longitudinale
spierlaag (links). We hebben hier te maken met dwarsgestreept skeletspierweefsel. Soort
spierweefsel dat aanwezig is in de tunica muscularis is afhankelijk van de diersoort.
Tussen de binnenste circulaire spierlaag en de buitenste longitudinale spierlaag kan je
eventueel nog bindweefsel terugvinden en eventueel nog zenuwweefsel van de plexus
myentericus.
Na de tunica muscularis komen we in een
zone van bindweefsel en gaan we hier ook
weer spreken over een tunica adventitia
Practicum 4: Spijsverteringsstelsel I, Oesophagus tot dunne darm
E8/15: Oesophagus – Humaan – Trichroom, Masson
Humaan preparaat van de slokdarm. Aan de rechter
zijde kunnen we het lumen terugvinden en de
eerste aflijning naar het lumen gaat de lamina
epithelialis zijn.
We gaan meer in detail kijken naar onze lamina epithelialis.
Wanneer we het epitheel (blauwe <->) gaan typeren gaan we zien dat we te maken hebben
met een meerlagig plaveiselepitheel, meerbepaald een onverhoornd meerlagig
plaveiselepitheel, we hebben nog steeds celkernen in de meest oppervlakkige laag. Bij een
onverhoornd meerlagig plaveiselepitheel kun je verschillende strata gaan herkennen. Het
stratum basale (bij de muis) gaat op de basale membraan gaat rusten, en zijn vaak kubisch
van vorm, vervolgens hebben we het stratum spinosum (oranje <->), en tenslotte het
stratum superfisciale (groene <->). Deze drie strata gaan samen het epitheel vormen tot een
onverhoornd meerlagig plaveiselepitheel.
In dit preparaat onverhoornd maar weet dat dit heel diersoortafhankelijk is.
,Na de lamina epithelialis hebben we de lamina propria
(gele <->), deze is niet erg dik. Je kunt hier erg veel
lymfocyten (muis) in terug vinden. Deze kunnen
individueel gaan voorkomen maar ook in groepjes
(rechter afbeelding)
Na de lamina propria hebben we nog lamina muscularis mucosa, dat is een laagje van glad
spierweefsel dat ook nog gaat deel uitmaken van de tunica mucosa.
De lamina muscularis mucosa is bij de mens geen mooi doorlopende laag, maar gaan we dit
eigenlijk gaan terugvinden als glad spierweefsel bundels (bij de muis, blauwe pijl).
,Onder de tunica mucosa (lamina muscularis mucosa, lamina propria en lamina epithelialis)
kunnen we de tela submucosa gaan (gele <->) terugvinden. Hierin kunnen we verschillende
structuren gaan terugvinden, waaronder bloedvaten (groene pijl), vetweefsel (oranje pijl),
maar ook klieren, namelijk onze glandula oesophagealis (rode pijl).
We gaan in meer detail kijken naar de glandula oesophagealis. De klierdeeltjes zijn tubulo-
acinair van vorm en ze gaan een muceus secreet gaan produceren. Het zijn dus muceuze
kliercellen. Mucus heeft vrijwel geen kleur en de kernen zijn basaal weggedrukt.
, Na de tela submucosa hebben we de tunica muscularis. Hierbij kunnen we onderscheid gaan
maken tussen een binnenste circulaire spierlaag (rechts) en een buitenste longitudinale
spierlaag (links). We hebben hier te maken met dwarsgestreept skeletspierweefsel. Soort
spierweefsel dat aanwezig is in de tunica muscularis is afhankelijk van de diersoort.
Tussen de binnenste circulaire spierlaag en de buitenste longitudinale spierlaag kan je
eventueel nog bindweefsel terugvinden en eventueel nog zenuwweefsel van de plexus
myentericus.
Na de tunica muscularis komen we in een
zone van bindweefsel en gaan we hier ook
weer spreken over een tunica adventitia
