Contactlenzen 2: Clinical Manual of Contact Lenses & Contact Lens Complications
Contactlenzen 2: Clinical Manual of Contact Lenses & Contact Lens Complications
Week 1. Hoofdstuk 22: orthokeratologie (Clinical Manual)
Orthokeratologie is een manier om myopie en astigmatisme te corrigeren, door middel van een
harde (RGP) lens die de centrale afvlakt. Het is vergelijkbaar met refractiechirurgie (myopie).
Orthokeratologie wordt populairder, 28% van alle contactlensdragers heeft nachtlenzen.
Andere benaming: orthofocus, cornea reshaping, precision cornea molding, controlled
keratoreformation, corneal refractive therapy, vision shaping treatment.
Vroegere technieken: PMMA materiaal. Het nadeel was dat deze lenzen geen zuurstof doorlieten. De
lenzen werden platter dan de centrale cornea gemaakt, om meer traanuitwisseling onder de lens te
creëren. De cornea werd platter, maar er ontstond ook een ‘spectacle blur’ bij het kijken door de bril
na het uitdoen van de contactlenzen.
- 1950: eerste literatuur publicatie
- 1962: orthofocus publicatie van George Jessen. Jessen noemde dit later ‘orthokeratologie’, waarbij
de PMMA lens werd gebruikt. De lens had een plano sterkte en zaten onstabiel en oncomfortabel.
- Grant & May: serie van afgeplatte grote diameter lenzen (0.12 – 0.50 dpt platter dan
keratowaarden).
- 1970/1980: controlled studies, PMMA was oke, myopie afname van 1 dpt, met de regel
astigmatisme en irregulair astigmatisme werd veroorzaakt door vlakke lenzen.
Moderne technieken
Gebruik van reverse geometry (RG), omdat conventionele RGP lenzen een steilere centrale BCR
hebben en platter worden richting de periferie. Bij decentratie is er geen mogelijkheid tot herstel
wanneer deze lenzen worden gebruikt als nachtlens, omdat de periferie niet aanligt aan de cornea.
RG lenzen hebben een platte centrale BCR en een steile 2e curve radius (reverse curve) die in contact
staat met de platte perifere curve radius (alignment curve). Dit geeft een betere centrering en
stabilisatie. Ze produceren een beter resultaat (hogere myopie in een kortere tijd).
Eerste RG lens is gebruikt in 1972, computergestuurde lathes gaven verbetering in 1990. De
verandering was dermate, dat de naam werd gewijzigd naar ‘Accelerated orthokeratology’. Een goed
resultaat werd binnen enkele weken (i.p.v. maanden) behaald.
Mechanisme
Er ontstaan veranderingen in de anterior corneale topografie door centrale cornea verdunning en
midperifere verdikking. Voornamelijk zijn de veranderingen in het epitheel zichtbaar. Sommige
onderzoekers denken dat het stroma verdikt. Theorieën: druk van vloeistof op de traanfilm, druk van
het ooglid, oppervlakte tension van de traanfilm op de rand van de lens. De druk van de lens geeft
compressie en tension op diverse plekken van de cornea. De epitheellagen in de midperiferie
verdikken en verplaatsen zich lateraal.
Week 1. Hoofdstuk 1: anterior eye examination (Efron)
Burton lamp: handzaam vergrootglas om contactlenzen mee te beoordelen. Het bevat een lens van
S+5.00 dpt met een 4 watt wit licht en UV lichtbuizen (11cm). Hiermee kan zowel met wit licht als
met fluoresceïne worden gekeken. Het voordeel is dat beide ogen tegelijk beoordeeld kunnen
worden. Het nadeel is de slechte beoordeling van RGP lenzen (fluo beeld), omdat de emissie tussen
300 en 400 nm zit.
Spleetlamp: primair instrument om het voorste oogsegment te beoordelen (sinds begin 20ste eeuw).
Het bevat een verlichting –en observatiesysteem. De verlichting (tungsten lamp) kan max. 600.000
Contactlenzen 2: Clinical Manual of Contact Lenses & Contact Lens Complications
Week 1. Hoofdstuk 22: orthokeratologie (Clinical Manual)
Orthokeratologie is een manier om myopie en astigmatisme te corrigeren, door middel van een
harde (RGP) lens die de centrale afvlakt. Het is vergelijkbaar met refractiechirurgie (myopie).
Orthokeratologie wordt populairder, 28% van alle contactlensdragers heeft nachtlenzen.
Andere benaming: orthofocus, cornea reshaping, precision cornea molding, controlled
keratoreformation, corneal refractive therapy, vision shaping treatment.
Vroegere technieken: PMMA materiaal. Het nadeel was dat deze lenzen geen zuurstof doorlieten. De
lenzen werden platter dan de centrale cornea gemaakt, om meer traanuitwisseling onder de lens te
creëren. De cornea werd platter, maar er ontstond ook een ‘spectacle blur’ bij het kijken door de bril
na het uitdoen van de contactlenzen.
- 1950: eerste literatuur publicatie
- 1962: orthofocus publicatie van George Jessen. Jessen noemde dit later ‘orthokeratologie’, waarbij
de PMMA lens werd gebruikt. De lens had een plano sterkte en zaten onstabiel en oncomfortabel.
- Grant & May: serie van afgeplatte grote diameter lenzen (0.12 – 0.50 dpt platter dan
keratowaarden).
- 1970/1980: controlled studies, PMMA was oke, myopie afname van 1 dpt, met de regel
astigmatisme en irregulair astigmatisme werd veroorzaakt door vlakke lenzen.
Moderne technieken
Gebruik van reverse geometry (RG), omdat conventionele RGP lenzen een steilere centrale BCR
hebben en platter worden richting de periferie. Bij decentratie is er geen mogelijkheid tot herstel
wanneer deze lenzen worden gebruikt als nachtlens, omdat de periferie niet aanligt aan de cornea.
RG lenzen hebben een platte centrale BCR en een steile 2e curve radius (reverse curve) die in contact
staat met de platte perifere curve radius (alignment curve). Dit geeft een betere centrering en
stabilisatie. Ze produceren een beter resultaat (hogere myopie in een kortere tijd).
Eerste RG lens is gebruikt in 1972, computergestuurde lathes gaven verbetering in 1990. De
verandering was dermate, dat de naam werd gewijzigd naar ‘Accelerated orthokeratology’. Een goed
resultaat werd binnen enkele weken (i.p.v. maanden) behaald.
Mechanisme
Er ontstaan veranderingen in de anterior corneale topografie door centrale cornea verdunning en
midperifere verdikking. Voornamelijk zijn de veranderingen in het epitheel zichtbaar. Sommige
onderzoekers denken dat het stroma verdikt. Theorieën: druk van vloeistof op de traanfilm, druk van
het ooglid, oppervlakte tension van de traanfilm op de rand van de lens. De druk van de lens geeft
compressie en tension op diverse plekken van de cornea. De epitheellagen in de midperiferie
verdikken en verplaatsen zich lateraal.
Week 1. Hoofdstuk 1: anterior eye examination (Efron)
Burton lamp: handzaam vergrootglas om contactlenzen mee te beoordelen. Het bevat een lens van
S+5.00 dpt met een 4 watt wit licht en UV lichtbuizen (11cm). Hiermee kan zowel met wit licht als
met fluoresceïne worden gekeken. Het voordeel is dat beide ogen tegelijk beoordeeld kunnen
worden. Het nadeel is de slechte beoordeling van RGP lenzen (fluo beeld), omdat de emissie tussen
300 en 400 nm zit.
Spleetlamp: primair instrument om het voorste oogsegment te beoordelen (sinds begin 20ste eeuw).
Het bevat een verlichting –en observatiesysteem. De verlichting (tungsten lamp) kan max. 600.000
